سرزمین های مرزی لهستان و بلاروس: چگونه یک جنگل کشنده می شود

در زمستان سال 2021، کاتارزینا چارنوتا برای سه پسر 16 یا 17 ساله که روزها را در جنگل اولیه بیالوویزا گذرانده بودند، با خوردن برگ و نوشیدنی از یک گودال، آمبولانس تماس گرفت. اعزام کننده از آمدن خودداری کرد. به یاد می آورد که به او گفته شد: «اینها مهاجران غیرقانونی هستند. "من آمبولانس نمی فرستم."

هنگامی که مهاجران در مرز لهستان و بلاروس جان خود را از دست می دهند، سابقه رسمی به دلیل فیزیولوژیکی مرگ متوقف می شود: هیپوترمی، غرق شدن، ایست قلبی. اما این اصطلاحات، در زبان روزمره، رودخانه یا سرما را مقصر می‌سازد، «به جای فردی که کسی را آنجا رها کرده است»، چزارنوتا، که از سال 2021 تا 2024 پژوهش در آن مرز را برای بنیاد حقوق بشر هلسینکی رهبری می‌کرد، به BIRN گفت.

او می‌گوید: «هیپوترمی چگونگی مرگ یک فرد را توصیف می‌کند. توضیح نمی‌دهد که چرا در وهله اول در معرض شرایط کشنده قرار گرفته‌اند.

منطقه مرگ – ساختن یک رژیم کشنده پس‌بک در سراسر مرزهای لهستان و بلاروس، گزارشی که در 8 سپتامبر توسط آژانس تحقیقاتی Forensics مرزی و دو پروژه تحقیقاتی Circumference of Violence و Infrastructuring Nature منتشر شده است تا به این سوال پاسخ دهد.

Czarnota یکی از محققین اصلی آن بود. محققان با تکیه بر شهادت ها، داده های پزشکی، تحقیقات میدانی، نقشه ها و تجزیه و تحلیل زمین آماری، 102 مرگ مستند مرتبط با منطقه مرزی لهستان و بلاروس و 214 گزارش تکه تکه ناپدید شدن احتمالی را بررسی کردند. ادعای اصلی آنها واضح است: سیاست ها، زیرساخت ها و اقدامات اجرای قانون در هر دو طرف مرز، مهاجران را "آگاهانه" در معرض شرایط محیطی قرار می دهد که قبلا کشنده بوده است.

این روش از معماری پزشکی قانونی می آید، رشته ای که در گلداسمیتز، دانشگاه لندن توسعه یافته است، جایی که معمار Eyal Weizman در سال 2010 با استفاده از تصاویر ماهواره ای، مدل های سه بعدی، و بازسازی فضاها و رویدادها برای بررسی خشونت دولتی پیشگام بود. چارلز هلر، مدیر تحقیقات گزارش منطقه مرگ، از اولین محققان معماری قانونی بود. پس از یک دهه استفاده از روش‌های آن در دریای مدیترانه، در سال 2021 او Border Forensics را تأسیس کرد تا آنها را به سایر مناطق مرزی ببرد.

آنچه فضا به تحقیق می افزاید، راهی برای مشاهده چگونگی انباشت آسیب های جداگانه است. هلر به BIRN می‌گوید: «مهاجرانی که از مرزها عبور می‌کنند، چندین اشکال ترکیبی از خشونت را تجربه می‌کنند، زیرا هفته‌ها یا ماه‌ها در آنجا گیر افتاده‌اند، در چرخه‌های فشار به جلو و عقب‌نشینی.

این گزارش نشان می‌دهد که چگونه خشونت توسط مجریان قانون در مرز لهستان و بلاروس با آسیب‌های وارد شده از طریق زیرساخت‌های مرزی و در نهایت، با آنچه نویسندگان آن را آسیب محیط‌زیستی می‌نامند، ترکیب می‌شود. هلر توضیح می دهد که روش اغلب این است که مردم توسط افسران بلاروس مورد ضرب و شتم قرار می گیرند، گاهی اوقات توسط قاچاقچیان، و سپس دوباره توسط افسران لهستانی که آنها را رهگیری می کنند و آنها را عقب می رانند. کسانی که سعی می کنند از حصار 5.5 متری بالا بروند، بریده می شوند و هنگام سقوط، مچ پا و بازوها می شکنند.

آنها اغلب قادر به عبور از آن نیستند، برای مدت طولانی تری در مناطق مرزی می مانند و برای جلوگیری از دستگیری به عمق جنگل متراکم Bialowieza عقب نشینی می کنند. این به نوبه خود، آنها را در معرض باتلاق ها، رودخانه ها و دمای زمستانی قرار می دهد که به زیر صفر می رسد.

هلر می‌گوید: «102 مرگی که ما روی آنها تمرکز می‌کنیم، عمدتا نتیجه اشکال آسیب‌های محیطی هستند. او استدلال می کند که اگرچه محیط زیست مضر و کشنده است نه در نتیجه هیچ شرایط طبیعی، "بلکه به این دلیل که از طریق قانون گذاری، از طریق اعمال اجرای قانون، از طریق زیرساخت های مرزی به قلمرو خشونت تبدیل شده است."

برای اثبات این موضوع، محققان، در میان چیزهای دیگر، چگونگی قرار گرفتن در معرض سرما باعث ایجاد طولانی‌تر گیرافتادگی افراد می‌شود و آن را در برابر مکان‌های تماس‌های پریشانی ترسیم کردند. اما یک نقشه به تنهایی نمی تواند بگوید چرا مردم در جایی که مردند مردند. هلر می‌گوید: «تکنیک‌های قدیمی تحقیق، مانند مصاحبه، شهادت یا آمار، کاملا ضروری هستند. قدرت روش‌های فضایی و بصری واقعا از ترکیب آنها با این رویکردها پدیدار می‌شود.»

تجزیه و تحلیل زمین آماری برای آزمایش الگوهای شناسایی شده برای اولین بار از طریق مصاحبه ها و شهادت های جمع آوری شده توسط گروه لهستانی We Are Monitoring و بازسازی ده حادثه مرگبار استفاده شد.

Czarnota این را یک ضد تحقیقات می نامد. او می‌گوید: «مثلا اگر فردی غرق شد، ما به نحوه پایان او در آب نگاه می‌کنیم - از جمله اینکه آیا یک عقب‌نشینی صورت گرفته است یا خیر، و اینکه آیا مرگ او به اعمال یا کوتاهی‌های بازیگران دولتی، مانند گارد مرزی، پلیس یا ارتش مرتبط بوده است یا خیر».

وقتی جسدی در لهستان پیدا می‌شود، دادستان‌ها به‌طور خودکار تحقیقات را آغاز می‌کنند، اما پرونده‌های مرزی به همین جا ختم می‌شوند. رادیو بیالیستوک در مارس 2024 گزارش داد که اولین تحقیق در مورد مرگ و میر در نزدیکی مرز بلاروس اجساد پیدا شده از پاییز 2021 تا پایان 2022 را شامل می شود. دادستان های سووالکی 12 مورد مرگ را در آن بررسی کردند، 11 مورد را بسته بودند. رادیو بیالیستوک در مارس 2024 گزارش داد.

او می گوید: «این چارچوب به دنبال یک عمل مستقیم و یک عامل مستقیم است، در حالی که بیشتر خشونت ها در مرز به طور غیرمستقیم عمل می کند. "آسیب را می توان از لحاظ مکانی و زمانی از اقداماتی که آن را به وجود آوردند جدا کرد - به عنوان مثال، زمانی که شخصی به عقب رانده می شود یا در یک باتلاق رها می شود، از درخواست کمک جلوگیری می شود، یا زمانی که دسترسی به کمک به طور موثر مسدود می شود."

وظیفه محققین بازسازی زنجیره اعمال، حذفیات و شرایطی بود که قبل از هر مرگ وجود داشت، نه اینکه محل پیدا شدن جسد را به عنوان نقطه شروع تحقیق در نظر بگیرند.

این گزارش کلمه "دانسته" را روشن می کند و Czarnota مراقب محدودیت های آن است. او گفت: «ما نمی گوییم که دولت لهستان به عمد سیستمی را ایجاد کرده است که هدف آن مرگ و میر است. اما زمانی که اولین مرگ‌ها و ناپدید شدن‌ها در سال‌های 2021 و 2022 شروع شد، پیامدهای این سیاست از قبل مشخص بود.

دونالد تاسک در سال 2023 مبارزاتی را برای پایان دادن به نقض حقوق در مرز آغاز کرد. با این حال، دولت او در زمان ریاست جمهوری قوانینی را که توسط سلف خود در سال 2021 معرفی شده بود، اعمال کرد که به گارد مرزی اجازه می‌دهد مردم را به خط مرزی بازگرداند. چزارنوتا می‌گوید، وقتی صحبت از «پس‌زنش‌های بشردوستانه» آغاز شد، «برای ما روشن شد که این رویه در حال تغییر نیست - فقط روایت پیرامون مسئولیت دولت است».

در مارس 2025، دولت به طور موقت حق درخواست پناهندگی را برای افرادی که از بلاروس عبور می کنند، به استثنای گروه های آسیب پذیر، به حالت تعلیق درآورد. او می‌گوید اقدامات قانونی، تغییر سیاست‌ها و زیرساخت‌ها «نوعی منطقه پنهان خشونت را ایجاد کرده‌اند که در آن مردم عملا از حمایت قانونی محروم می‌شوند».

بلاروس در سال 2021 از طریق صدور ویزا و پرواز به مینسک به منظور دامن زدن به بحران مرزی در تلافی تحریم های اتحادیه اروپا، مسیر مهاجران را باز کرد. نویسندگان این گزارش به شدت از رژیم الکساندر لوکاشنکو انتقاد می کنند، اما استدلال می کنند که تنها به دلیل شرایطی که لهستان و اتحادیه اروپا ایجاد کرده اند، می تواند از مهاجران استثمار کند. هلر می‌گوید: «لهستان و اتحادیه اروپا در دامی افتاده‌اند که خودشان ساخته‌اند و بلاروس آن را فعال کرده است».

توصیه های گزارش از آن تشخیص ناشی می شود. نویسندگان استدلال می‌کنند که پایان دادن به خشونت - و بهره‌برداری از مهاجرت توسط کشورهایی مانند بلاروس - مستلزم تغییر اساسی در سیاست لهستان و اتحادیه اروپا است، از جمله پایان دادن به آنچه که آنها چارچوب‌بندی مهاجران را تهدید می‌نامند و ایجاد مسیرهای امن و قانونی به اروپا. اولین گام توجه به قربانیان و خانواده هایشان است که بارها خواستار پاسخگویی شده اند.

Czarnota می‌گوید: «ما به جای کنترل نحوه عملکرد خود سیستم نسبت به آنها، به درک مهاجرت از طریق زبان کنترل مهاجران دچار وسواس شده‌ایم.

مشکل اینجاست که پس‌بک‌ها می‌توانند کمی در مسیر کاغذ باقی بمانند. در دسامبر 2023، بازرس لهستان خاطرنشان کرد که بر اساس رویه ای که برای بازگرداندن افراد به مرز استفاده می شود، گارد مرزی اطلاعات شخصی، سن، وضعیت سلامت یا ناتوانی آنها را ثبت نمی کند. بر خلاف روش دیگر بازگشت که توسط قانون بیگانگان تنظیم شده است، اطلاعات مربوط به کسانی که در معرض این عقب نشینی قرار می گیرند در اسناد گارد مرزی ظاهر نمی شود.

چزارنوتا استدلال می‌کند که مسئولیت‌پذیری معنی‌دار به‌عنوان بررسی کل زنجیره رویدادها در پس هر مرگ یا ناپدید شدن، و نقشی که در آن توسط افسران فردی ایفا می‌شود، به‌جای تلقی هر مورد به‌عنوان یک رویداد پزشکی مجزا است.

در همین حال، برای مدت طولانی از سال 2021، ناظران حقوق بشر و تیم‌های امدادی از ورود به منطقه مرزی منع شده‌اند یا فقط اجازه دسترسی محدود را داده‌اند - ابتدا در شرایط اضطراری، سپس در منطقه حائل که در سال 2024 معرفی شد - و افرادی که به مهاجران کمک می‌کنند با اتهامات جنایی روبرو شده‌اند.

هلر می گوید: «ما این گزارش را با هیچ توهم نمی نویسیم. توصیه‌های آنها برخلاف جهت‌گیری سیاست‌های لهستانی و اروپایی است و نویسندگان آن را می‌دانند. او می افزاید، امید این است که «می تواند یک زنگ بیدارباش باشد».

وزارت کشور لهستان یافته های این گزارش را رد کرده است. این وزارتخانه در بیانیه ای به BIRN گفت: «مسئولیت وضعیت خارجی هایی که قصد عبور غیرقانونی از مرز لهستان و بلاروس را دارند بر عهده مقامات روسیه و بلاروس است که آن را ایجاد کرده اند، و شبکه های قاچاق مرتبط با آنها هستند.

این وزارتخانه به هزینه نزدیک به 3 میلیارد زلوتی (686 میلیون یورو) برای موانع و گارد مرزی اشاره می‌کند و می‌گوید که بین 1 ژانویه تا 13 سپتامبر سال جاری، 472 تلاش برای عبور غیرقانونی از مرز انجام شده است، در حالی که در مدت مشابه سال 2025، این میزان 25519 بوده است - کاهش 98 درصدی.

این استدلال می‌کند که مهاجران در طول بحران کمک‌های پزشکی و بشردوستانه دریافت کرده‌اند و نویسندگان گزارش به داده‌های موجود نجات گارد مرزی اشاره نکرده‌اند.

این وزارتخانه به سوال BIRN در مورد اینکه آیا داده‌های کل کشته‌ها و ناپدید شدگان در مرز را در اختیار دارد، پاسخی نداد. لهستان هیچ شمارش رسمی از آنها منتشر نمی کند. کامل ترین سوابق توسط گروه های جامعه مدنی گردآوری شده است.

Czarnota می گوید: "این سیستم برای محافظت از بازیگران دولتی در برابر مسئولیت پذیری طراحی شده است." مسئولیت پراکنده است: طبیعت سرزنش می شود، محیط زیست سرزنش می شود و خود مهاجران به خاطر تلاش برای عبور از مرز خود را در معرض خطر قرار داده اند.

در این قرائت، منظره زنجیره مسئولیت را به همان اندازه که افرادی را که از آن عبور می کنند پنهان می کند.

این گزارش با ماهلت کاسا پایان می‌یابد که در فوریه 2023 در جنگل جان خود را از دست داد، نویسندگان می‌گویند که مرزبانان لهستانی نتوانستند به او کمک کنند. برای عمویش، سیوم شاشگو، پرونده همچنان باز است. او می‌گوید که خانواده دلیل مرگ او را می‌دانند، «و با این حال هیچ‌کس کاری در مورد آن انجام نمی‌دهد».