شما شغل خود را دوست دارید. هوش مصنوعی در آن بهتر است. حالا چی؟

به نظر می رسد آسمان بالای دنیای دیوانه ی هوش مصنوعی ما در ماه گذشته تاریک شده است. کارمندان Anthropic و Google با استناد به ترس از خارج شدن هوش مصنوعی از کنترل، شروع به ترک کار کردند. پس از اینکه مجموعه‌ای از عوامل شروع به هک کردن وب‌سایت‌ها کردند، محققان از هوش مصنوعی برای کشف آسیب‌پذیری‌ها در سیستم‌های حیاتی استفاده کردند که منجر به تاریک شدن بخش‌های بزرگ وب در هفته گذشته شد و اصطلاح ترسناکی را به وجود آورد: اکتبر سیاه.

در همان زمان، مایکروسافت با ادامه افزایش هزینه‌های هوش مصنوعی، به 60000 کارمند - بیش از یک چهارم نیروی کار خود - خرید پیشنهاد داد و اقتصاددانان بار دیگر درباره حباب هشدار دادند.

با این حال، اخیرا اتفاقات زیادی افتاده است که هوش مصنوعی را برای افراد بیشتری مفید کرده است. عوامل هوش مصنوعی بهتر می شوند و اکنون می توانند برای شما رستوران رزرو کنند. والمارت این امکان را برای نمایندگان فراهم کرد که از طرف انسان ها خرید کنند، اقدامی جسورانه از زمانی که آمازون این عمل را ممنوع کرد. اپل یک صفحه نمایش خانگی آماده هوش مصنوعی را معرفی کرد که می تواند چراغ های شما را روشن کند. و فراموش نکنیم که هوش مصنوعی همچنین به دانشمندان کمک می‌کند تا درمان‌هایی را برای بیماری‌های صعب‌العلاج سابق بیابند و ریاضیدانان مشکلاتی را که قبلا غیرممکن بودند حل کنند.

تطبیق ناسازگاری بین اخبار بد اخیر و خبرهای خوب دشوار است. برای بسیاری از ما، وضعیت هوش مصنوعی اضطراب آور است - به خصوص وقتی صحبت از معیشت ما می شود. بر اساس مطالعه‌ای که مرکز تحقیقات پیو در ماه اوت منتشر شد، 71 درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که هوش مصنوعی در دو دهه آینده مشاغل کمتری را به دنبال خواهد داشت. این رقم نسبت به دو سال قبل 7 واحد افزایش یافته است. مطمئنا، در بهترین سناریوها، هوش مصنوعی می‌تواند ناکارآمدی‌های کار را پاک کند، زندگی روزمره ما را ساده کند، بیماری‌ها را درمان کند و به طور کلی وضعیت انسان را بهبود بخشد.

اما اگر «ناکارآمدی» در محل کار شما پاک شود، چه؟

این تنش در قلب آخرین کتاب Ethan Mollick Co-Existence: The Next Phase of AI قرار دارد. اگر چیزی به نام یک حکیم هوش مصنوعی وجود داشته باشد، آن مولیک، دانشیار دانشکده وارتون و مدیر دانشکده آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی آن است. او به نزدیک به نیم میلیون مشترک خبرنامه Substack خود، One Useful Thing، به‌روزرسانی‌های نیمه هفتگی را از مرز ناهموار توسعه فناوری ارائه می‌کند. پیام او در هر رسانه ای کاملا واضح است: برای درک آن باید از هوش مصنوعی استفاده کنید.

و برای استفاده حداکثری از آن، او استدلال می کند که باید بپذیرید که هوش مصنوعی از بین نمی رود. فقط مهم تر می شود

این اخلاق، تهدیدهای وجودی هوش مصنوعی را کمتر دلهره آور نمی کند، اما نکته این نیست. مگر اینکه یک کارمند اولیه Anthropic یا یک سناتور ایالات متحده باشید، احتمالا نمی توانید مستقیما برای مهار آسیب های احتمالی هوش مصنوعی کار زیادی انجام دهید. اما بر اساس جهان بینی مولیک، می توانید تصمیم بگیرید که چگونه این فناوری می تواند در زندگی شما جا بیفتد و به این فکر کنید که چگونه در آینده تحت سلطه هوش مصنوعی قرار می گیرید.

من اخیرا با Mollick در مورد کتاب جدید او صحبت کردم، زندگی و کار در عصر هوش مصنوعی چگونه می تواند باشد، و اینکه وقتی حتی دانش صنعتی شده است، صنعتگر بودن به چه معناست. تئوری های او در مورد زندگی با هوش مصنوعی به منظور کمک به شما در مسیریابی آینده، صرف نظر از آخرین پیش بینی است. این مصاحبه برای طولانی بودن و وضوح کمی ویرایش شده است.

ما در حال ورود به دوره جدیدی برای هوش مصنوعی هستیم و حالات متفاوت است. عوامل هوش مصنوعی چیزی هستند که بسیاری از ما با آن مواجه می شویم، با آن تعامل می کنیم و شاید حتی از آن استقبال می کنیم. من همیشه شما را به‌عنوان کسی می‌شناختم که از لبه‌های پیشرفته این فناوری می‌پرید تا بفهمد چه کاری می‌تواند انجام دهد. فکر می کنید بیشتر مردم چه چیزی را در مورد نسل بعدی هوش مصنوعی نمی دانند؟

من واقعا فکر می‌کنم مردم آنچه را که نمایندگان انجام می‌دهند درونی نکرده‌اند. عوامل معنای زیادی دارند و ما می توانیم در مورد عوامل شخصی مانند Muse صحبت کنیم. اما این واقعیت که مشکلاتی که قبلا در کار با عوامل هوش مصنوعی وجود داشت - شما باید در هر مرحله آنها را راهنمایی می کردید، آنها اشتباه می کردند، دائما توهم می کردند - به نوعی از بین رفته است. شما می توانید به طور منظم ساعت ها، روزها، هفته ها کار را از یک سیستم دریافت کنید.

این دیگر فقط یک چیز تئوری نیست. من همیشه با کدنویسانی صحبت می کنم که صد برابر یا بیشتر از قبل کارآمد هستند. و در زمینه‌های دیگر، ما به نوعی از بحث تئوریک در مورد هوش مصنوعی که «این کار بزرگی خواهد بود» به «اینجاست» گذشتیم. از دیدگاه کلی هم‌هوشی، ما از «در اینجا نحوه استفاده از هوش مصنوعی و کار با ربات چت به عقب و جلو» به «این سیستم‌ها در حال حاضر کار واقعی را به روش‌هایی انجام می‌دهند که برای افراد واقعی مهم است و در حال تغییر شکل دادن به میدان‌های واقعی برای بهتر یا بدتر شدن هستند». و اگر یک سال پیش به استفاده از هوش مصنوعی عادت کرده اید، اگر پولی ندارید

برای یکی از این سیستم‌ها، از دست دادن مسیر آنچه در حال وقوع است، واقعا آسان است.

روش‌های عملی و روزمره که هوش مصنوعی زندگی ما را مختل می‌کند چطور؟ و به نظر شما حدود این اختلال چیست؟

بنابراین خارج از دنیای شغلی و تقلب در تکالیف، من فکر می‌کنم که زندگی فقط کمی برای افراد تغییر کرده است، تا حدی به این دلیل که استفاده از این سیستم‌ها به نوعی پیچیده بود و شما باید تصمیم می‌گرفتید که از آنها برای چه استفاده می‌کنید. اما من فکر می کنم ظهور عوامل شخصی، مانند Muse و Dot، از بسیاری جهات منجر به تغییر بسیار سریع خواهد شد.

اکثر افرادی که می شناسم و متخصص نیستند و از این سیستم ها استفاده می کنند، مانند والدین من، به طور خودجوش از این چیزها استفاده می کنند. آنها در می یابند که وقتی می دانید چگونه هوش مصنوعی را برای انجام کاری ترغیب کنید، می تواند کارها را به صورت خودجوش انجام دهد و به شما بازگردد، زیرا ایمیل شما و هر چیز دیگری را دارد. فقط به عنوان یک مثال، من نتوانستم بفهمم چگونه اشتراک ماهانه 8 دلاری وای فای خود را از خطوط هوایی خود لغو کنم، و می خواستم این را بفهمم. و به خدمات مشتری رفت، به چت ها پیوست، بعد من نمی دانم چه کار کرد، اما اکنون دیگر اشتراک وای فای ندارم، خدا را شکر.

من عمیقا نگران هستم که اگر به طور کامل خودم را بی‌مهارت کنم، حتی نمی‌دانم رایانه‌ها چگونه کار می‌کنند.»

بنابراین این نوع قطعه کاهش اصطکاک وجود دارد که بسیار جالب است و عناصر خوب و بد در آن وجود دارد. جنبه بد کاهش اصطکاک هم این است که هر مقاله توسط هوش مصنوعی نوشته می‌شود، بنابراین دیگر هیچ تفکر انسانی در آن وجود ندارد، و اینکه شرکت‌ها نمی‌خواهند 10000 نماینده خدمات مشتری به آنها مراجعه کنند و چیزهای جدید را مطالبه کنند. بنابراین من فکر می کنم که ما فقط در آستانه دیدن تغییرات توده ای در زندگی روزمره هستیم. در حال حاضر، هوش مصنوعی یک نظر دوم واقعا خوب در مورد همه چیز است. با محبوبیت بیشتر نمایندگان، شروع به اقدام می کنند.

با این حال، چگونه می دانید که چه زمانی باید به هوش مصنوعی اجازه انجام کار را داد؟ ما می دانیم که تخلیه برخی وظایف به هوش مصنوعی می تواند شما را در انجام آن نوع وظایف در آینده بدتر کند. چگونه از توانایی هوش مصنوعی برای انجام کارهای سخت و همچنین حفظ تخصص خود استفاده می کنید؟

اگر یک موضوع شخصی در زمینه همزیستی وجود داشته باشد، آن موضوع است. این یک انتخاب فوق‌العاده سخت است و ما از نظر تاریخی در انجام آن بسیار بد هستیم.

دانش‌آموزان مورد شماره 1 هستند، زیرا آنها مایلند تکالیف را خالی کنند، زیرا مشق شب بد است و انگیزه انجام هر تکلیفی وحشتناک است. اما در کل برای یادگیری باید این کار را انجام دهیم. بنابراین مردم آن را تخلیه می‌کنند، اما حتی اگر سعی می‌کنید کار درستی انجام دهید، مانند استفاده از هوش مصنوعی فقط برای کمک به یادگیری و نه جایگزین یادگیری، به نظر می‌رسد که وقتی چت‌بات‌ها در حالت دستیار هستند، برخلاف استفاده از آنها به‌عنوان معلم، احساس می‌کنید که در حال یادگیری هستید، هرچند که نیستید. شما احساس می کنید که در جریان هستید حتی اگر نیستید.

و به این ترتیب فرض می شود که ما هر دو می دانیم که می خواهیم تخلیه کنیم و این کار را هوشمندانه انجام می دهیم و این کار را به گونه ای انجام می دهیم که به سود بلندمدت ما کمک کند.

من نگران این هستم که بتوانیم این کار را انجام دهیم. شما باید در مورد مهارت‌هایی که برای شما اهمیت دارند یا خیر، برای خود خط‌هایی بکشید، و باید به گونه‌ای متفکر باشید که ما معمولا در مورد اینکه چه چیزی را رها می‌کنیم و چه چیزی نیستیم فکر نکنیم. فناوری برای این طراحی شده است که ما چیزها را رها کنیم. ما دیگر در راهپیمایی های اجباری 50 مایل در روز پیاده روی نمی کنیم. من بلد نیستم لباس ببافم. چیزهای زیادی وجود دارد که من بسیار خوشحالم که نمی دانم: چگونه کامپیوتر خود را به طرق مختلف حفظ کنم، حتی اگر خطرناک باشد. من به Codex اجازه می‌دهم مسائل امنیتی را اسکن کند زیرا عملکرد بهتری نسبت به من سریع‌تر انجام می‌دهد.

اما من عمیقا نگران این هستم که اگر به طور کامل خودم را بی‌مهارت کنم، حتی نمی‌دانم رایانه‌ها چگونه کار می‌کنند.

بنابراین من پاسخ آسانی ندارم، اما فکر می‌کنم این سوال تعیین‌کننده برای اکثر افراد در مسیر شغلی‌شان در حال حاضر و زندگی‌شان خواهد بود: چه چیزی را رها کنم؟ فکر می‌کنم می‌توانیم نسبت به چیزهایی که از آنها دست می‌کشیم خیلی احساساتی باشیم. اشکالی ندارد، اما ما زنجیره کامل عواقب را نمی دانیم. من فکر می کنم که این مبارزه محوری برای تجربه بسیاری از مردم خواهد بود. ای کاش پاسخ آسانی داشتم، اما اکنون که هوش مصنوعی می تواند کارهای زیادی را انجام دهد، مهارت زدایی در این مرحله یک مشکل واقعی است.

ما در یک تحول عظیم زندگی می کنیم. این به طور فزاینده ای واضح است. علاوه بر از دست دادن شغل خود، بسیاری از مردم از از دست دادن حسی که آنها را انسان می کند و آنچه آنها را با ارزش می کند می ترسند. چگونه مردم آن را در سال های آینده حفظ می کنند؟

تحولی در حال رخ دادن است، و برای برخی افراد، کار رضایت‌بخش‌تر خواهد بود. بسیاری از کدنویس ها هستند که دوست ندارند خطوط کد بنویسند، اما دوست دارند نرم افزار را احضار کنند و بفهمند که چه چیزی می خواهند بسازند. زندگی آنها بسیار بهتر است زیرا هوش مصنوعی تمام کارهای خسته کننده را انجام می دهد. آنها می توانند دستور دهند چیزهایی ساخته شوند، و این بسیار هیجان انگیزتر از قبل است. این به افرادی که کدنویسی نکرده‌اند اجازه می‌دهد شروع به انجام پروژه‌های کدنویسی باورنکردنی کنند. بنابراین، از یک طرف، این کار عمیقا رهایی از انواع کارهایی است که ما انجام دادیم.

از طرف دیگر، افرادی وجود دارند که عاشق نوشتن آن خطوط کد هستند و اکنون از بین رفته است. شما یک دستباف هستید در دنیایی که قدرت بافندگی دارد. ممکن است وسایل شما شیک و زیبا باشند، اما در دنیایی که صنعتی شدن اتفاق می‌افتد، دوام نمی‌آورد.

صنعتی سازی در مقابل صنایع دستی راهی برای اندیشیدن به این موضوع است. صنایع دستی زیادی وجود دارد که ما واقعا از آنها قدردانی کرده ایم، مانند جمله دست ساز. آن چیزها در معرض خطر منطق صنعتی شدن قرار خواهند گرفت، یعنی اینکه ما باید کارهای بیشتری انجام دهیم. من فکر می کنم که یک جابجایی رخ خواهد داد. کارهای رضایت‌بخشی برای انجام دادن وجود دارد، اما من فکر می‌کنم بسیاری از کارهایی که کار انسانی راضی‌کننده بود، تحت فشار قرار می‌گیرند تا ناپدید شوند، زیرا شما از چیزی لذت بردید که خودکار نبود، اما اکنون است.

ما قبلا این را در انقلاب های صنعتی تجربه کرده ایم. این در مقیاس بسیار بزرگی برای کار فکری اتفاق می افتد، جایی که صنایع دستی بخش بسیار مهمی از کاری بود که ما انجام دادیم. ریاضیات کاردستی بود، مهندسی نرم افزار کاردستی بود. من فکر می‌کنم که ما تحت فشار خواهیم بود تا بیشتر از آن تولید کنیم، این همان چیزی است که صنعتی شدن است، حتی اگر ارزش انجام این کار به عنوان یک فرد را از بین ببرد. اکنون برای انجام آن پول می گیرید، اما همان ارزشی را که قبلا دریافت می کردید، دریافت نمی کنید.

ما دیگر در جایی نیستیم که هوش مصنوعی در حال از بین رفتن باشد.»

من فکر می کنم که ما بحران های معناداری زیادی پیدا خواهیم کرد. برخی از افراد در کار خود معنای بیشتری پیدا می کنند، یا به این دلیل که خود کار اکنون بسیار جالب تر است. کار هم خیلی مزخرف است. ما می توانیم چیزهای خوبی در مورد آن بگوییم، اما مردم یک چهارم زندگی کاری خود را صرف این می کنند که خسته شده اند. اینطور نیست که این کار برای همه عالی باشد. بنابراین برخی از افراد در کاردستی هیجان بسیار بیشتری خواهند داشت. برخی از افراد آن را از کار خود خارج می کنند، و همه چیز یکباره اتفاق می افتد. می دانم که پاسخ قانع کننده ای نیست، اما این چیزی است که اتفاق می افتد.

من را ببخشید که چنین گفتم، اما این یک پاسخ اضطراب آور بود. این یک زمان اضطراب آور است. نمی دانم چه توصیه ای به ما افراد مضطرب دارید؟

من فکر می کنم که اضطراب واقعی است و سطوح مختلفی از اضطراب وجود دارد. ما در حال گذراندن یک تغییر سخت هستیم، یا در حال گذراندن تغییراتی هستیم که اکنون در لبه های آن هستیم. همچنین خطر وجودی در مورد اینکه آیا هوش مصنوعی همه ما را می کشد وجود دارد، جایی که به وضوح نیاز به مقررات بیشتری داریم. پاسخ ها نامشخص است. به نظر می رسد افراد باهوش فکر می کنند که این یک خطر واقعی است. دانستن آن سخت است. اما اگر این را کنار بگذاریم، نگرانی در مورد دگرگونی خودمان، شغلمان وجود دارد.

منظورم این است که انقلاب‌های صنعتی در نهایت عالی عمل کردند، اما در آن دوران مارکس و آنارشیست‌ها و دیکنز بود که درباره لندن می‌نوشتند. انتقالی وجود دارد که باید در اینجا طی کنیم.

من فکر نمی‌کنم که بتوانیم وانمود کنیم که این اتفاق نمی‌افتد، و من می‌بینم که بسیاری از مردم از این ایده راحت می‌شوند که شاید همه اینها فرو بریزد و هوش مصنوعی از بین برود. حتی اگر از نظر مالی حباب وجود داشته باشد، ما دیگر در جایی نیستیم که هوش مصنوعی در حال از بین رفتن یا توقف توسعه باشد. من خیلی نگران این هستم که مردم این کار را انجام دهند. با این حال، وقتی با آن روبرو شدید، متوجه می شوم که مردم اغلب معنا را به روش های بسیار هیجان انگیز بازسازی می کنند. فکر کردن به این که چه کارهای بیشتری می توانید انجام دهید و از کجا لذت می برید در واقع بسیار هیجان انگیز است. بنابراین فکر می‌کنم خوش‌بینی مضطرب جای معقولی است.

چیزی که من نگران آن هستم این است که سر شما را در شن ها فرو کنید و بگویید: "من هوش مصنوعی یاد نمی گیرم. این از بین می رود. من وانمود می کنم که این اتفاق نمی افتد." یعنی ای کاش می توانستم این گزینه را به شما بدهم. من فکر می‌کنم افراد زیادی هستند که آرزو می‌کنند ما بتوانیم سرعت کار را کم کنیم یا یک شماره‌گیر را کم کنیم، اما چیزهای هیجان‌انگیزی نیز وجود دارد. بسیاری از مشکلات سخت در جهان وجود دارد که حل نشده اند.

اگر به بخش‌های مثبت متمایل شوید، می‌توانید بپرسید که چگونه ریسک را کاهش می‌دهیم، اما همچنین به این فکر کنید که چگونه می‌توانیم دنیای بهتری بسازیم. بخشی از چیزی که من را عصبی می کند این است که مردم به جای این که باور کنند ابزاری داریم که می تواند چیزها را بازسازی کند، سؤال دوم را پشت سر می گذارند و فقط با اضطراب پر می شوند. چگونه می‌توانیم دنیای بهتری را برای روزنامه‌نگاری یا سازمان‌های غیرانتفاعی یا هر آنچه که هست بازسازی کنیم؟ من فکر می‌کنم این سؤال منطقی است، و نگرانم که خیلی کم پرسیده شود.