شرکت های فناوری اطلاعات هند در تیررس ترامپ هستند

همانطور که در ورزش می گویند، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، در حال فشار بر این مزیت است. ترامپ پس از نمایش بزرگ‌ترین تبلیغ برای سیاست تعرفه‌های سخت‌گیرانه‌اش علیه هند – شرکت تابعه آمریکایی گروه اسار که سرمایه‌گذاری ۱۸ میلیارد دلاری در یک پروژه فولادی ایالات متحده را اعلام کرد – در حال حرکت است. این بار هدف شرکت های فناوری اطلاعات هند (IT) بود. در 8 اکتبر، ایالات متحده چندین شرکت را از برنامه گواهینامه کار دائمی که به شرکت ها اجازه می دهد برای کارت سبز برای کارگران ویزای H-1B درخواست دهند، تعلیق کرد و گفت که این روش مشاغل را از آمریکایی ها دور می کند.

شرکت‌هایی که بیشترین آسیب را متضرر می‌کنند، Cognizant، Infosys، Tata، Wipro و HCL هستند. کیت ساندرلینگ، وزیر کار ایالات متحده گفت که دولت ایالات متحده هیچ گونه درخواست صدور گواهینامه کار دائمی جدید یا معلق که شامل این شرکت ها باشد را نمی پذیرد یا پردازش نمی کند. فرید زکریا، روزنامه‌نگار آمریکایی گفت که ترامپ، یک توسعه‌دهنده املاک و مستغلات، ارزیابی می‌کند که چه کسی دارای اهرم بیشتری است و تا آنجا که ممکن است به شدت و علنی برای تسلط و استخراج حداکثر قیمت فشار می‌آورد. ترامپ به خوبی می داند که بازار ایالات متحده پاشنه آشیل هند است.

ایالات متحده مقصد اصلی کالاهای هندی، بازاری حیاتی برای شرکت های فناوری اطلاعات و منبع مهم فرصت های شغلی برای متخصصان هندی است. ترامپ از این اهرم استفاده می کند. رئیس‌جمهور ایالات متحده، مانند وزیر ارشد هر ایالت هندی، مدعی است که سیاست‌های تعرفه‌ای او سرمایه‌گذاری و مشاغل تولیدی را به ایالات متحده می‌آورد، او از سرمایه خارجی استقبال می‌کند، نه نیروی کار خارجی. معاون رئیس جمهور جی.

خشم او متوجه مایکروسافت بود که مدیر عامل آن، ساتیا نادلا، هندی الاصل است. طبق داده های تنوع مایکروسافت، کارمندان آسیایی تقریبا 34.9 درصد از کل نیروی کار مایکروسافت را تشکیل می دهند. برخی می گویند که بخش عمده ای از این را هندی ها تشکیل می دهند. به همین دلیل ونس به مایکروسافت انتقاد کرد و گفت که این شرکت از سیستم ویزای H-1B برای جایگزینی شهروندان آمریکایی اخراج شده با کارگران خارجی سوء استفاده کرده است. وی تاکید کرد که متاسفانه هیچ شرکتی در ایالات متحده بیش از مایکروسافت از این سیستم سوء استفاده نکرده است. فشار از چند جهت وارد می شود.

در 18 سپتامبر، ترامپ لایحه‌ای را امضا کرد که به او این اختیار را می‌دهد تا بر کالاهای کشورهایی که به خرید نفت و گاز روسیه ادامه می‌دهند تا 100 درصد تعرفه وضع کند. هند یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت روسیه در جهان است. یکی از دلایلی که هند از اتخاذ موضع تقابلی اجتناب کرده است این است که ایالات متحده تنها کشوری است که هند برخلاف چین و روسیه با آن مازاد تجاری دارد. هند مازاد تجاری کالایی نزدیک به 34 میلیارد دلار با ایالات متحده ثبت کرد، در حالی که کسری تجاری کالاهای ایالات متحده با هند در سال 2025 به 58.4 میلیارد دلار رسید.

ترامپ بارها از این عدم تعادل انتقاد کرده و گفته است که این عدم توازن سال‌ها یک طرفه بوده است. ترامپ استدلال می کند که در حالی که هند مقادیر زیادی کالا به ایالات متحده، بزرگترین مشتری خود می فروشد، تعرفه های بالا مانع از دسترسی متقابل شرکت های آمریکایی می شود. او از تهدید تعرفه ها برای تحت فشار گذاشتن هند برای باز کردن بازارهای داخلی به شدت محافظت شده خود، مانند بخش های کشاورزی و خودرو، به روی شرکت های آمریکایی استفاده کرده است. اینجاست که قیاس املاک زکریا اهمیت ویژه ای پیدا می کند. ترامپ چندین نقطه اهرمی دارد.

اما سوال اینجاست: هند تا کجا می تواند در کاهش عدم تعادل تجاری پیش رود؟ اظهارات نیرمالا سیتارامان وزیر دارایی هند در این زمینه بسیار قابل توجه است. او گفت که مذاکرات تجاری با ایالات متحده به سطحی فراتر از آن رسیده است که دادن یا گرفتن ممکن است بسیار بسیار دشوار باشد. این اولین بار است که هند به فشارهای اعمال شده توسط دولت ترامپ اعتراف می کند. سیتارامان گفت که ایالات متحده می خواهد عدم تعادل تجاری خود با هند را کاهش دهد و می خواهد تمام آنچه را که در این سال ها از دست داده است، جبران کند.

وقتی از تجارت و عدم تعادل تجاری تنها معیار کاهش عدم تعادل صحبت می کنید، تا چه حد می توانید فراتر از مذاکره بروید؟ سیتارامان گفت. این فلات به نوعی جنگ فرسایشی بین هند و ایالات متحده تبدیل شده است. تا کی ادامه خواهد داشت، فقط زمان می تواند بگوید. اما هرچه این بن‌بست ادامه یابد، هزینه‌های اقتصادی برای هر دو کشور بیشتر می‌شود.