ضررهای میان دوره ای محدودیت های تایید دونالد ترامپ را آشکار می کند

پرزیدنت دونالد ترامپ بدون شک شخصیت غالب در حزب جمهوری خواه باقی می ماند و نفوذ قابل توجهی بر نماینده آن و سیاست هایی دارد که آن را دنبال می کند.

در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای 2026، او نقش فعالی در ارائه تأییدیه‌های مورد علاقه به نامزدهای جمهوری‌خواه در انتخابات مقدماتی و عمومی داشت.

اما از آنجایی که دموکرات‌ها این هفته سنا و مجلس نمایندگان را تحت کنترل گرفتند، از جمله برنده شدن در چندین رقابت برجسته که شامل جمهوری‌خواهان مورد حمایت ترامپ می‌شد، پرسش‌هایی درباره اینکه چقدر حمایت از رئیس‌جمهور اهمیت دارد، مطرح شده است.

در انتخابات سال 2026، ترامپ بیشترین تأییدیه را در بین هر دوره انتخاباتی از زمان آغاز به کارش صادر کرد.

به گفته بالوت پدیا، او 315 تایید اولیه جمهوری خواهان را با نرخ موفقیت 96 درصد ارائه کرد. این به طور کلی با رکورد او در دوره های قبلی مطابقت دارد. میزان موفقیت اولیه او از سال 2018 در هر سال انتخابات میان دوره ای و ریاست جمهوری بالای 90 درصد باقی مانده است.

ترامپ در انتخابات عمومی سال 2026 از 330 نامزد با 73 درصد موفقیت تا کنون حمایت کرد و برخی نتایج هنوز برجسته است.

رکورد قبلی او در انتخابات عمومی کمتر ثابت بود و از 59 درصد موفقیت در سال 2018 تا 89 درصد در سال 2024 متغیر بود.

شکاف بین موفقیت کاندیداهای مورد تایید او در انتخابات مقدماتی و عمومی قابل توجه است، اما به ویژه تعجب آور نیست.

کاستاس پاناگووپولوس، استاد بخش علوم سیاسی دانشگاه نورث ایسترن، در یک تماس تلفنی پیش از انتخابات به نیوزویک گفت که حمایت ها معمولا در انتخابات مقدماتی تأثیرگذارتر هستند.

او گفت: زمانی که رای دهندگان اطلاعات کمتری داشتند و هیچ نشانه حزبی برای تکیه در رای دادن در آن رقابت ها نداشتند، تایید ترامپ در کمپین های اولیه تاثیرگذارتر بود.

پاناگووپولوس خاطرنشان کرد: در انتخابات عمومی، هویت حزبی نقش بیشتری در این دارد که رای دهندگان برای چه کسانی رای خود را به صندوق می اندازند، و رای دهندگان همچنین می توانند به طور کلی انتظار داشته باشند که رئیس جمهور نامزدهای حزب خود را تایید کند.

پاناگووپولوس گفت: «اگر او در یک مسابقه حمایت نکرده باشد، بیشتر می‌گوید» و افزود که تأییدات ترامپ در انتخابات عمومی «اهمیت زیادی ندارد».

موفقیت یک نامزد همچنین به محبوبیت فردی، قدرت رقیب و چشم‌انداز سیاسی که در آن رقابت می‌کند بستگی دارد - عواملی غیر از تایید رئیس‌جمهور.

حمایت ترامپ در تصمیم گیری برای برنده شدن در انتخابات مقدماتی و نماینده حزب او در انتخابات عمومی بسیار تأثیرگذار است، اما تأثیر آن در میان رای دهندگان بیشتر آشکار نیست.

همچنین زمانی که او حمایت خود را از نامزدهای اولیه که در نهایت در میان عموم مردم رای دهندگان نامحبوب هستند، یا زمانی که رای دهندگان با انگیزه مخالفت مستقیم با ترامپ برانگیخته می شوند، مشارکت او به یک مسئولیت تبدیل شود.

بر اساس نظرسنجی‌های خروجی سی‌بی‌اس نیوز، ۷۸ درصد از رای‌دهندگانی که از دموکرات‌ها در رقابت‌های مجلس نمایندگان حمایت کردند، گفتند که به مخالفت با ترامپ رأی داده‌اند، در حالی که ۳۶ درصد از رای‌دهندگان جمهوری‌خواه گفتند که به حمایت از رئیس‌جمهور رأی می‌دهند.

کایل کندیک، سردبیر ساباتو کریستال بال در مرکز سیاست دانشگاه ویرجینیا، پیش از انتخابات به نیوزویک گفت که نفوذ ترامپ بر نژادهای فردی "احتمالا" در حال کاهش است.

کندیک گفت: «او در این مسیر بسیار فعال بوده است، و من نمی‌دانم که آیا شما در حال مشاهده تعداد زیادی جنبش نظرسنجی هستید یا خیر.

دموکرات ها هفت کرسی سنا را تغییر داده اند و دو کرسی هنوز اعلام نشده است. پنج مورد از آنها در ایالت هایی بودند که ترامپ در سال 2024 با اختلاف دو رقمی به دست آورد.

این نتایج نشان می دهد که موفقیت شخصی ترامپ در انتخابات لزوما به پیروزی سایر نامزدها تبدیل نمی شود. آنها همچنین در شرایطی هستند که محبوبیت او به پایین‌ترین حد خود رسیده است.

رئیس‌جمهور عملا خواستار برگزاری همه‌پرسی میان‌دوره‌ای در مورد او شد و مکررا به رای‌دهندگان می‌گفت که طوری رفتار کنند که گویی او در صندوق رای است.

اما با رسیدن به نتایج ناامیدکننده، ترامپ مسیر خود را تغییر داد و در سایت Truth Social نوشت: "من در رای گیری حضور نداشتم و اگر بودم، در یک رای گیری برنده می شدیم!"

در چندین انتخابات مقدماتی، رئیس جمهور از رقبای اولیه جمهوری خواه که به دنبال برکناری قانونگذاران فعلی بودند که با آنها درگیر شده بود، حمایت کرد.

او آشکارا وفاداری و پویایی شخصی را در تأییدات اولیه‌اش آشکار کرد.

در حالی که تعیین کمیت حمایت ترامپ در نتایج اولیه دشوار است، بسیاری از این رقبای نامزدهای حزب خود شدند.

یکی از برجسته‌ترین آنها در تگزاس بود، جایی که ترامپ از کن پکستون، دادستان کل، در برابر سناتور چهار دوره کنونی جان کورنین در دور دوم انتخابات جمهوری‌خواهان حمایت کرد.

پکستون نامزد جمهوری خواهان شد، اما در انتخابات عمومی به جیمز تالاریکو دموکرات شکست خورد، که اولین دموکراتی بود که از سال 1988 کرسی سنای ایالات متحده را در تگزاس به دست آورد.

ترامپ در حمایت از پکستون، او را به عنوان «بسیار وفادار به من و جنبش شگفت‌انگیز ماگا» توصیف کرد، در حالی که از کورنین به دلیل عدم حمایت انتقاد کرد.

به طور مشابه، در کارولینای شمالی، ترامپ تهدید کرد که از یک رقیب اصلی در برابر سناتور جمهوری خواه تام تیلیس پس از مخالفت وی با لایحه هزینه های رئیس جمهور حمایت خواهد کرد.

تیلیس متعاقبا اعلام کرد که به دنبال انتخاب مجدد نخواهد بود و راه را برای نامزد مورد نظر ترامپ، مایکل واتلی، باز کرد که در انتخابات عمومی با شکست زیاد از روی کوپر، دموکرات، شکست خورد.

در اوهایو، ترامپ به حمایت از دستیار سابق خود، نماینده مکس میلر، ادامه داد، علیرغم درخواست‌ها از وی برای کناره‌گیری در پی اتهامات مربوط به آزار و خشونت خانگی که او آن را رد کرد. میلر کرسی خود را به برایان پویندکستر دموکرات در منطقه ای که ترامپ در سال 2024 قاطعانه به دست آورد، از دست داد.

با این حال، در رقابت‌های انتخاباتی سنای لوئیزیانا و رقابت‌های مجلس نمایندگان کنتاکی، ترامپ از جولیا لتلو و اد گالرین در برابر بیل کسیدی و توماس ماسی که هر دو با رئیس‌جمهور در برخی از سیاست‌ها درگیر شده بودند، حمایت کرد. هر دو رقیب مورد حمایت ترامپ در انتخابات مقدماتی خود پیروز شدند و در انتخابات عمومی خود در مناطق سنتی جمهوری خواه پیروز شدند.

یکی از نمونه‌های بارز ترامپ که از نفوذ خود در انتخاب نامزد جمهوری‌خواهان استفاده می‌کرد، رقابت در سنای کارولینای جنوبی بود. دارلین گراهام برای پایان دوره ریاست جمهوری برادر فقیدش لیندزی گراهام منصوب شده بود و ترامپ از او حمایت کرد و او را تشویق کرد که به دنبال یک دوره کامل باشد.

گراهام که پیش از این هرگز سمت منتخب را بر عهده نگرفته بود، نامزدی جمهوری خواهان را به دست آورد اما در انتخابات عمومی به آنی اندروز شکست خورد و به دموکرات ها یک پیروزی ناراحت کننده عظیم برای یک دوره کامل سنا داد.

این احتمال وجود دارد که این رقابت‌ها بدون تأیید ترامپ به همین شکل انجام می‌شد، اما نتایج سه‌شنبه شب سؤالات مهمی را در مورد اینکه آیا تمرکز او بر وفاداری به قیمت انتخاب‌پذیری تمام شد، ایجاد می‌کند.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جان فیتزپاتریک و جفری رولند.