ضرر جمهوری خواهان در میان دوره ای چقدر است و آیا خط خوبی وجود دارد؟

دموکرات ها با به دست آوردن اکثریت در مجلس نمایندگان و سنا، کنترل کنگره ایالات متحده را از جمهوری خواهان خارج کردند که ضربه ای خیره کننده به دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده بود.

نامزدهای دموکرات سنا رکوردهای انتخاباتی چندین دهه را در میان سنگرهای سنتی جمهوری خواهان، به ویژه تغییر دادن کرسی های کلیدی در کانزاس، تگزاس و کارولینای جنوبی، شکسته اند.

ضرر جمهوری خواهان در میان دوره ای چقدر است؟ آیا چیزی برای حزب سیاسی وجود دارد؟

حزب جمهوری خواه با از دست دادن کنترل مجلس نمایندگان و سنا به حزب دموکرات، دچار شکستی تاریخی و بدتر از حد انتظار شده است.

بر اساس نتایج، در مجلس نمایندگان، دموکرات‌ها تاکنون ۲۲۸ کرسی و جمهوری‌خواهان ۱۳۹ کرسی به دست آورده‌اند.

دموکرات ها همچنین در 34 کرسی دیگر پیشتاز هستند که هنوز فراخوانی نشده اند. اگر همه آنها را به دست آورند، ممکن است در نهایت بیش از 260 کرسی در مجلس به دست آورند که بزرگترین اکثریت حزب از سال 1990 است، زمانی که دموکرات ها 267 کرسی در مجلس پایین را به دست آوردند.

دموکرات ها نیز در سال 2008 با 257 کرسی اکثریت زیادی در مجلس داشتند در حالی که جمهوری خواهان 178 کرسی داشتند.

در سنا، اتاق فوقانی کنگره، دموکرات ها با اکثریت 54 کرسی پیروز شده اند در حالی که جمهوری خواهان 44 کرسی را به دست آورده اند. آنها از سال 2008، زمانی که حزب در اولین انتخابات ریاست جمهوری تاریخی باراک اوباما، 56 کرسی به دست آورد، چنین اکثریت واضحی در سنا نداشتند.

در حالی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به رای دهندگان گفت که تصور کنند او در این انتخابات حضور داشته است، بسیاری از نامزدهای جمهوری خواه مورد حمایت او در ایالت های اصلی میدان نبرد، توسط دموکرات ها شکست خورده اند.

در کارولینای جنوبی که از سال 1998 یک سناتور دموکرات انتخاب نکرده بود، ترامپ از دارلین گراهام حمایت کرد. اما آنی اندروز، دموکرات این کرسی را به دست آورد.

در کارولینای شمالی، ترامپ از مایکل واتلی، مسئول سابق مبارزات انتخاباتی ملی جمهوری خواه ملی، که توسط فرماندار دموکرات روی کوپر مورد ضرب و شتم قرار گرفت، حمایت کرده بود.

ترامپ در تگزاس، دادستان کل کن پکستون را ارتقا داد. اما تالاریکو دموکرات در این رقابت پیروز شد.

سپس در میشیگان، مایک راجرز، نماینده سابق ایالات متحده، منتخب ترامپ در میشیگان، توسط عبدالالسید دموکرات شکست خورد.

معمولا حزب حاکم در انتخابات میان دوره ای آمریکا کرسی هایی را از دست می دهد، اما نه در این مقیاس.

یکی از اعضای حزب جمهوری خواه به آلن فیشر از الجزیره در واشنگتن دی سی گفت که نتایج بسیار بدتر از حد انتظار بوده است.

فیشر گزارش داد: "مطمئنا نظرسنجی داخلی آنها به آنها می گفت که ممکن است سنا را حفظ کنند. این بدیهی است که خیلی دور بود."

کریس فیدرستون، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه یورک در بریتانیا، گفت که نتایج میان‌دوره‌ای نشان‌دهنده یک "ضایعه لرزه‌ای" برای جمهوری‌خواهان است.

وی خاطرنشان کرد که بسیاری از نامزدهای جمهوری خواه مورد حمایت ترامپ در سراسر کشور شکست خورده اند و در مقابل نامزدهای دموکرات مترقی و میانه رو شکست خورده اند.

او گفت: "تگزاس نمونه ای عالی از گستردگی این شکست است، جایی که [جیمز] تالاریکو [کرسی سنا] را تقریبا 10 امتیاز به دست آورد. تگزاس مدت هاست که پایگاه جمهوری خواهان بوده و به قلب فکری و عاطفی حزب نزدیک بوده است." وی افزود که پیروزی جینا هینوجوسا، دموکرات بر گرگ ابوت، فرماندار تگزاس، "یک شوک بزرگ" بوده است، به ویژه پس از تقسیم مجدد که پیش از انتخابات میان دوره ای انجام شد و از طریق آن جمهوری خواهان امیدوار بودند پنج کرسی دیگر را به دست آورند.

Featherstone گفت: «نتایج رابطه بین کنگره و کاخ سفید را تغییر خواهد داد و احتمال زیادی برای تحقیقات قابل توجه و استیضاح بالقوه برای تعدادی از اعضای دولت وجود دارد». آنها همچنین ترکیب دموکرات ها در کنگره را تغییر خواهند داد و اشتها برای مخالفت تهاجمی با ترامپ را افزایش خواهند داد.

سودا دیوید ویلپ، معاون روابط خارجی صندوق مارشال آلمان در ایالات متحده، گفت که انتخابات میان دوره ای معمولا به عنوان یک همه پرسی در مورد حزب در قدرت تلقی می شود. او گفت: «موج آبی خارج از قلمرو امکان نبود».

او به الجزیره گفت که دموکرات‌ها نه تنها در مکان‌هایی مانند تگزاس، آیووا و کارولینای جنوبی که ترامپ از محبوبیت بالایی برخوردار است، کرسی‌های خود را تغییر نداده‌اند، بلکه ممکن است پس از این انتخابات «دوران سیاسی جدیدی را آغاز کنند».

او افزود: «رئیس‌جمهور ترامپ هنوز هم طرفداران وفاداری دارد، اما MAGA [پایه رأی‌دهندگان او] از هم پاشیده است و برای حزب جمهوری‌خواه [حزب بزرگ قدیمی، نام مستعار حزب جمهوری‌خواه] سخت خواهد بود که در سال 2028 با نام تجاری او کار کند».

همه چیز برای جمهوری خواهانی که در این انتخابات پیروز شده اند، عذاب و غم نیست.

در فلوریدا، ایالتی که ترامپ در آن بسیار محبوب است، اشلی مودی، سناتور جمهوری خواه، انجی نیکسون، نماینده دموکرات ایالت را شکست داد. بایرون دونالدز جمهوری خواه نیز دیوید جولی دموکرات را شکست داد و در انتخابات فرمانداری فلوریدا پیروز شد. دونالدز اولین فرماندار سیاه پوست فلوریدا خواهد بود.

در وایومینگ، هریت هیگمن جمهوری خواه کرسی سنا را به دست آورد و در آلاباما، تامی توبرویل در رقابت برای فرمانداری ایالت با شکست داگ جونز دموکرات پیروز شد.

جمهوری خواهان همچنین در آیداهو، آرکانزاس، لوئیزیانا، داکوتای جنوبی، نبراسکا، کنتاکی و ویرجینیای غربی و سایر موارد پیروزی داشته اند.

این حزب در تاریخ انتخابات آمریکا سناریوهای مشابهی را تجربه کرده است.

برای مثال، در سال 1992، زمانی که جورج اچ دبلیو بوش رئیس جمهور بود، جمهوری خواهان تنها 176 کرسی در کنگره به دست آوردند، در حالی که دموکرات ها با کسب 258 کرسی، اکثریت خود را تقویت کردند.

حتی در سال 2008، زمانی که جورج دبلیو بوش رئیس جمهور بود اما باراک اوباما به عنوان رئیس جمهور بعدی کشور انتخاب شد، جمهوری خواهان تنها 178 کرسی در مقایسه با دموکرات ها که 257 کرسی به دست آوردند، به دست آوردند.

با این حال، در هر دو مورد، جمهوری خواهان توانستند اوضاع را ظرف دو سال تغییر دهند.

در سال 1994، زمانی که بیل کلینتون رئیس جمهور بود، جمهوری خواهان اکثریت را در هر دو مجلس کنگره به دست آوردند. در سال 2010، در حالی که دموکرات ها کنترل سنا را در دوره اوباما پس از انتخابات میان دوره ای حفظ کردند، کنترل مجلس نمایندگان را از دست دادند.

امسال می تواند متفاوت باشد، به یک دلیل اصلی. لورل رپ، مدیر برنامه ایالات متحده و آمریکای شمالی در چتم هاوس، گفت که انتخابات میان دوره ای به ندرت یک همه پرسی در مورد سیاست خارجی رئیس جمهور ایالات متحده است، اما امسال، در بحبوحه جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، برنامه سیاست خارجی ترامپ منبع اصلی خشم رای دهندگان آمریکایی بوده است.

او گفت که رای دهندگان به طور فزاینده ای روابط بین المللی دولت ترامپ را با افزایش هزینه های سوخت و غذا مرتبط کرده اند.

او به الجزیره گفت: «و آنها یک حکم محکم به رئیس جمهور دادند که مایلند شاهد تغییر باشند.

رپ گفت که اگرچه ترامپ ممکن است در دو سال آینده با محدودیت‌هایی مواجه شود، اما او همچنان اختیارات زیادی خواهد داشت.

او گفت: «رئیس‌جمهور هنوز هم برای نزدیک شدن به روابط با کشورهای خارجی به صورت یکجانبه، برای ادامه اعزام نیروهای آمریکایی به جایی که می‌خواهد و ادامه جنگ‌ها، اختیار دارد.»