سرنوشت انگلیس در جام جهانی بر روی یک معجزه استوار است

جمعه، 11 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Rabbitohs 10، Knights 20

شنبه، 12 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، واریرز 16، دلفین 26

شنبه، 12 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کوسه 26، کابوی 16

یکشنبه، 13 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، پانترز 19، خروس 12

شنبه، 19 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 46، کوسه 10

یکشنبه، 20 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، رزمندگان 10، شوالیه‌ها 12

جمعه، 25 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، دلفین 20، خروس 36

یکشنبه، 27 سپتامبر، 16:00، امتیاز نهایی، پانترز 14، شوالیه 22

یکشنبه، 4 اکتبر، 7:30 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 19، شوالیه 18

انگلیس برای حفظ امیدهای ضعیف خود در فینال تلاش کرد تا در برابر پاپوآ گینه نو پیروز شود. (گتی ایماژ: داریان رینور)

رقابت‌های جام جهانی انگلیس ممکن است به پایان رسیده باشد، اما انداختن خود به پای خدایان لیگ راگبی و دعا برای رحمت، سرنوشتی مناسب برای مسابقاتی است که از همان ابتدا خارج از کنترل آنها به نظر می‌رسید.

پس از پیروزی 34 بر 12 خود در برابر پاپوآ گینه نو در وولونگونگ در جمعه شب، انگلیسی ها به پیروزی تونگا برابر ساموآ با حداقل 46 امتیاز نیاز دارند تا به عقب بروند و به نیمه نهایی برسند.

این یک ساختار تورنمنت بیزانسی است که از زمانی که همه متوجه شدند که بازی افتتاحیه انگلیس در برابر تونگا اساسا یک بازی حذفی بود، گرمای زیادی را تحمل کرده است.

انگلیس بیرون ایستاده و به دنبال جام جهانی است. (گتی ایماژ: داریان رینور)

این باخت انگلیس را قبل از اینکه حتی شروع به حرکت کنند از جاده خارج کرد و آنها دو هفته گذشته را در برزخ گذراندند، به امید نجاتی که به سختی می توانستند در مورد آن حرفی بزنند، زیرا کنترل سرنوشت خود را از دست داده بودند.

آنها در برابر کومول ها طوری بازی کردند که دانش آنها را فراگرفت. لحظاتی از حمله نرم و درخشش فردی در نیمه اول وجود داشت که آنها در همان دقایق با نتیجه 22-0 پیش افتادند.

ستون فقرات آن‌ها به‌ویژه برای تلاش‌های ای‌جی بریمسون و دام یانگ به خوبی ترکیب شد، و متی اسمیت در این کریسمس هدیه‌ای بهتر از آفلودی که کای پیرس پل به او داد، دریافت نخواهد کرد.

برای چند دقیقه به نظر می‌رسید که اگر قرار بود در مرحله حذفی تلو تلو بخورند، امتیازهایی را که به آنها نیاز داشتند، می‌جویدند.

اما پس از آن خطاها، ضخیم و سریع و اغلب آمدند. آنها متوقف نشدند تا اینکه متی اشتون آن را در دقایق پایانی رها کرد تا بیستمین اشتباه انگلیس در شب را ثبت کند.

در پایان، انگلستان در میان احیای پر شور کومول که تهدید می کرد بازی را به یک مسابقه واقعی تبدیل کند، به خانه لنگان می رفت.

فاصله فقط 24-12 بود و 12 دقیقه باقی مانده بود و فقط چند دفاع خوب تیم ملی انگلیس مانع از فشرده شدن آن شد.

این بازی توسط دادلی دوتوی، وینگر رقیب و گایرو ورو، وینگر پنجم، که کار خود را به عنوان یک الماس در زمره آغاز کرد، رهبری شد، اما هر بار که در سطح بالا قرار می گیرد، درخشان تر به نظر می رسد.

کومولز در نیمه دوم 12-10 پیروز شد و در حالی که باخت هفته گذشته مقابل ساموآ یک باخت ضعیف بود، به راحتی می توان روزهای بهتری را برای آنها دید.

Dutoi و Voro ثابت می کنند که مسیرهای فوتبال محلی می توانند بازیکنان توانا و هیجان انگیزی را تولید کنند، و با آمدن روسای PNG در آینده، پتانسیل بیشتری برای تعداد بیشتری از آنها وجود دارد.

همانطور که آنها در رودخانه های طلای خود پاشیده می شوند، مقداری از آن به سمت ملی می ریزد.

در پاپوآ گینه نو پول و استعداد وجود دارد، و اگر به اندازه کافی آن را با هم بشکنید، با گاز آشپزی می کنید.

ستارگان آینده مانند Gairo Voro آینده پاپوآ گینه نو هستند. (گتی ایماژ: داریان رینور)

برای انگلستان، آینده کمتر مشخص است و فقط در چند روز آینده نیست که آنها برای یک قتل عام تونگا دعا می کنند.

حضور آنها در این مسابقات با بحث های مداوم در مورد آینده این ورزش در زادگاهش همراه بوده است، و ظهور بازی های بین المللی در اقیانوس آرام نشان داده است که لیگ راگبی در اروپا، و به ویژه انگلیس، در بهترین حالت هنوز ایستاده است.

به جز نتایج معجزه آسا، این بازی تنها برد یک تیم نیمکره شمالی بر یک طرف نیمکره جنوبی در کل مسابقات خواهد بود.

انگلیس یا بریتانیای کبیر از سال 2006 تاکنون استرالیا را شکست نداده اند. فیجی در هفته گذشته امتیاز بیشتری نسبت به انگلیس در تمام سری بازی های خاکستر سال گذشته در مقابل کانگوروها کسب کرد.

آنها از سال 2018 تاکنون نیوزلند را شکست نداده اند. باخت آنها به تونگا سنگین ترین شکست آنها در تاریخ برابر یک کشور درجه 2 بود.

از آنجایی که این شکاف در حال افزایش است، هیچ کمبودی در مورد نحوه بسته شدن آن وجود ندارد و به نظر می‌رسد که همه می‌توانند در مورد آن اتفاق نظر داشته باشند، حتی اگر هیچ کس نتواند در مورد نحوه انجام آن توافق کند.

بازی انگلیسی به یک گلوله نقره ای نیاز دارد که استانداردهای سوپرلیگ را بالا ببرد و در نتیجه مسابقات پایدارتر و با کیفیت تر را برای بهترین بازیکنان و تیم های لیگ تضمین کند.

به بازیکنان بیشتری در سیستم‌های NRL نیاز دارد، زیرا این باعث می‌شود که آنها بازیکنان بهتری شوند، اما نه آن‌قدر که رقابت خودشان خالی از ستاره‌های بومی باشد، معمایی که تعادل بسیار خوبی دارد.

به چیزهایی نیاز دارد که خواستن آنها آسان است اما یافتن آنها سخت است، مانند پول برای سرمایه گذاری روی خود و زمان برای رشد آن سرمایه گذاری، و به صبر بیشتری از طرف طرفدارانی نیاز دارد که به همان اندازه که برای موفقیت ناامید هستند همانطور که به شکست عادت کرده اند.

همه می‌دانند کجا می‌خواهند بروند، اما همگی در جهت‌های مختلف فریاد می‌زنند و در نتیجه، چرخ‌ها به چرخش ادامه می‌دهند اما هیچ چیز واقعا حرکت نمی‌کند.

بازی انگلیسی خود را بر سر دوراهی می بیند. (گتی ایماژ: داریان رینور)

شاید تغییراتی که می تواند چنین تحولی را به همراه داشته باشد در آینده نزدیک است.

جریان پنهان کمپین انگلیس، مذاکرات در حال انجام بین NRL و لیگ فوتبال راگبی در مورد اینکه استرالیایی ها کنترل جزئی یا کامل بازی در بریتانیا را در دست بگیرند، بوده است.

اگر این کار به هر شکلی که می تواند انجام شود، شاید شوکی به سیستمی باشد که بازی دنبال می کند. تزریق سرمایه می تواند تحولات ساختاری را ایجاد کند که لیگ راگبی اغلب برای اجرای آن تلاش می کند.

اما انگلستان به رحمت NRL وارد این معامله می شود، درست مثل اینکه آنها در روزهای آینده در دست سرنوشت هستند.

آن‌ها آنقدر که امیدوارند برای آینده‌ای نمی‌جنگند، همان‌طور که به پیروزی تونگا با ۴۶ امتیاز در روز یکشنبه امیدوارند.