"صنعتی در رکود آهسته و پایدار": مسابقه سگ های تازی با سؤالات سختی روبرو است
در میان ادعاهای تقلب، کاهش حضور و مسائل مربوط به رفاه حیوانات، ورزش همچنان یک شبکه امنیتی سیاسی را حفظ کرده است.
روز پنجشنبه، تیم لوسی، مدیر اجرایی Greyhound Racing ایرلند، در مقابل کمیته حساب های عمومی Dáil (PAC) ظاهر شد. به مدت سه ساعت او سؤالات مهمی را مطرح کرد که هیچ یک از آنها به چشم نمی خورد. او انتظار داشت سوابق رفاهی این ورزش، کاهش تماشاگران، حق بیش از 20 میلیون یورو بودجه دولتی و ادامه تحقیقات گاردا در مورد کلاهبرداری در سه مسیر این ورزش را تحت تأثیر قرار دهد. در مورد کلاهبرداری ادعایی، او نتوانست اظهار نظر کند.
و می دانست که نمایندگانی که روبروی نشسته اند، اولین پاسخ او و یا شاید هیچ کدام از پاسخ های او را نمی پذیرند. خصومت بین حزبی بود.
مسابقه تازی بیشتر وقت خود را دور از چشم و خارج از ذهن می گذراند و هیچ گاه خبری خوب نیست که آن را مورد توجه عموم قرار دهد. اما تنها یک ماه پس از اینکه مسابقه تازی یکی از برندگان بزرگ بودجه بود، گزارش مفصلی از دفتر بودجه پارلمانی (PBO) سوالات جدی در مورد حمایت مستمر دولت از این صنعت ایجاد کرد. PAC هرگز قرار نبود چشم خود را ببندد.
در این گزارش آمده است: «پایه شواهد فعلی حاکی از این است که صنعت در حال کاهش آهسته و پایدار است. آیا مداخله دولت صرفا جلوی فروپاشی اجتناب ناپذیر این بخش را می گیرد؟
روز پنجشنبه هر معاون در زمان تعیین شده خود به همان موضوعات بازگشت. از زمان برنامه کوبنده Prime Time Investigates در این صنعت در سال 2019، میزان مرگ و میر سگ های تازی مسابقه ای پس از بازنشستگی از پیست تحت نظارت دوره ای در Dáil و رسانه ها قرار گرفته است.
در پاسخ به آن تحقیقات RTÉ، و اعتراضهایی که پس از آن به وجود آمد، Greyhound Racing Ireland یک سیستم ردیابی برای هر سگ تازی مسابقهای در حوزه قضایی خود معرفی کرد - این تعداد از زمان راهاندازی این سیستم در حال حاضر به 67000 رسیده است. آنها همچنین چکهای رفاهی خود را خارج از رقابت افزایش دادند و پس از پایان کارشان در پیست، سرمایهگذاری هنگفتتری برای نگهداری سگها انجام دادند.
و با این حال، اعداد هنوز جمع نمی شوند. کمیته شنیده است که 8414 سگ از 12766 سگ متولد شده بین سال های 2021 تا 2024 در سیستم ردیابی Greyhound Ireland کشته شده اند. هیچ ماده ای برای ثبت علت مرگ وجود ندارد، اما پیشنهاد واضح این بود که بسیاری از این سگ ها کشته شده اند. "چرا سگ ها با این سرعت زیاد و جوان می میرند؟" از پل مورفی تی دی پرسید، قبل از اینکه چند دقیقه بعد از زاویه ای کمی متفاوت به سوال برگردد. «چرا سگهایی که کشته میشوند سه برابر بیشتر از سگهایی هستند که دوباره به خانهشان میروند؟»
لوسی با استقامت و قدرت ذهنی قابل توجه، در طول سه ساعت حضورش در صندلی داغ پاسخهای کوتاه بسیار کمی داد، اما این یکی بود: «این سوالی است که من در موقعیتی نیستم که به آن پاسخ دهم.»
اتلاف شدید پول مالیات دهندگان در مسابقات سگ های تازی آشکار شده است
اعداد نقل شده توسط مورفی، با این حال، دقیق نبودند. بین سال های 2021 تا 2024، بیش از 42000 سگ تازی در اینجا متولد شدند. تا 28000 از این سگها صادر میشدند و پس از خروج از این حوزه، دیگر در سیستم ردیابی Greyhound Ireland نیستند. اینکه بگوییم نرخ مرگ و میر 66 درصدی برای نوزادان متولد شده در سال 2021 وجود دارد، نادرست است. رقم مرگ و میر ناشناخته است.
آیا این پاسخ کمکی به لوسی در اتاق می کرد؟ احتمالا نه.
در جاهای دیگر در سراسر جهان، مسابقات تازی برای مدت طولانی تحت محاصره یا در حال افول بوده است. اوایل امسال در ولز ممنوع شد، جایی که تنها یک آهنگ باقی مانده بود، و در اسکاتلند، جایی که آخرین آهنگ در سال 2025 بسته شد. در ماه آگوست نیز در نیوزلند ممنوع شد.
در آمریکا اکنون در 44 ایالت غیرقانونی است و تنها دو مسیری که هنوز فعال هستند هر دو در ویرجینیای غربی هستند. طبق گزارش نیویورک تایمز، در اوایل دهه 1990، مسابقات سگ های تازی در آمریکا "ده ها میلیون تماشاگر" را به 60 پیست در سراسر کشور کشاند و سالانه 3.5 میلیارد یورو گردش مالی برای شرط بندی ایجاد کرد. مسابقات تازی هنوز در بخشهایی از انگلستان پر جنب و جوش است، اما زمانی 33 پیست در منطقه لندن بزرگ وجود داشت و اکنون فقط یک مسیر وجود دارد.
ورزش در ایرلند از هیچ یک از این پیشرفت ها جدا نیست. افرادی که به این بازی علاقه دارند و به ورزشکاران آن علاقه دارند، احساس بمباران می کنند. آنها نسبت به مسائل کور نیستند، اما سر تعظیم هم ندارند. سگ ها در آنها ریشه دارند.
کانر موری: چرا مک هانسن می تواند کلید جاه طلبی های ایرلند در جام جهانی 2027 باشد؟
پیتر کرونین، یکی از مربیان پیشرو تازی در کشور، میگوید: «مسابقه حیوانات، من [سختی] این جنبه آن را در شرایط آب و هوایی کنونی درک میکنم. "چگونه میتوانید فردی را در D4 متقاعد کنید که این بخشی از میراث سنتی ماست. چیز رفاهی فیل در اتاق است. چگونه میتوانیم این کار را درست انجام دهیم؟ 99.9 درصد از مردم سگها را تربیت نمیکنند یا به سگها فکر نمیکنند که این کار را اشتباه انجام دهند.
"اما رفاه اکنون در خط مقدم همه چیز است. ما باید همه چیز را درست انجام دهیم، سگ باید درست نگه داشته شود، باید به هر قیمتی که شده از صدمات جلوگیری کنیم. اگر برای یکی از سگ های ما در پیست اتفاقی بیفتد، فرزندانم در سیل اشک می ریختند. شما هفته ها تلاش می کنید که از آن خلاص شوید. من دیده ام که مردان بالغ بر سر سگ ها گریه می کنند."
در جلسه استماع PAC در روز پنجشنبه، موضوع حضور مکررا برای زیر سوال بردن قدرت این صنعت مطرح شد و بدون شک، جمعیت برای نزدیک به 20 سال کاهش یافته است. بین سالهای 2008 و 2018 تعداد شرکتکنندگان 55 درصد کاهش یافت. طبق آمار منتشر شده توسط Greyhound Racing Ireland، طی 10 سال گذشته، اعداد از 637535 در سال 2015 به 351637 در سال 2025 کاهش یافته است.
این شرکتها شامل مالکان، مربیان و کارکنان صنعت میشد که به گفته لوسی، تنها 72 درصد از رقم 2025 به مشتریان پرداخت میکردند. و با این حال، تعداد جلسات دو سال پیش تا 43 و در سال 2025 به 15 جلسه افزایش یافت. تا حدی، آنچه این نشان دهنده یک تغییر اساسی در مدل کسب و کار است. در هر هفته، حدود نیمی از جلسات برنامهریزیشده برای بازیکنانی که از طریق چرخ گردان طراحی شدهاند، طراحی نشدهاند.
در عوض، آنها صبح یا بعدازظهر برگزار میشوند تا شریک رسانهای Greyhound Racing ایرلند، Sports International Services (SIS) بتواند به بازار شرطبندی در سراسر جهان خدمات ارائه دهد.
مبادله برای آهنگ ها درآمد تضمین شده است. ازدحام جمعیت در جلسات عصر، از دوشنبه تا پنجشنبه، طی سالیان متمادی به شدت کاهش یافته بود. به گفته منابع صنعتی، با این حال، SIS برای جلسات روزانه آنها 600 یورو به ازای هر مسابقه ای که شرکت می کنند، پرداخت می کند. به طور معمول، آن جلسات دارای یک کارت 10 مسابقه ای هستند.
این مسابقات همچنین برای کیفیت خاصی از تازی که برای رقابتی بودن در جلسات آخر هفته تلاش می کنند، ارائه می دهند.
ایان فورچون، مفسر سگ تازی در 25 سال گذشته، میگوید: «این جلسات برای مردی است که پنج یا شش سگ دارد و سه یا چهار تای آنها خیلی خوب نیستند. "این به آنها فرصتی می دهد تا با آنها مسابقه دهند و برای آن پول دریافت کنند."
لین کیفین: مربی فوتبال کالج که پاشنه بازی را به یک هنر تبدیل کرده است
در این مسابقات، سگ هایی که خارج از سه مسابقه اول به پایان می رسند، 40 یورو برای صاحبانشان تضمین می شود: در اصل، هزینه ظاهری. بسته به درجه مسابقه، مالک برنده بین 220 تا 240 یورو به خانه می برد.
کرونین میگوید: «شما برای پول در این بازی حضور ندارید. ما فقط به عشق سگها این کار را انجام میدهیم. مثل این است که بچههای GAA در ماه ژانویه زیر باران بیرون میروند.»
اما در سطح نخبگان، بازی هنوز مملو از پول است. جایزه اول دربی ایرلند تازی 125000 یورو است. برنده دربی گری هاوند انگلیسی 125000 پوند (149600 یورو) دریافت می کند.
فورچون میگوید: «اگر فردا یک سگ را در پارک شلبورن دیدم و فکر میکردم که او میتواند دربی را برنده شود، و یکی به من گفت که میتوانی او را با 100 گرند بگیری، من میتوانم صبح به 25 مرد زنگ بزنم و آنها آن را خرج کنند. پایان برتر این ورزش هنوز بسیار زنده است.»
انگلستان بازار صادراتی بزرگی برای پرورش دهندگان ایرلندی است. به گفته لوسی، "85 یا 86 درصد" از سگ هایی که در مسیرهای انگلیسی می دوند در اینجا پرورش داده شده اند. اما برخلاف گذشته، بسیاری از بهترین سگ ها در ایرلند تربیت می شوند. در دربی انگلیس امسال، هر شش سگ فینال تحت آموزش ایرلندی قرار گرفتند. با این حال، یکی از مسائلی که مسابقه سگ های تازی ایرلندی را درگیر خود کرده است، پرورش بیش از حد است. سالهاست که لابی مسابقههای ضد سگ تازی، پرورشدهندگان ایرلندی را متهم کردهاند که سگهایی را که مازاد بر نیازها بودند، از بین میبرند. کسانی که در صنعت هستند همیشه آن را رد کرده اند.
با این حال، مجذور اعداد غیرممکن بود.
دیمین متیوز، رئیس فدراسیون مالکان و پرورش دهندگان سگ تازی ایرلند، می گوید: «در سال 2001 یا 2002 ممکن بود سالانه چهار یا چهار و نیم هزار بستر در ایرلند متولد شود. "این در اوج بود. سال گذشته 1670 بود، تقریبا یک سوم از آنچه قبلا بود. یک رسانه خوشحال کننده وجود دارد. من نمی خواهم بیش از حد نژاد و سگ ها کشته شوند که نباید کشته شوند.
اما چهار و نیم هزار نفری که در این ورزش شرکت دارند، مورد آزار و اذیت قرار میگیریم. ما را بهعنوان آدمکشیکنندههای سریالی معرفی میکنند. ما را بهعنوان آدمهای بدی با سگهای تازی نشان میدهند و هیچ کاری در مورد آن [در دفاع ما] انجام نمیشود و چیزی در مورد آن گفته نمیشود.
«من به RTÉ رفتم، در Newstalk رفتم و آشکارا از آنتیها دعوت کردم که به لانههای من بیایند و نگاهی بیندازند. هیچ کس در مورد افرادی که کار درست را انجام می دهند صحبت نمی کند. هیچ کس با آن ارتباط برقرار نمی کند.»
در سرتاسر کشور، مسابقات سگ های تازی هنوز کانون های داغی دارد. در میان مسیرهای منطقه ای، کیلکنی یک موفقیت دوباره به دست آمده است. این استادیوم اساسا با هزینه 1.7 میلیون یورویی تخریب و بازسازی شد. امسال، 26 باشگاه، مدرسه و موسسه خیریه شب های جمع آوری کمک های مالی را در پیست برگزار کردند و هر جلسه در ماه دسامبر به فروش می رسد.
تام کینین، مدیر ورزشگاه میگوید: «ما سال خوبی را پشت سر گذاشتیم. "حضور بسیار زیاد است. اینجا رونق گرفته است."
مت ویلیامز: پذیرش DNA منحصر به فرد کشورتان در راگبی بین المللی بسیار مهم است
صبح روز شنبه، کیلکنی فروش سگ تازی را با 65 سگ در کاتالوگ برگزار کرد. آزمایشهای اولیه صبح با یک حراج دنبال شد و برخی از سگها بین 20000 تا 40000 یورو عوض میشوند. در چنین رویدادی، هیچ کس احساس نخواهد کرد که بازی در معرض خطر است.
متیوز میگوید: «با همه رگبارهای مداوم و رسانههای اجتماعی منفی که در جریان است، چگونه میتوانید [در مورد آینده] مطمئن باشید. "ما از یک آتش به آتش دیگر به آتش دیگر می دویم."
اما سپس در نفس بعدی می گوید که در حال کار بر روی یک استراتژی "پنج و 10 ساله" برای آینده ورزش از دیدگاه مالکان و پرورش دهندگان است.
و چرا نه؟ نکته اصلی این است که مسابقه سگ های تازی در اینجا پوشش سیاسی دارد. یک روز قبل از اینکه لوسی در مقابل PAC ظاهر شود، وزیر غذای کشاورزی و نیروی دریایی مارتین هیدون در مقابل کمیته کشاورزی Oireachtas حاضر شدند تا حمایت خود را از صندوق اسب و تازی که در وثیقه او است، تکرار کنند.
اکثر نمایندگانی که روبروی هم نشسته بودند سرشان را تکان دادند. علیرغم خصومت مستمری که علیه لوسی در جلسه PAC در روز پنجشنبه صورت گرفت، شکمی در دایل وجود ندارد که زمین را از زیر صنعت تازی کند. هیچ رأیی در آن نیست.
در پایان گزارش سازمان برنامه و بودجه آمده است: «تصمیم در مورد ارائه حمایت مستمر از این بخش در نهایت یک تصمیم سیاسی است».
این شبکه ایمنی آنهاست.
متن اصلی (انگلیسی)
‘An industry in slow and sustained decline’: Greyhound racing facing up to tough questions
Amid allegations of fraud, falling attendances and issues with animal welfare, sport still retains a political safety net