سه آتش نشان کشته شده در تراژدی خیابان پیرس در سال 1936 مورد تجلیل قرار گرفتند
این بزرگترین تلفات جانی است که توسط آتش نشانی دوبلین در یک حادثه متحمل شده است
دوشنبه نودمین سالگرد فاجعه ای در شهر دوبلین است که در آن سه آتش نشان در حین انجام وظیفه جان خود را از دست دادند.
در 5 اکتبر 1936، آتش نشانی دوبلین به آتش سوزی جدی در محل اگزاید باترز در خیابان پیرس پاسخ داد.
قوانین ایمنی آتش نشانی آن چیزی نبود که اکنون هستند، و محل در زیرزمین با مسکن بالا قرار داشت.
آتش نشانان با اعتقاد به اینکه ممکن است هنوز یک خانواده در داخل آن محبوس باشد، وارد ساختمان در حال سوختن شدند. در پی آن چندین انفجار رخ داد و بخش اعظم ساختمان فروریخت. پیتر مکآردل، رابرت مالون و توماس نوجنت در زیر ویرانهها مدفون شدند. بقایای آنها صبح روز بعد، پس از ساعت ها جستجو و برداشتن حدود 30 تن آوار، پیدا شد.
این بزرگترین تلفات جانی است که توسط آتش نشانی دوبلین در یک حادثه متحمل شده است.
لاس فالون، یک آتش نشان بازنشسته و مورخ خدمات آتش نشانی، از ادای احترام به مردان دفاع کرده است، و این با لوح یادبودی که توسط لرد شهردار دوبلین، داریل بارون، رونمایی می شود، به نتیجه خواهد رسید.
فالون به ایریش تایمز گفت: «تیپ آتشنشانی در ردیف پول بسیار کم، در ردیف منابع بسیار کم به دست آورد. در سال 1936، زمانی که آتش سوزی در خیابان پیرس 163 و 164 شروع شد، ما بهای آن را پرداختیم. خانه های اجاره ای وجود داشت، اما زیرزمین ها توسط کارخانه باتری Exide استفاده می شد. این کاملا در قانون آن زمان بود.
باتری های Exide در آنجا باتری تولید می کردند، بنابراین گاز بسیار قابل اشتعال در محل ذخیره می شد.
از آتش نشانان کشته شده در آتش سوزی سال 1936 تجلیل شد
مک آردل یک همسر و هفت فرزند به جا گذاشت - کوچکترین دخترش سه ماه پس از مرگ او به دنیا آمد. مالون که او نیز متاهل بود، یکی از کهنه سربازان قیام 1916 بود و در بولاندز میلز خدمت کرده بود. نوجنت برای ازدواج نامزد کرده بود.
این سه مرد قبل از تشییع جنازه مدنی در گورستان گلاسنوین در تالار شهر دراز کشیدند و بیش از 80000 نفر در خیابانهای شهر صف کشیدند تا ادای احترام کنند.
با این حال، آتش نشانی با آنها با همان احترام رفتار نکرد که بیوه هایشان مجبور شدند از محل اقامتی که برای خدمت تعیین شده بود نقل مکان کنند.
فالون گفت: «به یاد دارم زمانی که در دهه 80 شروع به بررسی این موضوع کردم، افرادی بودند که در دهه 1930 زندگی کردند. و اگر با دوبلینیهایی صحبت کنید که آن زمان را به یاد آوردند، دو چیز را به یاد آوردند: کنگره عشای ربانی را به یاد میآورند و مراسم تشییع جنازه خیابان پیرس را به یاد میآورند.»
چهارمین آتش نشان به نام تامی پاتس فرار کرد. فالون که یک نوازنده مشهور کمانچه است فکر می کند گناه بازمانده اش در برخی از آهنگ های مالیخولیایی او مشهود است.
برادرزاده او شان پاتس یکی از اعضای گروه موسیقی معروف ایرلندی چیفتینز بود.
مراسم بزرگداشتی در روز یکشنبه قبل از رونمایی از لوح در روز دوشنبه در گورستان گلاسنوین با حضور اعضای خانواده مردان برگزار خواهد شد.
آنها شامل دختر مک آردل که اکنون 90 ساله است و خواهرزاده نوجنت، کیت کندال، خواهند بود.
کندال گفت که مادرش به نوجنت بسیار نزدیک بود، او را جرارد صدا می زدند نه اسم رسمی او توماس.
مرگ او اثری سنگین بر خانواده گذاشت و او به یاد آورد که چگونه پدربزرگش از عبور پسرش از روزنامه مطلع شد.
نامزد او مای، که متعاقبا با مرد دیگری ازدواج کرد، به خانواده نزدیک بود، که به گفته او "به زنده نگه داشتن یاد عمویم کمک کرد".
در حالی که او هرگز او را ملاقات نکرد، همیشه احساس نزدیکی به او می کرد و خوشحال است که روز دوشنبه به او افتخار می شود.
متن اصلی (انگلیسی)
Three firefighters killed in 1936 Pearse Street tragedy to be honoured
It remains the greatest loss of life suffered by Dublin Fire Brigade in a single incident