سه نهنگ بلوگا به تازگی در یکی از آکواریوم های درجه یک آمریکا مردند

یک بچه بلوگا در آکواریوم شیکاگو Shedd. | ترنس آنتونیو جیمز / شیکاگو تریبون / سرویس خبری تریبون از طریق گتی ایماژ

دو سال پیش، Marineland of Canada - یک پارک موضوعی در آبشار نیاگارا که نهنگ‌های بلوگا، دلفین‌ها و سایر حیوانات را برای انجام ترفندهای آکروباتیک برای سرگرمی آموزش می‌داد - درهای خود را بست. این تصمیم پس از سال‌ها آشفتگی مالی، همراه با تحقیقات روزنامه‌نگاری، گزارش‌های افشاگران، و بازرسی‌های دولتی گرفته شد که نشان از بی‌توجهی و رنج حیوانات در پارک داشت. از سال 2019، 19 نهنگ بلوگا و یک نهنگ قاتل در مارینلند مرده اند.

تعطیلی یک پیروزی برای رفاه حیوانات بود، اما حیوانات آن کجا خواهند رفت؟ در میان گونه‌های دیگر، چهار دلفین و 30 نهنگ بلوگا، در میان گونه‌های دیگر جانوران دریایی بازمانده از مارینلند وجود داشت.

با توجه به اینکه نهنگ‌های بلوگا و دلفین‌ها حیواناتی بسیار اجتماعی هستند که در غلاف‌ها زندگی می‌کنند و در فواصل طولانی در طبیعت شنا می‌کنند، گروه‌های حمایت از حیوانات نمی‌خواستند آنها را به پارک‌های دیگری مانند مارین لند یا آکواریوم‌های معمولی منتقل کنند، جایی که حیوانات فوق‌العاده باهوش و فعال همچنان در اسارت رنج می‌برند. در عوض، آنها خواستار این شدند که برخی از 30 بلوگا به یک پناهگاه ساحلی پیشنهادی - البته هنوز ساخته نشده - به مساحت 110 هکتار در نوا اسکوشیا، کانادا بازگردانده شوند.

این اتفاق نیفتاد در عوض، تابستان امسال، چهار دلفین و دو تا از نهنگ‌های بلوگا به آکواریومی در اسپانیا رفتند، در حالی که دیگر بلوگا‌ها به دو مکان SeaWorld - پارک‌های موضوعی شبیه به Marineland - و دو آکواریوم معروف ایالات متحده منتقل شدند: آکواریوم جورجیا در آتلانتا، که دو مورد دریافت کرد، و آکواریوم Shedd Aquarium که 1 دریافت کرد.

و همانطور که بلوگاهای شید باید با محیط جدید خود سازگار می شدند، اوضاع بدتر شد. در طول هشت روز از اواخر آگوست تا اوایل سپتامبر، پیکاچو و راین - دو بلوگا که در اواسط آگوست به آکواریوم شید رسیدند - و نهنگ بلوگا دیگری به نام بتهوون که چندین دهه در شید بود، مردند.

علت مرگ این سه حیوان در آکواریوم شید ناشناخته است زیرا آکواریوم در انتظار نتایج کالبدگشایی است.

در حالی که این سه مرگ متوالی باعث توجه شد شده است، اما آنها همچنین دوباره به بررسی یک مشکل عمیق تر در مورد آکواریوم ها پرداخته اند: حبس شدید حیوانات وحشی که در طول تاریخ آنها ادامه دارد و فراتر از هر نهاد یا حیوانی است.

محدودیت های زندگی آکواریومی

آکواریوم شید یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین آکواریوم‌های ایالات متحده است، اگرچه این اولین بحث نهنگ بلوگا نیست.

دو بلوگا اول آن در سال 1991 از طبیعت - یک خور در کانادا - گرفته شد. سال بعد، آنها 4 گل دیگر از طبیعت گرفتند و اندکی بعد، دو نفر از آنها پس از دریافت یک داروی ضد انگلی بر اثر فروپاشی قلبی عروقی جان خود را از دست دادند.

سخنگوی ائتلاف بین المللی حیات وحش در آن زمان گفت: «این نهنگ ها برای خدمت به یک جاذبه گردشگری مردند. "این وحشتناک است."

از آن زمان، شید مستقیما هیچ گونه نهنگ بلوگا را از طبیعت تهیه نکرده است، اگرچه 15 تولد بلوگا در اسارت ثبت شده است. اما چه از طبیعت گرفته شده باشد و چه در اسارت متولد شده باشد، برخی از دانشمندان و حامیان حیوانات استدلال می کنند که محدودیت های ذاتی زندگی آکواریومی غیرانسانی است. یکی از صریح ترین آنها، عصب شناس لری مارینو، متخصص رفتار و هوش پستانداران دریایی و رئیس پروژه پناهگاه نهنگ است که در حال ساخت پناهگاه پیشنهادی نوا اسکوشیا است.

نهنگ‌های بلوگا در طبیعت مهاجرت‌های فصلی گسترده‌ای دارند، در گروه‌های اجتماعی پیچیده زندگی می‌کنند، برای غذا شکار می‌کنند و بچه‌ها را پرورش می‌دهند. اما مارینو می‌گوید که بلوگا‌های اسیر – چه در پارکی مانند مارین‌لند یا آکواریوم‌های طبقه‌ای مانند شید – در محیط‌های کوچک، مصنوعی و تغییرناپذیری قرار دارند که توانایی انجام بسیاری از رفتارهای طبیعی خود را از آنها سلب می‌کند.

مارینو به Vox گفت: «سطح کسالتی که آنها تجربه می‌کنند واقعا باورنکردنی است. "برای حیوانی مانند آن، با چنین مغزی، این شکنجه است."

یکی از سخنگویان Shedd به من گفت که تحقیقاتی که در آن شرکت کرده است - همراه با سایر موسسات جانورشناسی - نشان داده است که اطمینان از پویایی، مدیریت مناسب، فعالیت‌های غنی‌سازی و تسهیل اجتماعی شدن قوی، برای پیش‌بینی رفاه خوب بیشتر از حجم فضای اختصاص داده شده است.

با این حال، چنین محیط های مصنوعی می تواند منجر به مشکلات رفاهی جدی شود. برای پستانداران دریایی - و سایر حیوانات در باغ وحش ها و آکواریوم ها - غیر معمول نیست که رفتار «کلیشه ای» یا حرکات تکراری را نشان دهند که نشانگر استرس هستند. آنها ممکن است به طور بی پایان در دایره ها یا الگوهای دیگر شنا کنند، به طور مداوم غذا را پس بگیرند و دوباره بخورند، به طور مکرر سر خود را حرکت دهند، یا دندان های خود را روی سطوح سخت رنده کنند. منتقدان آن را "زووکوزیس" می نامند. برخی از محققان بر این باورند که اسارت ممکن است باعث ایجاد حالت های افسردگی در برخی از حیوانات شود.

باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌ها تمایل دارند آسیب‌های اسارت را کم‌اهمیت جلوه دهند و در عوض، خود را به عنوان مباشر حیوانات در تأسیسات خود و محافظان همتایان خود در طبیعت قرار می‌دهند. برخی از حامیان حیوانات، از جمله مارینو، اغلب استدلال می کنند که این تا حد زیادی نما برای توجیه ادامه اسارت حیوانات است.

آکواریوم برای حیوانات است یا ما؟

اولین آکواریوم مدرن که به "خانه ماهی" معروف است در سال 1853 در باغ وحش لندن افتتاح شد. در آن زمان، باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌ها به‌عنوان یک سرگرمی خالص در معرض دید عموم قرار می‌گرفتند - مکان‌هایی برای ساکنان شهرها برای دیدن حیوانات عجیب و غریب از سرزمین‌های دور از نزدیک.

اما همانطور که جنبش‌های مدرن زیست‌محیطی و حمایت از حیوانات در اواسط قرن بیستم به بلوغ رسیدند، آنها شروع به زیر سوال بردن رویه قرار دادن حیوانات صید شده وحشی در محوطه‌هایی کردند که به کسری ناچیز از دامنه آنها در طبیعت می‌رسید. در دهه 1970، در پاسخ به انتقادات، برخی از آکواریوم ها و باغ وحش ها از بازاریابی خود به عنوان مکان های سرگرمی به سرمایه گذاری در حفاظت از حیات وحش تبدیل شدند.

باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌ها بر این باورند که اگر بخواهیم از حیوانات وحشی در طبیعت محافظت کنیم، منطقی است که کمک به عموم مردم در محیط‌های نه چندان وحشی، بخش مهمی از معادله است. به عنوان مثال، آکواریوم شیکاگو، شیکاگو، ماموریت خود را به عنوان "برانگیختن شفقت، کنجکاوی و حفاظت از دنیای حیوانات آبزی" توصیف می کند.

آکواریوم ها و باغ وحش ها اغلب می گویند که با جمع آوری پول زیادی برای پروژه های حفاظتی، کمک به بازگرداندن گونه های آسیب پذیر به طبیعت و الهام بخشیدن به بازدیدکنندگان برای مشارکت در حفاظت به این اهداف می رسند.

ادعای اول شایستگی هایی دارد. در سال 2022، 238 باغ وحش و آکواریوم معتبر توسط انجمن باغ وحش ها و آکواریوم ها (AZA) - که Shedd یکی از اعضای آن است - 252 میلیون دلار برای پروژه های حفاظت و حفظ زیستگاه های حیات وحش هزینه کردند. این پول زیادی است، اگرچه حدود 5 درصد از هزینه ای است که اعضای AZA برای عملیات و ساخت و ساز خرج کرده بودند.

شواهد در مورد ادعاهای آکواریوم ها و باغ وحش ها در مورد کمک به بازگرداندن گونه های در خطر انقراض به طبیعت بسیار ضعیف تر است، زیرا این یک شاهکار فوق العاده دشوار و نادر است، و در مورد انگیزه شرکت کنندگان برای تبدیل شدن به حامیان حفاظت.

برخی از نظرسنجی‌ها از بازدیدکنندگان باغ‌وحش نشان داده‌اند که حضور در باغ‌وحش می‌تواند دانش و رفتار حفاظتی آن‌ها را به میزان متوسطی بهبود بخشد. اما علیرغم حدود 700 میلیون بازدید سالانه، بازدیدکنندگان بسیار کمتری برای محافظت از حیوانات در حیات وحش داوطلب یا کمک مالی می کنند.

علیرغم پیام‌های سنگین حفاظت از حیوانات، حامیان حیوانات استدلال می‌کنند که سرگرمی همچنان اولویت اکثر مؤسسات جانورشناسی است. طبق گزارش AZA، 80 درصد از حیوانات در آکواریوم های عضو آن از طبیعت گرفته شده اند که به نظر می رسد در تضاد مستقیم با حفاظت از حیوانات در طبیعت باشد. Shedd Aquarium درخواست مصاحبه برای این داستان را رد کرد، و وقتی از سخنگویی پرسیدم که چه درصدی از 32000 حیوان آن از طبیعت گرفته شده است، آنها نگفتند.

سخنگوی AZA از طریق ایمیل گفت: «تحصیل حیوانات از طبیعت تا زمانی که گونه‌ها به شیوه‌ای اخلاقی و پایدار به دست می‌آیند مغایر با اهداف حفاظتی نیست.» "اینها اقدامات اندیشیده شده و استراتژیک با در نظر گرفتن پایداری هستند." با این حال، AZA نحوه برداشت اخلاقی و پایدار حیوانات را از طبیعت تعریف نکرد.

و Shedd - مانند بسیاری از آکواریوم‌های دیگر - مهمانان را تشویق می‌کند تا برای تجربه‌های «برخورد» با نهنگ‌های بلوگا و دیگر گونه‌های وحشی غیر اهلی مانند پنگوئن‌ها، شیرهای دریایی و سمورها تا سقف 205 دلار برای هر پاپ بپردازند. این اغلب شامل مهمانان می شود که چند دقیقه برای نوازش حیوانات و گرفتن عکس با آنها وقت می گذارند. (اداره ملی اقیانوسی و جوی به طور موقت شید و سایر تأسیسات را از استفاده از بلوگا های بازسازی شده در برنامه های برخورد منع کرده است.)

یکی از سخنگویان Shedd با استناد به مطالعه ای درباره دلفین ها که در آن شرکت کرده بود، به من گفت که انتقاد از این برنامه های برخورد به عنوان غیرانسانی و غیراخلاقی "بی اساس و در واقع متناقض" است. با این حال، این مطالعه برای اندازه گیری اینکه چگونه برنامه های برخورد بر رفاه دلفین ها تأثیر می گذارد طراحی نشده بود، بلکه بیشتر به بررسی تعداد برنامه های مختلف آنها با دلفین ها بود. یک بررسی ادبیات در سال 2021 در مورد برنامه‌های برخورد نشان داد که بیشتر تحقیقات روی آن‌ها فاقد دقت بوده و «توجیه استفاده از [برنامه‌های برخورد] در باغ‌وحش‌ها همچنان مشکوک است».

در مورد بلوگاهای شید، مارینو به من گفت که امیدوار است آنها زنده بمانند، اما می‌گوید این لحظه باید به گفتگوهای صادقانه‌تری درباره اخلاق آکواریوم‌ها منجر شود.

مارینو گفت: مؤسساتی مانند Shedd «قرار می‌رود بهترین باشند». "اما مردم باید درک کنند که این بهترین چیزی است که کار نمی کند. ... بحث این نیست که چه کسی معتبر است، چه کسی نیست. این موضوع در مورد نگهداری این حیوانات در تانک ها برای سرگرمی است. این پیشنهادی است که باید بررسی شود، باید مورد سوال قرار گیرد. و این تنها کاری است که آنها نمی خواهند انجام دهند."

شید، به نوبه خود، به نظر نمی رسد هنوز کاملا این پیشنهاد را بررسی کند. یک سخنگوی به Vox گفت که پرورش حیواناتی را که از Marineland دریافت کرده است را رد نکرده است، که می تواند به معنای نسل دیگری از بلوگاهای با عمر طولانی در اسارت باشد.