شهروندان فلسطینی اسرائیل پس از پیروزی در انتخابات در «آزمایش وفاداری» قرار گرفتند

تل آویو-یافا، اسرائیل – در روز انتخابات، لاما یاسین، 31 ساله، با الهام از آنچه او شاهد بود، به سمت مراکز رأی گیری در زادگاهش آرابه، جایی که شهروندان فلسطینی اسرائیل اکثریت قاطع را تشکیل می دهند، رفت.

او گفت: "شما خانواده هایی را می بینید که با هم به پای صندوق های رای می آیند، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها و نوه ها." "این اولین بار در مدت زمان طولانی بود که احساس کردم امید وجود دارد - امید به تغییر."

مشارکت گسترده اعراب در انتخابات 27 اکتبر اسرائیل به احزاب عربی رکورد 19 کرسی در کنست، پارلمان اسرائیل، به دست آورد.

ثابت ابوراس، کارشناس روابط یهودی و اعراب در اسرائیل، پیش‌بینی کرده بود که احزاب عرب نادیده گرفتن بلوک اپوزیسیون گادی آیزنکوت غیرممکن است: کرسی‌های آنها از آستانه 61 کرسی برای ائتلاف حاکم عبور می‌کند.

در عوض، یاسین و دیگران دیدند که کانال‌های اسرائیلی «یهودیان را دعوت کردند تا در مورد اعراب و میزان مشارکت عرب‌ها در رأی‌دهی صحبت کنند»، او تقریبا بدون مهمان عرب گفت.

کل گفتگو درباره این بود که این رای دهندگان عرب چقدر خطرناک هستند. با این حال، «نفرت‌انگیزترین اصطلاحی» که او در فضای مجازی دید، تکرار مکرر «تروریسم انتخاباتی» در کانال 14 بود، ایستگاه راست‌گرای طرفدار نتانیاهو.

در یک روز پس از رای گیری، لیکود و شخصیت هایی مانند ایتامار بن گویر احزاب عربی را به سرقت انتخابات از طریق "رشوه، تهدید، خشونت، جعل" متهم کردند. این اتهامات حتی پس از آن که کمیته مرکزی انتخابات و پلیس اسرائیل اعلام کردند که هیچ نشانه ای از دستکاری سازمان یافته پیدا نکرده اند، ادامه یافته است.

یاسین مضطرب ویدیویی در اینستاگرام منتشر کرد که در میان فلسطینی‌ها دست به دست شد و صحبت‌های دوگانه اسرائیلی‌ها را که اغلب می‌شنوند را به تصویر کشید:

"با ما حمص می خورید؟ "برادران و دوستان".

به دنبال قدرت سیاسی؟ "حامیان ترور".

کمک به کسی که در مضیقه است؟ "برادران و دوستان".

رای دادن به تعداد زیاد؟ "ترور در صندوق های رای"

وقتی برای شما مناسب است، ما برادر و دوست هستیم. وقتی برای شما مناسب است، ما نماد همزیستی هستیم. زمانی که برای شما مناسب است، در سراسر جهان به ادغام ما در جامعه اسرائیل افتخار می کنید.

اما لحظه ای که ما خواستار نفوذ، شکل دادن به سیاست و مشارکت در تصمیم گیری هستیم، ناگهان حضور ما به یک تهدید تبدیل می شود.

بیش از یک هفته پس از انتخابات، محله عجمی یافا هم تاریخ منتهی به - و هم شرایط پر دردسر - لحظه ای را ارائه می دهد که ابوراس آن را "چهارراه سیاسی" اسرائیل می نامد.

تابلوهای عربی رنگ و رو رفته روی ساختمان‌های متروکه به جامعه فلسطینی اشاره می‌کند که قبل از سال 1948 در عجمی رشد می‌کرد. در خیابان‌های عجمی، پوسترهای کودکانی که در طول جنگ نسل‌کشی اسرائیل در غزه کشته شدند چند متر دورتر از پوسترهای کمپین راعام و فهرست مشترک آویزان شده است.

عمر سیکسیک که زمانی عضو شورای شهر تل‌آویو-یافا بود، از دفتر پشتی مغازه سخت‌افزاری به هم ریخته‌اش، که اکنون ریاست مشترک کولنا یافا، یک ابتکار مدنی عرب-یهودی مردمی در شهر را بر عهده دارد، این لحظه از نمایندگی بی‌سابقه را که با تلاش‌های مشروعیت‌زدایی مجدد خود مواجه شده است، می‌سنجید. او می گوید که این یک مبارزه برای وجود اساسی است.

قبل از سال 1948، یافا حدود 100000 فلسطینی داشت. پس از نکبه، کمتر از 4000 نفر باقی ماندند - و کسانی که در داخل عجمی تحت حکومت نظامی حصار کشیده بودند. سیکسیک توضیح داد: «ما آن را محله یهودی نشین عجمی نامیدیم. او در سال 1957 در آنجا به دنیا آمد و در توالت و آشپزخانه مشترک با مهاجران یهودی تازه وارد که خانه های همسایه های فلسطینی اخراج شده را گرفتند، بزرگ شد.

با گذشت زمان، حصار اطراف عجمی فرو ریخت، حکومت نظامی پایان یافت و فلسطینیانی که در آنجا ماندند، تابعیت اسرائیلی گرفتند. اما بعدها، هنگامی که سیکسیک رئیس انجمن رابیتا شد، یک سازمان غیرانتفاعی برای ساکنان فلسطینی یافا، "خوابیدن زیر بولدوزرها" را به یاد آورد که خانه‌های فلسطینی‌ها را در این منطقه ویران می‌کردند، عملی که رابیتا در دادگاه با آن مبارزه کرده بود.

برای سیکسیک و دیگران، روز انتخابات تنها مناسبتی است که برای شهروندان فلسطینی اسرائیل متفاوت است. او گفت: «این یک انتخابات دموکراتیک است. این تنها چیزی است که در آن ما با یهودیان برابر هستیم.

سیکسیک گفت: "وقتی ما آمدیم و نارضایتی خود را از این دولت ابراز کردیم، رای اعراب به خطری برای دولت تبدیل شد." "این عادی نیست."

بسیاری از شهروندان فلسطینی اسرائیل بر این باورند که به آنها اجازه داده شده است که از سر ضرورت باقی بمانند، نه برابری. سیکسیک خاطرنشان می کند: «رانندگان اتوبوس عرب هستند، پزشکان در بیمارستان ها عرب هستند، کارگران ساختمانی عرب هستند.

اما حتی آن نقش‌های «کارگر ضروری» نیز از بین می‌رود. پس از 7 اکتبر، اسرائیل ده ها هزار مجوز کار برای فلسطینی های غزه و کرانه باختری را برای ورود به اسرائیل لغو کرد و مشاغل ضروری آنها با کارگران کوتاه مدت که از خارج آورده شده اند جایگزین شده است. یاسین به داستان های ساختگی در تابستان در رسانه های اجتماعی اسرائیل اشاره می کند که پزشکان عرب بیماران یهودی را در بیمارستان رامبام در حیفا مسموم می کنند.

یاسین می‌گوید: «اگر می‌توانستند از هر چیز عربی دست بردارند، این کار را می‌کردند. "این به این دلیل نیست که آنها ما را دوست دارند [که به ما اجازه می دهند بمانیم] ... به این دلیل نیست که آنها می خواهند، بلکه به این دلیل است که مجبور هستند."

خود یاسین آن مبارزه را برای پذیرش در جامعه اسرائیل طی کرد. او پس از بزرگ شدن در آرابه، عبری را در دانشگاه بن گوریون به خوبی یاد گرفت که «دیگر هیچ کس نمی‌دانست که من عرب هستم». او در یک شورای منطقه ای در نزدیکی اورشلیم، در یک محل کار کاملا یهودی، مشغول به کار شد تا ثابت کند که «کاملا اسرائیلی» است.

یاسین گفت: "من در ملاء عام عربی صحبت نمی کردم. حتی به [حزب چپ صهیونیستی] مرتز رای دادم و آنها را بر احزاب عرب ترجیح دادم." من می‌خواستم «اسرائیلی خوب» باشم.»

اما او هرگز نمی‌توانست از این حس دیگر بودن فرار کند. در شورا، همکاران پرسیدند که آیا می‌توانند یاسین - که نام کوچکش لاما به معنای «چرا» در زبان عبری است - به جای آن «یاسمین» صدا کنند، زیرا او آنها را به یاد یاسمین از فیلم علاءالدین می‌اندازد. یک سال و نیم یاسمین بود. این خواسته دیگری بود که از بخشی دیگر از هویت من چشم پوشی کنم - چیزی که مرا به معنای واقعی کلمه تعریف می کند.

و سپس، یکشنبه پس از حملات 7 اکتبر، همکارانش به او سلام نکردند.

او متوجه شد که "جامعه مشترک را نمی توان بر روی نابرابری بنا کرد."

یاسین پس از اینکه مدیر سیاست عمومی در ابتکارات آبراهام، که حقوق شهروندان فلسطینی در اسرائیل را ارتقا می‌دهد، در جلسات کمیته کنست درباره جنایات کنترل نشده و خشونتی که بر جوامع آنها تأثیر می‌گذارد شهادت داد. او توضیح می‌دهد که علی‌رغم تأیید قبلی برای صحبت، به طور کامل اخراج یا ساکت شده است. او به یاد آورد که رئیس کمیته امنیت ملی گفت: «اگر یک کلمه دیگر بگویید، من از شما می‌خواهم که آنجا را ترک کنید.»

یاسین این تمسخر یک صدای سیاسی فلسطینی را در لفاظی ها - و تحقیقات - پیرامون مذاکرات پس از انتخابات می بیند. در یافا، این جو گسترده‌تر در 3 نوامبر احساس شد، زمانی که حدود 15 افسر امنیتی، چند نفر از آنها نقاب‌پوش، به خانه یافای عابد ابوشهاده، روزنامه‌نگار و فعال یورش بردند و او را در مقابل چشمان دو فرزندش دستگیر کردند. دادگاه متهم به "ارتباط با یک عامل خارجی" او را تا 8 نوامبر بازداشت کرده است.

در همین حال، در جنوب، پلیس هفت مرد بادیه نشین را به ظن برنامه ریزی برای پرداخت پول به مردم برای رای دادن به رعام دستگیر کرد، که آنها را فعالان حزب می خواند و این اتهامات را رد می کند. ایمن عوده، رهبر سیاسی عرب، اکنون با تحقیقات سرویس اطلاعاتی شین بت، که توسط دیوید زینی همسو با نتانیاهو اداره می شود، به دلیل ادعاهایی مبنی بر دریافت پول از منابع خارجی برای تأثیرگذاری بر مشارکت رای دهندگان، مواجه است. عوده این اتهامات را رد کرده و آنها را "آزار و شکنجه سیاسی" می خواند.

ابوراس می گوید: «ما اکنون با کل سیستم اسرائیل روبرو هستیم. من فکر می کنم که ما نیز با وضعیت عمیق روبرو هستیم.»

قبل از انتخابات، ابوراس به الجزیره پیش بینی کرده بود که 15 تا 17 کرسی رهبران احزاب اسرائیلی درب احزاب عربی را خواهند زد. اما علیرغم اینکه احزاب عربی حتی از آن انتظارات بالا نیز فراتر رفته اند، این موفقیت هنوز چنین ثمره ای به بار نیاورده است.

با توصیه 67 عضو کنست، از جمله اعضای احزاب عربی، آیزنکوت به رئیس جمهور برای تشکیل دولت، بلوک ضد نتانیاهو موافقت خود را برای برکناری امیر اوهانا، رئیس کنست و توقف قوانین بازنگری قضایی اعلام کرده است. احزاب عرب همچنین قصد دارند از تحقیقات دولتی در مورد شکست های امنیتی 7 اکتبر حمایت کنند. اما ابوراس این را با یک مشارکت پایدار اشتباه نمی گیرد.

او می‌گوید: «[آیزنکوت] فقط برای ماه‌های آینده روی ما حساب می‌کند تا به او کمک کنیم تا دولتش را تثبیت کند، تا از این مرحله حذف دولت و نتانیاهو عبور کند.»

و در حالی که آیزنکوت بر دو رکن مبارزات انتخاباتی داشت - برکناری نتانیاهو، و اجباری کردن خدمت نظامی برای حریدیم های افراطی ارتدوکس که عمدتا خدمت نمی کنند - حتی آویگدور لیبرمن، که مدت ها از مخالفان سرسخت طفره رفتن هاردی بود، اکنون نشان می دهد که با احزاب حریدی همکاری خواهد کرد تا دولت ضد نتانیاهو تشکیل دهد. برکنار کردن نتانیاهو

اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل که وظیفه انتخاب رهبر برای تشکیل دولت را بر عهده داشت، این هفته «سختی و عبارات نژادپرستانه‌ای که اخیرا شنیده‌ایم» را محکوم کرد. اما به گفته رسانه های اسرائیلی، وی در دیدار با رهبران احزاب از منصور عباس، رهبر رعام پرسیده است که آیا حماس را یک سازمان تروریستی می داند یا خیر. به گزارش رسانه های اسرائیلی، عباس که بارها حملات 7 اکتبر را محکوم کرده است، گفت: «شما نمی توانید دائما ما را در این آزمایش قرار دهید.

یاسین قبلا این آزمایشات وفاداری را در اسرائیل احساس کرده و دیده است. او می‌گوید: «حتی اگر دو میلیون عرب که در اینجا زندگی می‌کنند... بگویند ما حماس را محکوم می‌کنیم، فردای آن روز، آزمایش وفاداری دیگری خواهیم داشت». این بی پایان است و هر کسی که بخواهد حقوق ما را در این کشور انکار کند، واقعا نیازی به دلیل ندارد.»

او می‌گوید که ائتلاف فقط یهودی به این معناست که «ما در کل رویکرد دموکراسی، به اصطلاح دموکراسی در اسرائیل، چند پله پایین رفتیم».

اکثر مردم عجمی طبقه کارگر به سرعت از اوج خود در شب انتخابات پایین آمده اند. نادیا، زن میانسالی که پشت پیشخوان یک فروشگاه لباس نشسته است، گفت: «من خوشبین نیستم. اگر در خیابان ها صدایمان را بلند کنیم دستگیر می شویم و اگر صدایمان را در رای گیری بلند کنیم عزل می شویم.

سیکسیک می ترسد: "من می بینم که چیزهای فاجعه باری به اینجا می رسد."

اما نادیا خاطرنشان کرد که اگر به معنای دور نگه داشتن بن‌گویر و اسموتریچ از دولت باشد، دوباره رای خواهد داد.

همانطور که یاسین می گوید: "ما این امتیاز را نداریم که تسلیم شویم. اگر این کار را انجام ندهیم، هیچ کس این کار را نخواهد کرد."

او می‌گوید پس از احساس قدرتی که ۱۹ کرسی به مردم داد، «تقویل آن سخت خواهد بود».

یاسین که در یک کافه لیبرال تل آویو نشسته بود، مکالمه ای را در میز مجاور شنید که به غزه می چرخید و "چگونه بچه ها را کشتند" - ظاهرا در واکنش به صحبت های او.

از آنجایی که به نظر می رسد بلوک اپوزیسیون هر راهی را دنبال می کند تا احزاب عربی را در هر موقعیتی از قدرت قرار ندهد، او متوجه می شود که حتی به اسرائیلی های «لیبرال» نیز متفاوت نگاه می کند.

او گفت: «من به هر یک از آنها نگاه می کردم و به این فکر می کردم که آیا آنها از احزاب عربی یا عربی که بخشی از ائتلاف هستند حمایت می کنند.

زیرا اگر آنها نمایندگان من را نمی خواهند، به این معنی است که آنها من را نمی خواهند.»