شهر من نشان می دهد که خیابان های بزرگ باید تغییر کنند یا بمیرند
آبردین در حال راه اندازی یک مناقصه جاه طلبانه برای احیای مرکز در حال مبارزه خود است. آیا می تواند درس هایی برای دیگر خیابان های بزرگ ارائه دهد؟
ساختمان خالی که قبلا خانه مارکس اند اسپنسر در آبردین بوده است، یکی از اولین چیزهایی است که هنگام خروج از قطار و ورود به مرکز شهر می بینید. علامت از بین رفته است، اگرچه شکل حروف هنوز قابل تشخیص است. پنجره ها سیاه شده و درها تخته شده است.
اینجا زادگاه من است. در نوجوانی، ساعتها را در خیابان یونیون، شاهراه اصلی آن، که به سنگ نقرهای خاکستری محلی، گرانیت مایل ملقب شده بود، گذراندم. این مکانی بود که میتوان آخرین مدهای مدهایی مانند Clockhouse و Chelsea Girl را امتحان کرد.
این خیابان قبلا مملو از خریداران از سراسر شمال شرقی اسکاتلند بود.
ماری سیم، ساکن مادام العمر آبردین، شکایت می کند: "من به خیابان یونیون می آیم تا در جای دیگری سوار اتوبوس شوم... فعلا چیزی برای خرید نیست... وحشتناک است."
داستان مشابهی در سرتاسر کشور وجود دارد: خیابان های بزرگ که زمانی پر از مغازه ها بود، ابتدا با افزایش مراکز خرده فروشی خارج از شهر و سپس تجارت آنلاین ضربه خورد.
اما آبردین در انبوه یک برنامه جاه طلبانه است. شهر بندری اساسا علیه مشکل مغازه خالی خود اعلام جنگ کرده است و رویکرد غیرمعمولی عملی برای پرکردن واحدهای خالی و استفاده از طبقات بالای ساختمانها که مدتها نادیده گرفته شده بودند را در پیش گرفته است.
فروشگاه پرچمدار Marks & Spencer در آبردین در ماه اوت، 80 سال پس از افتتاح در آنجا بسته شد.
علاوه بر آن، شورا دهها میلیون دلار برای تلاش برای تبدیل دوباره مرکز شهر به مقصد میریزد. مانند بسیاری از مکانهای دیگر، با یک بازار سرپوشیده جدید غذا و نوشیدنی و توسعه مجدد بزرگ ساحل، به «اقتصاد تجربه» متمایل شده است.
High Streets به احساس ما نسبت به محل زندگیمان کمک میکند. مشاهده مغازههای خالی و گرافیتیها میتواند به سرعت به یک دور باطل تبدیل شود، خریداران را منصرف کند، سرمایهگذاری را منصرف کند و به رفتارهای ضد اجتماعی منجر شود.
سیاستمداران از همه اقشار سالها تلاش کردهاند که جان تازهای به مراکز شهر بدهند - و اندی برنهام، که بر "مکان" بخشی از هویت سیاسی خود تمرکز کرده است، آخرین نفر است. او استدلال می کند که آنها باید به "نماد رنسانس بریتانیا" تبدیل شوند.
اما آیا می توان به آن دست یافت؟ و اگر بخواهند زنده بمانند، آیا مراکز شهرها نیاز به بازنگری اساسی دارند؟
به گفته شرکت گرین استریت، شرکت تجزیه و تحلیل املاک و خرده فروشی، از هر هشت ملک در خیابان های بریتانیا، یکی در حال حاضر خالی است، این تعداد برای سال ها سرسختانه بالا بوده است.
جکی سادک، مشاور سابق دولت در بازسازی شهری، که نزدیک به چهار دهه را در نوسازی مرکز شهر گذرانده است، میگوید: «اگر یک گلوله نقرهای وجود داشت، سالها پیش شلیک میشد.
یکی از بزرگترین موانع مالکیت شکسته است. مغازهها و ساختمانها اغلب در اختیار دهها مالک مختلف هستند، گاهی اوقات از طریق شرکتهای فراساحلی یا سازههای پیچیده، که هر کدام علایق و اولویتهای خاص خود را دارند. این می تواند تصمیم گیری را کند کند و بازسازی در مقیاس بزرگ را دشوار کند.
اما حتی با وجود واحدهای خالی که در دسترس هستند، باید فردی را پیدا کنید که مایل به قبول آنها باشد.
در حال حاضر از هر هشت ملک در خیابان های بریتانیا، یک ملک خالی است
هزینه اداره یک کسب و کار در High Street نیز افزایش یافته است. هزینه های اشتغال بالاتر است و بار نرخ های تجاری وجود دارد.
شرکت ها به مشتریان نیاز دارند. به دلیل اینکه خرید و خدمات به صورت آنلاین حرکت میکنند، پایش در بسیاری از خیابانهای بزرگ در درازمدت کاهش یافته است، و این تغییر ساختاری عظیم هنوز به طور کامل انجام نشده است.
بر اساس نظرسنجی موسسه خرده فروشی Revo و مشاور املاک لامبرت اسمیت همپتون، دو سوم کارشناسان مرکز شهر فکر می کنند که هنوز 20 تا 40 درصد فضای خرده فروشی بیش از حد وجود دارد.
در سالهای رونق نفت دریای شمال در آبردین، از اواخر دهه 1970 تا اوایل دهه 2010، به دلیل ثروتی که صنعت انرژی به شهر آورده بود، مجبور نبود برای پر کردن هتلها و رستورانهایش و به دست آوردن درآمدهای نقدی سخت کار کند.
یادم می آید که در نوجوانی آخر هفته ها با دوستانم هر چه پول نقد داشتیم در فروشگاه های زنجیره ای مد و کفش فروشی خرج می کردیم. بعدا میخانهها و بارهاپینگها و سفرهایی به تئاتر کاپیتول (اکنون فضای اداری) که در آن «دوران دوران» را دیدم، آمدند.
اما در پایان سال 2022، خیابان یونیون به پایین ترین سطح خود رسیده بود. آبردونیان مدتها بود که High Street را برای یک مرکز خرید ترک کرده بود که در سال 2009 در کنار ایستگاه راه آهن افتتاح شد.
باب کیلر، رئیس ائتلاف خیابان اتحادیه ما، یک گروه تحت رهبری جامعه که پس از یک نشست اضطراری برای معکوس کردن این نزول تشکیل شد، میگوید: «آنها از شهر خود بیفایده بودند.
اولین کاری که انجام داد این بود که به خواسته ساکنان گوش داد و هزاران مورد ارسالی دریافت کرد. بازگرداندن کمی غرور مدنی و پر کردن واحدهای خالی مورد توجه قرار گرفت.
این یک تلاش هماهنگ بوده است که شامل اجازه دادن به نمایندگان، شورا، مالکان، مشاغل و یک تیم بزرگ از داوطلبان به رهبری کیلر، مدیر عامل سابق FTSE 100 است که حقوقی دریافت نمی کند. او نقشهای روی دیوار دفترش دارد که وضعیت هر ملک را، واحد به واحد، با یادداشتهای Post-it با کد رنگی نشان میدهد.
آنها خیابان را حسابرسی کردند، صاحبخانههای غایب را ردیابی کردند، و متوجه شدند که چه چیزی خالی است و چرا. داوطلبان پیشنهاد دادند که خواص خالی را تمیز و رنگ آمیزی کنند تا آنها را جذاب تر کنند. آنها همچنین خیابان ها را زیبا کردند، زباله ها را جمع کردند، علف های هرز را جمع کردند و سطل های رنگ آمیزی کردند. یک تیم کوچک هنوز هر دو هفته یک بار بیرون می رود.
باب کیلر رهبری یک گروه تحت رهبری جامعه را بر عهده دارد که برای کمک به احیای خیابان اتحادیه آبردین تشکیل شده است
یک وب سایت وجود دارد که در آن تمام املاک موجود جمع آوری می شوند. مهمتر از همه، تمام مشوق های مالی نیز ذکر شده است. اینها میتواند شامل کمکهای بلاعوض شورا (جایی که یک کسبوکار جدید برای تزئین محلها پول دریافت میکند)، و یک تخفیف دو ساله از نرخهای تجاری باشد.
در سال 2023، 57 واحد از 198 واحد در خیابان یونیون خالی بود. تا امروز، 33 مورد تکمیل شده است که 14 مورد دیگر در حال واگذاری است.
اما می تواند مانند یک بازی ضرب و شتم به نظر برسد زیرا از زمان شروع ابتکار، 20 واحد دیگر خالی شده است. کیلر اصرار می کند: «نکته کلیدی این است که ما سریعتر از تخلیه پر می کنیم.
مدیر عملیات کیلر، دیوید مک کیث، آن را به این صورت توصیف میکند که دستی به دور شانه کسانی که میتوانند به آنها کمک کنند و «زنبوری در گوش» افرادی است که فقط نه میگویند.
در یک انتهای دفتر، یک تیم کوچک و جوان محتوای رسانههای اجتماعی را تولید میکند و بازدیدکنندگان و ساکنان را به یک برنامه جدید Our Aberdeen مرتبط میکند و نشان میدهد که شهر چه چیزی میتواند ارائه دهد.
برای کیلر، "بردهای کوچک" - مانند مقابله با گرافیتی - برای کمک به تغییر درک عمومی مورد نیاز است.
ما متوجه شدیم که روانشناسی این نیست که این کار را یک بار انجام دهیم، بلکه آماده باشیم تا آن را دو یا سه بار انجام دهیم، قبل از اینکه افرادی که این کارها را انجام می دهند در نهایت بگویند، "فایده ای برای گذاشتن آن وجود ندارد زیرا کسی قرار است روی آن نقاشی بکشد."
توجه به طبقات بالایی ساختمانهایی که در امتداد خیابان یونیون که زمانی نمادین بود، اغلب فراموش شده معطوف شده است. در یک ابتکار جداگانه، کارشناسان در حال ورود به آن فضاهای خالی مرتفع هستند تا موانعی را که برای استفاده مجدد از آنها وجود دارد شناسایی کنند.
آبردین از یک عیبیاب High Street، ایین نیکلسون، کمک گرفت که از طریق آکادمی مغازههای خالی خود با دهها شهر و شهر کار کرده است.
از بیش از 1000 واحد خالی که او به حسابرسی در سطح ملی کمک کرد، به طور متوسط بیش از نیمی از آنها نماینده ای برای بازاریابی فعالانه اموال نداشتند. او می گوید برخی از شوراها حتی نمی دانند صاحبخانه ها چه کسانی هستند.
او می گوید مغازه های خالی همه را فقط بازار پر نمی کند. شهرها و شهرها باید طیف وسیع تری از اشغالگران را تشویق کنند، از هنر و فرهنگ گرفته تا اوقات فراغت، سلامتی و رفاه.
او می گوید آنچه در مورد آبردین قابل توجه است رویکرد یکپارچه آن است و این واقعیت است که مردم "آستین های خود را بالا زده اند" و بر تفاوت ها غلبه کرده اند. "این چیزی نیست که بتوانید در همه جا درباره آن بگویید."
هر شهر و شهر با ترکیبی از چالش های خاص خود روبرو است.
نیکلسون همچنین به کرو در چشایر کمک کرد. به عنوان مکانی کوچکتر از آبردین، بر هنر، فرهنگ و جامعه تمرکز دارد و مرکز جدیدی برای زنان در این ماه افتتاح شد.
و شوراهای انگلیسی تشویق می شوند تا نقش مداخله جویانه تری داشته باشند.
آنها اکنون می توانند یک واحد تجاری خالی را که حداقل یک سال است خالی است مجبور کنند از طریق یک مزایده اجاره ای در خیابان High Street به مستاجران پیشنهاد شود، حتی اگر صاحبخانه نخواهد آن را اجازه دهد.
نودل بار (سمت چپ) یکی از مشاغل جدید در این منطقه است. بخش هایی از مرکز شهر در حال ساخت و ساز بوده است (سمت راست)
این روزهای اولیه است، اما صرفا چشم انداز از دست دادن کنترل یک ملک نتایجی را ارائه می دهد. شورای Bassetlaw در ناتینگهام شایر، یکی از اولین پذیرندگان این طرح، می گوید که بیش از 30 مغازه در سراسر منطقه به دلیل این سیاست اجازه داده شده اند یا در حال حاضر در حال عرضه هستند.
اما پر کردن واحدهای خالی تنها بخشی از چالش است. سوال بزرگتر این است که شهرها و مراکز شهرها واقعا برای چه هستند.
تغییر عادات به این معنی است که ما به این همه مغازه نیاز نخواهیم داشت. در عوض، استدلال میشود که مراکز شهرها به افراد بیشتری که در آنها زندگی و کار میکنند، با خانههای جدید و فضای اداری در کنار خدماتی که نمیتوان بهصورت آنلاین انجام داد، نیاز دارند. به عنوان مثال، با جمعیت سالخورده، آوردن مراکز بهداشتی درمانی NHS به قلب یک شهر می تواند یک فرصت بزرگ باشد.
در آبردین، ساختمانی که BHS را در خود جای داده بود - یک فروشگاه بزرگ که در سال 2016 تعطیل شد - در حال تبدیل شدن به میدان ورودی برای بازار جدید غذا و نوشیدنی است.
ظاهر فیزیکی خیابان یونیون نیز در حال تغییر است. مانند بسیاری از گذرگاههای خرید ویکتوریایی، با جادهای عریض (احتمالا برای دادن فضا به اسبها و کالسکهها) ساخته شد. اکنون بخشهایی از پیادهروها در حال تعریض هستند تا مکان دلپذیرتری برای گذراندن زمان باشد، اگرچه بسیاری از آبردونیها از اختلال و محدودیتهای ترافیکی جدید خسته شدهاند.
پول مانع بزرگی است. بازار جدید غذا و نوشیدنی سرپوشیده آبردین 40 میلیون پوند هزینه دارد که توسط شورا و صندوق افزایش سطح بندی بریتانیا تامین می شود. در جاهای دیگر، طرحهای بازسازی ممکن است با مشکل مواجه شوند، زیرا هزینه توسعه مجدد بر بازده مالی احتمالی بیشتر است و حمایت از بخش عمومی ضروری است. و اقتصاد چالش برانگیزتر می شود.
استیو نوریس، مدیر شرکت لامبرت اسمیت همپتون، میگوید: «نرخهای بهره بالاتر، افزایش هزینههای ساختوساز و سایر مسائل بر دوام و تحویل مسکنهای جدید و پروژههای بازسازی بزرگ تأثیر میگذارند. او می گوید که پروژه های بزرگ معمولا به پول نقد هم از بخش دولتی و هم از بخش خصوصی نیاز دارند.
او می خواهد "روش های خلاقانه تر تامین مالی" را ببیند.
بخشی از برنامه برنهام این است که به رهبران محلی آزادی بیشتری برای سرمایهگذاری در مراکز شهرها و ایجاد بازسازی بر اساس رویکردی که او در منچستر بزرگ از آن دفاع کرده است، بدهد. اما پروژه های بزرگتر سال ها طول می کشد.
داوطلبان در بازسازی خیابان اتحادیه آبردین نقش داشته اند
تسهیل و ارزانتر کردن راهاندازی و راهاندازی یک کسبوکار در High Street یکی از راهحلهای فوریتر است که با توجه به نرخهای کسبوکار یک نگرانی خاص است.
برنهام وعده اصلاحات بیشتر در نرخ ها را داده است. همه نگاه ها به بودجه این ماه دوخته شده است تا ببینند او تا کجا پیش خواهد رفت.
مدیر اجرایی Next، سیمون ولفسون، استدلال میکند که چالش بزرگتر نرخهای تجاری نیست، بلکه اصلاح برنامهریزی است.
ولفسون که یکی از همکاران محافظهکار است، میگوید: «مهمترین کاری که دولت میتواند برای خیابانهای بزرگ انجام دهد این است که اجازه دهد آنها توسعه پیدا کنند.
در آبردین، نشانه هایی از کشش وجود دارد.
لورن رید و مادرش رز، بوتیک مد خود را در سال 2024 به خیابان یونیون نقل مکان کردند. پس از اینکه آنها تصمیم به جهش گرفتند، کمک مالی شورایی به بازسازی کمک کرد.
آیا آنها می توانند مبالغ را جمع کنند؟ او می گوید: «ما داریم به آنجا می رسیم.
او در مورد آینده خیابانش همین احساس را دارد. من همیشه می گویم رم یک روزه ساخته نشده است.
لورن رید و مادرش رز بوتیک مد خود را با کمک کمک مالی به خیابان اتحادیه منتقل کردند.
در حال حاضر این منطقه مانند یک سایت ساخت و ساز به نظر می رسد - اما به زودی یک حفره خالی دیگر پر خواهد شد. رابرت کین یک توسعه دهنده املاک محلی است که در سال 2023 مرکز خرید Trinity را خریداری کرد که زمانی محل دبنهامز بود. این فضا اکنون قرار است دوباره توسط یک برند ملی اوقات فراغت اشغال شود. پلکان بدنام خسته کننده ای که از ایستگاه قطار به ترینیتی منتهی می شود نیز با پله برقی جایگزین شده است.
او میگوید: «ما یک فرصت واقعی خوب دیدیم، زیرا در حال مرگ بود.
او فکر میکند که میتواند از آن استفاده کند، هزینههای پارکینگ و هزینههای سربار را کاهش دهد، اجارهها را دوباره تنظیم کند و نسبت به مالکان دوردست قبلی زیرکتر باشد.
با توجه به اینکه لامبرت اسمیت همپتون می گوید که بیش از یک مرکز خرید از هر 10 مرکز خرید بریتانیا آماده تخریب است، این اقدام جسورانه ای بود.
اما او شرط میبندد که پویایی آبردین بالاخره در حال تغییر است.
من فکر می کنم تا سال 2027 این شهر باید شبیه یک شهر متفاوت به نظر برسد.
قطعا این امید است. با این حال، امروز با قدم زدن در امتداد خیابان یونیون، از کنار ویترین مغازههای تختهشده و کارهای جادهای، هنوز هم میتوان احساس کرد شهری است که بین گذشتهاش و هر آنچه که در آینده میآید گرفتار شده است.
چگونه High Street به پنجره ای برای بی ثباتی سیاسی ما تبدیل شد
چرا بریتانیا در مورد اینکه در مورد اسکوترهای الکترونیکی چه کاری انجام دهد، تردید دارد؟
فروش سیگارهای غیرقانونی نشان دهنده مشکل عمیق تر خیابان های بریتانیا است
آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟
متن اصلی (انگلیسی)
My hometown shows that high streets have to change or die
Aberdeen is launching an ambitious bid to revive its struggling centre. Could it offer lessons for other high streets?