سیارون ماهر تاریخ جام را می سازد - اما آیا برای مسابقه خوب است؟

چیزی جز لبخند برای سیارون ماهر، که عملکرد تمرینی بی سابقه اش بر جام ملبورن تسلط داشت. (گتی ایماژ: کوین رونی)

تماشای نمایش های ورزشی اوج همیشه شگفت انگیز است.

خواه ورزش انفرادی باشد یا تیمی، یا مسابقه اسب دوانی که کمی از هر دو است.

در طول سال‌ها اجراهای بزرگ زیادی در جام ملبورن وجود داشته است - بسیاری از آنها به نام بارت کامینگز پیوسته‌اند - اما حتی پادشاه جام‌ها نیز تحت تأثیر اتفاقات دیروز در فلمینگتون قرار می‌گرفت.

حتی کامینگز نتوانست کاری که سیارون ماهر انجام داد، یعنی آموزش دادن سه اسب اول در خانه در جام ملبورن انجام داد.

در واقع هیچ کس قبلا آن را انجام نداده است. نه فقط این، بلکه چهار نفر از پنج نفر برتر. و پنج نفر از شش نفر برتر - و حتی شش نفر از 10 نفر برتر.

اجرای فوق العاده ای است بی سابقه است.

اما وقتی بعد از یک نمایش دراماتیک و جمعیت عظیمی برای مسابقه ای که ملت را متوقف می کند نفس می کشیم، این سوال مطرح می شود - آیا این سطح از تسلط برای مسابقه خوب است؟

قبل از جام، صحبت‌های زیادی در مورد این واقعیت وجود داشت که ماهر و جوزف اوبراین، مربی ایرلندی، بیش از نیمی از زمین مسابقه را در اختیار داشتند - مجموعا 12 دونده از یک زمین شروع 23 نفره، پس از خراش آستریکس.

اما پس از چند صد متر اول، زمانی که سلطنت سلطنتی از سد 20 (در ابتدا 21) عبور کرد و از مسیر مستقیم خارج شد، این اوبراین نبود که جام را در اختیار داشت.

سیارون ماهر هم نیروی مقاومت ناپذیر و هم یک جسم غیرقابل حرکت در جلوی مسابقه داشت.

جوکی بن آلن بهترین برداشت خود را از سواری پراید جنی در یک مسابقه 2000 متری انجام داد، تلاش کرد تا رقبا را به زمین ببرد و در حالی که میدان باز شده بود، به شش طول منجر شود. بقیه زود تصمیم گرفتند که در پاسخ سخت نگیرند.

سه فرصت دیگر ماهر، جوجا کیبو، زهران و پوینت آو لاو بین 10 و 13 در نیمه راه بودند، اما قلب آنها برای تعقیب هم تیمی خود که در آن مرحله 9 امتداد از حریف خارج شده بود، بسیار مهم نبود.

زمانی که آنها به Chiquita Lodge در 1200 متر ضربه زدند، برتری 15 طول دیوانه کننده بود، مانند دوچرخه سواری که تلاش می کند در یک مسابقه در ولودروم یک دور بزند.

با رسیدن قله به 20 طول 1000 متری، متوقف نشد.

با 700 متر مانده به پایان جوجا کیبو شروع به حرکت کرد، اما پوینت آو لاو و زهران هنوز به خوبی برگشته بودند.

در حالی که زنگ فلمینگتون به نشانه چرخش به صدا درآمد و جمعیت در جایگاه های فلمینگتون غرش کردند، بن ملهام به سرقت جام ملبورن چشم دوخته بود.

او کوه خود را با 12 طول در 400 متر به جلو هل داد.

همانطور که همه چیز در مسیر طولانی فلمینگتون باز شد، جایی برای جوجا کیبو و زهران وجود داشت که از میانه به بیرون با هم درگیر شوند و رویال سوپرماسی شروع به پارو زدن کرد.

تعقیب کنندگان شروع به بلعیدن او کردند، اما در حالی که دو اسب ماهر به دنبال عبور از کنار رهبر بودند، ناگهان دویدن واضحی در نزدیکی حصار مشاهده شد و اتان براون نقطه قانون را به سمت آن نشانه رفت و از آن عبور کرد.

سوالاتی در مورد استقامت Point of Law بر اساس یک برد هیجان انگیز اما کم در جام جیلونگ وجود داشت - به همه پاسخ داده شد.

اسبی که قبلا به عنوان اسلحه جوان اسبی پادشاه چارلز شناخته می شد، در فاصله 5 یا 6 قدمی مسابقه را با موتور وارد کرد و به مسابقه پرداخت.

او با 3.75 طول، یک ابدیت در جام ملبورن، پیروز شد.

Zahrann و Juja Kibo مکان‌ها را پر کردند، و تنها پسران و عاشقان رقیب جوزف اوبراین که حتی باورنکردنی‌تر از پنج مسابقه برتر را برای مربی ساکن کرنبورن متوقف کردند.

برنده بازگشت به روزهای اواخر دهه 2010 است، زمانی که کودکان سه ساله نیمکره شمالی با وزن های کم و مسابقات کمی زیر کمربند خود، معلول را شکست دادند تا جام را ببرند.

سواری درخشان اتان براون باعث شد Point of Law از چهار اسب دیگر سیارون ماهر در 6 اسب برتر جام ملبورن جلوتر باشد. (گتی ایماژ: کوین رونی)

تلاش پیشروی رویال سوپرماسی چیزی بود که مربی ایرلندی (و پدر جوزف) آیدان اوبراین دوست داشت در کمپین‌های جام خود داشته باشد.

تفاوت این بود که این رهبر تمام مسیر را از کنار برج ساعت به داخل علامت 150 متری هدایت کرد.

این یک تاکتیک منصفانه بود و تقریبا جواب داد. این واقعیت که تقریبا تمام اسب‌های دیگر ماهر (آقای موناکو هفدهم شد) نیز در زمان مناسب با سرعت تمام می‌شدند، یک عملکرد تمرینی درخشان به‌علاوه نشانه‌ای از سواری محکم و عالی توسط جوکی‌های مربوطه است.

همچنین ممکن است نشانه‌ای از شرمساری ثروت در اختیار ماهر باشد، اگرچه باید انتقاداتی برای بقیه حوزه وجود داشته باشد که سعی نمی‌کنند در مراحل کمی سریع‌تر پیش بروند. زمان برد در پایان 3:21.88 بود که بیش از پنج ثانیه از رکورد کینگستون رول فاصله داشت.

این به هر کس دیگری بستگی دارد که بازی خود را بالا ببرد، اما زمانی که شما یک پیشتاز دارید که تقریبا می تواند مسابقه را بدزدد، اما همچنین یک رشته اسب درجه یک دارید که همگی در پایان 3200 متر به سمت خانه حرکت می کنند. این بیشتر از یک چالش است.

ما باید به حرفه‌ای بودن عملیات آموزشی ماهر اذعان کنیم و از توانایی‌های جمعی خود استفاده کنیم. خوشا به حال همه اعضای تیم ماهر که کمک کردند.

اپتیک یک مربی که بقیه رقبا را اخراج می کند عالی نیست، حتی اگر اولین غریزه ما این است که با هیبت به آن نگاه کنیم.

قبلا مواقعی وجود داشته است که مربیان یا مالکان برای دوره های زمانی بر مسابقه تسلط داشتند.

بارت کامینگز موفق به کسب 12 جام ملبورن شد که شامل 5 کینلا بود و دو جام اول را به خانه فرستاد.

مالک لوید ویلیامز در طول 40 سال موفق به کسب رکورد هفت جام شد - و او تا به حال شش اسب به رنگ های خود در یک مسابقه (در دو نوبت) مسابقه داده است.

شاید این فقط یکی دیگر از آن موقعیت ها باشد. شاید این اتفاق می توانست در مقاطع مختلف در تاریخ اخیر جام رخ دهد.

شاید جام ملبورن اکنون اینگونه باشد. اما این واقعیت که هیچ‌کس خارج از اسب‌های ماهر نمی‌توانست پس از نحوه برگزاری مسابقه، در فاصله پنج فاصله‌ای از برنده قرار بگیرد، سؤال‌هایی بر جای می‌گذارد.

جام ملبورن بارهایی داشته است که با انتقاداتی از جمله در مورد بین المللی شدن مسابقه مواجه شده است.

اما در حالی که مردم محلی سیل اسب‌های خارج از کشور را که زمانی توسط اسب‌ها و مربیان استرالیایی پر می‌شد، محکوم می‌کردند، این سطح از تسلط تنها نگران‌کننده‌تر است.

اگر این یک بار باشد، آنگاه به عنوان یکی از آن لحظات شگفت انگیز در تاریخ جام برجسته خواهد بود. و بدون توجه به آن خواهد شد.

اما اگر دوباره (و شاید دوباره) اتفاق بیفتد، شاید لازم باشد که محدودیت‌های تعداد اسب‌ها را از سوی مربیان یا مالکان فردی در نظر بگیریم.

جام همیشه پیش می رود، اما پیشرفت همیشه به بهترین شکل نیست.