شهاب سنگ باستانی کشف شده در صحرا، اسرار گذشته آبی مریخ را در خود دارد

مکان چیزی نیست که این یافته را شگفت‌انگیز کند. صحرا از دیرباز نوعی آرشیو طبیعی از تاریخ زمین و منظومه شمسی بوده است. در میان ماسه های آن، دانشمندان فسیل های 40 میلیون ساله و شهاب سنگ های دیگری را یافته اند. به عنوان مثال، در سال 2019، یک قطعه 4.5 میلیارد ساله کشف شد که طبق تحقیقات اخیر، ممکن است از یک پیش سیاره باستانی و اکنون ناپدید شده، احتمالا به بزرگی ماه آمده باشد. این شهاب سنگ که Teghaza 001 نام دارد، ممکن است تنها ورودی دیگری از مجموعه قطعات مریخ موجود در زمین باشد.

اگرچه این سنگ ها برای مطالعه ترکیب و تاریخ زمین شناسی مریخ فوق العاده مفید هستند، اما اغلب اطلاعات محدودی در مورد شرایط محیطی گذشته دور آن ارائه می دهند. با این حال، مجموعه ای از مطالعات منتشر شده در مجلات Science and Science Advances نشان داد که Teghaza 001 شبیه نمونه های دیگر نیست.

علاوه بر قدیمی بودن فوق العاده، آثار شیمیایی برهمکنش بین مواد در پوسته مریخ و هیدروکره باستانی آن را حفظ کرده است. یانگ لیو از آزمایشگاه رانش جت ناسا در بیانیه ای مطبوعاتی گفت: «یکی از بازبینان مقاله آن را سنگ روزتا برای مریخ نامیده است. کریستال های کوچک یک ماده معدنی به نام آپاتیت، نشانه های دو منبع هیدروژن را حفظ می کند: یکی از داخل مریخ و دیگری مربوط به هیدروکره باستانی آن است. به عبارت دیگر، شهاب سنگ حاوی موادی است که توسط یک محیط غنی از آب تغییر یافته است.

برای سال‌ها، شواهد قابل‌توجهی وجود دارد که نشان می‌دهد مریخ زمانی آب مایع روی سطح خود داشت. امروزه، برخی از سوالات بزرگ در مورد این سیاره این است که آیا آن آب اجازه ظهور حیات میکروسکوپی را می دهد و چه اتفاقی افتاد که این محیط زمانی مهمان نواز را تغییر داد؟ این شهاب سنگ نشان می دهد که تبادل مواد بین ماگما در اعماق مریخ و سطح آبکی وجود داشته است.

از آنجایی که این سنگ تنها حدود 500 میلیون سال پس از تشکیل مریخ و بقیه منظومه شمسی ما به وجود آمده است، این نوسانات در اوایل وجود سیاره رخ داده است. لی ساپر، دانشمند دیگر ناسا که در این تحقیق مشارکت داشت، افزود: «این واقعا اولین قطعه پوسته مریخ ما از بخشی از مریخ است که قبلا نمونه‌ای از آن نداشتیم». فعل و انفعالات آب و صخره و شاید حتی اثری از جو مریخ را در هنگام از دست دادن آب ثبت می کند. امروزه مریخ سیاره ای سرد و بایر است، اما همیشه اینطور نبوده است.

شواهد جمع‌آوری‌شده توسط مأموریت‌های فضایی نشان می‌دهد که روزگاری رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و احتمالا حجم‌های بزرگی از آب داشته است. اما اینکه این دگرگونی چگونه طی میلیاردها سال اتفاق افتاد، همچنان یک راز باقی مانده است. پاسخ به این سوال بخشی از استدلال پشت ارسال کاوشگرها، مریخ نوردها و شاید روزی ماموریت های خدمه به مریخ است. اما گاهی علم در مورد سرندیپیتی است و پاسخ ها به شکل شهاب سنگ های فوق العاده بعید به دست می آید. این داستان در اصل در WIRED en Español ظاهر شد و از اسپانیایی ترجمه شده است.