پرونده های پلیس مخفی در مجارستان، 47 سال پس از سقوط کمونیسم منتشر شد

این پرونده ها روز چهارشنبه به عنوان بخشی از وعده انتخاباتی نخست وزیر پیتر ماگیار منتشر شد

مجارستان پرونده‌های پلیس مخفی دوران کمونیست را برای عموم باز کرده است، در اقدامی بحث‌برانگیز که دولت می‌گوید به جامعه مجارستان کمک می‌کند تا خود را از آسیب‌های 45 ساله حکومت کمونیستی التیام بخشد.

منتقدان می گویند که خیلی دیر انجام شده است، که خود پرونده ها ناقص هستند، و این حرکت خطر ایجاد تفرقه و ایجاد ناراحتی غیر ضروری برای اعضای خانواده را به همراه دارد.

تاریخ افتتاحیه نمادین است - در 4 نوامبر 1956 تانک های شوروی از بوداپست و دیگر شهرها عبور کردند تا انقلاب کوتاه مدت مجارستان را درهم بشکنند.

نخست وزیر پیتر ماگیار در آرشیو دولتی در بوداپست به خبرنگاران گفت: «از همه می‌خواهم که با این انتشار اسناد که مدت‌هاست به تأخیر افتاده، با عزت و انسانیت رفتار کنند.

او افزود: «بسیاری از خانواده ها اکنون با اطلاعات دشواری مواجه خواهند شد که اغلب مربوط به یکی از بستگان فوت شده است. پردازش یک تروما بدون بحث و پرسش غیرممکن است.

ماگیار از این اقدام که وعده اصلی مبارزات انتخاباتی او قبل از پیروزی قاطع او در انتخابات آوریل بود، به عنوان تحقق وعده کسانی که حزب کمونیست را در سال 1989 در مجارستان سرنگون کردند، دفاع کرد.

چگونه سقوط Vučiċ صربستان منعکس کننده سقوط اوربان مجارستانی است

نمایندگان مجارستان اقدامات ضد دگرباشان جنسی اوربان را لغو کردند

در دهه‌های بعد، دولت‌های محافظه‌کار، سوسیالیست-لیبرال و دولت‌های تحت رهبری فیدز همگی به فکر افتادند، اما در نهایت از باز کردن پرونده‌ها خودداری کردند.

از سال 1998، این امکان وجود دارد که برای پرونده خود درخواست دهید و مورخین در مورد پرونده دیگران تحقیق کنند. اما بسیاری از نام‌ها پنهان شدند و بسیاری از پرونده‌ها توسط سرویس‌های مخفی پساکمونیستی برای استفاده خودشان مخفی شدند.

در طول 36 سال گذشته، درز مکرر داده ها از پرونده ها وجود داشته است، زیرا دولت های متوالی سعی کردند به مخالفان خود آسیب برسانند. بسیاری از پرونده ها نیز خرد شدند، زیرا حزب کمونیست در سال های 1988-1989 کنترل خود را از دست داد.

از روز چهارشنبه، نام و اطلاعات شخصی حدود 60000 نفر که توسط سرویس‌های مخفی دوران کمونیست استخدام شده‌اند در وب‌سایت nyitottaktak.hu در دسترس قرار گرفته است.

کارت های به اصطلاح فرم 6 (بالا) منتشر شده است که مشخصات کامل افراد را نشان می دهد، اما پرونده های B که جزئیات ثبت نام های استخدام را نشان می دهد فوریه آینده خواهد آمد.

در یک ورودی معمولی، نام واقعی اطلاع‌دهنده، نام رمز، تاریخ تولد، آدرس و نام مادر، انگیزه آنها برای استخدام - چه داوطلبانه یا به دلیل باج‌گیری یا اجبار - و نام افسر رسیدگی کننده ثبت می‌شود.

دسته دیگری از پرونده ها، به نام "B-dossiers" در حال حاضر در حال دیجیتالی شدن هستند و در 25 فوریه در دسترس قرار خواهند گرفت.

اینها جزئیات بسیار بیشتری را در مورد فرآیند استخدام و ارزش بالا یا پایین اطلاعاتی که ارائه کرده اند ارائه می دهد.

منتقدان باز شدن پرونده ها بر این نکته تأکید می کنند - اینکه مردم در قضاوت درباره کسانی که در پرونده ها پیدا می کنند بسیار سریع هستند و تمایلی به درک تفاوت های ظریف ندارند.

تخمین زده می شود که بین دسامبر 1944 تا فوریه 1990 حدود 150 تا 160000 نفر به عنوان خبرچین در مجارستان استخدام شده باشند.

بسیاری از آنها با تهدیدهایی از جمله از دست دادن فرصت های شغلی یا تحصیلی، از دست دادن دسترسی به داروها، یا افشای اطلاعات در مورد زندگی جنسی یا اعتیادشان مورد باج گیری قرار گرفتند. چنین جزئیات صمیمی نیز با دقت از افشای اطلاعات فعلی ویرایش خواهد شد.

کریستیان اونگواری، مورخی که مدت‌ها برای انتشار کامل پرونده‌ها مبارزات انتخاباتی داشته است، می‌گوید دسترسی به اطلاعات مربوط به آنچه که توسط دولت علیه شهروندان ثبت شده است، حق شهروندان است و نباید به هوس‌های صاحبان قدرت بستگی داشته باشد.

ژوزسانا بوروندگ، مورخ و عضو پارلمان حزب راست افراطی «میهن ما»، یکی از مخالفان حرکت امروزی، می‌گوید: «در اکثریت قاطع گزارش‌های بازمانده‌ی ماموران، شناسایی عامل حتی ممکن نیست، چه رسد به انگیزه‌های آنها».

او به رسانه‌های مجارستانی گفت که انتشار اسامی خبرچین‌ها بدون توضیح کامل شرایط استخدام و فعالیت‌های آن‌ها باعث گمراهی افکار عمومی می‌شود.