شان ادوگبو پس از تقلید از برادرش در مونستر، آرزو دارد همین کار را با ایرلند انجام دهد.

برادران ادوگبو قبلا چند کادر را علامت زده اند. آنها اولین بازیکنان Cobh Pirates هستند که برای Munster بازی می کنند. یک هفته پس از اینکه ادوین درست زمانی که سین در مارس گذشته مقابل شارکز به میدان رفت، آنها به عنوان بازیکنان مونستر در 20 دقیقه آخر بازی با بولز به میدان رفتند. ادوین قبلا برای ایرلند نیز بازی کرده است. اما آنها هنوز چند کادر دیگر برای علامت زدن دارند.

این فصل اولین بار است، زیرا شان ادوگبو از برادرش با پیشرفت در آکادمی استان برای گرفتن یک قرارداد ارشد الگوبرداری می کند. این گام بعدی طبیعی برای این جوان 22 ساله است.

با ملاقات با او در مرکز عملکرد عالی مانستر سه شنبه گذشته، واضح است که جایی نیست که او ترجیح دهد باشد، با این حال ادوگبو به روش خوش خلق خود می داند که این مرحله بعدی سفر اوست.

"من همیشه سعی می کنم به هر طریقی که می توانم توسعه دهم. بنابراین برنامه این است که فقط به ارتفاعات جدیدتر دست پیدا کنم و ببینم چگونه پیش می رویم."

نه کمتر از خود برادران، طرفداران مونستر نیز جرأت کرده اند امکاناتی را که این بازیکنان قدرتمند می توانند به تیم خود بیاورند، تصور کنند. ترفیع ادوگبو جوانتر تأییدی از سلسله مراتب مونستر است.

کلایتون مک میلان گفت: او یک ورزشکار فوق العاده است و سال گذشته لحظات خوبی داشت. اما وقتی چیزهای پر زرق و برق را از بین می برید و بازی را با جزئیات بسیار بیشتری نگاه می کنید، درست مثل بقیه افراد تیم، او چیزهایی دارد که باید روی آنها کار کند و او واقعا در مورد آن چیزها کاملا واضح است.

"اما او یک نقطه تفاوت در مورد ورزشکاری خود دارد، بنابراین این چیزی است که ما می خواهیم ببینیم. وقتی او در زمین بازی می شود، آیا او آن را به طور مداوم روی میز می آورد؟ چون ما افراد دیگری داریم که می توانند در خط بپرند، ما افراد دیگری داریم که می توانند مردم را محکم بکوبند." ما می خواهیم مردم بیرون بروند و نشان دهند که واقعا در چه چیزی خوب هستند و او ورزشکاری باورنکردنی دارد، اما ما باید این را ببینیم. پس این چالش اوست.»

مک میلان سون ادوگبو را در هر دو بازی دوستانه پیش فصل مونستر، مقابل لستر در ویرجین مدیا پارک دیشب و مقابل لاروشل در استادیوم پرجمعیت مارسل-دفلاندر سه هفته پیش آغاز کرده است، زمانی که ادوگبو جوان‌تر نیز در طول اردوی پنج روزه مونستر با رونان اوگارا صحبت کرد.

ادوگبو از اوگارا گفت: «او پسر خوش اخلاقی است، مانند من کورکمن. "این عالی بود که با او برسم. یک اسطوره مونستر و ایرلندی. واقعا خوب بود که او را به عنوان یک مربی در مورد مسائل دریافت کنم."

شان ادوگبو در هفت سالگی راگبی را آغاز کرد. او این کار را پس از تشویق یک دوست خوب، کریستوفر راکستون، انجام داد.

او گفت: "فقط این کار را انجام بده، ببین چطور پیش می‌روی." او یک سال از من بزرگتر بود و در روز اول من گفت: "ببین، فقط بگو که یک سال بزرگتر هستی تا بتوانی در تیم من بازی کنی."

بنابراین، به آنها گفتم که یک سال از سن واقعیم بزرگتر هستم و تمام فصل را بازی کردم تا اینکه متوجه شدند من یک سال برای آن تیم جوان هستم. مجبور شدم آن فصل را دوباره انجام دهم. اما در همان فصل اول عاشق این بازی شدم.»

ادوگبو همچنین از بازی به عنوان مهاجم با اسپرینگفیلد رامبلرز لذت می برد، در حالی که او مقداری فوتبال گالیک و بسکتبال را نیز در ترکیب قرار داد. اما راگبی همیشه ورزش مورد علاقه او بود. دزدان دریایی Cobh به شدت به خواهر و برادرهای با استعداد افتخار می کنند و این احساس متقابل است. ادوگبو می‌گوید: «من فکر می‌کنم همه اینها را مدیون Cobh Pirates هستیم. از آنجا شروع کردیم. عشق ما به بازی از آنجا رشد کرد. آنها واقعا ما را جذب کردند و باعث شدند که از سنین جوانی واقعا احساس کنیم که بخشی از باشگاه هستیم. می توانیم بگوییم که همه اینها را مدیون آنها هستیم و منظورمان این است."

او نام چهار مربی را بررسی می‌کند - بری کیتینگ، کن اورورک، دیو ورال و کولم مک کویتیر - اما اعتراف می‌کند: «احتمالا تعدادی را کنار می‌گذارم.»

نکات برجسته زیادی وجود داشت، اما او بهترین ها را تا آخرین بار حفظ کرد، زمانی که Cobh Pirates با نتیجه 27 بر 26 از واترپارک عقب افتاد و در آخرین رقابت های فینال جام باشگاه پسران زیر 18 سال مانستر در پارک ویرجین مدیا در سال 2022، از واترپارک عقب افتاد.

گزارش شعبه مونستر می‌گوید: «با تنش‌ها و احساسات فوق‌العاده بالا، کاب موفق شد یک حمله نهایی را انجام دهد و این مرد ادوگبو بود که از خط واترپارک عبور می‌کرد تا برای دومین تلاش خود عبور کند.»

با شنیدن این حرف می خندد. "بله، من آن روز دو بار تلاش کردم. این بسیار لذت بخش بود. اما آن روز در کل باور نکردنی بود. بردن جام با بچه ها و اینکه بتوانم آن زمان را با آنها بگذرانم چیزی بود که دوست دارم."

در آن زمان نمی‌توانست تعداد زیادی از بچه‌های سیاه‌پوست در صحنه باشگاه مانستر بازی می‌کردند، و مطمئنا در Cobh وجود نداشت.

"می‌توانم بگویم ممکن است فقط ادی و من وجود داشته باشیم. اما خوشبختانه و خوشبختانه هیچ‌وقت نقشی نداشت. کاب یک باشگاه دوست‌داشتنی است. آنها واقعا از همه و همه استقبال می‌کنند. ما هرگز واقعا احساس دور از ذهن یا چیزهایی از این قبیل را نداشتیم." موفقیت‌های او و کاب منجر به شناخت مونستر زیر 18 و زیر 19 سال شد و اردوهای آموزشی با زیر 20 ساله‌های ایرلند قبل از شش ملت 2024، زمانی که او اولین بازی خود را در برابر ایتالیا در تلویزیون زمینی انجام داد، انجامید.

در مورد اعلام خود صحبت کنید.

ایرلند در دقیقه 73 از ایتالیا عقب بود که با دست های سریع همکار خود شان ناتون، هیو گاوین را قادر ساخت تا ادوگبو را در لبه قرار دهد. او شتاب گرفت و شانه‌اش را پایین آورد تا مدافع کناری ایتالیایی را از مسیر خود خارج کند تا یک مسابقه برنده دیگر در پارک ویرجین مدیا پارک کند.

"بله، این برای من یک نکته بسیار مهم است، اینکه می‌توانم بیایم و به بچه‌ها کمک کنم تا از خط عبور کنند. تقریبا مانند یک تجربه خارج از بدن بود که به نیمه راه برگشتم و صدای جمعیت را شنیدم. سر و صدا دیوانه کننده بود."

ادوگبو در چهار بازی ایرلند در مسابقات جهانی راگبی زیر 20 سال 2024 در آفریقای جنوبی بازی کرد. او همچنین در تور تیم نوظهور ایرلند به همان کشور در هنگام همکاری با پل اوکانل، سایمون ایستربی و جان فوگارتی برای اولین بار حضور داشت.

چهار فصل پربار بازی با UCC وجود داشت که در آن زمان بازی او در فصل دوم و سوم افزایش یافت. Edogbo بخشی از دو برد نهایی پلی آف بود تا وضعیت 1B خود را حفظ کند و در عین حال مدرک خود را در بازاریابی مواد غذایی و کارآفرینی به پایان رساند.

او می افزاید: «من بدهی هنگفتی به UCC دارم، حتی به خاطر کمک به من در گذراندن دانشگاه. و سپس، از جنبه راگبی، می‌توانم لحظات ویژه‌ای را با بچه‌های کالج، چه در داخل و چه خارج از زمین، در اوج‌ها و پایین‌ها به اشتراک بگذارم. در این فصل، او مسیری را که به خوبی فرسوده شده است، به سوی قانون اساسی کورک دنبال کرده است.

"بعد از چهار فصل در آنجا (UCC)، احساس کردم زمان آن فرا رسیده است. [با توجه به اینکه کان تنها باشگاه 1A در کورک بود، و من می‌خواستم در کورک بمانم، این به تصمیم من کمک کرد.

نقطه عطفی دیگر در ژانویه گذشته در Virgin Media Park (کجای دیگر؟) مقابل اژدها رخ داد، زمانی که او بهترین بازیکن مسابقه شد. او با خنده می گوید: «چیزهای خاصی در کورک اتفاق می افتد.

"الان دارم پروانه هایی را به یاد می آورم که حتی در مورد آن خاطره می کنند، می توانم اولین بازی خود را در زادگاهم انجام دهم. کلاس بود. خانواده ام و همه دوستانم را آنجا بودم، دوست دخترم امیلی، و همچنین مرد مسابقه را برنده شدم. احساس می کردم ستاره ها در آن شب در یک راستا بودند."

همچنین یک عکس بعد از بازی از ادوین وجود دارد که آن لحظه را با برادر کوچکترش در رختکن خانه به اشتراک می گذارد. سه هفته بعد، ادوین اولین بازی خود را برای ایرلند مقابل ایتالیا در استادیوم آویوا انجام داد. سین، همراه با مادرشان پاتینس و خواهرشان فاوور، وقتی ادوین را با پیراهن خود در هتل شلبورن به او دادند، غافلگیر شدند.

او همیشه سعی می‌کند آن را باحال بازی کند، اما می‌توانم بگویم که در اعماق وجودش شگفت‌زده شده است، و تماشای ویدیوی چند تن از دوستانش و چند تن از اعضای خانواده لحظه‌ای واقعا خاص بود. ما هنوز هم در مورد آن صحبت می‌کنیم.

همه در استادیوم آویوا بودند که ادوین برای اولین بازی خود در ایرلند در دقیقه 70 به میدان رفت. شان می‌گوید: «بسیار احساسی بود، من دروغ نمی‌گویم. "اما خیلی باحال. اینها چیزهایی است که ما بین خودمان در مورد آنها صحبت کرده ایم. واقعا خاص است و من واقعا به او افتخار می کردم."

آنها همچنین یک برادر بزرگتر به نام موسی دارند که کمی راگبی بازی می کرد. با کمتر از دو سال بین شان و ادوین، آنها در زمان بزرگ شدن، مانند همه برادران، مقدار زیادی را از دست دادند.

"فکر می‌کنم این برای خواهر و برادرها کاملا طبیعی است و اکنون می‌توانیم به گذشته نگاه کنیم و درباره آن بخندیم. خوب است که به هم فشار می‌آوریم و می‌توانیم با هم صحبت کنیم. همدیگر را درک می‌کنیم و خیلی همسو هستیم. ما خیلی به هم نزدیک هستیم، همیشه بوده‌ایم، اگرچه می‌توانم بگویم که خیلی متفاوت هستیم. فکر می‌کنم وقتی بزرگ شدیم، مردم خودمان شده‌ایم."

تماشای دویدن ادوین به زمین استادیوم آویوا در فوریه گذشته در برابر ایتالیا، به آرزوی شان برای انجام همین کار دامن زد.

"مطمئنا. این هدف است. ما گفته ایم که چقدر جالب است که با هم پیراهن سبز را بپوشیم و با هم به میدان برویم و برای ایرلند بازی کنیم. این چیزی است که به طور مداوم دنبال می کنیم و امیدواریم روزی بتوانیم آن رویا را محقق کنیم."