سه سال نسل کشی اسرائیل: هنرمندان هزینه صحبت کردن برای فلسطین را توصیف می کنند

در حالی که نسل کشی در غزه وارد چهارمین سال خود می شود، دو هنرمند در قلب اروپا می گویند که صحبت کردن برای فلسطین هزینه شخصی و حرفه ای داشته است.

اسماعیل مطر، هنرمند فلسطینی، مشکلاتی را برای تامین نمایشگاه ها و بودجه برای کارهای مربوط به سرزمینش شرح می دهد.

هند الجدید شاعر بلژیکی مراکشی می گوید که پس از سخنرانی درباره فلسطین روی صحنه، با لغو وظایف، تهدید به مرگ و بازداشت مواجه شده است.

در مصاحبه با آنادولو، هر دو هنر را راهی برای مقابله با بی عدالتی و حفظ تجربیات افرادی توصیف کردند که زندگی آنها اغلب به آمار خلاصه می شود.

برای Matar، یک هنرمند چند رشته ای که اکنون در بروکسل مستقر است، این ارتباط از کودکی آغاز شد.

او با یادآوری اینکه چگونه از دیوارهای اردوگاه به عنوان اولین بوم نقاشی خود برای «فرار از آنچه در غزه رخ می‌داد» استفاده کرد، گفت: «من در اردوگاه‌های پناهندگان خان یونس در جنوب غزه به دنیا آمدم و بزرگ شدم.»

با بزرگ‌تر شدن، هنر خود را مسئولیتی در قبال جامعه‌اش می‌دید و تجربیاتی را ثبت می‌کرد که گزارش‌های تلویزیونی و عکس‌های خبری همیشه نمی‌توانستند آن‌ها را منتقل کنند.

او در اطراف خانه‌اش و در سراسر اردوگاه نقاشی می‌کرد و کودکان و افراد مسن را به تصویر می‌کشید و از خط عربی استفاده می‌کرد. او با الهام از پناهندگان اطرافش می خواست زیبایی و امید را در کنار رنج به دیگران منتقل کند.

مطر گفت: «می‌خواهم در مورد مردم بگویم، یا حداقل چیز خوبی را نشان دهم و پیام‌های امیدوارکننده‌ای از این مکان ارسال کنم.

در مرکز کار او آزادی حرکت، سفر و زندگی بدون ترس است.

بسیاری از آثار هنری من درباره آزادی صحبت می‌کنند، زیرا این چیزی است که ما واقعا آن را از دست می‌دهیم، و قرار است مانند یک حق عادی باشد که باید آزاد باشیم، فقط برای اینکه آزاد باشیم.

گرچه مطر اساسا خود را به عنوان یک هنرمند سیاسی توصیف نمی کند، او گفت که شرایط او به ناچار سیاست را بخشی از کار او می کند.

او گفت: "این باید به این دلیل باشد که شما در مورد یک موضوع صحبت می کنید و بیش از 78 سال گذشته است، و چیزی تغییر نکرده است. بدتر و بدتر می شود. ما می دانیم که هنر یک پیام قوی است."

او امیدوار است از طریق کاری که از نظر عاطفی به مردم می رسد، ادراکات را تغییر دهد.

او گفت: "من فکر می کنم سیاست و هنر واقعا به هم مرتبط هستند. شما نمی توانید آنها را از یکدیگر جدا کنید... من نمی توانم هنرم را در مورد موضوع خود جدا کنم و این بخشی از من است."

او گفت، اما پرداختن به فلسطین می تواند یافتن فرصت هایی برای نمایشگاه یا تامین بودجه را دشوارتر کند.

ماتر گفت: "شما باید همیشه برای به دست آوردن فرصت ها به مبارزه ادامه دهید، به خصوص زمانی که در مورد پیشینه خود یا در مورد آنچه در کشور شما اتفاق می افتد صحبت می کنید. شما همیشه با این افرادی روبرو می شوید که سعی می کنند از شما دوری کنند."

او افزود: «شما فرصتی برای ارائه یا تأمین بودجه برای ادامه پروژه خود ندارید، اگر مربوط به آنچه در فلسطین می‌گذرد، باشد».

آن موانع او را متقاعد به توقف نکرده است.

او گفت: "من ادامه می دهم. من متوقف نمی شوم." "با وجود اینکه گاهی اوقات احساس ناامیدی می کنم."

مطر همچنین آنچه را که به عنوان محدودیت در عباراتی مانند "فلسطین آزاد" در بخش هایی از اروپا توصیف می کند، زیر سوال برد.

او گفت: "من حق دارم بگویم که می خواهم آزادی خود را داشته باشم. من می خواهم سرزمینم را پس بگیرم."

او گفت که هنرمندان ممکن است فضای بیشتری نسبت به دیگران برای ابراز وجود داشته باشند، اما این آزادی محدودیت هایی دارد.

او گفت: «اما هنوز، برخی کشورها، آن‌ها کاری را که شما انجام می‌دهید کنترل می‌کنند، یا مفهوم آثار هنری شما را کنترل می‌کنند... شما می‌توانید فضایی برای بیان احساسات خود داشته باشید، اما کنترل شده است.

او افزود که ترس از متهم شدن به یهودی ستیزی به دلیل انتقاد از اسرائیل نیز می تواند هنرمندان و فعالان را محدود کند.

مطر گفت: «مثل این است که این یک آزادی جعلی یا آزادی بیان است، و شما می دانید که تحت کنترل هستید.

او این سوال را مطرح کرد که چرا فراخوان برای آزادی فلسطین باید با مقاومت روبرو شود.

او گفت: "من نمی دانم چرا. من نمی دانم چه مشکلی با درخواست آزادی یا درخواست در مورد حق ما برای زندگی در صلح وجود دارد."

برای الجدید که آثارش شعر، کتاب، کلام گفتاری و تئاتر را در بر می گیرد، داشتن یک تریبون عمومی مسئولیت رسیدگی به بی عدالتی را به همراه دارد.

او گفت: «فکر می‌کنم برای من به‌عنوان یک هنرمند بسیار مهم است که مسئولیت خود را بپذیرم، زیرا صحنه‌ای دارم... پس این مسئولیت من به‌عنوان یک هنرمند است که از آن صحنه برای انعکاس جامعه، بازتاب آنچه در جامعه‌مان می‌گذرد، استفاده کنم».

او نیز مانند مطر این ایده را که هنر و سیاست قابل جدایی هستند را رد می کند.

"من فکر می کنم همه چیز با یکدیگر در هم تنیده شده است. من فکر نمی کنم شما بتوانید به این دو چیز جداگانه نگاه کنید."

اما تصمیم او برای صحبت علنی با عواقبی همراه بوده است.

الجدید گفت که پلیس او را پس از صحبت درباره فلسطین روی صحنه در بلژیک در اوایل سال 2024 همراهی کرد. او گفت که حدود هفت ساعت به دلیل ادعایی برهم زدن صلح بازداشت شد.

او گفت: "من در کشوری مانند بلژیک کاملا در شوک بودم که هنرمندی که از صحنه خود برای دادن پیام خاصی استفاده می کند به زندان می افتد."

او گفت که بعدا تهدید به مرگ شد و دید که در ماه‌های بعد وظایفش لغو شد.

الجدید گفت: «این به هیچ وجه به این معنا نیست که من صحبت درباره فلسطین را متوقف می کردم.

الجدید محدودیت های بیان هنری را با تبعیض گسترده تر در بلژیک مرتبط دانست.

او گفت: "در بلژیک ما در جامعه ای زندگی می کنیم که نژادپرستی ساختاری و تبعیض ساختاری یک واقعیت است."

او معتقد است که آزادی بیان در مورد فلسطین، سودان و کنگو تحت استانداردهای دوگانه است.

او گفت که مقامات می توانند از طریق مداخله پلیس، محدودیت در دسترسی به فضاهای عمومی و ایجاد ترس از اعتراض جلوگیری کنند.

او افزود که سازمان های فرهنگی نیز از نظر مالی آسیب پذیر هستند.

او گفت: «ما در سال گذشته متوجه شدیم که اگر خیلی انتقاد کنید، دولت می تواند کمک های مالی شما را بگیرد و این همان چیزی است که در مورد برخی سازمان ها اتفاق می افتد.

برای الجدید، خطرات فراتر از هنرمندان و آثارشان است.

او گفت: «حق آزادی بیان بسیار مهم است، زیرا اگر مردم را ساکت کنیم، جامعه را ساکت می‌کنید و این بسیار خطرناک است».