صداهایی از مطبوعات عربی: نبرد یمن برای بازپس گیری صنعا آینه آزادی سوریه از دمشق است.

بازپس گیری صنعا: مانند آزادی دمشق الشرق الاوسط، لندن، 10 اکتبر جنگ کنونی در یمن می تواند تغییرات تاریخی ایجاد کند، درست همانطور که در سوریه با سرنگونی یک رژیم دیگر مورد حمایت ایران اتفاق افتاد. دولت بین المللی به رسمیت شناخته شده یمن اکنون بیش از دو سوم این کشور را کنترل می کند و برای بازپس گیری باقیمانده می جنگد. اما با توجه به زمین و چالش های نظامی که در آن وجود دارد، این یک سوم پایانی پیاده روی در پارک نخواهد بود.

با وجود دستاوردهایی که در شمال و جنوب غرب به دست آمده است، ممکن است به سرعت تصمیم گیری نشود. این جنگ علیه سپاه پاسداران ایران و حزب الله لبنان است که عوامل آن در رهبری و صفوف حوثی ها خدمت می کنند. این جنگ از چند جنبه مهم با جنگ قبلی یمن که در سال 2015 آغاز شد، متفاوت است. سال هاست که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران تحت نظارت نیروهای حوثی فعالیت می کند. مبارزان آن غار نشینان پابرهنه نیستند که برخی آنها را آنطور به تصویر می کشند.

آنها در لبنان و عراق آموزش دیده‌اند و سال‌ها برای این رویارویی آماده شده‌اند و آن را به جنگ منطقه‌ای دیگری با تهران تبدیل کرده‌اند. گزارش‌های موثق نشان می‌دهد که عبدالرضا شهلایی، یکی از فرماندهان سپاه قدس ایران، آخرین حمله حوثی‌ها به دشت تیهاما را هدایت کرده است. چندین عامل جدید جنگ امروز را از جنگ دیروز متمایز می‌کند. جنگ عادلانه از جانب مردم یمن. این درگیری همچنین به موضوع امنیت منطقه ای و تجارت بین المللی تبدیل شده است.

اکنون تمایلی برای پایان دادن به کنترل حوثی‌ها، به عنوان بخشی از تلاش گسترده‌تر برای کاهش نفوذ ایران در منطقه وجود دارد، تلاشی که تقریبا دو سال پیش با سقوط رژیم بشار اسد به نقطه عطفی رسید. در طول جنگ قبلی، بریتانیا و ایالات متحده به دنبال جلوگیری از پیشروی به سمت حدیده و صنعا بودند و معتقد بودند که توافق سیاسی استکهل کام از طریق مذاکرات نزدیک به استکهل می‌تواند به توافق برسد. با این حال، در دهه حکومت حوثی ها، مشخص شده است که این جنبش تفاوت چندانی با سازمان های تروریستی مانند داعش و حزب الله ندارد.

این یکی دیگر از شاخه‌های شبکه رژیم ایران است، علی‌رغم برخی تفاوت‌ها. حوثی‌ها امسال به یک تهدید بین‌المللی حتی بزرگ‌تر تبدیل شده‌اند، زیرا تنگه باب المندب اهمیت راهبردی پیدا کرده است. با نزدیک شدن به بسته شدن تنگه هرمز به دلیل جنگ با ایران، دریای سرخ به یک خروجی جایگزین برای صادرات انرژی تبدیل شده است. همسو با حملات ایران به محموله های نفتی، آنها محاصره دریایی علیه عربستان سعودی اعلام کردند و شروع به هدف قرار دادن نفتکش های این کشور کردند.

به همین منظور بود که ماه گذشته جزیره پریم و منطقه موکا را که هر دو اخیرا آزاد شده اند، تصرف کردند. پیش از این، جامعه بین المللی علاقه چندانی به اصلاح وضعیت فاجعه بار یمن نشان نمی داد. زمانی که بحران تنها یمنی ها و همسایگان آنها را نگران نکرد و به تهدیدی برای کشتیرانی بین المللی تبدیل شد، این وضعیت تغییر کرد.

اتحادیه اروپا، بریتانیا و دولت آمریکا به سرعت حوثی ها را محکوم کردند و برای عملیات علیه آنها حمایت لجستیکی ارائه کردند. اگر جنگ کنونی به اهداف خود دست یابد، به سلطه حوثی ها بر مردم یمن پایان داده و به میلیون ها نفر کمک خواهد کرد. حدود 22 میلیون یمنی که تحت کنترل حوثی ها زندگی می کنند می توانند از آستانه قحطی و بیماری های همه گیر نجات پیدا کنند. بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، موارد ابتلا به وبا تنها در سه هفته سه برابر شده است.

میلیون‌ها کودک پس از سال‌ها بدون تحصیل می‌توانند به مدرسه بازگردند. جنبش مذهبی افراطی همچنین یمن را به یک مسیر ترانزیت برای مردمی که از جنگ و قحطی در شرق آفریقا فرار می‌کنند، راهرویی برای قاچاقچیان مواد مخدر و پناهگاهی برای القاعده و داعش تبدیل کرده است که هر دو در آنجا فعالیت می‌کنند و با حوثی‌ها معامله می‌کنند. این جنبش همچنین با سازمان تروریستی الشباب مستقر در سومالی رابطه قاچاق اسلحه دارد. دوازده سال از تصرف اجباری صنعا توسط حوثی ها می گذرد.

آنها مانند حزب الله لبنان، حکومت خود را از طریق اجبار تحمیل کردند، نامی مشابه - انصار الله - برگزیدند و پرتره هایی از رهبران خود را به نمایش گذاشتند. این جنگ با جنگ ها و زد و خوردهای قبلی متفاوت است. برای اولین بار، دولت قانونی یمن به عنوان یک نیروی متحد می جنگد و جناح های مختلف یمنی را زیر یک پرچم گرد هم می آورد. رویارویی‌های قبلی عمدتا توسط ائتلاف عربی در کنار نیروهای دولتی با دامنه محدود داخلی انجام می‌شد. هفته‌ها و ماه‌های آینده می‌تواند تعیین‌کننده باشد.

رئیس شورای رهبری ریاست جمهوری یمن هدف را به وضوح مشخص کرده است: آزادسازی صنعا. اگر یمنی ها موفق به شکست نیروهای نیابتی ایران شوند، یک پیروزی بزرگ منطقه ای خواهد بود، دقیقا مانند دستاورد نیروهای احمد الشرع در زمانی که از استان ادلب پیشروی کردند و پایتخت سوریه را از اسد آزاد کردند. – کردهای عبدالرحمن الراشد عراق: انتخاب کمی جز همکاری با بغداد نهار، لبنان، 9 اکتبر در حالی که عراق خروج نیروهای ائتلاف از قلمرو خود را جشن می گیرد، کردهای عراق به سختی در حال و هوای جشن هستند.

یک محقق کرد در مرکز تحقیقات لندن دیالوگ معتقد است که عقب نشینی مستلزم تشییع جنازه است تا جشن. سیروان بارزانی، یک فرمانده نظامی کرد که تاجر تبدیل شده است، گفت: «این خوب نیست، اما تصمیم عراق است. آنها از آنها خواستند به کشورشان بیایند و اکنون به آنها می گویند که دیگر نیازی به آنها نیست.» بارزانی نسبت به فعالیت مجدد تروریست های داعش هشدار داد. نیروهای او و نیروهای دولت عراق پس از ماه ها عدم فعالیت، چهار یا پنج هسته اسلامگرا را در نزدیکی مخمور در استان نینوا مشاهده کرده اند.

این یک تحول نگران‌کننده است. «ما می‌دانیم که در سال 2014 چه اتفاقی افتاد. مطمئنا اکنون فعالیت هسته‌های تروریستی وجود خواهد داشت، و ما می‌توانیم آن را ببینیم.» با این وجود، نیروهای عراقی و کرد نسبت به سال 2014، زمانی که داعش یک سوم عراق و مناطق وسیعی از سوریه را تصرف کرد، آموزش‌دیده‌تر و سازمان‌دهی‌تر شده‌اند.

این سازمان در نهایت در سال 2017 از عراق و در سال 2019 از سوریه در سال 2019 از طریق حملات متقابل نیروهای محلی تحت حمایت ائتلاف بین المللی بیرون رانده شد. در سال 2024، مقامات عراقی و ایرانی توافق کردند که نیروهای ائتلاف تا 30 سپتامبر 2026 از عراق عقب نشینی کنند. با این حال، امروز، بزرگترین تهدید برای کردهای عراقی در مقابله با داعش نیست، بلکه در مقابله با داعش است. تهران و احتمال اینکه کردهای عراق بتوانند به همتایان ایرانی خود در انجام عملیات علیه جمهوری اسلامی کمک کنند. در همان روزی که نیروهای ائتلاف عقب نشینی کردند.

w، یک پهپاد ایرانی به یک کمپ غیرنظامیان ساکن کردهای ایرانی در نزدیکی کردستان عراق حمله کرد. از 28 فوریه، زمانی که ایالات متحده و اسرائیل حمله خود را به ایران آغاز کردند، اقلیم کردستان عراق با حدود 1000 حمله پهپادی و موشکی از سوی ایران و گروه های مسلح عراقی وفادار به آن مواجه شده است. این حملات حدود 32 نفر از جمله 19 عضو احزاب کرد ایرانی را کشته اند. در ماه مارس، شایعاتی مبنی بر اینکه نیروهای کرد ایران با حمایت آمریکا و اسرائیل به ایران حمله زمینی خواهند کرد، منتشر شد، اما چنین عملیاتی محقق نشد. در 27 سپتامبر، دولت اقلیم کردستان از من خبر داد.

دفتر دیا تایید کرد که گروه‌های کرد ایرانی از توافقنامه امنیتی 2023 بین اربیل، بغداد و تهران با هدف جلوگیری از حمله سازمان‌های کرد مسلح ایرانی به کشورهای همسایه آگاه بودند. در همین حال، عراق 20 سپتامبر را به عنوان آخرین مهلت خلع سلاح شبه‌نظامیان عراقی در پاسخ به فشارهای آمریکا تعیین کرده بود و آن را تا 30 ژوئن به تعویق انداخته بود. شبه نظامیانی که در سال جاری بیش از 100 بار به کردستان عراق و کشورهای همسایه حمله کرده اند.

مایلز کاگینز، سخنگوی سابق ائتلاف.بغداد در رویارویی با این شبه نظامیان غیرقانونی که به پرتاب هواپیماهای بدون سرنشین بدون عواقب جدی ادامه می دهند، با چالش اساسی روبرو است. بنابراین بارزانی معتقد است که کردها باید از دفاع هوایی برخوردار شوند. بالاخره اینجا حریم هوایی عراق است. حتی اگر خود عراق فاقد دفاع کافی باشد، همچنان در برابر این تهدیدات آسیب پذیر خواهد بود و امید این است که هرگونه سامانه پدافند هوایی جدیدی که به بغداد عرضه می شود به کردستان نیز تعمیم یابد. جوی هود، یکی از مقامات ارشد سابق وزارت امور خارجه در امور خاور نزدیک که در عراق نیز خدمت کرده است، این موضوع را شما می داند.

بعید است که حملات ایران در سراسر خاورمیانه، از جمله کردستان عراق، متوقف شود. ایران نه تنها نیروهای آمریکایی، بلکه منافع آمریکا را نیز هدف قرار داده است، با استفاده از این توجیه برای حمله به یک نیروگاه برق در کردستان و یک تاسیسات تجزیه و تحلیل آب در کویت. در جنگ آمریکا و ایران، ایران و گروه های وابسته به آن مواضع نیروهای مخالف ایرانی، کردها را هدف قرار دادند.

به عنوان مثال، در 16 ژانویه 2024، پیشرو دیزایی، میلیاردر کرد، پیشرو دیزایی و دختر 11 ساله‌اش در یک حمله موشکی بالستیک که ایران آن را با ادعای هدف قرار دادن مقر جاسوسی اسرائیل توجیه کرد، کشته شدند. در 30 سپتامبر، فرماندهی مرکزی فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا، از جمله فرمانده نیروهای امنیتی کردستان عراق، اعلام کرد که در حال حاضر فرماندهی مرکزی ارتش عراق، فرماندهی مرکزی ارتش عراق، فرماندهی مرکزی ارتش عراق را در اختیار دارد. توانایی ها، رهبری و استقلال عملیاتی مورد نیاز برای مقابله با تهدیدات علیه قلمرو خود.

با این حال یکی دیگر از افسران CENTCOM ابراز نگرانی کرد که بغداد علاقه چندانی به حفاظت از مناطق کردنشین نشان نخواهد داد، به ویژه در میان ترس از تهاجم در سراسر مرزهای آنها. به گفته یکی از مقامات ائتلاف که قبلا به پیشمرگه ها مشاوره می داد، کردها باید به طور فزاینده ای به خود و روابط خود با بغداد تکیه کنند. متأسفانه، ائتلاف اکنون در حال خروج است. ادامه حضور آن هم برای مقابله با داعش و هم برای حفظ کمک های نظامی ارزشمند بود.

تنها زمان نشان خواهد داد که آیا این نگرانی ها موجه خواهد بود یا خیر. در مراسم خداحافظی با نیروهای آمریکایی، نچیروان بارزانی، رئیس اقلیم کردستان، به واقعیتی اذعان کرد که کردها نمی توانند از آن اجتناب کنند: وابستگی فزاینده آنها به بغداد. این به معنای ورود به مرحله شکل گیری است که در آن خود عراق باید نقش ملی فعال و معنادار را ایفا کند.

- سرکیس نعوم از سرگیری جنگ ایران: کنگره در برابر پنتاگون الاتحاد، امارات، 10 اکتبر تحولات در پنتاگون و کنگره، در کنار مراکز نفوذ رقیب در تشکیلات تصمیم گیری آمریکا، به ویژه خود دولت، اختلاف فزاینده ای را در مورد چگونگی مدیریت جنگ با ایران، میزان اختیارات و محدودیت های نظامی بر سر آن نشان می دهد. اختلافات بر سر جنگ از رهبران دموکرات گرفته تا چهره های حزب جمهوری خواه که بسیاری از آنها حامیان رئیس جمهور دونالد ترور هستند گسترش یافته است.

اوم این مناظره همچنین شامل رهبران نظامی و سیاسی می شود و به خود وزیر دفاع پیت هگزث می رسد. در مرکز این اختلافات هزینه جنگ و چشم انداز ادامه عملیات است. هزینه ها تا سپتامبر به 43 میلیارد دلار رسیده بود که شامل هزینه های اضافی و نزدیک به 28 میلیارد دلار می شد.

برای تکمیل مهمات و سایر تخصیص های درخواستی. این امر قانونگذاران هر دو طرف را بر آن داشته است که خواستار محاسبه جامع هزینه های عملیاتی، خسارات وارده به پایگاه های آمریکایی و هزینه تعمیر هواپیما، کشتی ها و سایر تجهیزات شوند. دفتر بودجه کنگره همچنین برآوردهایی از هزینه های جنگ و تأثیر آن بر ذخایر نظامی ارائه کرده است که حداقل درخواست دولت را پیچیده تر کرده است. در بودجه اضافی

این در کنار یک بودجه دفاعی پیشنهادی است که می‌تواند در سال 2027 به 1 تریلیون دلار برسد، با احتمال هزینه‌های بیشتر در صورت از سرگیری جنگ تمام‌مقیاس. اختلاف اصلی این است که پنتاگون به دنبال منابع اضافی است، در حالی که کنگره می‌خواهد اهدافی را که ممکن است برای آنها پول تخصیص داده شود، تعریف کند و استفاده از آن را محدود کند.

قانونگذاران هر دو طرف ممکن است به طور کامل وسعت الزامات نظامی مربوطه را درک نکنند. قطعنامه اختیارات جنگی 1973 بدون شک در صورت از سرگیری جنگ با ایران، به ویژه در مورد اینکه آیا کنگره باید اعلام جنگ را تأیید کند یا مجوز صریح برای اقدام نظامی ارائه کند، بدون شک منبع اختلاف خواهد بود. و آشفتگی گسترده تر در تشکیلات نظامی.

اخراج ها و استعفاهای اخیر، همراه با تأخیر در انتصابات نظامی، به احتمال سردرگمی و حتی بی نظمی بیشتر در یکی از مهم ترین نهادهای استراتژیک آمریکا اشاره می کند. بنابراین، اعضای کنگره برای رایزنی های جدی و رویکردی قاطع به جای رویارویی مستقیم، فشار می آورند، به ویژه که ایالات متحده با چالش هایی مواجه است که فراتر از خاورمیانه است.

اینها شامل هند و اقیانوس آرام، تقاضاهای رو به رشد چین و روسیه، و نگرانی های امنیتی نزدیکتر به اروپا می شود. واشنگتن باید آمادگی خود را برای رویارویی با حوادث احتمالی متعدد، از جمله احتمال درگیری های نظامی همزمان در مناطق مختلف، در نظر بگیرد. در نتیجه، کنگره در حال حرکت برای بازسازی چارچوب تفاهم با دولت بدون انتظار برای انتخابات میان دوره ای است.

چندین اولویت نظامی را نمی توان به تعویق انداخت، از جمله سرمایه گذاری در برنامه های استراتژیک مانند دفاع موشکی، سیستم های رهگیری، قابلیت های هشدار اولیه، و فناوری فضایی. همچنین انتظار می رود کنگره مقیاس استقرار نظامی آمریکا در سراسر جهان را مورد بررسی قرار دهد. تقریبا هر موضوع نظامی مهم اکنون ممکن است بازگشایی شود، زیرا کنگره فورا در حال حرکت برای تأیید مجدد نقش سیاسی خود در تصمیم گیری های ملی است. هم در تأمین مالی عملیات نظامی و هم در اختیار راه اندازی جنگ احساس خواهد شد.

افزایش پیشنهادی در بودجه دفاعی 2027، به ویژه برای تحقیق، توسعه و تدارکات، بر مقیاس تصمیماتی که در انتظار قانونگذاران است تاکید می کند. بعید است که اختلافات بین کنگره، پنتاگون، دولت و نهادهای نظامی با نفوذ ناپدید شوند. همه طرف ها ممکن است قبل از ارزیابی مجدد سیاست های خود منتظر انتخابات میان دوره ای باشند.

هر کدام اولویت های خاص خود را دارند و آشتی دادن آنها مستلزم توافق، صراحت و شفافیت بیشتری است، زیرا دخالت نظامی آمریکا در خاورمیانه ادامه دارد و احتمال جنگ مجدد با ایران همچنان وجود دارد. – طارق فهمی حسنی مبارک، فرمانده نظامی المصری الیوم، مصر، 8 اکتبر سالگرد پیروزی بزرگ اکتبر مصر فرا رسیده است و ما در مورد آن صحبت های زیادی شنیده ایم، اما تقریبا هیچ چیز در مورد حسنی مبارک شنیده ایم.

منظورم مبارک فرمانده نیروی هوایی مصر در طول جنگ اکتبر است، نه مبارک سیاستمداری که میراثش بحث برانگیز است و همیشه خواهد ماند. این فرمانده نظامی است که مرا در اینجا نگران می کند، به یک دلیل ساده: باید تصور کنیم که اگر حمله هوایی او در لحظه افتتاحیه عبور از کانال سوئز شکست خورد، چه اتفاقی می افتاد. هر نیروی زمینی که در میدان نبرد می‌جنگد، در معرض دید دشمن باقی می‌ماند، مگر اینکه پوشش هوایی برای محافظت از مواضع خود داشته باشد. حمله هوایی اولیه تحت فرماندهی مبارک، این محافظت را فراهم کرد.

بدون آن، نیروهای ما عبور از خود کانال سوئز را بسیار دشوار می یافتند، چه رسد به نفوذ به خطوط دفاعی خاکی خط بار لو. این سهم مبارک در کنار هوانیروزهای تحت امرش بود و شایسته یادآوری است. یکی از دلایل اصلی شکست کوبنده 5 ژوئن 1967 این بود که دشمن هواپیمای ما را در حالی که هنوز روی زمین بود مورد اصابت قرار داد. وقتی نیروی هوایی ما خنثی شد، دشمن متوجه شد که نیروی زمینی ما کاملا در معرض خطر است.

آنچه پس از آن تقریبا فراتر از باور بود، همان گونه که هرکسی که خاطرات سیاسی آن روزهای سیاه را می خواند، می تواند آن را تأیید کند، وحشت هایی بود. هنگامی که ارتش ما در 6 اکتبر 1973 وارد جنگ شد و پیروزی را به دست آورد، همه سربازان می دانستند که هواپیماهای مصری از بالا از او محافظت می کنند. نیروهای زمینی ما پیشروی کردند و به پیشروی ادامه دادند، زیرا مبارک و خلبانانش یک چتر هوایی محافظ تهیه کردند. و این تنها دستاورد او نیز نبود.

نبرد منصوره نیز به فرماندهی او انجام شد و هرکس با جزئیات آن آشنا باشد می‌داند که در تاریخ جنگ‌های هوایی تقریبا بی‌نظیر است. آکادمی‌های نظامی همچنان به هنگام آموزش نبردهای برجسته تاریخ نظامی به آن توجه زیادی می‌کنند. اسرائیل 120 هواپیما را برای نابودی پایگاه‌های هوایی در دلتای نیل به فضا پرتاب کرد، اما نیروی هوایی ما در انتظار آنها بود. یک نبرد هوایی خارق‌العاده به دنبال داشت که 53 دقیقه کامل طول کشید.

با نتیجه گیری آن در 14 اکتبر 1973، هواپیماهای اسرائیلی به دو گروه تقسیم شدند: آنهایی که منهدم شدند و آنها که مجبور به فرار شدند. مبارک رهبری این تلاش را بر عهده داشت. قرآن تعلیم می دهد: "نگذارید کینه مردم مانع عدالت شما شود." به عبارت دیگر، دوست نداشتن کسی نباید ما را از دادن اعتباری که سزاوارش است به او باز دارد.

آیه ای دیگر به ما دستور می دهد: «مردم را از آنچه حقشان است محروم نکنید.» ما مبارک فرمانده نظامی - نه مبارک سیاستمدار، را تکرار می کنم - از شناختی که شایسته اوست از بسیاری جهات محروم کرده ایم. – سلیمان گودا ■ترجمه آصاف زیلبرفرب. تمامی اظهارات، نظرات، حقایق و اطلاعات ارائه شده در این مقالات صرفا بر عهده نویسندگان مربوطه است و لزوما متعلق به The Media Line نیست، که هیچ مسئولیتی در قبال محتوای آنها ندارد.