سرکوب تکثیر اپیتلیال و تومورزایی توسط IgA

ایمونوگلوبولین A (IgA) فراوان ترین ایزوتیپ آنتی بادی است که توسط پستانداران تولید می شود و نقش ویژه ای در هموستاز مخاطی دارد. IgA به طور مداوم در مجرای روده ترشح می شود و به میکروارگانیسم های معمولی متصل می شود تا کلونیزاسیون و عملکرد آنها را تنظیم کند 2، 3، با پیامدهای نامشخص برای سلامتی. کمبود IgA در انسان شایع است، اما به دلیل علت شناسی پیچیده و بیماری های همراه آن، مطالعه آن دشوار است 4، 5، 6، 7، 8.

در اینجا ما از موش‌های کنترل‌شده ژنتیکی و محیطی استفاده می‌کنیم تا نشان دهیم که مدل‌های مختلف کمبود IgA منجر به افزایش حساسیت به چندین مدل سرطان کولورکتال درون‌زا می‌شود. آنالیزهای سلولی و مولکولی نشان داد که در غیاب IgA، سلول‌های اپیتلیال کولون عوامل ضد باکتریایی را القا می‌کنند و چرخه سلولی را در پاسخ به میکروبیوتا تسریع می‌کنند. درمان خوراکی با IgA برای کاهش تکثیر حالت پایدار و محافظت از موش در برابر تومور کافی بود. با این حال، این عملکرد به دلیل ساختار آنتی بادی بود تا ویژگی اتصال.

در یک سیستم کشت کاهشی، IgA مستقیما رشد اپیتلیال را سرکوب کرد. طیف سنجی جرمی رسوب همزمان و غربالگری CRISPR هدفمند، DMBT1 را به عنوان یک پروتئین سطح اپیتلیال متصل شونده به IgA شناسایی کرد که برای سرکوب تکثیر با واسطه IgA مورد نیاز است. IgA و DMBT1 با هم چرخه طبیعی پیش سازهای کلونوسیت جذبی را تنظیم می کنند. در موش‌های IgA حذفی، حذف بخش‌های سیگنال‌دهی غشایی و سیتوپلاسمی DMBT1 برای معکوس کردن افزایش تکثیر سلول‌های اپیتلیال و افزایش حساسیت توموری که در این موش‌ها دیده می‌شود کافی بود.

این آزمایش‌ها یک عملکرد هموستاتیک برای IgA در تعدیل پاسخ‌های اپیتلیال فیزیولوژیکی به میکروبیوتا برای حفظ سلامت مخاط ایجاد می‌کنند.

این یک پیش نمایش از محتوای اشتراک است، دسترسی از طریق موسسه شما

به Nature و 54 مجله Nature Portfolio دیگر دسترسی داشته باشید

Nature+ را دریافت کنید، بهترین اشتراک دسترسی آنلاین ما

قیمت‌ها ممکن است مشمول مالیات‌های محلی باشد که در هنگام تسویه حساب محاسبه می‌شود

تمام داده های توالی یابی خام برای توالی RNA-seq، توالی یابی آمپلیکون 16S rRNA و RNA-seq تک سلولی از طریق آرشیو خواندن توالی NCBI (SRA) تحت یک پروژه یکپارچه در دسترس هستند: PRJNA1023250. پایگاه‌های اطلاعاتی زیر که به‌صورت آزاد در دسترس هستند نیز مورد استفاده قرار گرفتند: UniProt (https://uniprot.org)، Tabula muris و Tabula sapiens (https://biohub.org) و مجموعه‌های ژن GSEA (https://gsea-msigdb.org). داده های منبع با این مقاله ارائه شده است.

Fagarasan، S. تکامل، توسعه، مکانیسم و ​​عملکرد IgA در روده. کر. نظر. ایمونول. 20، 170-177 (2008).

Pabst، O. & Slack، E. IgA و میکروبیوتای روده: اهمیت خاص بودن. ایمونول مخاطی 13، 12-21 (2020).

Huus، K. E.، Petersen، C. & Finlay، B. B. تنوع و پویایی تعاملات IgA- میکروبیوتا. نات کشیش ایمونول. 21، 514–525 https://doi.org/10.1038/s41577-021-00506-1 (2021).

کاتانزارو، جی آر و همکاران. انسان های دارای کمبود IgA علیرغم ترشح IgM جبرانی، دیس بیوز میکروبیوتای روده را نشان می دهند. علمی Rep. 9 , 13574 (2019).

Yel, L. کمبود انتخابی IgA. جی. کلین. ایمونول. 30، 10-16 https://doi.org/10.1007/s10875-009-9357-x (2010).

مقاله CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

فضل الله، ج و همکاران. اختلال اکولوژی میکروبی در کمبود IgA انسانی علمی ترجمه پزشکی 10, eaan1217 (2018).

Conrey، P. E. و همکاران. کمبود IgA هموستاز را نسبت به میکروب های روده بی ثبات می کند و اختلالات سیستم ایمنی را افزایش می دهد. علمی ایمونول. 8، eade2335 (2023).

مول، جی ام و همکاران. اختلال میکروبیوتای روده در کمبود IgA تحت تأثیر وضعیت IgA-خودآنتی بادی است. Gastroenterology 160، 2423-2434 https://doi.org/10.1053/j.gastro.2021.02.053 (2021).

Shroff، K. E.، Meslin، K. & Cebra، J. J. باکتری های روده ای Commensal یک پاسخ ایمنی مخاطی هومورال خود محدود شونده ایجاد می کنند در حالی که به طور دائم روده را کلونی می کنند. آلوده کردن ایمنی 63، 3904-3913 (1995).

سینگ، ک.، چانگ، سی و گرشوین، M. E. کمبود IgA و خودایمنی. خودایمنی Rev. 13, 163-177 (2014).

Ludvigsson، J. F.، Neovius، M.، Ye، W. و Hammarström، L. کمبود IgA و خطر سرطان: یک مطالعه کوهورت همسان مبتنی بر جمعیت. جی. کلین. ایمونول. 35، 182-188 (2015).

لنگفورد، تی دی و همکاران. اهمیت مرکزی ایمونوگلوبولین A در دفاع میزبان در برابر گونه های ژیاردیا. آلوده کردن ایمنی 70، 11-18 (2002).

Blutt، S. E.، Miller، A. D.، Salmon، S. L.، Metzger، D. W. & Conner، M. E. IgA برای پاکسازی و محافظت در برابر عفونت روتاویروس بسیار مهم است. ایمونول مخاطی 5، 712-719 (2012).

مور، ک. و همکاران. IgA با اشتیاق بالا با به هم زدن باکتری های در حال رشد از روده محافظت می کند. Nature 544، 498-502 (2017).

Jørgensen، S. F. و همکاران. کمبود انتخابی IgA در انسان با کاهش تنوع میکروبی روده همراه است. کلین آلرژی جی. ایمونول. 143، 1969–1971 (2019).

Gatti، R. A. & Good، R. A. وقوع بدخیمی در بیماری های نقص ایمنی: مروری بر ادبیات. Cancer 28, 89-98 (1971).

فیلیپوویچ، A. H.، Mathur، A.، Kamat، D.، Kersey، J. H. & Shapiro، R. S. اختلالات لنفوپرولیفراتیو و سایر تومورهایی که نقص ایمنی را پیچیده می کنند. نقص ایمنی 5، 91-112 (1994).

Ludvigsson، J. F.، Neovius، M. & Hammarström، کمبود و مرگ و میر L. IgA: یک مطالعه کوهورت مبتنی بر جمعیت. جی. کلین. ایمونول. 33، 1317–1324 (2013).

کانینگهام راندلز، سی، پودیفین، دی.جی.، آرمسترانگ، دی و گود، آرمسترانگ، کمبود و نئوپلازی انتخابی IgA. وکس سانگ. 38، 61-67 (1980).

Pulvirenti، F. et al. سرطان معده علت اصلی مرگ و میر در بیماران بزرگسال ایتالیایی با نقص ایمنی متغیر رایج است. جلو. ایمونول. 9, 2546 (2018).

شولژنکو، ن. و همکاران. گفتگوی متقابل بین لنفوسیت های B، میکروبیوتا و اپیتلیوم روده بر ایمنی در مقابل متابولیسم در روده حاکم است. نات پزشکی 17، 1585-1593 (2011).

کاواموتو، اس و همکاران. گیرنده مهاری PD-1 انتخاب IgA و ترکیب باکتری را در روده تنظیم می کند. Science 336, 485-489 (2012).

Kubinak، J. L. و همکاران. سیگنال‌دهی MyD88 در سلول‌های T کنترل میکروبیوتا با واسطه IgA را برای ارتقای سلامت هدایت می‌کند. سلول میزبان میکروب 17، 153-163 (2015).

سوزوکی، ک. و همکاران. گسترش نابجای باکتری های رشته ای تقسیم شده در روده با کمبود IgA. Proc. Natl Acad. علمی USA 101، 1981-1986 (2004).

فگاراسان، اس و همکاران. نقش حیاتی سیتیدین دآمیناز ناشی از فعال سازی در هموستاز فلور روده Science 298, 1424-1427 (2002).

گوپالاکریشنا، ک. پی و همکاران. IgA مادر در برابر ایجاد انتروکولیت نکروزان در نوزادان نارس محافظت می کند. نات پزشکی 25، 1110–1115 (2019).

کاواموتو، اس و همکاران. سلول های Foxp3 + T ایمونوگلوبولین انتخابی را تنظیم می کنند و تنوع گونه های باکتریایی مسئول هموستاز ایمنی را تسهیل می کنند. مصونیت 41، 152-165 (2014).

ناگاشیما، ک. و همکاران. شناسایی سلول‌های مزانشیمی زیر اپیتلیال که IgA را القا می‌کنند و میکروبیوتای روده را متنوع می‌کنند. نات ایمونول. 18، 675-682 (2017).

پترسون، D. A. و همکاران. توصیف برهمکنش بین یک ایمونوگلوبولین A به طور طبیعی اولیه و اپی توپ خاص گونه Bacteroides thetaiotaomicron در موش‌های گنوتوبیوتیک حفظ شده آن. جی بیول. شیمی. 290، 12630–12649 https://doi.org/10.1074/jbc.m114.633800 (2015).

ناکاجیما، A. و همکاران. IgA ترکیب و عملکرد متابولیک میکروبیوتای روده را با ترویج همزیستی بین باکتری ها تنظیم می کند. J. Exp. پزشکی 215، 2019–2034 (2018).

دونالدسون، جی پی و همکاران. میکروبیوتای روده از ایمونوگلوبولین A برای کلونیزاسیون مخاطی استفاده می کنند. Science 360, 795-800 (2018).

رولنسک، تی و همکاران. موازی بودن IgA ترشحی روده، تناسب میکروبی عملکردی را شکل می دهد. Nature 598، 657–661 https://doi.org/10.1038/s41586-021-03973-7 (2021).

هریمن، جی آر و همکاران. حذف هدفمند ناحیه ثابت IgA در موش منجر به کمبود IgA با تغییر در بیان سایر ایزوتیپ‌های Ig می‌شود. J. Immunol. 162، 2521-2529 (1999).

Murthy، A. K.، Dubose، C. N.، Banas، J. A.، Coalson، J. J. & Arulanandam، B. P. مشارکت گیرنده ایمونوگلوبولین پلیمری در تنظیم التهاب روده در کولیت ناشی از سدیم سولفات دکستران. جی گاستروانترول. هپاتول. 21, 1372–1380 (2006).

Mathias, A. & Corthésy, B. N-Glycans بر روی مؤلفه ترشحی: واسطه های تعامل بین IgA ترشحی و کامنسال های گرم مثبت که هموستاز روده را حفظ می کنند. میکروب های روده 2، 287-293 (2011).

Kaetzel, C. S. گیرنده ایمونوگلوبولین پلیمری: پل زدن پاسخ های ایمنی ذاتی و سازگار در سطوح مخاطی. ایمونول. Rev. 206, 83-99 (2005).

رامانان، دی و همکاران. یک حالت ایمونولوژیک انتقال چند نسلی، نقطه تنظیم Treg روده را کنترل می کند. سلول 181، 1276-1290 (2020).

Van der Post, S., Birchenough, G. M. H. & Held, J. M. وابسته به NOX1 سیگنالینگ ردوکس وابسته به NOX1 تکثیر سلول های بنیادی کولون را برای انطباق با میکروبیوتای روده با پیوند دادن EGFR و فعال سازی TLR تقویت می کند. Cell Rep. 35, 108949 (2021).

گریونیکوف، اس. آی و همکاران. نقص های سدی مرتبط با آدنوم و محصولات میکروبی باعث رشد تومور با واسطه IL-23/IL-17 می شود. Nature 491، 254-258 (2012).

انصاری، Y. S. E. و همکاران. گسترش سلول های کمکی فولیکولی T و هیپرایمونوگلوبولینمی با تولید خود به خود IgE به آنتی ژن های غذایی در موش های دارای کمبود IgA. ایمونول مخاطی 18، 481-490 (2025).

Clay، S. L.، Fonseca-Pereira، D. & Garrett، W. S. سرطان کولورکتال: حقایق در مورد میکروبیوتا. جی. کلین. سرمایه گذاری کنید. 132, e155101 (2022).

Donaldson، G. P.، Lee، S. M. & Mazmanian، S. K. روده جغرافیای زیستی میکروبیوتای باکتریایی. نات Rev. Microbiol. 14، 20-32 (2015).

Beumer, J. & Clevers, H. مشخصات سرنوشت سلولی و تمایز در روده پستانداران بالغ. نات کشیش مول. سلول بیول. 22، 39-53 (2021).

Tsang، D. K. L. و همکاران. بررسی تک سلولی اثرات میکروبی بر روی اپیتلیوم روده کوچک موش. میکروب روده 14، 2108281 (2022).

Rakoff-Nahoum, S., Paglino, J., Islami-Varzaneh, F., Edberg, S. & Medzhitov, R. شناسایی میکرو فلور مشترک توسط گیرنده های Toll مانند برای هموستاز روده مورد نیاز است. سلول 118، 229-241 (2004).

Rundegren, J. & Arnold, R. R. تمایز و برهمکنش ایمونوگلوبولین ترشحی A و یک آگلوتینین پاروتید وابسته به کلسیم برای چندین سویه باکتریایی. آلوده کردن ایمنی 55، 288-292 (1987).

مولنهاور، جی و همکاران. ساختار ژنومی ژن DMBT1: شواهدی برای منطقه ای با حساسیت به بی ثباتی ژنومی Oncogene 18، 6233-6240 (1999).

Uhlén، M. و همکاران. نقشه بافتی پروتئوم انسانی. Science 347 , 1260419 (2015).

مدسن، جی و همکاران. CRP-ductin، همولوگ موش gp-340/حذف شده در تومورهای بدخیم مغز 1 (DMBT1)، به باکتری های گرم مثبت و گرم منفی متصل می شود و با پروتئین سورفکتانت ریه D. Eur تعامل می کند. J. Immunol. 33، 2327-2336 (2003).

رایشارت، ام. پی و همکاران. حذف کننده بزاق و آگلوتینین در اوایل زندگی: نقش های متنوع در مایع آمنیوتیک و در روده نوزاد J. Immunol. 193، 5240-5248 (2014).

هاپکینز، E. G. D.، Roumeliotis، T. I.، Mullineaux-Sanders، C.، Choudhary، J. S. & Frankel، G. سلول های اپیتلیال روده و میکروبیوم در شروع عفونت سیتروباکتر رودنتیوم روده بزرگ تحت برنامه ریزی مجدد سریع قرار می گیرند. mBio 10، e00062-19 (2019).

Müller, H., Nagel, C., Weiss, C., Mollenhauer, J. & Poeschl, J. حذف شده در تومورهای بدخیم مغزی 1 (DMBT1) باعث افزایش VEGF و کاهش تولید IL-6 در سلول های اپیتلیال ریه نوع II می شود. BMC Pulm. پزشکی 15، 32 (2015).

فر، اس و همکاران. سیگنال های Notch سرنوشت سلول های پیش ساز نابالغ روده را کنترل می کنند. Nature 435، 964-968 (2005).

van Es, J. H. و همکاران. مهار ناچ/γ-سکرتاز سلول های تکثیر شونده در کریپت های روده و آدنوم ها را به سلول های جام تبدیل می کند. Nature 435، 959-963 (2005).

کنسرسیوم Tabula Muris. رونویسی تک سلولی 20 اندام موش یک Tabula Muris را ایجاد می کند. Nature 562, 367–372 (2018).

کنسرسیوم Tabula Sapiens. Tabula Sapiens: اطلس رونویسی تک سلولی و چند اندامی انسان. Science 376, eabl4896 (2022).

Kabatnik، S. و همکاران. خصوصیات فضایی و طبقه بندی آدنوم های کولورکتال با پروتئومیکس عمیق بینایی iScience 27، 110620 (2024).

تانگ، ی و همکاران ترشح IgA با واسطه MZB1 باعث سرکوب توسعه و پیشرفت سرطان کولورکتال ناشی از التهاب روده می شود. ایمونول مخاطی 17، 450–460 https://doi.org/10.1016/j.mucimm.2023.12.002 (2024).

بیسواس، اس و همکاران. ترانس سیتوز IgA و شناسایی آنتی ژن ایمنی سرطان تخمدان را کنترل می کند. Nature 591، 464-470 (2021).

پلکا، ک. و همکاران. هاب های ایمنی چند سلولی سازمان یافته فضایی در سرطان کولورکتال انسان سلول 184، 4734-4752 (2021).

دوگان، آی و همکاران. لایه های متعدد حافظه سلول B با عملکردهای موثر متفاوت. نات ایمونول. 10، 1292-1299 (2009).

رابرتسون، اس جی و همکاران مقایسه روش‌های هم‌خانه‌سازی و همبستگی برای استانداردسازی میکروبیوتا در مدل‌های موش. Cell Rep. 27, 1910-1919 (2019).

کوادروس، R. M. و همکاران. Easi-CRISPR: روشی قوی برای تولید یک مرحله‌ای موش‌های حامل آلل‌های شرطی و درج شده با استفاده از اهداکنندگان ssDNA طولانی و ریبونوکلئوپروتئین‌های CRISPR. ژنوم بیول. 18, 92 (2017).

Dmitrieva-Posocco، O. et al. β-هیدروکسی بوتیرات سرطان کولورکتال را سرکوب می کند. Nature 605، 160-165 (2022).

بروژیروکس، اس. و همکاران. طراحی ژنومی یک میکروبیوتای مشخص موش که مقاومت کلونیزاسیون را در برابر سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم ایجاد می کند. نات میکروبیول. 2 , 16215 (2016).

ماندال، اس و همکاران. تجزیه و تحلیل ترکیب میکروبیوم ها: روشی جدید برای مطالعه ترکیب میکروبی میکروب. Ecol. سلامت دیس. 26, 27663 (2015).

Earley، Z. M. و همکاران. GATA4 منطقه ای شدن ایمنی بافت و آسیب شناسی ایمنی را کنترل می کند. مصونیت 56، 43-57 (2023).

بهاراتکار، اس. ک. و همکاران. ساختارهای ایمونوگلوبولین ترشحی و دیمری A. eLife 9، e56098 (2020).

دریفوس، سی و همکاران. اپی توپ های محافظ بسیار محافظت شده در ویروس آنفولانزا B. Science 337, 1343-1348 (2012).

Miyoshi, H. & Stappenbeck, T. S. گسترش آزمایشگاهی و اصلاح ژنتیکی سلول های بنیادی دستگاه گوارش در کشت کروی. نات پروتوک 8، 2471-2482 (2013).

Sanjana, N. E., Shalem, O. & Zhang, F. بهبود یافته های ناقل و کتابخانه های ژنومی برای غربالگری CRISPR. نات Methods 11, 783-784 (2014).

روپر، جی و همکاران. ویرایش in vivo ژنوم و مدل‌های پیوند ارگانوئید سرطان کولورکتال و متاستاز. نات بیوتکنول. 35، 569-576 (2017).

ما از J. Faith، D. Wesemann، M. Koch، N. Palm، L. Mesin و اعضای D.M تشکر می کنیم. و G.D.V. آزمایشگاه های دانشگاه راکفلر برای بحث. اس. لئونارد با تصفیه پروتئین کمک کرد. موش های بدون میکروب توسط A. Rogoz تولید و نگهداری شدند. موش های Dmbt1 گذرنده حذفی توسط J. Bortolatto تولید شدند. همه موش ها توسط کارکنان مرکز علوم زیستی مقایسه ای در دانشگاه راکفلر تحت نظر و مراقبت قرار گرفتند. توالی یابی در مرکز منابع ژنومیکس دانشگاه راکفلر (RRID:SCR_020986) انجام شد.

داده‌های پروتئومیکس توسط مرکز منابع پروتئومیکس در دانشگاه راکفلر (RRID:SCR_017797)، با کمک H. Molina، با استفاده از ابزار دقیقی که توسط بنیاد کنفرانس‌های سون و موسسه خیریه لئونا ام. و هری بی. الکتروفورز در مقیاس میکرو در مرکز منابع کشف داروی فیشر در دانشگاه راکفلر (RRID:SCR_020985)، با کمک J. F. Glickman انجام شد.

G.P.D. عضو رابرت بلک از بنیاد تحقیقات سرطان دیمون رانیون (DRG-2362-19) بود. G.L.d.R. توسط بورسیه تحصیلی Fundação Maria Emília حمایت شد. C.W توسط بنیاد بورسیه تحصیلی آلمان حمایت شد. شروع پروژه با کمک های مالی آزمایشی به G.P.D حمایت شد. از مرکز تحقیقات پایه و ترجمه دانشگاه راکفلر در مورد اختلالات سیستم گوارشی از طریق صندوق خیریه لئونا ام و هری بی هلمزلی و صندوق شاپیرو-سیلوربرگ برای پیشرفت تحقیقات ترجمه. K.B.

توسط NIH/NCI (1R01CA308066-01A1)، NIH/NCI (5U54CA261701) و Weill Cancer Hub East پشتیبانی می‌شود. S.F.T. توسط کمک های مالی NCI (R35CA274446، U54CA261701 و R01CA257153) و مرکز تحقیقات مارلن هس در مورد سلامت زنان و زیست پزشکی پشتیبانی می شود. کل پروژه با کمک های مالی از NIH به S.I.G تامین شد. (R01CA218133)، به B.M.S. (R01AI165570)، به G.D.V. و D.M. (R01AI157137) و به د.م. (U54CA261701). D.M. توسط یک جایزه مهندسی سلول ایمنی CZI و توسط Weill Cancer Hub East پشتیبانی می شود. G.D.V. و D.M. محققین موسسه پزشکی هاوارد هیوز هستند.

آدرس فعلی: گروه میکروبیولوژی، ایمونولوژی و ژنتیک مولکولی، دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

آزمایشگاه ایمونولوژی مخاطی، دانشگاه راکفلر، نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا

گرگوری پی. دونالدسون، گابریلا لیما دوس ریس، مروا سعد، کریستوفر ویچمن، ایزابلا مامد، گوو چن، کارولین ای. هارر، بیگوم آیدین، برناردو اس. ریس و دانیل موسیدا

آزمایشگاه دینامیک لنفوسیت، دانشگاه راکفلر، نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا

کریستوفر ویچمن، تیاگو بی آر کاسترو و گابریل دی ویکتورا

آزمایشگاه تنظیم متابولیک و ژنتیک، دانشگاه راکفلر، نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا

گروه بیوشیمی، دانشگاه ایلینویز، اوربانا، IL، ایالات متحده آمریکا

گروه های پزشکی و علوم زیست پزشکی، سدارز-سینای سرطان، مرکز پزشکی Cedars-Sinai، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

بخش روماتولوژی، آلرژی و ایمونولوژی، گروه پزشکی، دانشکده پزشکی دانشگاه ییل، نیوهون، CT، ایالات متحده آمریکا

بخش آلرژی و ایمونولوژی، گروه پزشکی، و مرکز ایمونوبیولوژی انسانی، دانشکده پزشکی Feinberg دانشگاه نورث وسترن، شیکاگو، IL، ایالات متحده آمریکا

آزمایشگاه سیستم های زیست شناسی سرطان، دانشگاه راکفلر، نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا

موسسه کارل آر ووز برای زیست شناسی ژنومی و گروه علوم زیست پزشکی و ترجمه، کالج پزشکی کارل ایلینویز، دانشگاه ایلینویز، اوربانا، IL، ایالات متحده آمریکا

موسسه پزشکی هوارد هیوز، دانشگاه راکفلر، نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا

G.P.D. و D.M. این پروژه را طراحی و آغاز کرد. G.P.D. اکثر آزمایش ها را با راهنمایی D.M. طراحی و انجام داد. G.L.d.R. آزمایش‌های ارگانوئیدی را انجام داد، IgA را خالص کرد، روش pull-down را انجام داد و به اکثر آزمایش‌ها کمک کرد. ام‌اس. اقدامات کولونوسکوپی و کشت ارگانوئیدها انجام شد. C.W. کشت بافت و آزمایشات اتصال بیوشیمیایی را انجام داد. G.P.D. داده‌های توالی‌یابی آمپلیکون 16S rRNA، I.M. داده‌های RNA-seq تک سلولی و G.C را تجزیه و تحلیل کرد. داده‌های RNA-seq انبوه را با هدایت و نظارت آنالیز از T.B.R.C تجزیه و تحلیل کرد. N.L.D.

با فلوسیتومتری و آزمایش های کشت بافت کمک می کند. C.E.H. فلوسیتومتری پلاسماسل را انجام داد و به تصویربرداری فلورسانس کمک کرد. D.Z. و B.M.S. طراحی و تولید انواع SC و IgA نوترکیب. G.P.D.، B.A. و B.S.R. طراحی و انجام مرتب سازی سلول های اپیتلیال و رونویسی تک سلولی. S.I.G. و B.S.R. در مورد مدل های موش سرطان کولورکتال توصیه و کمک شده است. E.G.L. و S.C.E. موش IgA ناک اوت 2025 را ارائه کرد و آزمایشات سرطان را طراحی و انجام داد. K.B.، S.F.T.، B.M.S.، G.D.V. و D.M.

طراحی آزمایشی تحت نظارت، هدایت شده و تفسیر هدایت شده نتایج. G.P.D. و D.M. نسخه خطی را نوشت و همه نویسندگان آن را ویرایش کردند.

نامه نگاری به گرگوری پی. دونالدسون یا دانیل موسیدا.

طبیعت از Sidonia Fagarasan، Thaddeus Stappenbeck و دیگر منتقدان ناشناس برای مشارکت در بررسی همتایان این اثر تشکر می‌کند. گزارش های بازبین همتا در دسترس است.

یادداشت ناشر Springer Nature با توجه به ادعاهای قضایی در نقشه های منتشر شده و وابستگی های سازمانی بی طرف باقی می ماند.