«سرزنش گسترده دو سال گذشته دولت ترامپ»: کارشناس انتخابات از آتش زدن نیم میلیارد دلار توسط ایلان ماسک حیرت زده شد.

رای دهندگان در روز انتخابات به تعداد زیادی شرکت کردند تا کنترل کنگره را به دموکرات ها واگذار کنند، در حالی که رئیس جمهور دونالد ترامپ و جمهوری خواهان مخالفت کردند. دموکرات ها در چندین رقابت در سراسر ایالت در مکان هایی که مدت هاست سنگرهای جمهوری خواهان به شمار می رفتند، از جمله مسابقاتی که حتی هفته ها پیش غیرقابل عبور تلقی می شدند، پیروز شدند.

دموکرات ها کنترل مجلس و سنا را به دست گرفتند و کرسی های سنا را در تگزاس، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی، کانزاس و اوهایو تغییر دادند. نتایج نشان دهنده نارضایتی گسترده در سراسر کشور از ترامپ، دستور کار او و نامزدهای مورد حمایت او بود.

آلفونسو سرانو، سردبیر ارشد سیاسی Conversation، در شب انتخابات با چارلی هانت، محقق دانشگاه ایالتی بویز که کنگره و انتخابات را مطالعه می کند، صحبت کرد.

آشکارا این یک نمایش قوی برای دموکرات ها در روز انتخابات بود، چیزی که حتی در حاشیه برخی از دست دادن های دموکرات ها مشهود بود. برای مثال، آنجی نیکسون سوسیالیست دموکرات در فلوریدا در رقابتی رقابتی برای سنا شرکت کرد؟

این تغییر یکنواخت بزرگ به سمت دموکرات‌ها وجود دارد که ما واقعا در تمام انواع مکان‌ها، جغرافیاها و شهرستان‌ها شاهد آن هستیم. آنچه من فکر می کنم در اینجا به ویژه قابل توجه است، و چیزی که ما در این انتخابات به دنبال آن بودیم، و داریم آن را می بینیم، تغییر اساسی در رای اسپانیایی ها از سال 2024 در مکان هایی مانند تگزاس و فلوریدا است، جایی که شما این تغییرات 30 به 35 را از عملکرد دونالد ترامپ در سال 2024 دریافت می کنید. در جهت دیگر

این چیزی است که فلوریدا را به نظر من نزدیکتر از آن چیزی است که بسیاری از مردم فکر می کردند.

این چیزی است که تعدادی از مناطق واقعا، واقعا راست‌گرا، به‌ویژه در فلوریدا جنوبی را وارد بازی کرد. و به نظر می‌رسد که به دموکرات‌ها کمک می‌کند تا تعداد کرسی‌هایی را که در فلوریدا در مجلس داشتند که قبل از انتخابات داشتند، حفظ کنند، که باورنکردنی است، وقتی در نظر بگیرید که فلوریدا این فتنه‌ای اواسط دهه را انجام داد تا آنها را از دسته‌ای از این کرسی‌ها خارج کند.

برخی از مناطق روستایی کشور نیز رقابتی تر از حد انتظار بودند، مانند ناحیه یازدهمین کنگره کارولینای شمالی، جایی که جیمی آگر، دموکرات، ناحیه محافظه کار را تغییر داد. این به شما چه می گوید؟

قطعا نشانگر حداقل یکی از این دو چیز است. یکی از آنها حضور گسترده دموکرات ها در سراسر جهان است. دموکرات‌ها صرف نظر از اینکه کجا زندگی می‌کنند، آنقدر مشتاق و پرانرژی بودند که این کار را در همه مناطق و شهرستان‌ها انجام دادند.

همچنین می‌تواند نشان‌دهنده برخی رای‌گیری‌های فراحزبی باشد، جایی که جمهوری‌خواهان در برخی موارد از آن عبور می‌کنند و به دموکرات‌ها رای می‌دهند. من تصور نمی‌کنم تعداد زیادی از آن وجود داشته باشد، اما در بسیاری از این مناطق نزدیک، و اگر به اندازه کافی از این افراد در مکان‌هایی مانند تگزاس داشته باشید، واقعا تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند، آن جابجایی‌های کوچک.

من فکر می‌کنم احتمالا ما نیز احتمالا شاهد آن هستیم، و برخی از اینها را در نظرسنجی خروج دیدیم، یک تغییر عمده در رأی‌دهندگان مستقل، رأی‌دهندگان غیروابسته، به سمت دموکرات‌ها، در حالی که در سال 2024 آنها به ترامپ نزدیک‌تر بودند.

من می خواهم به طور خلاصه به حضور مردم برگردم. به نظر می رسد که مشارکت در سراسر کشور قوی بود. برای مثال، در گرجستان، میزان مشارکت در روز انتخابات بیشتر از میزان مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری 2024 بود.

این حداقل در انتخابات مدرن بی سابقه است. به عنوان مثال، در تگزاس، در برخی از شهرستان‌ها شاهد بودیم که جیمز تالاریکو همان‌قدر رای خام به دست آورد که کامالا هریس در انتخابات ریاست‌جمهوری به دست آورد. این یک اصطلاح علمی سیاسی نیست، اما دیوانه کننده است. در انتخابات میان‌دوره‌ای معمولا 10 یا 15 درصد کمتر از انتخابات ریاست‌جمهوری مشارکت می‌کنید. اما دموکرات‌ها در بسیاری از این حوزه‌های واقعا کلیدی به تعداد زیادی رأی دادند، و این توضیح می‌دهد که چگونه آنها می‌توانند در سطوحی که حداقل در ۲۰ سال گذشته ندیده‌ایم، بیش از حد عمل کنند.

ایلان ماسک نزدیک به نیم میلیارد دلار برای حمایت از نامزدهای جمهوری خواه هزینه کرد، از جمله حدود 200 میلیون دلار در تگزاس برای انتخاب کن پکستون برای مجلس سنا، که شکست خورد. چه چیزی در مورد تأثیر مخارج سیاسی به شما می گوید؟

PAC های جمهوری خواه، PAC های فوق العاده و کمک های مالی میلیاردر مانند ایلان ماسک ممکن است در مقایسه با دموکرات ها پول بیشتری جمع آوری کرده باشند، اما خود نامزدهای دموکرات از طریق اهداکنندگانی که مستقیما به کمپین های آنها کمک می کردند، از نامزدهای جمهوری خواه پیشی گرفتند.

این به چند دلیل مهم است. شماره یک، زیرا کاندیداها در خرید تبلیغات تلویزیونی نرخ بسیار بهتری نسبت به خرج کنندگان خارجی دریافت می کنند. و بنابراین وقتی برای تبلیغات خرج می‌کنند، پول بیشتری دریافت می‌کنند، که گران‌ترین جزء هر کمپین است. و نکته مهمتر این است که این نشانگر نوعی از اهداکنندگان اختصاصی مردمی است که به رای دهندگان تبدیل می شوند، در حالی که ماسک در پایان روز یک رای می گیرد.

و هیچ مقدار پولی وجود ندارد که بتواند کاندیدای واقعا ناقصی مانند کن پکستون را جبران کند. و نکته مهمتر اینکه، مقدار زیادی از این پول، هنگامی که به ده ها، صدها میلیون دلار رسیدید، بسیاری از تحقیقات در مورد بازدهی کاهشی صحبت می کنند که از آن به دست می آورید. از صفر دلار به 10 میلیون دلار خرج شده، این یک نوع کمپین بسیار متفاوت است. اما وقتی از 500 میلیون دلار به 510 میلیون دلار رسیدید، رای خیلی بیشتری برای شما به همراه نخواهد داشت.

نظر نهایی؟

قلمرویی که دموکرات ها تحت پوشش خود قرار دادند باورنکردنی است. رقابت در سنای کارولینای جنوبی به آنی اندروز، دموکرات رسید که حتی چند ماه پیش غیرقابل درک بود. به نظر می رسد می سی سی پی هنوز تا حدودی در حال بازی است. موج آبی به چیزی در حال نزدیک شدن به سونامی تبدیل شد. من فکر می‌کنم بسیاری از دموکرات‌ها نظرسنجی را دیدند و نمی‌خواستند آن را باور کنند یا نتوانستند خودشان را باور کنند. اما برخی از این نظرسنجی های دیرهنگام به نظر می رسد چیزهایی را در معرض دید قرار داده است.

آنچه در این انتخابات میان‌دوره‌ای دیده‌ایم، توبیخ گسترده دو سال اخیر دولت ترامپ و نوعی موج آبی با ابعاد حماسی نسبت به دموکرات‌ها است که در 20 سال یا بیشتر ندیده‌ایم. این تأیید بزرگی بر رویکردی است که دموکرات ها در این انتخابات در پیش گرفتند.

چارلی هانت، دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه ایالتی بویز

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد