سرعت اینترنت در مقابل پهنای باند: تفاوت چیست؟

چیزی که ما معمولا "سرعت" می نامیم آن چیزی نیست که شما انتظار دارید.

درک تفاوت بین سرعت اینترنت و پهنای باند می تواند گیج کننده باشد، با توجه به اینکه ارائه دهندگان خدمات اینترنت (ISP) معمولا پهنای باند را به عنوان "سرعت" می فروشند و از هر دو اصطلاح به جای یکدیگر استفاده می کنند. همچنین، هر دو برحسب مگابیت در ثانیه (Mbps) و گیگابیت در ثانیه (Gbps) اندازه گیری می شوند، که حتی کمتر مشخص می کند که کدام مورد ارجاع داده می شود. دانستن اینکه این عبارات دقیقا به چه چیزی اشاره دارند و چه نقشی در کیفیت اتصال اینترنت شما دارند به شما کمک می کند هنگام انتخاب طرح اینترنت برای خانه خود انتخاب بهتری داشته باشید.

سرعت اینترنت، به طور خلاصه، مقدار داده ای است که شبکه شما در هر لحظه ارسال و دریافت می کند. پهنای باند حداکثر ظرفیت تئوری داده ای است که اتصال شما می تواند در هر ثانیه حمل کند. پهنای باند شما سقف سرعت اینترنت شما را تعیین می کند. می تواند به پهنای باند نزدیک شود اما هرگز از آن عبور نمی کند.

اتصال اینترنت خود را مانند یک بزرگراه در نظر بگیرید. پهنای باند شما تعداد خطوط آن را تعیین می‌کند، در حالی که سرعت اینترنت تعداد خودروهایی است که در هر ثانیه به خروجی خود می‌رسند. تعداد خطوط تعیین می کند که چند خودرو در یک زمان می توانند عبور کنند. اگر تعداد زیادی سعی کنند به طور همزمان از جاده استفاده کنند، باعث ترافیک و کاهش سرعت می شود. پهنای باند به همین ترتیب کار می کند: این ظرفیت کل طرح اینترنت شما است. وقتی فعالیت در شبکه شما از آن ظرفیت بیشتر شود، باعث کاهش سرعت می شود زیرا داده های دستگاه های شما فضای کافی برای حرکت آزادانه ندارند.

فرض کنید سقف طرح اینترنت شما 100 مگابیت بر ثانیه است. اگر سه نفر در حال پخش فیلم‌های 4K در دیزنی پلاس هستند (هر کدام 25 مگابیت در ثانیه)، یک نفر دیگر در حال تماس ویدیویی و نفر پنجم در حال دانلود به‌روزرسانی بزرگ بازی هستند، شبکه شما تقریبا به حداکثر رسیده است. استریم ها به تنهایی از سرعت 75 مگابیت بر ثانیه استفاده می کنند، تماس ویدیویی حدود 4 مگابیت در ثانیه است و به روز رسانی بازی هر آنچه را که باقی مانده است را اشغال می کند. در آن نقطه، جریان‌ها ممکن است شروع به بافر یا کاهش وضوح خود کنند و تماس ویدیویی متوقف شود. هیچ مشکلی در اتصال شما رخ نداد. خانواده شما به سادگی سقف طرح را می زند.

برخلاف سرعت اینترنت، پهنای باند چیزی نیست که شما آزمایش کنید. این یک ظرفیت ثابت است که با طرح اینترنت و نوع اتصال شما تعیین می شود. فیبر به طور کلی بالاترین پهنای باند را ارائه می دهد، در حالی که DSL و خدمات ماهواره ای سنتی (گزینه های اینترنت ماهواره ای جدیدتر مانند Starlink بسیار سریعتر هستند) کمترین پهنای باند را ارائه می دهند. به طور گیج کننده ای، پهنای باند چیزی است که معمولا در طرح های اینترنتی تبلیغ می شود و به عنوان «سرعت» به بازار عرضه می شود.

چیزی که بیشتر مردم از آن به عنوان سرعت اینترنت یاد می کنند، در واقع توان عملیاتی است. سرعتی است که داده ها در هر لحظه به دستگاه شما می رسد. با استفاده از تشبیه بزرگراه، یک بزرگراه با 12 خط باید، در تئوری، اجازه دهد تعداد معینی از خودروها به یکباره به خروجی برسند. اما در واقعیت، عواملی از جمله رمپ خروجی باریک (Wi-Fi یا روتر شما) و ترافیک در ساعات شلوغی (ازدحام شبکه) تعداد خودروهای واقعی را کاهش می‌دهند.

این را به موارد بالا مرتبط کنید: پهنای باند حداکثر ظرفیتی است که در اختیار شما قرار می گیرد، اما زمانی که کاهش سرعت را در نظر بگیرید، آنچه در واقع به دستگاه شما می رسد، توان عملیاتی (سرعت اینترنت) است. بنابراین هنگامی که برای اندازه گیری سرعت اینترنت خود تست سرعت انجام می دهید، عددی که نشان می دهد توان عملیاتی شما است که هرگز نمی تواند از پهنای باند شما بیشتر شود.

در همین حال، تأخیر مدت زمانی است که طول می‌کشد تا داده‌ها از دستگاه شما به سروری که اطلاعاتی را که می‌گیرید و برمی‌گرداند نگه می‌دارد، منتقل شود. هر چه سرور دورتر باشد (از نظر فیزیکی)، تأخیر بیشتر است. به همین دلیل است که حتی زمانی که دانلودها سریع هستند، اتصال ممکن است کند باشد. این تاخیر در میلی ثانیه (ms) اندازه گیری می شود و در تست ها به صورت پینگ نشان داده می شود (کمتر بهتر است).

با استفاده مجدد از قیاس بزرگراه، تأخیر عبارت است از مدت زمانی که یک ماشین تنها طول می کشد تا یک سفر رفت و برگشت را انجام دهد. افزودن خطوط بیشتر به خودروهای بیشتری امکان سفر را می دهد، اما مسافت را کوتاه نمی کند. تأخیر به ویژه در بازی‌های آنلاین و تماس‌های ویدیویی مهم است زیرا به داده‌های زمان واقعی متکی هستند.

ازدحام شبکه می تواند تاخیر را افزایش دهد زیرا هر دستگاهی باید منتظر نوبت خود باشد. همچنین نوع اتصال اینترنت شما بر پینگ تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، اینترنت فیبر به طور کلی تاخیر کمتری نسبت به اینترنت ماهواره ای سنتی ارائه می دهد. یک اتصال سیمی تاخیر بسیار کمتری نسبت به سفر هزاران مایل به یک ماهواره قدیمی و برگشت دارد.

یک طرح جدید با پهنای باند بالاتر همیشه راه حل مناسبی برای اینترنت ضعیف نیست، زیرا گاهی اوقات پهنای باند موضوعی نیست. اگر گیمر هستید یا تماس‌های ویدیویی زیادی برقرار می‌کنید و عملکرد ضعیفی را تجربه می‌کنید، احتمالا با مشکل تأخیر روبرو هستید. برای بهبود آن، از اتصال اترنت استفاده کنید. گیمرها باید همیشه به نزدیکترین سرور موجود متصل شوند. اگر مایل به پرداخت هستید و در منطقه شما موجود است، تغییر به فیبر می تواند پیشرفت های قابل توجهی در این بخش نیز به همراه داشته باشد.

اگر شبکه شما دائما دارای مشکلات تراکم است، این می تواند دلیلی برای ارتقاء برنامه شما باشد. اما قبل از خرید، از تست Bufferbloat Waveform استفاده کنید تا مطمئن شوید که احتقان در واقع مشکل است. همچنین، از طریق تنظیمات افزایش سرعت موجود در روتر خود، مانند عملکرد کیفیت خدمات (QoS) بروید. QoS به روتر شما می گوید که کدام دستگاه ها و برنامه ها را در مواقع ازدحام شبکه در اولویت قرار دهد.

در نهایت، اگر آزمایش‌های سرعت به طور مداوم نتایج بسیار کمتری از پهنای باند برنامه شما ارائه می‌دهند، حتی زمانی که شلوغی وجود ندارد، روتر Wi-Fi شما، نه پهنای باند شما، احتمالا گلوگاه است. پهنای باند در تنظیمات روتر Wi-Fi شما به عرض کانال اشاره دارد و بر حسب مگاهرتز اندازه گیری می شود، نه مگابیت بر ثانیه. هرچه کانال گسترده تر باشد، داده های بیشتری را حمل می کند، اما این باعث می شود که در معرض تداخل سایر شبکه ها و دستگاه های Wi-Fi باشد. اگر نمی توانید از اترنت استفاده کنید، از باند 5 گیگاهرتز (یا در صورت وجود 6 گیگاهرتز) برای عملکرد بی سیم سریعتر استفاده کنید.