شی جین پینگ رشد فناوری سخت چین را هسته اصلی سیاست خود قرار داده است - و مهار ایالات متحده فقط به این طرح ها دامن می زند.

هنگامی که شی جین پینگ روز پنجشنبه وارد واشنگتن می شود، هوش مصنوعی در راس برنامه قرار خواهد گرفت. هر دو طرف حتی با یک "خط تلفن هوشمند هوش مصنوعی" موافقت کرده اند تا به یکدیگر در مورد سیستم های فرار هشدار دهند - حداقل طبق گفته ایالات متحده.

در حالی که زمانی که ایالات متحده به چین به‌عنوان یک «پیرو سریع» در فناوری نگاه می‌کرد، اکنون با کشوری روبرو می‌شود که در مرز است - از قضا، تا حدی به دلیل اقدام ایالات متحده.

محاصره فناوری واشنگتن ثابت می کند که یکی از بزرگ ترین شتاب دهنده های پیشرفت فناوری سخت پکن است. فشار ایالات متحده به دور از منزوی کردن چین، سرمایه، استعداد و شرکای جهانی را بسیج کرده است تا مهار را به سوخت برتری تکنولوژیکی چین تبدیل کنند.

اولین نمایش پرفروش ChangXin Memory Technologies و Unitree Robotics گواه این است که پکن می تواند عمدا سرمایه و تخصص علمی را برای ایجاد قهرمانان ملی در نیمه هادی ها، روباتیک و ساخت پیشرفته بسیج کند.

پانزدهمین برنامه پنج ساله چین (2026-2030) هم طرحی برای تلاش پکن برای حاکمیت تکنولوژیکی مطلق است و هم آزمون تعیین کننده این جاه طلبی.

انبوهی از سیگنال ها از بالا این تغییر را به سمت فناوری سخت تأیید می کند. رئیس جمهور چین، شی جین پینگ، در ماه آوریل سفری شخصی به شانگهای داشت و تحقیقات پایه را به عنوان کلید کنترل اصلی صنایع پایین دستی معرفی کرد. پس از آن، شی در کنفرانس ملی علم در پکن شرکت کرد، جایی که رئیس جمهور به سیستم مالی چین دستور داد "سرمایه گذاری زودهنگام، سرمایه گذاری در پروژه های کوچک مقیاس، سرمایه گذاری بلندمدت و سرمایه گذاری در فناوری سخت را انجام دهد." این مهم در کنفرانس جهانی هوش مصنوعی در شانگهای مطرح شد، زمانی که شی چین نسبت به ایجاد «تاریخی جدید هشدار داد.

بی عدالتی ها» در عصر هوش مصنوعی.

ایالات متحده در تلاش است تا جلوی توسعه فناوری چین را بگیرد. واشنگتن تحریم‌های فهرست موجودیت خود را گسترش داده و ابتکار «Pax Silica» را برای ایمن‌سازی زنجیره‌های تأمین هوش مصنوعی، نیمه‌رساناها و مواد معدنی حیاتی در میان شرکای مورد اعتماد راه‌اندازی کرده است. اکنون این شرکای بین‌المللی را تحت فشار قرار می‌دهد که از چارچوب‌های دیجیتال چین دور بمانند: رویترز ماه گذشته گزارش داد که ایالات متحده آماده می‌شود تا به ده‌ها کشور بگوید که باید در رقابت هوش مصنوعی طرف‌هایی را انتخاب کنند و هشدار می‌دهد که اگر آنها نیز برای چارچوب رقابتی پکن ثبت نام کنند، از ائتلاف هوش مصنوعی به رهبری ایالات متحده حذف خواهند شد.

با این حال، تاریخ نشان می‌دهد که محاصره‌های فناوری، چین را پشت سر نمی‌گذارد، بلکه آن را مجبور می‌کند تا سفر خود را به سوی خوداتکایی سرعت بخشد. هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی کارشناسان فنی خود را در دهه 1960 خارج کرد، چین در پاسخ به آن، توانایی های هسته ای و بالستیک خود را ساخت. اصطکاک‌های بعدی، مانند بحران تایوان در سال 1996، چین را به ایجاد سیستم ناوبری Beidou، رقیب GPS، تشویق کرد. چین که طبق قانون ایالات متحده از شرکت در ایستگاه فضایی بین المللی منع شده بود، ایستگاه خود را به نام Tiangong ساخت.

پکن مصمم است که چگونگی وقوع انقلاب های هوش مصنوعی و سخت افزار را دیکته کند. دولت به طور قاطع منابع را از مدل رشد تحت رهبری مالکیت و مصرف کننده در دو دهه گذشته دور می کند و به جای آن نیمه هادی ها، تولیدات پیشرفته و روبات های انسان نما را در هسته استراتژی ملی قرار می دهد.

چین در حال کشیدن سه اهرم خاص برای حفظ این فشار فناوری است.

اولین مورد سرمایه است. دیوانگی فهرست‌بندی، همراه با ظهور دانشمند-کارآفرین، نحوه بسیج کردن سرمایه‌گذاری‌های صنعتی فناوری را تغییر می‌دهد و امور مالی را به محرک رشد فناوری سخت تبدیل می‌کند.

مخارج تحقیقاتی چین در سال 2025 از 3.9 تریلیون یوان (568 میلیارد دلار) فراتر رفت و بودجه تحقیقات پایه به نزدیک به 280 میلیارد یوان رسید که از 7 درصد کل گذشت که یک رکورد بالاست. چین یک صندوق ملی هدایت سرمایه مخاطره‌آمیز را برای حمایت از شرکت‌های در مراحل اولیه، بلندمدت و با فناوری سخت راه‌اندازی کرده است و هدف آن بسیج 1 تریلیون یوان (145 میلیارد دلار) در کل سرمایه است.

اهرم دوم استعداد است. دانشگاهیان به طور پیوسته به سمت مؤسسات تحقیقاتی چین حرکت می کنند. بر اساس گزارش CNN و Times Higher Education، حداقل 85 محقق در سطح جهانی بین اوایل سال 2024 تا اواخر سال 2025 به چین نقل مکان کردند.

در ماه ژوئیه، عمر یاغی، برنده جایزه نوبل، دانشگاه برکلی را برای یک موقعیت تمام وقت در دانشگاه Tsinghua ترک کرد، جایی که او یک آزمایشگاه جدید مواد با کمک هوش مصنوعی راه اندازی خواهد کرد. گروهی از سوپراستارهای دانشگاهی به او پیوستند: برنده جایزه نوبل شیمی هارتموت میشل تا دانشگاه جیلین. فیلیپ اچ. دیبویگ، برنده جایزه نوبل اقتصاد از دانشگاه مالی و اقتصاد جنوب غربی. و برندگان جایزه نوبل فیزیک Ferenc Krausz و Andre Geim و Ngô Bảo Châu برنده مدال فیلدز به دانشگاه هنگ کنگ.

بر اساس مطالعه اخیر بنیاد صلح بین‌المللی کارنگی، کمی بیش از 57 درصد از استعدادهای برتر هوش مصنوعی در سال 2025 دارای مدرک تحصیلی از موسسات چینی بودند، در مقایسه با 46 درصد در سال 2022. (فقط 13 درصد دارای مدرک از موسسات ایالات متحده بودند).

اکوسیستم تحقیقاتی چین اکنون برای بهترین دانشمندان جهان یک مرز است و نه یک عقب.

اهرم سوم همکاری بین المللی دانشگاهی است. بازار آموزش فراملی چین پس از دو سال تصویب کند در حال بازگشت است: در سال 2026، وزارت آموزش 86 مؤسسه مشترک و 133 برنامه مشترک را در 174 دانشگاه تأیید کرد که رابط های مغز و رایانه، داده های بزرگ و علوم پایه را پوشش می دهد.

بر اساس مکالمات من با مقامات ارشد در پکن، واضح است که رهبری ارشد چین به صراحت به سیستم آموزشی دستور داده است تا به روی دنیای خارج باز شود و مشارکت در مهندسی، ریاضیات و سایر رشته های فناوری سخت را در اولویت قرار دهد.

پکن استراتژی دوگانه ای را اجرا می کند: ایجاد حاکمیت در داخل و ایجاد نفوذ در خارج از کشور. ربات‌ها، تراشه‌ها و وسایل نقلیه مبتنی بر هوش مصنوعی درآمد تجاری ایجاد می‌کنند در حالی که مدل‌های هوش مصنوعی چین را با جریان‌های گسترده داده‌های آموزشی در دنیای واقعی تغذیه می‌کنند که شرکت‌های آمریکایی نمی‌توانند آن‌ها را تکرار کنند.

چین همچنین با صدور یک اکوسیستم متن باز و سخت افزار محور، بخش فناوری جهانی را دوباره ترسیم می کند. مدل‌های منبع باز مانند Kimi K3، Qwen و DeepSeek به جنوب جهانی امکان می‌دهند بدون اتکا به زیرساخت‌های غربی، هوش مصنوعی مستقل بسازند.

برای اطمینان، این شرط با هزینه های واقعی همراه است. تخصیص سنگین تحقیق و توسعه بر مصرف خانوارها تأثیر گذاشته است و بازار مصرفی را در کنار بخش فناوری سخت در حال افزایش می‌گذارد.

اما پکن این هزینه را پذیرفته است، زیرا فشار واشنگتن، پکن را متقاعد کرده است که حاکمیت تکنولوژیکی موضوع بقای ملی است.

هر چیزی که در نشست شی-ترامپ توافق شود - با فرض اینکه اصلا در مورد فناوری توافق شود - فقط مقدمه ای برای یک رقابت چند دهه فناوری خواهد بود.

پس از بازگشت شی به پکن، سیاستمداران آمریکایی بار دیگر درباره چگونگی محدود کردن رشد چین بحث خواهند کرد. اما چین قبلا به آن رسیده است - و در حال حاضر حرکت کرده است.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد