صادرات مزیت دیزل آمریکا را متوقف کنید | نظر

واشنگتن باید فورا حرکت صادرات گازوئیل و سایر سوخت های تصفیه شده را محدود کند، سپس همزمان با ایجاد انبارهای داخلی، حمل و نقل و زیرساخت های دریایی که آمریکا برای حفظ مزیت انرژی خود در داخل به آن نیاز دارد، یک ممنوعیت پایدار را آغاز کند.

هر آمریکایی که خواربارفروشی می‌خرد، کالا می‌فرستد، خانه‌ای را گرم می‌کند، یا تجارتی را اداره می‌کند، در این مبارزه سهیم است.

کشاورزان آمریکایی، کامیون داران، سازندگان و اپراتورهای دریایی به سوخت قابل اعتماد با قیمت هایی نیاز دارند که به آنها اجازه رقابت بدهد. همانطور که اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده (EIA) اشاره کرد، ایالات متحده بزرگترین تولید کننده نفت خام جهان در سال 2025 بود، با این حال ما سوخت صادر می کنیم در حالی که نفت وارد می کنیم تا تقاضای داخلی را برآورده کنیم. در حال حاضر این کشور در مجموع صادرات با کمی بیش از 4 میلیون بشکه در روز، پس از عربستان سعودی و روسیه سوم است.

ظرفیت تولید و پالایش ما باید از مشاغل آمریکایی در برابر شوک های عرضه خارجی محافظت کند. در عوض، کسب‌وکارهای داخلی برای خرید سوخت آمریکایی با خریداران خارج از کشور رقابت می‌کنند. واشنگتن به طور مؤثر به آنها می گوید که بازارهای بین المللی در اولویت هستند.

پالایشگاه ها و شرکت های نفتی را سرزنش نکنید. آنها کاری را انجام می دهند که بازار به آن پاداش می دهد: فروش در جایی که می توانند بیشترین درآمد را داشته باشند. اما به حداکثر رساندن درآمدهای صادراتی با تقویت اقتصاد آمریکا یکسان نیست. واشنگتن این دو را اشتباه گرفته و هزینه های پرداخت شده توسط کارگران، مشاغل و مصرف کنندگان را نادیده گرفته است.

EIA گزارش داد که در سال 2025، ایالات متحده به طور متوسط ​​روزانه چهار میلیون بشکه نفت خام و 2.4 میلیون بشکه فرآورده های پالایش شده صادر کرده است. در همین حال، آمریکایی ها حدود 20.6 میلیون بشکه نفت در روز مصرف می کردند، در حالی که تولید داخلی به طور متوسط ​​​​13.6 میلیون بشکه در روز بود.

اجازه دهید این اعداد پایین بیایند. آمریکا میلیون ها بشکه در روز صادر می کند در حالی که نفت وارد می کند تا شکاف بین تولید و مصرف را پوشش دهد. حفظ عرضه داخلی بیشتر در اینجا می تواند وابستگی به نفت خارجی از جمله عرضه از مناطق بی ثبات مانند خلیج فارس را کاهش دهد.

این به معنای قرار گرفتن کمتر در معرض بحران‌های ژئوپلیتیک، خطرات کمتر برای زنجیره‌های تامین و کنترل بیشتر بر آینده اقتصادی ما است.

در نظر بگیرید که چه کسی برای رویکرد فعلی هزینه می کند: کشاورز داکوتای جنوبی هزینه بیشتری برای برداشت محصول می کند، کامیون دار لوئیزیانا برای بازیابی هزینه های سوخت بالاتر تلاش می کند، و اپراتور قایق یدک کش بندر نیویورک هزینه بیشتری برای حرکت بارج ها به سمت هادسون دریافت می کند. مصرف‌کنندگان نیز در نهایت از طریق قیمت‌های بالاتر مواد غذایی، هزینه‌های حمل و نقل و قبض‌های خانگی پرداخت می‌کنند.

برای احساس عواقب آن نیازی به داشتن یک کامیون دیزلی ندارید.

این در حالی است که موجودی های سوخت داخلی تحت فشار است. EIA خاطرنشان می کند که موجودی سوخت پالایش شده در ساحل شرقی به کمتر از میانگین پنج ساله خود رسیده است و هزینه های نفت گرمایش زمستانی تهدیدی برای افزایش است. با این حال پایانه های صادراتی همچنان به بارگیری سوخت تولیدی آمریکا برای مشتریان خارجی ادامه می دهند.

این هیچ معنایی ندارد. یک سیاست انرژی که آمریکایی‌ها را در معرض کمبود و افزایش قیمت‌ها قرار می‌دهد در حالی که سوخت داخلی در خارج از کشور حرکت می‌کند، مردمی را که قرار است به آنها خدمت کند، شکست می‌دهد.

پرزیدنت دونالد ترامپ باید از اختیارات موجود بر اساس قانون قدرت های اقتصادی اضطراری بین المللی (IEEPA) و قانون سیاست انرژی و حفاظت از انرژی (EPCA) برای اعمال ممنوعیت موقت و فوری صادرات سوخت تصفیه شده استفاده کند. او همچنین باید از مقامات قانونی قابل اعمال برای محدود کردن صادرات نفت خام استفاده کند، در حالی که دولت یک استراتژی داخلی بادوام امنیت انرژی را توسعه دهد.

هر گونه محدودیت باید با دقت طراحی شود تا در برابر بررسی قانونی مقاومت کند و از روابط ضروری تامین محافظت کند.

سپس کنگره باید قوانین مجوز را اصلاح کند تا تولیدکنندگان، پالایشگاه‌ها و خریداران داخلی بتوانند ظرفیت پالایش، ذخیره‌سازی و تحویل آمریکا را افزایش دهند.

قانون دو حزبی پیشنهادی مقرون به صرفه و مشاغل آمریکا در سال 2026 فرصتی برای تسریع تصویب زیرساخت‌ها و رسیدگی به فرآیند صدور مجوز است که در ایالات متحده نسبت به اقتصادهای رقیب بیشتر طول می‌کشد.

اما نگه داشتن سوخت در اینجا فقط نیمی از کار است. اگر تنگناهای حمل و نقل مانع از تحویل شود، منابع نفت ساحل خلیج فارس برای یک مشتری نفت گرمایش نیوانگلند مفید نیست.

آمریکا به سرمایه گذاری در پایانه ها، تأسیسات ذخیره سازی، بنادر و مسیرهای کشتیرانی داخلی نیاز دارد. اپراتورهای یدک‌کش و یدک‌کش باید به شکل‌دهی این سرمایه‌گذاری‌ها کمک کنند، زیرا می‌دانند که ازدحام، شکاف‌های ظرفیت، و هزینه‌های تحویل کجا سیستم را تضعیف می‌کند.

انتخاب روشن است. اکنون اقدام کنید و آمریکا می‌تواند شبکه انرژی داخلی قوی‌تری بسازد، قرار گرفتن در معرض اختلالات خارجی را کاهش دهد، به کسب‌وکارها کمک کند تا رقابت کنند، و فشار بر بودجه خانوار را کاهش دهد. هیچ کاری نکنید و آمریکایی ها در برابر تقاضای خارج از کشور، شوک های ژئوپلیتیکی، کمبود سوخت و قیمت های بالاتر برای مایحتاج آسیب پذیر خواهند بود.

رئیس جمهور باید اقدام کند. کنگره باید مجوزها را اصلاح کند و زیرساخت های حیاتی را تامین کند. و آمریکایی ها باید خواستار یک سیاست انرژی باشند که امنیت اقتصادی داخلی را در اولویت قرار دهد. ما دهه ها را صرف ساختن وسایلی برای فروش سوخت آمریکا در خارج از کشور کردیم. زمان آن فرا رسیده است که همان عزم را در ارائه آن به آمریکایی ها نشان دهیم.

باب کری یک افسر بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده، کارمند سنا و مقام وزارت انرژی با بیش از سه دهه تجربه در دولت، امنیت ملی و استراتژی شرکت است. نظرات بیان شده متعلق به خود نویسنده است.