شکنجه و زندانی شدن بدون محکومیت: سه مرد بی گناه در مکزیک پس از 24 سال زندان آزاد شدند

ریکاردو آلمانزا 25 ساله بود که دستگیر شد. روز پنجشنبه، زمانی که او از مرکز بازداشت پیشگیرانه در محله سن ماتئو خالپا در جنوب مکزیکو سیتی خارج شد، 49 سال داشت. همراه با سرجیو رودریگز و خورخه هرناندز، آلمانزا به طور خودسرانه در ایالت مکزیک در آگوست 2002 بازداشت و متهم به آدم ربایی و جنایات سازمان یافته شد. آنها به همراه سه نفر دیگر به عنوان اعضای باندی به نام Los Kempes متهم شدند که مقامات آن را به دو آدم ربایی مرتبط می‌دانند که ظاهرا برای هرکدام 12 میلیون پزو (تقریبا 650000 دلار در آن زمان) باج می‌گرفتند.

با این حال، روز چهارشنبه، یک قاضی در ایالت تلکسکالا، جایی که گفته می شود جنایات در آن انجام شده است، دستور آزادی فوری این سه مرد را پس از 24 سال پشت میله های زندان صادر کرد. تقریبا یک ربع قرن بعد، آنها از جنایاتی که هرگز مرتکب نشده بودند پاک شدند. پیگرد قانونی و زندانی شدن آنها بر اساس شکنجه، تهدید و شواهد ساختگی بنا شده است.

قربانیان پرونده موسوم به Tlaxcala علیرغم گذراندن بیش از دو دهه درگیر روندهای قانونی که با بی نظمی های جدی قضایی، شواهد ساختگی و تاخیرهای مزمن در سیستم قضایی خدشه دار شده بود، هرگز با حکم نهایی دادگاه محکوم نشدند. در سال 2023، گروه کاری سازمان ملل در مورد بازداشت خودسرانه به این نتیجه رسید که زندانی شدن آنها خودسرانه است و خواستار آزادی فوری آنها شد. بر اساس گزارش دفتر حقوق بشر سازمان ملل، در 13 اوت 2002، سرجیو رودریگز، 43 ساله در آن زمان، مطلع شد که یکی از پسرانش بازداشت شده است.

او قبل از اینکه به او گفته شود که ممکن است در مرکز عدالت در شهرداری Ecatepec باشد، او را در چندین ایستگاه پلیس در ایالت مکزیک جستجو کرد. هنگامی که رودریگز با یکی دیگر از پسرانش به آنجا می رفت، وسیله نقلیه آنها توسط یک کامیون بی نشان متوقف شد. سه مرد مسلح آنها را به زور بیرون کردند، صورتشان را پوشانده و به داخل خودرو هل دادند. یک بار داخل، با دست های بسته از پشت، آنها را کتک زدند. وقتی رودریگز به دفتر دادستان رسید، پسری که او در جستجوی او بود قبلا شکنجه شده بود.

رودریگز مجبور شد برهنه شود و به زمین پرتاب شد، جایی که مأموران او را زیر پا گذاشتند، او را خفه کردند و با لگد به دنده هایش زدند. ضرب و شتم تنها زمانی متوقف شد که مأموران متوجه یک زخم جراحی شدند. او بعدا به همراه چند نفر دیگر در همان مرکز به عنوان یک آدم ربا در برابر رسانه ها رژه رفت. سپس او را به سلولی بردند و در حالی که صدایش ضبط می شد مجبور به خواندن اعتراف با صدای بلند شد. پس از آن، او را مجبور به امضای اسناد کردند و تهدید کردند که در صورت امتناع، پسرانش کشته خواهند شد. هرناندز تقریبا به همین شکل قاب شد.

او 21 ساله بود که در همان روز، سه مرد با خشونت او را بیرون از خانه اش در ایالت مکزیک بازداشت کردند و چندین ساعت او را نگه داشتند. او به دفتر دادستانی ایالت منتقل شد، جایی که مأموران سعی کردند او را مجبور به امضای مجموعه‌ای از اسناد کنند. وقتی نپذیرفت، ساعت ها او را شکنجه کردند. او را مورد ضرب و شتم قرار دادند، با یک کیسه پلاستیکی خفه کردند و تحت انواع شکنجه های آب قرار گرفتند. او نیز مانند رودریگز در همان کنفرانس مطبوعاتی به عنوان آدم ربا نشان داده شد.

زمانی که او به مقاومت ادامه داد، یکی از فرماندهان او را به سلول منتقل کرد و اسلحه را به سرش فشار داد و او را مجبور به امضای اسناد و ثبت اعتراف کرد. آلمانزا با یکی از خواهران هرناندز قرار ملاقات داشت. پس از مشاهده دستگیری هرناندز، افسری به او نزدیک شد و از او پرسید که آیا او "الخاندرو" است یا نه، نامی که در دستور جلب کسی برای بازجویی آمده بود. آلمانزا پاسخ داد که الخاندرو پسری 10 ساله است. او که از آنچه او استفاده بیش از حد از زور و ماهیت خودسرانه دستگیری می دانست، نگران بود، مأموران را همراهی کرد.

اما به محض رسیدن به دفتر دادستانی، از خروج وی از خودرو جلوگیری شد. مأموران او را در محل بازداشت کردند و به او گفتند که از آنجایی که کودک مورد نظر آنها آنجا نیست، "جای او را می گیرد." او مورد ضرب و شتم قرار گرفت، ساعت ها با شوک الکتریکی شکنجه شد و در نهایت در این جنایت نقش داشت. در کنار هرناندز، آلمانزا و رودریگز، سه مرد دیگر در ایالت مکزیک دستگیر شدند: اسوالدو رودریگز، که 14 سال را در زندان گذراند. هوگو رودریگز که هشت ماه را پشت میله های زندان گذراند. و خوزه ماریا سیریلو که در سال 2013 در بازداشت درگذشت.

هیچ یک از آنها در Tlaxcala، تقریبا 75 مایلی دورتر، جایی که گویا آدم ربایی در آنجا انجام شده است، دستگیر نشدند. آگوستین آکوستا، وکیل مدافع سه مردی که اکنون آزاد شده اند، می گوید که مقامات مصمم بودند به هر قیمتی مقصران را پیدا کنند. او در یک مصاحبه تلفنی گفت: "تحقیقات آنقدر ضعیف انجام شد که آنها در واقع به دنبال آلخاندرو هرناندز بودند، اما او یک پسر 10 ساله بود. وقتی به آنها گفتند او خردسال است، خورخه، برادر بزرگترش را به جای آن بردند. آنها با وجود اینکه مطلقا هیچ ارتباطی با جنایت نداشتند، دستگیر شدند."

این تحقیقات توسط ادگار بایاردو دل ویار، دادستان ضد آدم ربایی تلکسکالا، که بعدا به ارتباط با کارتل سینالوآ متهم شد، رهبری شد. او در سال 2009 در کافه ای در مکزیکوسیتی به ضرب گلوله کشته شد. در سال 2002، لوئیس کاردناس پالومینو رئیس تحقیقات پلیس در آژانس تحقیقات فدرال که اکنون منحل شده بود، بود که در دستگیری ها کمک کرد. کاردناس پالومینو بعدا در یک پرونده شکنجه جداگانه محکوم شد. چندین افسر درگیر در این عملیات اکنون با اتهامات جنایی و حکم بازداشت برای شکنجه روبرو هستند. در مارس 2019، یک حکم دادگاه به این نتیجه رسید که لوس کمپس هرگز وجود نداشته است.

متهمان از اتهامات جنایت سازمان یافته تبرئه شدند و هر یک از یکی از آدم ربایی های منتسب به باند ادعایی تبرئه شدند. در 1 مارس 2022، حکم بازداشت 9 نفر از شرکت کنندگان در این عملیات به ظن شکنجه صادر شد. اولین کاری که آلمانزا پس از آزادی در روز پنجشنبه و پس از 24 سال زندان انجام داد، پیوستن به خانواده اش برای خوردن یک لیوان آب پرتقال و یک بشقاب انچیلادا سبز بود. انتظار می رفت او سه شنبه شب آزاد شود، اما یک اختلاط بوروکراتیک شامل اطلاعیه های رسمی این روند را به تاخیر انداخت.

پس از نزدیک به ربع قرن پشت میله‌های زندان، او اعتراف می‌کند که آزاد بودن دوباره «احساس متفاوتی دارد»، اما می‌گوید که وقتی به خانه خود می‌رفت، «خوشبختی زیادی» احساس می‌کرد. آلمانزا هشت سال را در زندان جنوبی مکزیکوسیتی گذراند تا اینکه در سال 2010 به زندان فدرال سابق در پروت، وراکروز منتقل شد. در طول 19 ماه بعد، او بین زندان های Huimanguillo، Tabasco، و Guasave، Sinaloa منتقل شد. پس از چهار سال اقامت در شمال مکزیک، او دوباره ابتدا به دورانگو و در نهایت به پایتخت منتقل شد.

او با اشاره به رئیس سابق امنیت مکزیک که در سال 2024 در ایالات متحده به اتهام قاچاق مواد مخدر و جرایم سازمان‌یافته محکوم شد، می‌گوید: «ما آسیب‌های جانبی ناشی از سازه‌هایی مانند سازه‌هایی بودیم که توسط جنارو گارسیا لونا ساخته شده بود. و از افسران پلیس فاسد. اکنون تنها چیزی که ما می خواهیم آرامش است، تا کار کنیم و با زندگی خود به جلو برویم. آلمانزا می‌گوید: "شما بدون هیچ چیز زندان را ترک می‌کنید. تنها چیزی که من می‌خواهم این است که از همه افرادی که به افشای بی‌گناهی ما کمک کردند تشکر کنم." هر انتقال زندان برای آلمانزا یک تجربه دردناک بود.

او به یاد می آورد که در حین انتقال هوایی، نگهبانان زندان دست و پای زندانیان را به غل و زنجیر می بستند و آنها را مجبور می کردند در طول پرواز سرهای خود را روی زانوهای خود خم کنند. او در تماس تلفنی می گوید: «این بسیار دردناک و آسیب زا بود. "بسیاری از مردم خود را کثیف کردند، استفراغ کردند یا غش کردند، و با همه یکسان رفتار شد. من به سرتاسر کشور منتقل شدم، از زندان‌های فدرال که برچسب آدم‌ربایی را می‌زدند، تحمل فریادها، ضرب و شتم و آزار را تحمل کردم.

اما خدا را شکر که موفق شدیم. ما هنوز زنده‌ایم و اکنون که آزاد شده‌ایم، تمام تلاشمان را می‌کنیم.» او سخت‌ترین شرایط را به خاطر می‌آورد که در زندان فدرال در ویلا آلداما، وراکروز بود، که او آن را «مداوم سرد» توصیف می‌کند. «وقتی رسیدیم، تشک، کفش، پتو یا ژاکت به ما ندادند. تقریبا چهار پنج روز خوابیدن روی مقوا و روزنامه، با بیماری و غذای بسیار کمیاب بود. اگر به ما 10 لوبیا می دادند، خیلی زیاد بود.

آلمانزا قبل از دستگیری به عنوان مروج فروش، سازماندهی رویدادها و بازاریابی محصولات برای یک شرکت خصوصی کار می کرد. در سال 2019، پس از انتقال از دورانگو به زندان جنوبی مکزیکوسیتی، خیاطی و اثاثه یا لوازم داخلی را آموخت. او می‌گوید: «من و خواهرم به این فکر می‌کنیم که یک مغازه اثاثه یا لوازم داخلی باز کنیم؛ این چیزی بود که دوست داشتم و آنجا یاد گرفتم. برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید