سوزان کالینز شانسی نداشت

درک این موضوع که سوزان کالینز نامزد خود را برای ششمین دوره مجلس سنا از دست خواهد داد به آرامی متوجه جمهوری خواهانی شد که دیشب در سالن رقص هتل در بنگر، مین گرد هم آمده بودند. دموکرات‌ها در ساحل شرقی به پیروزی‌هایی دست یافتند و موج به سرعت به کانزاس، تگزاس و نقاط غرب گسترش یافت. اما کالینز پیش از این قیامت را گیج کرده بود. جمهوری خواهان اینجا معتقد بودند که او بدون شک این کار را دوباره انجام خواهد داد. تام بورپی، یک فعال محافظه کار، کمی بعد از ساعت 9 شب به من اعلام کرد: "او مطمئنا پیروز خواهد شد."

چند دقیقه قبل از آن، یک جمهوری خواه دیگر از سالن رقص راهپیمایی کرده بود با پیش بینی مشابهی با اعتماد به نفس: "مین،" او به من گفت: "اینقدر احمق نیست."

کالینز نیز هیچ اشاره ای به نگرانی نکرد. حوالی ساعت 9:40 بعد از ظهر، او از مهمانی عبور کرد. در حالی که فیلم Journey's Don't Stop Believin اتاق را پر کرد، کالینز در آغوش گرفتن و دست دادن، هدایای کوچک و کلمات تشویق کننده پذیرفت. او به صفحه لپ‌تاپ یکی از کارکنان جمهوری‌خواه نگاه کرد که تحلیلی زیبا از آخرین بازده‌ها به او نشان داد. مین آرای خود را با سرعتی دردناک شمارش می‌کند، و همانطور که کالینز با جمعیت کار می‌کرد، جمهوری‌خواهان هنوز هم ممکن بود باور کنند که او ممکن است یک بار دیگر از شانس‌ها سرپیچی کند.

قدم زدن کالینز در اطراف سالن رقص، در نگاهی به گذشته، یک دور پیروزی نبود، بلکه یک خداحافظی بود. او به مهمانی برنمی گشت. اندکی پس از نیمه شب، او با تروی جکسون دموکرات تماس گرفت تا پیروزی او را به او تبریک بگوید. در آن ساعت پایانی، ازدحام سالن رقص به چند ده نفر کاهش یافت و کالینز هیچ سخنی انصراف نداد. او طولانی ترین رئیس جمهوری خواه بود که شب گذشته در انتخابات مجدد شکست خورد. با شمارش تقریبا 90 درصد آرا امروز صبح، جکسون نزدیک به 8 امتیاز بالاتر بود.

کالینز در بیانیه ای کوتاه گفت: خدمت به مردم مین در سنای ایالات متحده، افتخار زندگی من بوده است.

دموکرات‌ها در مین از اینکه در نهایت مقاوم‌ترین سناتور جمهوری‌خواه را سرنگون کردند، کمی شگفت‌زده شدند. زمانی که جکسون در نظرسنجی‌ها در هفته‌های پایانی رقابت‌ها از کالینز پیشی گرفت، بسیاری از دموکرات‌ها خوش‌بینی خود را با خاطرات آخرین باری که تلاش کردند او را شکست دهند، کاهش دادند. پیش‌بینی می‌شد که کالینز در آستانه روز انتخابات ۲۰۲۰ در برابر سارا گیدئون، رهبر سابق قانونگذاری در مین شکست بخورد. اما کالینز پیروز شد و گیدئون را با اختلاف تقریبا یکسان - حدود 9 امتیاز - شکست داد زیرا جو بایدن در آن سال بر دونالد ترامپ در مین غلبه کرد.

مبارزات انتخاباتی امسال برای دموکرات‌ها بسیار پرتلاطم‌تر بود و جکسون نامزدی نبود که فکر می‌کردند – یا امیدوار بودند – در مقابل کالینز شرکت کنند. جکسون یک چوب‌بر سابق که بیشتر دو دهه گذشته را در مجلس قانونگذاری ایالت گذرانده بود، برای فرمانداری مبارزات انتخاباتی کرده بود و در انتخابات مقدماتی سوم شد. اما پس از اینکه نامزدی گراهام پلاتنر در سنا به دنبال ادعاهای تجاوز جنسی (که او آن را رد کرد) از بین رفت، جکسون به عنوان جایگزین بالقوه ظاهر شد و او در جولای یک کنوانسیون نامزدی سریع برنده شد.

جکسون، مانند پلاتنر، پیشرو در قالب برنی سندرز است. او در مورد مدیکر برای همه مبارزات انتخاباتی انجام داد و متعهد شد که با یک دوره دیگر برای چاک شومر به عنوان رهبر دموکرات سنا مخالفت کند. اما جکسون پیش از این نیز سمت‌هایی داشت که کمپین او را پیچیده‌تر از آنچه حزب می‌خواست، می‌کرد. دموکرات ها کالینز را به دلیل حمایت او از قاضی برت کاوانا و نیل گورسوچ، منصوبان ترامپ در دیوان عالی که به لغو رو در مقابل وید رای دادند، مورد حمله قرار دادند.

با این حال، در حالی که کالینز مدت‌ها مدعی حمایت از حقوق سقط جنین است، جکسون در ابتدای کار خود از مخالفان سقط جنین قانونی بود. مینی تیمماراجو، مدیر عامل گروه حمایت از حقوق سقط جنین، آزادی باروری برای همه، در حالی که روز دوشنبه برای جکسون کمپین می کرد، به خبرنگاران گفت: "تروی تکامل یافت. سوزان کالینز واگذار شد." پس از 30 سال، مین نیز تکامل یافته است.

سی اولینز پیامی را تکرار کرد که در سال 2020 برای پنجمین دوره ریاست جمهوری او به ارمغان آورد. او به عنوان سرپرست مین در واشنگتن نامزد شد، با تکیه بر شهرت خود به عنوان یک فرد میانه رو که در سراسر راهرو کار می کند و به توانایی خود در آوردن میلیاردها دلار از بودجه فدرال به عنوان رئیس کمیته تخصیص سنا.

جکسون و کالینز هر دو در یک شهرستان روستایی در شمال مین، نه چندان دور از مرز کانادا بزرگ شدند. علیرغم سالها رهبری جکسون در مجلس قانونگذاری مین، کالینز با او به عنوان یک تازه کار رفتار می کرد که در واشنگتن بالای سرش می ماند. یک تبلیغ کالینز در اواخر کمپین این موضوع را واضح تر بیان کرد. بیل گرین، پخش کننده بازنشسته مین، در آگهی بازرگانی، که اشاره ای به سابقه درختکاری جکسون داشت، گفت: «ما در اینجا درباره خرید یک طناب چوبی صحبت نمی کنیم. ما فردی را به سنای ایالات متحده می فرستیم و تروی ابزار لازم برای اثربخشی را ندارد.»

[بخوانید: چگونه دموکرات ها ترامپ را شکست دادند]

در طول چهار مناظره آنها، جکسون معمولا از او به عنوان "سناتور کالینز" یاد می کرد. او فقط او را "Troy" نامید، انتخابی که نشان‌دهنده دوستی با ایالت‌های کوچک بود، اما واقعا برای برجسته‌تر کردن شکاف قامتی طراحی شده بود. هنگامی که جکسون به کالینز گفت که در مناظره نهایی "خفه شو"، کمپین او این اظهارات را به گزارش هایی مرتبط کرد که به عنوان یک قانونگذار، جکسون نسبت به زنان قلدری و ارعاب می کند.

جکسون این اتهام را رد کرد - یکی از همکاران سابق در یک مقطع به خبرنگاران گفت که گاهی اوقات عصبانیت خود را از دست می داد، البته نه "به روش جنسی". اما رای دهندگان در این انتخابات نیز عصبانی بودند و مشتاق بودند تا سیاستمداران متعارف را رد کنند. جکسون خوشحال بود که در بحثی در مورد اینکه چه کسی سناتورتر است، شرکت کرد و به دنبال تبدیل تجربه کالینز به یک مسئولیت بود. او برای هالووین لباسی مانند طناب چوبی پوشید و کارزار انتخاباتی خود را دوشنبه شب در یک سالن بولینگ پورتلند به پایان رساند و در آنجا به موضوع پوپولیستی نامزدی خود بازگشت.

جکسون به هوادارانش که تشویق می‌کردند گفت: «من خیلی منتظر بودم تا مردم عادی قیام کنند و از دولتی بخواهند که برای آنها کار کند.

در حالی که او روز دوشنبه در اطراف پورتلند توقف می کرد، جکسون سعی کرد حس خوش بینی را در خود ایجاد کند. او به گروهی از داوطلبان در مراسم رونمایی از بوم گفت: «احساس خوبی درباره این موضوع دارم. او کاملا قانع کننده نبود. جکسون اغلب خسته به نظر می رسید، مکررا چشمانش را می مالید و به حامیانش - و احتمالا خودش - یادآوری می کرد که کمپین تقریبا به پایان رسیده است. روز دوشنبه صدمین روز از مبارزات انتخاباتی وی در سنا را رقم زد، سرعتی که حتی از مبارزات انتخاباتی کوتاه شده کامالا هریس در سال 2024 سریعتر بود.

در پایان، جکسون توانسته بود نگرانی‌هایی را که پلاتنر در ابتدا ایجاد کرده بود را کنار بگذارد. آل هانتلی، بازنشسته‌ای که میزبان یک بوم نقاشی در پورتلند جنوبی بود، به من گفت که با چند آدم سرسخت روبرو شده است که قصد داشتند به نام پلاتنر بنویسند، «اما نه تعداد زیادی». هانتلی و همسرش، پائولین، به من گفتند که از شانس جکسون مطمئن هستند. اما آنها گفتند که همان حسی را در مورد گیدئون داشتند که انتخابات شش سال پیش بسته شد. پائولین هانتلی گفت: «پس من بداخلاق هستم.

چنین حال و هوای غالبی در میان دموکرات‌ها بود که در طول هفته‌های پایانی مبارزات انتخاباتی با آن مواجه شدم - این باور آزمایشی، اگر نگوییم این اعتقاد، که تسلط کالینز بر رای‌دهندگان مین سست شده است، و رای‌دهندگان به اندازه کافی از ترامپ و جمهوری‌خواهان عصبانی بودند تا یک رئیس 30 ساله کنونی را برکنار کنند. جنیفر تینگل، یک معلم 64 ساله، در یک گردهمایی جکسون در لویستون به من گفت: «من به خودم اجازه می‌دهم امیدوار باشم که او شکست بخورد.

شاید دموکرات‌ها مجبور نبودند به اندازه خودشان نگران باشند. لغزش ملی آنها برای جمهوری خواهان ایالت آبی بسیار بزرگ بود که نمی توانست بر آن غلبه کند، و رقابتی که هر دو حزب زمانی فکر می کردند ممکن است کنترل سنا را تعیین کند، در انبوهی از پیروزی های دموکرات ها تنها یک مسابقه دیگر شد. تا صبح امروز، دموکرات‌ها راهی برای کنترل ۵۶ کرسی سنا در سال آینده داشتند. این شکست سراسری برای حامیان کالینز آرامش بخش بود. یکی از آنها به من گفت: "این یک رای علیه او نیست."

دیوید ویتنی، رئیس محلی حزب جمهوری خواه، پیشنهاد کرد که کالینز کار بیشتری می توانست انجام دهد. ویتنی به من گفت: «در سال 2024، جمهوری خواهان با صدای بلند و واضح صحبت کردند. 2026 نوبت دموکرات‌هاست که همین کار را بکنند.» باخت کالینز، پس از یک دوره طولانی سلطه، برای بسیاری در مین دشوار بود. اما برای برخی از جمهوری‌خواهان در بنگر، با روشن شدن تصویر کامل از حذف میان‌دوره‌ای حزب جمهوری‌خواه در شب گذشته، در عوض اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.