طول عمر آمریکا آنچه را که از سالمندان انتظار داریم تغییر می دهد | نظر

مرکز تحقیقات پیو گزارش می دهد که بیش از 10000 آمریکایی هر روز 65 ساله می شوند، وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده تخمین می زند و مسن ترین بیبی بومرها در سال 2026 80 ساله می شوند.

در همین حال، NIC MAP پیش‌بینی می‌کند که بخش مسکن سالمندان تقریبا به 576000 واحد اضافی تا سال 2030 و بیش از یک میلیون واحد تا سال 2035 برای حفظ اشغال نزدیک به 90 درصد نیاز خواهد داشت. این ارقام روی هم به چالشی فراتر از فراهم کردن مکان‌های کافی برای زندگی اشاره می‌کنند.

از آنجایی که آمریکایی‌ها سال‌های بیشتری را در دوران بازنشستگی می‌گذرانند، ما باید تجدید نظر کنیم که آن سال‌ها چگونه باید باشد و آیا جوامع سالمندان برای حمایت از آنها مجهز هستند یا خیر.

در بیشتر قرن گذشته، بازنشستگی به معنای دور شدن از زندگی کاری و استراحت بود. این انتظار در حال تغییر است. طول عمر طولانی‌تر، برنامه‌های بازنشستگی در حال تحول، و توجه بیشتر به سلامت و استقلال، نحوه تصور مردم از زندگی پس از حرفه‌شان را تغییر می‌دهد.

سوال دیگر این نیست که چگونه جمعیت سالخورده را در خود جای دهیم، بلکه این است که چگونه محیطی ایجاد کنیم که مردم بتوانند به زندگی خود ادامه دهند.

طولانی تر زندگی کردن به طور خودکار به معنای طولانی تر زندگی کردن نیست. انتشارات سلامت هاروارد طول عمر را از طول عمر متمایز می کند، دوره ای که در طی آن افراد نسبتا عاری از محدودیت های جدی می مانند و می توانند به انجام کارهایی که به زندگی شان معنا می بخشد ادامه دهند.

تحرک، روابط اجتماعی، مشارکت فکری و استقلال شخصی همگی بر تجربه پیری تأثیر می‌گذارند. کیفیت زندگی بعدی به اندازه مدت زمان آن سزاوار توجه است.

انتظارات بازنشستگی منعکس کننده این تغییر است. مطالعه برنامه ریزی بازنشستگی 2026 Fidelity Investments نشان داد که 72 درصد از آمریکایی های مورد بررسی انتظار داشتند که طبق شرایط خود بازنشسته شوند، در حالی که تقریبا هفت نفر از هر 10 در حال بررسی یک مسیر غیر سنتی برای ورود به فصل بعدی خود بودند.

علاوه بر این، 61 درصد قصد داشتند از طریق گزینه‌هایی مانند مشاوره، کارآفرینی، کار در کنسرت و سایر اشکال مشارکت مستمر به بازنشستگی بروند.

این یافته ها این ایده را به چالش می کشد که بازنشستگی پایان یک زندگی فعال یا سازنده است. بسیاری از مردم می خواهند به یادگیری ادامه دهند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، علایق شخصی خود را دنبال کنند و روابط معنادار را حفظ کنند. جوامع سالخورده باید ضمن شناخت اولویت‌ها، شرایط مالی، توانایی‌ها و نیازهای حمایتی ساکنان، این انتظارات را برآورده کنند.

زیرساخت‌های فیزیکی نیز باید به سرعت پیش بروند. با توجه به چشم انداز ارشد بازار مسکن NIC MAP، برآورده کردن تقاضای پیش بینی شده نیازمند افزایش قابل توجهی به عرضه موجود است. بیش از دو مورد از هر پنج ملک مسکونی قدیمی بالای 25 سال قدمت دارند که نیاز به مدرن سازی در کنار ساخت و ساز جدید را برجسته می کند.

با این حال، ساخت واحدهای بیشتر تنها بخشی از چالش است. طراحی جامعه تأثیر می گذارد که آیا ساکنان می توانند استقلال خود را حفظ کنند، روابط را توسعه دهند و به پشتیبانی مناسب با تغییر نیازهایشان دسترسی داشته باشند. دسترسی، فضاهای اجتماعی، فرصت‌های ورزش و یادگیری، و سطوح مختلف مراقبت، همگی تجربه زندگی اجتماعی را شکل می‌دهند. این عناصر نباید به عنوان منوی امکانات در نظر گرفته شوند.

آنها بخشی از زیرساختی هستند که افراد را قادر می سازد تا با افزایش سن، استقلال، روابط و تعامل معنادار را حفظ کنند. چالش ارائه خدمات و مراقبت مناسب و در عین حال اجازه دادن به افراد مسن برای حفظ استقلال، هویت و هدف است.

جوامع باید از تلقی ساکنین عمدتا به عنوان دریافت کنندگان مراقبت فراتر رفته و ظرفیت مستمر آنها برای یادگیری، مشارکت و تصمیم گیری در مورد نحوه گذراندن وقت خود را تشخیص دهند.

مشارکت ساکنین یک راه برای تشویق مشارکت ارائه می دهد. سالمندان می توانند به انتخاب سخنرانان، شکل دادن به برنامه های آموزشی، رهبری گروه های علاقه مند و شناسایی موضوعاتی که می خواهند کاوش کنند کمک کنند. اینها صرفا فعالیت‌هایی نیستند که به ساکنان ارائه می‌شوند: آنها فرصت‌هایی برای ساکنان هستند تا زندگی فکری و اجتماعی جوامعی را که آنها خانه می‌نامند شکل دهند.

این اصل فراتر از برنامه نویسی است. هنگامی که ساکنان می توانند بر محیط اطراف خود تأثیر بگذارند، تخصص خود را به اشتراک بگذارند و در تصمیم گیری ها مشارکت کنند، جوامع از مهارت ها و تجربیات آنها بهره می برند. افراد مسن دارای سوابق حرفه ای، تاریخچه خانوادگی، علایق و جاه طلبی های متنوعی هستند. شناخت این تفاوت ها از هویت فردی و ارتباطات معنادار حمایت می کند.

این ملاحظات در مورد جوامع جدید و ایجاد شده به طور یکسان اعمال می شود. جوامع موجود ممکن است نیاز به تجدید نظر در فضاها و برنامه ها برای برآورده کردن انتظارات در حال تغییر داشته باشند. پیشرفت‌های جدید فرصتی برای گنجاندن انعطاف‌پذیری از ابتدا دارند، اما موفقیت به نحوه عملکرد جوامع پس از پایان ساخت‌وساز نیز بستگی دارد. هدف باید ایجاد محیط هایی باشد که بتواند در کنار ساکنان تکامل یابد نه اینکه ساکنان را مجبور به انطباق با مدل های سفت و سخت کند.

همه ساکنان به میزان یکسانی از فعالیت یا مشارکت اجتماعی نمی خواهند، و برخی از آنها با افزایش سن نیاز به حمایت گسترده دارند. استقلال به معنای مدیریت بدون کمک نیست. محیطی که به خوبی طراحی شده باشد باید با حفظ انتخاب، کرامت و اختیار شخصی، نیازهای در حال تغییر را نیز برآورده کند.

مقرون به صرفه بودن و دسترسی نیز باید محور باقی بماند. با افزایش تقاضا، این بخش باید در نظر بگیرد که چه کسی می تواند از مسکن سالمندان بهره مند شود و چگونه سطوح مختلف حمایت می تواند در دسترس تر شود. اگر مسکن و خدمات مورد نیاز برای تحقق آن فراتر از دسترس بسیاری از افراد مسن باقی بماند، یک چشم انداز قانع کننده از زندگی بعدی ارزش محدودی دارد.

تغییرات جمعیتی فرصتی برای گسترش تعریف ما از پیری موفق فراهم می کند. بازنشستگی طولانی‌تر می‌تواند زمان بیشتری برای روابط، یادگیری، خدمات و توسعه شخصی ایجاد کند، اما این فرصت‌ها تا حدی به محیط‌هایی که مردم در آن زندگی می‌کنند و حمایتی که از آنها در دسترس است بستگی دارد.

سالمندان باید بدون تقلیل هویت افراد به سن یا نیازهای حمایتی به واقعیت های پیری پاسخ دهند.

از آنجایی که ایالات متحده خود را برای دهه ها تقاضای رو به رشد آماده می کند، سوال اصلی این نیست که چه تعداد مسکن برای سالمندان می توانیم بسازیم. این است که آیا آن مکان‌ها به مردم کمک می‌کنند تا با هدف زندگی کنند، ارتباطات معنی‌داری را حفظ کنند و با تغییر نیازهایشان سازگار شوند.

سالمندان باید از این تکامل حمایت کنند و در عین حال انتخاب، ارتباط و هدف را حفظ کنند. زندگی طولانی تر نیاز به مسکن و حمایت بیشتری دارد. زندگی‌های طولانی‌تر و هدفمندتر از ما می‌خواهد که در مورد هر دو متفاوت فکر کنیم.

آلیسون کامبز، مدیر ارشد بازاریابی در انجمن‌ها و خدمات ملی لوتری، یک سازمان غیرانتفاعی مبتنی بر ایمان است که از طریق جوامع بازنشستگی به افراد مسن خدمت می‌کند. همه نظرات متعلق به نویسنده است.