پرش به محتوای اصلی

سر یا دم، چاپ سه بعدی می تواند ضایعات ماهی را اشتها آور کند

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۱۶, پنجشنبه، ساعت ۰۸:۳۰حدود 3 دقیقه مطالعه

بریل بایراک دانشجوی دکترا در دانشگاه فنی مونستر، کورک است

تحقیق دکتری شما در مورد چیست؟

تحقیقات من عمدتا در مورد ایجاد راهی برای تبدیل محصولات جانبی دریایی به چیزی قابل استفاده تر است. صنایع دریایی مقدار قابل توجهی زباله تولید می کند، اما اگرچه ما آن را زباله می نامیم، حاوی پروتئین های ارزشمند و ترکیبات زیست فعال است. ما در حال بررسی چگونگی بازیابی و تبدیل این ترکیبات با استفاده از فناوری های سازگار با محیط زیست هستیم.

چگونه این کار را انجام می دهید؟

ما پروتئین ها را از زباله های دریایی به دست می آوریم و خواص و پتانسیل آنها را برای زیست فعالی بررسی می کنیم. سپس ما از این ویژگی ها برای توسعه محصولات غذایی با چاپ سه بعدی استفاده می کنیم. محصولات ماهی خالص گاهی اوقات ممکن است ناخوشایند به نظر برسند، اما با پرینت سه بعدی می توانید آنها را رنگارنگ تر و خوش طرح کنید و حتی می توانید آن را مطابق با آنچه که یک نفر می خواهد بخورد، شخصی سازی کنید. در نهایت، ما محصول نهایی را برای ویژگی‌های بافت، حسی و میکروبیولوژیکی تجزیه و تحلیل می‌کنیم.

قسمت پرینت سه بعدی چگونه کار می کند؟

پرینت سه بعدی یک فرآیند لایه به لایه است و در مورد ما مواد فعال زیستی و پروتئین های بدست آمده از محصولات جانبی مانند پوست و سر ماهی را نیز در لایه های خمیر دریایی قرار می دهیم. این باعث ایجاد محصولات غذایی سه بعدی می شود که می توانیم برای کمک به افرادی که در خوردن یا بلعیدن مشکل دارند طراحی کنیم و می توانیم اشکال و طرح های جذابی ایجاد کنیم که واقعا به رضایت مصرف کننده کمک می کند.

اولین بار از چه زمانی به علوم غذایی علاقه مند شدید؟

علاقه من به دوران کودکی برمی گردد. همیشه در مورد غذا کنجکاو بودم. قبلا سؤالاتی از این قبیل می پرسیدم که آیا پاپ کورن بعد از پاپ کردن وزن بیشتری دارد؟ چرا کیک هنگام پخت خوشمزه تر می شود؟ چرا شیرینی های ژله ای بافت خوبی دارند؟ این کنجکاوی به طور طبیعی به علاقه به علوم و مهندسی مواد غذایی تبدیل شد.

سفر شما به سمت محقق شدن چه بوده است؟

من مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی مواد غذایی در ازمیر (ترکیه) و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی مواد غذایی در دانشگاه Çukurova در آدانا به پایان رساندم. از آنجا به کورک آمدم تا دکترای خود را در دانشگاه فنی مونستر ادامه دهم.

من از حمایت از بورسیه تحصیلی MTU TU Rise که توسط دولت ایرلند و اتحادیه اروپا از طریق برنامه منطقه ای ERDF جنوبی، شرقی و میدلند 2021-2027 تامین می شود و برای راهنمایی سرپرستم، Saravana Periaswamy Sivagnanam، بسیار سپاسگزار بوده ام.

اخذ مدرک دکترا چه چیزی به شما آموخته است؟

مهمترین چیزی که آموخته ام این است که نتایج غیرمنتظره را نه به عنوان شکست، بلکه به عنوان اطلاعاتی ببینم که به شما در تصمیم گیری در مرحله بعدی کمک می کند. تحقیق هرگز خط مستقیم نیست. من می توانم همه چیز را با دقت در یک آزمایش طراحی کنم و سپس چیزی کار نمی کند. این ناامید کننده است، اما همچنین جایی است که شما بیشتر یاد می گیرید. باید در رویکرد خود تجدید نظر کنید و ادامه دهید.

و از چه کاری در خارج از آزمایشگاه لذت می برید؟

من عاشق کاوش در ایرلند، به خصوص طبیعت، غذاهای دریایی و موسیقی و رقص سنتی هستم. من هم به شطرنج علاقه زیادی دارم. من از جوانی بازی می کردم و سال گذشته به اندازه کافی خوش شانس بودم که در یک تورنمنت شطرنج قهرمان شدم و در مسابقات بین رشته ای به نمایندگی از تیم شطرنج MTU در رده زنان سوم شدم.

برای من، شطرنج و تحقیق وجوه مشترک زیادی دارند، زیرا در هر دو باید از قبل فکر کنید و زمانی که همه چیز طبق برنامه پیش نمی رود، سازگار شوید.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Heads or tails, 3D printing can make fish waste appetising

Beril Bayrak is a PhD student at Munster Technological University, Cork

همه‌ی اخبار فناوری