«شکاف واقعی نسل‌ها مربوط به انتظارات است»: اگر تا 130 سال زندگی کنیم، چه اتفاقی برای بازنشستگی می‌افتد؟

"انتقال بزرگ ثروت" از بیبی بومرها به نسل های بعدی به عنوان بخش آسان بازنشستگی فروخته شده است. رونق‌ها پول را نگه می‌دارند، و پول روزی به‌زودی به دست فرزندانشان می‌رسد - یا حداقل ایده همین است.

جو کوفلین، که آزمایشگاه AgeLab MIT را در سال 1999 تأسیس کرد، فکر می‌کند که حتی اندازه این انتقال نیز لغزنده خواهد بود. برآوردها از 36 تریلیون دلار تا 124 تریلیون دلار متغیر است، و او در مصاحبه اخیر با فورچون از این گسترش خندید.

یکی از برجسته ترین کارشناسان جهان در مورد طول عمر توضیح داد که مشکل بزرگتر زمان بندی است. روایت این انتقال عموما بازنشستگی در 65 سالگی و طول عمر نسبتا کوتاهی پس از آن را فرض می‌کند، اما به نظر می‌رسد قرن بیست و یکم برنامه‌های دیگری دارد.

شاخص آمادگی طول عمر (LPI) که شرکت بیمه عمر جان هنکاک فایننشال و MIT AgeLab پیش از انتشار آن به طور انحصاری با فورچون به اشتراک گذاشتند، یک معیار ملی برای سنجش میزان آمادگی بزرگسالان آمریکایی برای زندگی پس از افزایش سن است. امسال، آمریکایی ها بدون تغییر نسبت به سال گذشته، امتیاز 60 از 100 را کسب کردند و مراقبت ضعیف ترین بخش بود.

وین پارک، که شرکت مادر جان هنکاک، مانولایف، کسب و کار بازنشستگی ایالات متحده را اداره می کند، اضافه کرد: این یک «دی» است. او در یک مصاحبه جداگانه با فورچون گفت که مردم ممکن است روزی تا 130 سال عمر کنند. او در این فرضیه تنها نیست: یک مطالعه دانشگاه واشنگتن که در سال 2021 منتشر شد، تخمین زد که 13 درصد احتمال دارد که حداقل یک نفر در 13 کشور مورد تجزیه و تحلیل تا سال 2100 به 130 سالگی برسد، در حالی که دیوید سینکلر از هاروارد پیشنهاد کرده است که زندگی تا 150 سالگی اصلا عجیب نیست.

بروکس تینگل، که جان هنکاک را اداره می‌کند، به فورچون گفت که تاریخ بازنشستگی 65 ساله "به نوعی رویایی بود ... زمانی که مردم تا 47 سال زندگی کردند." جوامع هنوز هم پیرامون آن برنامه ریزی می کنند، و به همین دلیل است که زمان بندی انتقال به شکلی که دارد به نظر می رسد. آلمان در سال 1916 سن واجد شرایط بودن بازنشستگی خود را از 70 به 65 کاهش داد و ایالات متحده در سال 1935 سال 65 را برای تامین اجتماعی اتخاذ کرد.

پارک آن را "نوعی نقطه عطف مصنوعی در سن 65 سالگی" نامید. او همچنین فکر می کند که ایده انتقال ثروت بزرگ ممکن است تا کنون "تاکید بیش از حد" داشته باشد. او گفت: «واقعیت این است که فرد معمولا ابتدا به همسر منتقل می‌شود. عمر طولانی‌تر این فرآیند را در طول دهه‌ها به طول می‌انجامد. او گفت که انتقال هنوز اتفاق خواهد افتاد، اما شاید اندازه آن بیش از حد اغراق شده باشد.

کافلین از MIT خاطرنشان کرد که زنان تمایل دارند با مردان چند سال یا بیشتر شریک شوند، و معمولا پس از مرگ شوهر وارد بازنشستگی دوم می شوند. کوفلین گفت: «برای همه بچه‌هایی که منتظر آن چک بزرگ در آسمان هستند، نفس خود را حبس نکنید.»

بومرها، و چه کسی سرزنش می شود

کوفلین در کتاب سال 2017 خود، اقتصاد طول عمر، پیامدهای تجاری جمعیت سالخورده را بررسی کرد. او می گوید که این شاخص یک بررسی سلامت نیست. او گفت: «سلامتی و ثروت کتاب یک زندگی طولانی تر و بهتر است. "اما در این بین، کجا می خواهید زندگی کنید؟ چه کاری می خواهید انجام دهید؟ چه انتقالی وجود دارد؟" چیزی که او آن را «اقتصاد طول عمر» می‌نامد، عمدتا در مورد تمدید زمان و مدیریت سلامت تا کنون بوده است، که او آن را «نادرست نیست، بلکه ناقص» می‌نامد.

او همچنین کسی است که LPI را اولین نقشه قلمرو ناآشنا می نامد. او گفت: «این اولین نقشه راه است که سعی می‌کند تا ترسیم کند که چه چیزی ناشناس زندگی طولانی‌تر و بهتر است». او افزود که کوفلین در حال نوشتن کتابی درباره چهار بازنشستگی در دوران بازنشستگی است که اولین مرحله آن مدیریت ابهام است، زمانی که افراد به معنای بازنشستگی و ادامه کار پاره وقت هستند یا خیر. همانطور که او مراحل دیگر را که در کار آینده‌اش فاش خواهد شد، توضیح داد، تقریبا می‌توانید نسل‌های جدیدی را ببینید که با گسترش زندگی تا افق شکل می‌گیرند.

میانگین سنی اولین خریدار خانه در نظرسنجی انجمن ملی مشاوران املاک در سال 2025 به رکورد 40 رسید. در مورد آن نقطه عطف سؤال شد، کافلین به تأخیر در سایر مراحل زندگی، از رانندگی تا شراکت و بیرون رفتن اشاره کرد. او گفت: «ما در حال ایجاد مراحل جدید زندگی هستیم، یا در حال گسترش مراحل زندگی هستیم که قبلا در مدت کوتاهی انجام می شد.»

برای پارک، زندگی طولانی‌تر به معنای سال‌های بیشتر درآمد برای تأمین مالی است که هم بر تأمین اجتماعی و هم بر پس‌انداز شخصی فشار وارد می‌کند. او گفت: «به دلیل نحوه تنظیم سیستم عمومی ما، چالش هایی وجود خواهد داشت.

هنگامی که در مورد برخورد نسل‌ها، یا رونق‌هایی که دارای این همه مسکن و ثروت در بازار سهام هستند و نسل‌های دیگر که برای نوبت به پله‌های برقی ثروت بی‌صبر هستند، سؤال شد، هر سه استدلال کردند که فراتر از یک جنگ ساده نسلی بر سر ثروت نگاه می‌کنند و بر تقاضاها و فرصت‌های زندگی طولانی‌تر تأکید می‌کنند.

کافلین گفت: «شکاف نسلی واقعی مربوط به انتظارات است. نه تنها انتظار دارند بیشتر زندگی کنند، بلکه انتظار دارند بهتر زندگی کنند.» او استدلال کرد که بومرها اولین کسانی بودند که انتظار هر دوی اینها را داشتند، زیرا آنها مشاهده کردند که فناوری همه چیز را در اطراف آنها تغییر می دهد. هر نسل پس از آن شاهد تغییرات بیشتری بود، و این باعث شد که هر یک از آنها تمایل کمتری به پذیرش محدودیت ها به عنوان طبیعی داشته باشند.

کوفلین گفت که هزاره ها شهرت بومرها را بدون مزایای بومرها به ارث برده اند. او گفت: «با شما بیچاره‌ها همان‌گونه رفتار می‌شود که بومیان انجام دادند. در مورد ژنرال Z، او تحت تأثیر گروهی که در یک بوته جعلی ساخته شده بودند، آمد و گفت که آنها ممکن است به عنوان «بزرگترین نسل» دیگری مانند نسلی که در جنگ جهانی دوم جنگیدند ظاهر شوند. او گفت: "آنها دانه های برف نیستند، آنها گلوله های برف هستند." جوانانی که او با آنها صحبت کرده است نسبت به مؤسساتی که قرار است از آنها محافظت کنند، بی اعتمادی منطقی دارند، زیرا آنها شاهد شکست آن مؤسسات والدین و خواهر و برادرهای بزرگتر خود بودند.

پاسخ آنها ایجاد درآمد دوم بوده است. کافلین گفت که یکی از آنها به او گفت که به یک طرح B نیاز دارند "زیرا مطمئن نیستم که کارفرمای من در کنار من باشد."

او تماما آفتابی نبود. او می گوید که بیشترین میزان تنهایی در میان افراد بین 18 تا 25 سال است و بحران یک چهارم زندگی واقعی است. او استدلال می‌کرد که رسانه‌های اجتماعی با اجازه دادن به جوانان در اندازه‌گیری خود بر اساس نکات برجسته دیگران، شکاف انتظارات را بدتر می‌کنند و داده‌های رفاهی او نشان می‌دهد که رضایت در دهه‌های 30 و 40 زندگی می‌کند، با پایین‌ترین نقطه بین 47 تا 50، قبل از اینکه دوباره افزایش یابد.

انتظارات هر دو طرف را کاهش می دهند

پارک بر احتیاط اصرار داشت. سرعت تغییر در داروهایی مانند GLP-1 و هوش مصنوعی به اندازه ای سریع است که هیچ کس نمی داند 130 چگونه خواهد بود. او گفت: "سؤال این است که آیا آن 130 سال ادامه خواهد داشت؟ شما در بیشتر این 130 سال، در مقایسه با آنچه که می تواند باشد، شکوفا خواهید شد."

مراقبت در این شاخص امتیاز 43 را کسب کرد که پایین‌ترین امتیاز در بین هشت حوزه - اجتماع، فعالیت‌های روزانه، امور مالی، سلامت، خانه، انتقال زندگی و ارتباطات اجتماعی علاوه بر مراقبت - است و پارک گفت که تحقیقات نشان می‌دهد که این شغل معمولا به دختر بزرگ‌تر می‌رسد، اغلب بدون اینکه او بداند کسی از او انتظار دارد. آزمایشگاه MIT AgeLab اغلب در مورد پدیده "دختر بزرگ" صحبت می کند، مانند تحقیقات خود مبنی بر اینکه 75٪ مراقبان بدون دستمزد زن هستند که بسیاری از آنها اعضای خانواده هستند.

توصیه تینگل به افرادی که احساس می کنند مورد حمله این اعداد قرار گرفته اند این است که با سال ها به عنوان یک فرصت رفتار کنند. او گفت: "شما باید واقع بین باشید." "بله، شما باید آماده شوید، باید برنامه ریزی کنید، اما این یک فرصت فوق العاده است."

پارک گفت که برای شروع این مکالمه در خانه تلاش کرده است. او گفت: «سعی کردم درباره مراقبت از خودم صحبت کنم. او با خنده گفت: «و سال گذشته، دخترم به من گفت که دوست پسر دارد و فقط این اتفاق نیفتاد. او در جایی به پایان می رسد که شاخص به پایان می رسد. او گفت: «به هر حال در روز شکرگزاری یک گفتگوی ناخوشایند خواهید داشت. "این یک مورد واقعا مهم است."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد