سه سال نسل کشی: متحدان سنتی آسیایی اسرائیل موضع خود را در مورد غزه تغییر دادند

پس از سه سال نسل‌کشی اسرائیل در غزه که ده‌ها هزار نفر را کشت، روابط تل‌آویو با متحدان سنتی آسیایی‌اش به طور فزاینده‌ای از هم گسیخته شده و انزوای دیپلماتیک آن را عمیق‌تر کرده است.

نمونه اخیر این انزوا در مجمع عمومی سازمان ملل در اواخر ماه گذشته رخ داد، جایی که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، چهره تنها را در حالی که تعداد زیادی از نمایندگان از سخنرانی او خارج می شدند، بریده بود.

نمایندگان خروج شامل نمایندگانی از کشورهای آسیایی مانند پاکستان، مالزی، اندونزی و بنگلادش بودند.

در اینجا نگاهی به واکنش کشورهای آسیایی به اسرائیل و جنگ غزه می اندازیم.

اسرائیل با انتقاد شدید در سطح دولتی از سوی متحدان دیرینه خود در شرق آسیا مانند ژاپن و کره جنوبی مواجه شده است.

سانائه تاکایچی، نخست وزیر ژاپن با تحریم های آمریکا علیه توموکو آکان، رئیس دادگاه کیفری بین المللی (ICC) که به دنبال صدور حکم بازداشت نتانیاهو به اتهام جنایات جنگی در غزه بود، مخالفت کرد.

تاکایچی بر حمایت مداوم توکیو از دیوان کیفری بین‌المللی در جریان مجمع عمومی سازمان ملل تاکید کرد و از فشارهای ایالات متحده عقب نشینی کرد و گفت که این کشور تحریم‌های آمریکا علیه آکان را «بسیار جدی» می‌پذیرد.

واشنگتن آکان، اولین تبعه ژاپنی را که ریاست دیوان بین المللی کیفری را برعهده داشت، در ماه اوت تحریم کرد و دادگاه را به تجاوز به حاکمیت دولت متهم کرد.

با سئول، تنش ها در ماه آوریل پس از آن آغاز شد که لی جائه میونگ، رئیس جمهور کره جنوبی، ویدئویی را در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشت که در آن ادعا کرد سربازان اسرائیلی یک کودک فلسطینی را مورد آزار و اذیت قرار داده و سپس او را از پشت بام به پایین انداختند.

لی گفت که لازم است صحت این ویدئو مشخص شود و اقدامات انجام شده ارزیابی شود و بر جدی بودن اتهامات تاکید کرد.

او گفت: «قتل در زمان جنگ با مسائلی که ما با آنها مشکل داریم، مانند به اجبار (بردگی) زنان راحت و قتل عام یهودیان تفاوتی ندارد.

موضوع "زنان آسایش" به بردگی جنسی هزاران زن و دختر، که بسیاری از آنها کره ای هستند، توسط ارتش امپراتوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم اشاره دارد.

اسرائیل به شدت از لی به دلیل انتشار این ویدئو انتقاد کرد و آن را "غیرقابل قبول" خواند.

وزارت خارجه اسرائیل مدعی شد که لی به یک "حساب جعلی" تکیه کرده و یک حادثه از سال 2024 را احیا کرده است که قبلا بررسی شده بود.

این وزارتخانه لی را به بی اهمیت جلوه دادن کشتار یهودیان در آستانه روز یادبود هولوکاست در اسرائیل متهم کرد.

چین که مدت‌ها از راه‌حل دو کشوری حمایت می‌کرد، به تکرار درخواست خود ادامه داد.

رئیس جمهور شی جین پینگ گفت که راه حل دو دولتی "جهت صحیح" برای حل و فصل موضوع دیرینه فلسطین است.

سریلانکا، یکی از اولین کشورهایی که کشور فلسطین را به رسمیت شناخت، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواستار بازیابی و بازسازی «به‌موقع» غزه شد و بر حمایت خود از حقوق «محکم‌ناپذیر» فلسطینی‌ها و راه‌حل دو دولتی تاکید کرد.

ویجیتا هرات، وزیر امور خارجه سریلانکا در سخنرانی خود گفت: «بازیابی و بازسازی غزه باید یک اولویت اولیه باشد.

وی افزود که کلمبو از حل مسئله فلسطین در راستای مرزهای 1967 حمایت می کند.

پاکستان، یکی از اعضای هیئت صلح غزه، همچنین حمایت "تزلزل ناپذیر" خود از مردم فلسطین و ایجاد کشور مستقل فلسطین بر اساس مرزهای قبل از 1967 با پایتختی بیت المقدس شرقی را تکرار کرد.

نخست وزیر شهباز شریف در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت که فلسطین نیز باید به عضویت کامل در سازمان ملل اعطا شود.

هند به نوبه خود به دنبال استراتژی خود برای حفظ روابط دیپلماتیک و استراتژیک با اسرائیل و در عین حال به ابراز حمایت سنتی از راه حل دو دولتی و تشکیل کشور فلسطین ادامه داد.

هند در زمان نخست وزیری نارندرا مودی روابط راهبردی خود با اسرائیل را به طور قابل توجهی تعمیق کرده است، از جمله از طریق دیدار فوریه مودی با نتانیاهو، زمانی که دو کشور روابط خود را به یک "مشارکت استراتژیک ویژه" ارتقا دادند.

به گفته جاتین دسای، تحلیلگر سیاسی مستقر در بمبئی، هند از لحاظ تاریخی در کنار مردم فلسطین ایستاده است. او گفت که موضع هند حتی قبل از تأسیس اسرائیل روشن بود

تایلند که روابط دیرینه با اسرائیل حفظ کرده است، به همکاری نزدیک با اسرائیل به ویژه در زمینه کشاورزی و آموزش ادامه می دهد.

سالانه حدود 100000 گردشگر اسرائیلی به تایلند سفر می کنند و هزاران کارگر تایلندی اعم از ماهر و غیر ماهر در اسرائیل به کار گرفته می شوند. این کشور همچنین یک مقصد محبوب برای دانشجویان تایلندی است که تحصیلات آکادمیک را دنبال می کنند.

بانکوک در سال 1954 با اسرائیل روابط دیپلماتیک برقرار کرد، در حالی که در سال 2012 فلسطین را رسما به رسمیت شناخت.

در ژانویه، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، به عنوان رئیس هیئت صلح غزه، از استرالیا، ویتنام و تایلند دعوت کرد تا به این نهاد بین المللی بپیوندند.

آنتونی آلبانیز، نخست وزیر استرالیا گفت که کانبرا این پیشنهاد را بررسی خواهد کرد، هرچند تاکنون تصمیمی اتخاذ نشده است.

آلبانیز پس از دریافت دعوت نامه گفت: "ما مکاتباتی را از رئیس جمهور دریافت کردیم که، فکر می کنم، دیشب رسید. این چیزی است که ما فرصت بررسی آن را نداشتیم. ما همه این رویکردها را محترمانه و طی فرآیندهای مناسب خود در نظر خواهیم گرفت."

تایلند گفت که در حال بررسی جزئیات این پیشنهاد است.

دبیر کل حزب کمونیست ویتنام، تو لام، دعوت ترامپ برای پیوستن به شورای صلح غزه را پذیرفت و "آمادگی ویتنام برای مشارکت به عنوان کشور عضو بنیانگذار شورا را تایید کرد."

نیوزیلند که سال گذشته برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین به استرالیا و دیگر کشورهای اروپایی نپیوست، اعلام کرد که به رسمیت شناختن کشور فلسطین "حتمی" است.

وینستون پیترز در آخرین سخنرانی خود به عنوان وزیر امور خارجه در دولت فعلی در اوایل این ماه گفت تصمیم او در سال 2025 برای نپیوستن به سایر کشورهای عضو سازمان ملل در به رسمیت شناختن فلسطین نمونه ای از سیاست خارجی واقعا مستقل بود.

اما او گفت که به رسمیت شناختن مسئله زمان است، نه اگر.

اقیانوس آرام، خوشه ای از کشورهای جزیره ای کوچک، حتی با تشدید انتقادات جهانی و تلاش بیشتر کشورها برای به رسمیت شناختن فلسطین، بلوکی از صداهای حمایت کننده را در مجامع بین المللی به اسرائیل ارائه کرده است.

فیجی در سپتامبر 2025 با افتتاح سفارت جدید در اورشلیم، روابط خود را با اسرائیل تقویت کرد. چند روز پیش از آن، در رای گیری سازمان ملل درباره راه حل دو کشوری رای ممتنع داد. فیجی مانند بسیاری از همسایگان خود فلسطین را به رسمیت نمی شناسد.

پاپوآ گینه نو نیز مسیر مشابهی را دنبال کرد. در سپتامبر 2023، سفارت خود را نیز در اورشلیم افتتاح کرد و از آن زمان تاکنون بارها با درخواست آتش‌بس در سازمان ملل مخالفت کرده است. این کشور به رد به رسمیت شناختن کشور فلسطین ادامه می دهد.

نائورو مدتهاست که از حامیان وفادار اسرائیل بوده است. این کشور در سال 2019 اورشلیم را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت و در سپتامبر سال گذشته به قطعنامه‌ای که از راه‌حل تشکیل دو کشور حمایت می‌کرد، رای منفی داد.

پالائو و میکرونزی به طور مداوم در سازمان ملل متحد با اسرائیل رای داده اند.

ساموآ در سال 2019 قرارداد معافیت ویزا را امضا کرد، اما در سپتامبر سال گذشته، زمانی که در قطعنامه دو کشور رای ممتنع داد، موضع کمی متفاوت داشت. با این حال، مانند بسیاری از همسایگان خود، فلسطین را به رسمیت نشناخته است.

سایر کشورهای اقیانوس آرام مانند وانواتو، جزایر مارشال، کیریباتی، جزایر سلیمان، تووالو و تونگا روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل حفظ می‌کنند، به طور مرتب در مجامع سازمان ملل از آن حمایت می‌کنند و فلسطین را به رسمیت نمی‌شناسند.

تونگا و اسرائیل در سال 2010 توافقنامه لغو روادید امضا کردند، در حالی که وانواتو و جزایر مارشال به طور مداوم از اسرائیل در رای گیری های سازمان ملل حمایت کرده اند.