"شما نمی توانید آنها را سرزنش کنید": کشاورزان جوان ایرلندی در حال مهاجرت کشاورزی در آینده هستند

جان فالون کار تمام وقت به عنوان باربر بیمارستان را با نیمه وقت در مزرعه گوشت گاو شیرخوار خانواده اش متعادل می کند.

او می گوید: «برای یک جوان آسان نیست که راه خود را در کشاورزی باز کند. "و از نظر ظاهری، کار آسان تر نخواهد شد و بهتر هم نخواهد شد - شما فقط روبه روی دیوار هستید."

این جوان 25 ساله اهل Co Roscommon در مسابقات قهرمانی ملی شخم زدن در Screggan، Co Offaly صحبت می کند - جایی که او بیشتر روز را در غرفه Macra na Feirme گذرانده است، یک سازمان داوطلبانه که از رفاه جوانان در روستاهای ایرلند حمایت می کند.

بنابراین، آیا زمانی که زمانش برسد، او مزرعه خانوادگی را در اختیار خواهد گرفت؟ او بدون کوچکترین تردیدی پاسخ می دهد: "اوه، خدا بله. این برنامه است."

اما وقتی از او می‌پرسند که آیا این شغل تمام وقت او خواهد بود، با تردید کمتری پاسخ می‌دهد.

او می‌گوید: «نه، به هیچ وجه نمی‌توانم آن را از نظر مالی توجیه کنم». "کار تمام وقت است، اما دستمزد فقط پاره وقت است، واقعا."

فالون می‌گوید شغل او در بیمارستان «ساعت‌های خوب، دستمزد خوب» است و به او اجازه می‌دهد تا در بین شیفت‌های کاری خود در کارهای کشاورزی خود جا بیفتد.

او می‌گوید: «کشاورز جوان بودن ... شغل جذابی نیست، و آسان‌ترین هم نیست.

در حالی که ممکن است فالون از کشاورزی – حداقل به عنوان یک شغل تمام وقت – کناره گیری کند، هزاران کشاورز جوان در ایرلند به فکر خروج از صنعت کشاورزی هستند.

وقتی در ایرلند از جانشینی صحبت می کنیم، به طور کلی نگرانی در مورد مرگ و بیماری ایجاد می شود و ما باید این روایت را تغییر دهیم.

ژوزفین اونیل، مکرا و فیرم

تحقیقات منتشر شده در این هفته، بسیاری از نزدیک به یک چهارم میلیون نفر را که در مسابقات قهرمانی شخم امسال شرکت خواهند کرد، وادار کرد تا از خود این سوال را بپرسند: چه کسی در آینده (خیلی) نزدیک مزارع ایرلند را کشاورزی خواهد کرد؟

Agriland، یک نشریه کشاورزی پیشرو، دریافت که تقریبا از هر سه کشاورز یک نفر (29 درصد) زیر 45 سال در حال بررسی ترک بخش کشاورزی در پنج سال آینده هستند. از هر 10 نفر، 8 نفر (77 درصد) به "نوسانات درآمدی" به عنوان "موانع بزرگ" برای ورود به صنعت اشاره کردند.

فالون می گوید: «و شما نمی توانید آنها را سرزنش کنید.

پدی مک گینس، یک جوان 23 ساله از کو لوث، در ایرلند، انگلستان و آریزونا، ایالت ایالات متحده بین کالیفرنیا و تگزاس کشاورزی کرده است. او با خنده می‌گوید: عملا در مرز مکزیک، به دیوار ترامپ می‌چرخیم. "کریک عالی - من در اطراف بوده ام، چیزهای مختلف دیده ام."

او اکنون در مزرعه 4000 هکتاری خاک‌ورزی خانواده‌اش کار می‌کند که غلات و غلات عمده‌فروشی سنتی تولید می‌کند، اما برای تامین تراشه‌های چوب به عنوان منبع انرژی تجدیدپذیر برای کسب‌وکارهای محلی نیز تنوع ایجاد کرده است. این یک کار تا حد زیادی موفق است و مک گینس به وضوح از کار لذت می برد. اما او احساس می کند که کار اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد.

برای او، حتی پرچین‌های کنار بزرگراه‌ها نشان‌دهنده یک مسئله اجتماعی جدی‌تر و منحرف‌تر است. او می گوید: «مردم ارزش غذا را نمی بینند. "این یک مسئله جمعیت شهری است، بیشتر از یک [یک] عمومی. مردم روستا می دانند غذا از کجا می آید ... اما مردم شهرها و شهرها نمی دانند.

شما M1 را پایین می آورید: پرچین های بزرگ همه جا. نمی توانید ببینید چه خبر است. شما از شهری به شهر دیگر سفر می‌کنید - این پرچین‌های بزرگ، نمی‌توانید ببینید چه اتفاقی دارد می‌افتد... این باعث ایجاد کمی قطع ارتباط می‌شود.

و من فکر می‌کنم این دلیل بزرگی است که بسیاری از مردم نمی‌خواهند در کشاورزی بمانند... افرادی که نمی‌دانند غذایشان از کجا می‌آید برایشان افسرده‌کننده است – هیچ قدردانی وجود ندارد.»

پدربزرگ مک گینس در سال 1942 167 هکتار زمین کشاورزی خرید و از رونق پس از جنگ در قیمت مواد غذایی نهایت استفاده را برد و در سال های بعد زمین های بیشتری را خریداری کرد. مک‌گینس می‌گوید: «او فکر می‌کرد هرگز در طول عمرش جبران آن را نخواهد دید. "خوشبختم که تمام این تاریخچه را پشت سر دارم."

او اذعان می کند که دیگران آنقدر خوش شانس نیستند و به بحران جانشین پروری در بسیاری از خانواده های کشاورز اشاره می کند که اغلب به نظر می رسد تابویی برای صحبت در مورد آن نیست.

ژوزفین اونیل، رئیس Macra na Feirme، می‌گوید: «وقتی در ایرلند از جانشینی صحبت می‌کنیم، معمولا نگرانی‌هایی در مورد مرگ و بیماری ایجاد می‌کند و ما باید این روایت را تغییر دهیم.

نوارهای بینی آبی و یک چادر کامل که به کالاهای 2 جانی اختصاص داده شده است، بر Plowing غالب است

"برای اعضای ما، این یک چالش است: ندانستند که آیا مزرعه خانوادگی برای آینده آنها وجود دارد یا خیر، آینده آنها چگونه خواهد بود. این چیزی است که یک چالش بزرگ برای کشاورزان جوان ما است."

او می‌گوید در حالی که نقش ریاست‌جمهوری او در سازمان جوانان «اساسا یک شغل تمام‌وقت» است، این زن 32 ساله اهل کو کیلکنی «معلم آموزش است. اما امیدوارم در آینده بتوانم نقشی در مزرعه خانوادگی داشته باشم».

سازمان جوانان درخواست های زیادی از دولت برای کمک به ساختن یک ایرلند روستایی "قابل زندگی و مرفه" دارد و حداقل برای اونیل، تجدید نسل به نظر می رسد در ذهن خود باشد. در حالی که نسل آینده کشاورزان ایرلندی تا حد زیادی نامشخص است، فالون با سابقه قبلی اطمینان دارد.

او می‌گوید: «هر چالشی که پیش روی ما باشد، کشاورز ایرلندی همیشه با آن روبرو خواهد شد.