ضعف هایی که 6.3 میلیارد دلار برای بایننس هزینه کرد، در حال حاضر به بانک های اروپا ضربه زده است

زمانی که هکرها 6.3 میلیارد دلار از بایننس، بزرگترین صرافی ارزهای دیجیتال جهان، در 29 اکتبر تخلیه کردند، وسوسه انگیز بود که آن را به عنوان یک مشکل رمزنگاری در نظر بگیریم. کمتر از یک هفته بعد، Crédit Mutuel Arkéa، یک وام دهنده فرانسوی، فاش کرد که هکرها با تقریبا 100 میلیون یورو (112 میلیون دلار) سود کرده اند.

حملات پشت سر هم تهدید سرقت سایبری برای بانک های سنتی را برجسته می کند. رایان کرکلی، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل Global Settlement که زیرساخت های بلاک چین را برای بانک ها توسعه می دهد، می گوید: «اگر شرکتی مانند بایننس بتواند میلیاردها دلار از دست بدهد، تهدیدات پیش روی بانک ها بسیار زیاد است. او در اجلاس دارایی‌های دیجیتال در لندن در 10 نوامبر گفت: برای یک بانک متوسط ​​غیرممکن است که امن بماند.

چانگپنگ ژائو، بنیانگذار و مدیر عامل سابق بایننس، فراتر رفت. او چند روز پس از سرقت به کوین دسک گفت: «اگر بتوان یک صرافی رمزارز را هک کرد، به نظر من بانک‌ها در وضعیت بدتری قرار دارند.

هکرهای بایننس از ترکیبی از مهندسی اجتماعی و نرم افزارهای مخرب برای تصرف کیف پول های رمزنگاری و تخلیه وجوه آن ها استفاده کردند. این شامل ترتیب دادن یک سری مصاحبه های شغلی جعلی برای متقاعد کردن یک مهندس بایننس برای دانلود ناخواسته بدافزارهایی بود که به هکرها اجازه ورود به سیستم های شرکت را می داد.

FBI 1.2 میلیارد دلار از ارز رمزنگاری شده سرقت شده را ضبط کرده است، در حالی که بایننس تأیید کرده است که تقریبا 98٪ از کل مبلغ آسیب دیده را "پر کردن" کرده است.

کاترینا میتروکوتسا، استاد امنیت سایبری در دانشگاه سنت گالن در سوئیس، گفت: نقاط ضعفی که هکرها برای سرقت وجوه در Binance از آنها سوء استفاده می‌کنند منحصر به رمزارزها نیست و همان آسیب‌پذیری‌ها در موسسات مالی سنتی وجود دارد. بانک‌ها به‌طور خودکار امن‌تر نیستند، فقط به این دلیل که تحت نظارت هستند.»

تنظیم کننده ها در هر دو سوی اقیانوس اطلس نگرانی هایی را مطرح کرده اند. به گزارش رویترز، در ایالات متحده، فدرال رزرو و دفتر کنترل ارز از 2 نوامبر با بانک ها تماس گرفتند تا در مورد فعالیت های غیرعادی و اختلالات خدماتی سوال کنند.

در ماه ژوئیه، بانک مرکزی اروپا به مدیران ارشد ۱۱۰ بانک نامه نوشت و درباره خطرات مدل‌های هوش مصنوعی مرزی هشدار داد، زیرا این مدل‌ها شناسایی و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها در سیستم‌های فناوری اطلاعات را سریع‌تر و ارزان‌تر می‌کنند. .

به گفته ویوین مورا، مدیر ارشد فناوری Orange Cyberdefense، بازوی امنیت سایبری گروه مخابراتی فرانسوی Orange، بانک ها نسبت به پلتفرم های رمزنگاری مزایایی دارند. قانون انعطاف‌پذیری عملیاتی دیجیتال اتحادیه اروپا یا DORA که از ژانویه 2025 اعمال شده است، بانک‌ها را ملزم می‌کند تا دفاع خود را آزمایش کرده و حوادث سایبری را گزارش کنند. مورا گفت: «آنها همچنین از مکانیسم‌هایی بهره می‌برند که پلتفرم‌های رمزنگاری فاقد آن هستند، مانند توانایی مسدود کردن یا معکوس کردن پرداخت‌ها و همکاری نزدیک با ناظران و مجریان قانون».

با این حال، او اذعان می کند که این مزایا فقط تا آنجا پیش می روند. بانک‌ها در موقعیت بهتری برای جذب و بهبودی از یک حمله بزرگ هستند، اما لزوما در جلوگیری از آن بهتر نیستند.»

Mitrokotsa دو نقطه ضعف را برجسته می‌کند: زنجیره طولانی تامین‌کنندگان خارجی که بانک‌ها به آن متکی هستند، که DORA تلاش می‌کند تا با قرار دادن حیاتی‌ترین ارائه‌دهندگان تحت نظارت مستقیم اتحادیه اروپا به آن رسیدگی کند، و فناوری قدیمی که بسیاری از بانک‌ها هنوز دارند.

در پرونده Crédit Mutuel Arkéa، هکرها پس از دسترسی از طریق یک ارائه دهنده خدمات ناشناس، از حساب خود بانک برای انجام تراکنش ها استفاده کردند. این بانک به مشتریان گفت که این حادثه "هیچ تاثیری" بر دارایی آنها نداشته است.

لی الیوت، مدیر تاب آوری و سایبری در UK Finance، نهاد صنعت بانکداری بریتانیا، به فورچون گفت: «تامین کنندگان آسیب دیده، کارکنان با دسترسی ممتاز، رویکردهای شغلی جعلی و استفاده نادرست از ابزارهای داخلی برای سال‌ها خطر شناخته شده‌اند و مختص هیچ بخش خاصی نیستند.

او می افزاید: بانک ها از عملکرد این بخش در به اشتراک گذاری اطلاعات تهدید از طریق طرح هایی مانند مرکز همکاری سایبری بخش مالی سود می برند.

مهاجمان در حال حاضر از سیستم های قدیمی فناوری اطلاعات اروپا سوء استفاده می کنند. از ماه اکتبر، هکرها سیستم‌های تبرید متصل به اینترنت را در سوپرمارکت‌ها در بیش از ده‌ها کشور و سه بانک خون فرانسه ربوده‌اند. Danfoss که کنترل‌کننده‌های الکترونیکی دما را تولید می‌کند، گفته است که بیشتر واحدهای آسیب‌دیده مدل‌های قدیمی‌تر هستند که دیگر به‌روزرسانی‌های امنیتی را دریافت نمی‌کنند.

Mitrokotsa می‌گوید: «یخچال به نظر یک خطر امنیتی نیست و دقیقا به همین دلیل است که مهاجمان آن را دوست دارند. بانک‌ها نیز همین مشکل را دارند. بسیاری از آنها هنوز سیستم‌های اصلی را اجرا می‌کنند که ده‌ها سال قدمت دارند، در کنار سرورهای قدیمی، سیستم‌های کنترل ساختمان و دسترسی از راه دور تامین‌کنندگان. توصیه او این است که بانک‌ها با دانستن همه دستگاه‌های متصل به شبکه‌هایشان شروع کنند، سپس مطمئن شوند که دستگاه‌هایی که نیازی به دسترسی به سیستم‌های اصلی ندارند، از آنها قطع شده است.

Mitrokotsa اضافه کرد که بانک ها حتی می توانند از رمزارزها یاد بگیرند. "برخی مبادلات کنترل یک کلید را بین چندین طرف تقسیم می‌کنند، بنابراین هیچ کامپیوتری نمی‌تواند به تنهایی انتقال را تایید کند، دقیقا مانند یک صندوق که نیاز به چرخاندن دو کلید در آن واحد دارد. مهاجمی که یک لپ‌تاپ را به خطر می‌اندازد تنها بخشی از آنچه را که نیاز دارد دریافت می‌کند."

عوامل هوش مصنوعی شخصی نیز خطر جدیدی را برای موسسات مالی ایجاد می کنند تا با آن دست و پنجه نرم کنند. مصرف کنندگان به طور فزاینده ای از دستیارهای دیجیتالی مانند Meta’s Muse برای خرید یا پرداخت قبوض از طرف خود استفاده می کنند.

سیتی گروپ و بانک آمریکا دسترسی نمایندگان را به حساب های مشتریان محدود کرده اند. جیمی دیمون، مدیر اجرایی جی‌پی مورگان چیس، از موسسات مالی خواسته است تا به عوامل هوش مصنوعی مستقل اجازه ندهند که پرداخت‌های بانکی را انجام دهند و نسبت به خطر "خائنانه" آنها هشدار داده است. بانک‌های بریتانیایی HSBC، Nationwide، NatWest، Barclays و Lloyds نیز دسترسی عوامل هوش مصنوعی به حساب‌هایشان را مسدود کرده‌اند. با این حال، برخی از وام دهندگان اروپایی راه میانه محتاطانه تری را در پیش گرفته اند. Santander و ING به نمایندگان اجازه می‌دهند تا پرداخت‌ها را انجام دهند، اما فقط در محدوده‌هایی که مشتری از قبل تعیین می‌کند یا پس از تأیید هر خرید توسط مشتری.

با افزایش تعداد تهدیدات سایبری، هک Crédit Mutuel Arkéa بعید است آخرین حمله به بخش مالی اروپا باشد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد