صدای ایرلندی در بحث پکن در مورد نظم نوین جهانی

این نشست قرار بود درباره «روابط کشورهای اصلی و ثبات استراتژیک» باشد، اما جذابیت آن در میان اعضای میزگرد بود که شامل پاولو کلیمکین، وزیر خارجه سابق اوکراین و اولگا الکساندریا، رئیس دانشکده سیاست جهانی دانشگاه دولتی لومونوسوف مسکو بودند. آتیلا دمکو، دیپلمات سابق مجارستانی و کارشناس امنیتی که بین آنها نشسته بود، به تازگی آن اشاره کرد.

او گفت: "اکنون بسیار نادر است که در یک طرف وزیری از اوکراین و در طرف دیگر، کسی از روسیه نشسته باشد. چنین چیزی در اروپا وجود ندارد و این اهمیت واقعی این مجمع است."

انجمن Xiangshan، کنفرانس امنیتی سالانه پکن، در توانایی خود برای گرد هم آوردن نمایندگان هر دو طرف در برخی از داغ ترین درگیری ها در جهان منحصر به فرد است. جلسه قبلی با تبادل آتش بین سخنرانان عربستان سعودی و ایران بر سر حملات تهران به اهدافی در خلیج فارس مشخص شد.

شاهزاده ترکی الفیصل، رئیس مرکز تحقیقات و مطالعات اسلامی ملک فیصل، ایران را به عدم احترام به حاکمیت کشورهای عربی با "حملات تهاجمی و غیرقانونی" به خاک آنها متهم کرد. محمدتقی اسانلو، ژنرال ایرانی که معاون عملیات ستاد کل ارتش است، گفت: هدف حملات تهران تنها دارایی های آمریکا در منطقه بوده است. او گفت: "ما به هیچ کشور عربی یا سرزمین های آنها حمله نکرده ایم، ما فقط به پایگاه های نظامی آمریکا در کشورهای عربی حمله کرده ایم."

ما نه تنها عربستان سعودی را هدف قرار دادیم، بلکه حملاتی را علیه پایگاه‌های نظامی آمریکا در عراق، کویت و قطر انجام دادیم، نه فقط در عربستان سعودی. هدف ما ایالات متحده است، نه سایر کشورهای عربی.»

جلسه بعدی کمتر داغ بود، به ویژه به این دلیل که کلیمکو و الکساندریا هر کدام مستقیما به جلو نگاه می کردند در حالی که دیگری صحبت می کرد، اما چیزی نزدیک به ملاقات ذهنی وجود نداشت. کلیمکو گفت که می‌تواند مذاکراتی را برای آتش‌بس پیش‌بینی کند، اما هیچ چشم‌اندازی برای یک توافق صلح وجود ندارد، چه برسد به توافقی گسترده‌تر در مورد ساختار امنیتی اروپا.

اسکندریه جنگ را شکست ثبات استراتژیک توصیف کرد و پیشنهاد کرد که در حالی که یک توافقنامه پس از آتش بس می تواند به مسائلی مانند مرزها و نیروهای نظامی رسیدگی کند، یک توافق استراتژیک بلندپروازانه تر لازم است تا احتمال جنگ بعدی کمتر شود. دمکو، که حمله روسیه به اوکراین را غیرقابل توجیه می‌دانست، پیشنهاد کرد که وقت آن رسیده است که صحبت کنیم اما با انتظارات محدود.

او گفت: "آنچه که اکنون نیاز داریم این است که آتش را خاموش کنیم و آن را مهار کنیم. ما نمی توانیم خانه را بازسازی کنیم."

هیئتی که در جلسه قبلی درباره روند چند قطبی در نظم بین‌الملل برگزار شد شامل تیموتی اوبراین، ژنرال ایرلندی بود که مدیر کابینه رئیس کمیته نظامی اتحادیه اروپا، رئیس سابق ستاد نیروهای دفاعی، شان کلنسی است.

اوبرایان گفت که اگر اتحادیه اروپا بیش از گذشته بر امور نظامی تمرکز می کند، به دلیل شرایط تغییر یافته ای است که با آن مواجه شده است. او گفت: "ما به یک سازمان نظامی تر تبدیل نمی شویم. با این حال، ما در قاره ای در اروپا زندگی می کنیم... جایی که جنگ متعارف با تهاجم غیرقانونی روسیه به اوکراین بازگشته است."

"جنگ در اوکراین یک اقدام تجاوزکارانه غیرقانونی علیه یکی از شرکای ما است. بنابراین، به همین دلیل است که اکنون می شنوید که درباره دفاع از سوی رهبران اروپایی، هم رهبران نهادها و هم نخست وزیران کشورهای عضو بحث می شود، زیرا این واقعیتی است که ما در آن زندگی می کنیم. جنگ به قاره ما بازگشته است."

اوبراین گفت که شکی نیست که جهان در حال چندقطبی شدن است، اما این سوال مطرح می شود که چه نوع چندقطبی مطلوب تر است. او گفت که اتحادیه اروپا طرفدار جهانی چند قطبی است که صداهای بیشتر، نمایندگی بیشتر و مشارکت قوی تر در تصمیم گیری های بین المللی را در نظر می گیرد.

وی گفت: "چند قطبی به تنهایی لزوما ثبات را افزایش نمی دهد. چندین مرکز قدرت می توانند همکاری کنند، اما می توانند با هم رقابت کنند، جهان را به حوزه های نفوذ تقسیم کنند و کشورهای کوچکتر را بین آنها گیر کنند. به همین دلیل اتحادیه اروپا معتقد است که چند قطبی و چندجانبه گرایی باید در کنار هم قرار گیرند."

"اگر جهان چند قطبی به این معنی است که چندین قدرت بزرگ هر کدام به یک حوزه نفوذ ممتاز در اطراف خود نیاز دارند، پس ما برابری بیشتری ایجاد نکرده‌ایم. ما صرفا یک سلسله مراتب را دوباره توزیع کرده‌ایم. حاکمیت دولت‌های کوچکتر باید همان معنای اساسی را داشته باشد که حاکمیت یک قدرت بزرگ است."