ظهور تأثیرگذار فکری: چرا صنعت مد به نویسندگان و هنرمندان روی آورده است

شب های سفید، رمان کوتاهی از فئودور داستایوفسکی که اولین بار در سال 1848 منتشر شد، آخرین کشف ادبی نسل Z است. به نظر می رسد کاربران TikTok در مورد چیز دیگری صحبت می کنند. ناله‌ی راوی رمان، مرد جوانی در سن پترزبورگ، در پست‌های بعدی منتشر می‌شود: «خدای من، چگونه می‌توانستم فکرش را بکنم؟ چگونه می‌توانستم اینقدر کور باشم، در حالی که همه چیز را دیگری گرفته بود، در حالی که هیچ چیز مال من نبود.» خوانندگان، چه صمیمانه و چه مجری، از آن برای بازگویی اولین برخورد خود با نویسنده روسی استفاده می‌کنند، نویسنده‌ای که - حداقل تا حد زیادی واضح است - ساخته‌ی هوش مصنوعی نیست.

ه. با محبوبیت بعید از قرقره ها به نقل از جامعه شناس فرانسوی پیر بوردیو، یک نسل کامل یاد گرفته اند که بین سرمایه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تمایز قائل شوند و اکنون در حال یافتن راه هایی برای وارد کردن این نظریه به انواع گفتگوها هستند. طی دو سال گذشته، پلتفرم های رسانه های اجتماعی لایه های جدیدی از پیچیدگی مفهومی را به دست آورده اند. روال‌های مراقبت از پوست با نقل قول‌های ساختارگرایانه همزیستی می‌کنند، و زارا با پشته‌هایی از کتاب‌هایی که به‌واسطه جلوی دوربین به نمایش گذاشته می‌شوند، می‌کشد تا یکی یکی توسط یک شخصیت معتبر جدید که به صورت آنلاین در اینترنت حضور پیدا می‌کند فاش شود: تأثیرگذار فکری.

این شخصیت جدید هیچ مکمل، برنامه تمرینی یا در واقع هیچ محصولی را نمی فروشد. در هر صورت، آنها توصیه ها و ایده هایی را بدون ذره ای اغماض به اشتراک می گذارند. تنها چیزی که آنها به مردم الهام می بخشند دانش است. این روزها همه دوست دارند آنلاین فکر کنند. جذابیت این چهره در آرزو یا میل به شوک نیست. تأثیر آنها از ایده های متمایز و مستدل در مورد موضوعات دشوار ناشی می شود: از فلسفه و فیزیک کوانتوم گرفته تا ژئوپلیتیک و نظریه ادبی.

آنها به جای ارائه محصولی برای مصرف، چارچوبی برای تفکر به دنبال کنندگان ارائه می دهند. و وقتی کتابی را توصیه می‌کنند، ماندگاری طولانی‌تر آن جرقه گفتگوهای جدیدی را ایجاد می‌کند. محتوای آنها پس از مصرف ناپدید نمی شود. انباشته می شود. دنبال‌کنندگانی که اغلب با این احساس باقی می‌مانند که بیشتر از قبل می‌دانند، با تعارف صمیمانه پاسخ می‌دهند: «امروز، چیزی را در مغز من باز کردی...» در زیر چتر گسترده محتوای فکری، پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی اکنون میزبان همه چیز هستند، از دانشگاهیان با مخاطبان خاص اما وفادار در YouTube تا نویسندگانی با خبرنامه‌ای قدرتمندتر از هر ب.

کمپین بازاریابی ناشر ook. اینفلوئنسرهایی که چیزها را توضیح می دهند ممکن است بهترین راه برای خلاصه کردن وضعیت اینترنت در سال 2026 باشد. مجله Dazed این روند را به عنوان "اپیدمی تبیین کننده ها" توصیف کرد که به عنوان تفکر فلوئنسر نیز شناخته می شود. لورا پیچر می‌نویسد: «این روزها، برای هر موضوعی که می‌توانید تصور کنید، یک ویدیوی توضیح‌دهنده وجود دارد، و انبوهی از افراد متفکر – اغلب مجهز به میکروفون‌های کوچک – در سمت چپ، راست و مرکز ظاهر می‌شوند.» بسیاری از آن‌ها به شدت مورد تحقیق قرار گرفته‌اند، و بسیاری از آن‌ها اینطور نیستند – طبیعت فرهنگ الگوریتمی که به حجم پاداش می‌دهد، چنین است.

با این حال، تقریبا همه آنها از قالب مشابهی پیروی می کنند و حداقل ظاهری آموزنده دارند. حداقل، محبوبیت آن نشان می‌دهد که بسیاری از جوانان می‌خواهند پیمایش آنها احساس آموزشی داشته باشد.» ویکتوریا بالستر، 19 ساله، علاقه ناگهانی نسل خود را به موضوعات ابرو به عنوان پاسخی به "ناراحتی خاصی از انجام ندادن کاری با زندگی خود یا اتلاف وقت در اینترنت با ویدئوهای بی مزه" توضیح می دهد. «در پایان، مردم احساس بهتری دارند اگر یک پست هشت کتاب را توصیه کند. آنها لیست را ذخیره می کنند و احساس می کنند که یک فعالیت فکری را انجام داده اند، خواه آن را بخوانند یا نخوانند

. حتی اگر هرگز یک فیلسوف را نخوانده باشند، می‌توانند به یکی از آن‌ها استناد کنند تا خوب به نظر برسند، یا اگر کسی نقل قول‌هایی را از The Bell Jar، نمی‌دانم، بیرون بیاورد، اعتبار پیدا می‌کند، حتی اگر محتوا آسان باشد و هیچ کاری پشت آن نباشد.» کسانی که این روند را مطالعه می‌کنند استدلال می‌کنند که دنبال‌کنندگانی که به سمت این سازندگان هجوم می‌آورند، عمدتا همان افرادی هستند که زمانی به سمت تأثیرگذاران سنتی جذب می‌شدند، اما از محتوای متمرکز بر آرزوها و مصرف‌ها آگاه‌تر و به‌طور فزاینده‌ای خسته هستند. آنها به جای رد الگوریتم، آن را به عنوان شواهدی از یک مخاطب در حال بلوغ می بینند.

و مخاطب خاصی نیست. طبق داده های BookTok، 59 درصد از کاربران بین 16 تا 25 سال می گویند که یک تأثیرگذار فکری به افزایش علاقه آنها به مطالعه کمک کرده است. تنها در سال 2025، هشتگ #intellectualinfluencer بیش از 370 میلیارد بازدید از 52 میلیون ویدیو ایجاد کرد. ویولتا داویلا، موسس موسسه مشاوره فرهنگی Be Cooltural، معتقد است که سطحی نگری بیش از حد مردم را به سمت محتوایی سوق داده است که "پناهگاه" را از سر و صدا ارائه می دهد.

او می‌گوید: «این علاقه‌ای است که ما نه تنها در بین کاربران، بلکه در بین برندها نیز مشاهده می‌کنیم، که اکنون ترجیح می‌دهند خود را با نوع دیگری از پروفایل مرتبط کنند. این نوع محتوا درباره ادبیات، هنر و فلسفه صحبت می‌کند و فضاهای امن و دلپذیری را ایجاد می‌کند که به ندرت به قطبی شدن یا بحث‌های آنلاین تبدیل می‌شوند. شرکت مد Bottega Veneta در سال 2025 زمانی که زادی اسمیت را برای کمپین Craft Is Our Language استخدام کرد، این تغییر را احساس کرد.

اسمیت، که تقریبا یک بار در دهه یک رمان منتشر می‌کند و معروف است که نسبت به رسانه‌های اجتماعی محتاط است، هاله «گران‌قیمت» و فاصله‌ای از اینترنت را که برند به دنبال آن بود، مجسم کرد: «میل به یک زندگی ساده، روشنفکرانه و متفکرانه». در همان سال، پرادا از اوتسا مشفق (نویسنده کتاب سال استراحت و آرامش من) برای نوشتن یک اثر داستانی اصلی برای کمپین بهار و تابستان خود دعوت کرد و آن را به صورت نسخه محدود با صحافی لوکس منتشر کرد که در فروشگاه‌های این برند فروخته می‌شد.

میو میو یک باشگاه کتاب فمینیستی انحصاری راه‌اندازی کرد که جمعیت زیادی را در هفته طراحی میلان به خود جلب کرد، در حالی که شنل میزبان یک نشست نویسندگان در La Pausa، خانه گابریل شانل در پروونس بود. والنتینو در سال 2024 حامی جایزه بوکر شد و سنت لوران کتابفروشی را در کرانه چپ پاریس افتتاح کرد. داویلا خاطرنشان می کند که کتاب ها در سطح زیبایی شناسی نیز مد شده اند. «زارا تی‌شرت‌هایی با پیام «بیشتر بخوانید» می‌فروشد، دوآ لیپا، ریس ویترسپون و شارلوت کاسیراگی هر کتابی را که در کلوپ‌های کتاب‌شان لمس می‌کنند به کتاب‌های پرفروش تبدیل می‌کنند.

یک تغییر زیبایی شناختی رخ داده است. او مشاهده می‌کند کهن الگوهای «نرد» و «کرم کتاب» اکنون جذاب به نظر می‌رسند.» بالستر در حال خواندن «برادران کارامازوف» است. در کلاس او، حمل نسخه‌ای از رمان داستایفسکی، یا جنگ و صلح تولستوی، در یک کیف شفاف که هیچ شکی در مورد نوع کتابی که در دوران طومار، بی‌توجه، بی‌پایان و به‌ویژه در عصری از ادبیات کتابی بی‌پایان خوانده می‌شود، مد شده است. جسمی، چیزهای زیادی در مورد شخصی که آن را حمل می کند، به نشانه تمایز و خوش سلیقه تبدیل شده است.

در همین حال، خواندن به عنوان یک امتیاز شناخته شده است. آخرین نتایج PISA نشان می دهد که بسیاری از مردم برای درک متنی با 400 کلمه تلاش می کنند. خواندن به مهارت هایی نیاز دارد که به طور فزاینده ای کمیاب می شوند: توجه مداوم، عمق، تلاش و زمان. شاید اجتناب‌ناپذیر بود که کتاب‌ها، مانند هر چیزی که دشوار می‌شود، به ابژه‌های آرزو تبدیل شود. بالستر می‌گوید: «خواندن یک فعالیت با فضیلت است؛ کسانی که آن را تمرین می‌کنند، فرض بر این است که شخصیت دارند، و این بسیار جذاب است زیرا این روزها هیچ‌کس آن را ندارد.

اگر راهی برای تشخیص اینفلوئنسر کلاسیک از همتای فکری اش در یک نگاه وجود داشت، از زیبایی شناسی شروع می شد. پست‌های آن‌ها پر از قفسه‌های کتاب، یادداشت‌های دست‌نویس روی ورق‌های شل و بخش‌هایی از رمان‌ها است که با دقت برجسته شده‌اند. معمولا یک میز مینیمالیستی وجود دارد که نظم و تمرکز را نشان می دهد و صحنه همیشه در نور گرم غرق می شود یا توسط یک شمع روشن می شود. این یونیفرم شامل یک ژاکت یقه اسکی تیره و شاید یک جفت عینک مطالعه بزرگ اما با سلیقه طراحی شده است.

همه چیز برای نشان دادن ظرافت و اقتدار فکری است. و علی‌رغم کلیشه‌های بصری آن مجموعه صحنه‌ای که به دقت تنظیم شده است، با این فرض که الگوریتم، دروازه‌بان نهایی، اجازه می‌دهد، مخاطبان بیشتر از عملکرد انتظار دارند. برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید