ظهور AfD: حزب همه یا هیچ

با اندکی کمتر از 44 درصد آرا، حزب راست افراطی پوپولیست آلترناتیو برای آلمان (AfD) در 6 سپتامبر به عنوان قوی ترین حزب در ایالت شرقی زاکسن-آنهالت ظاهر شد. این حزب تنها با فاصله کمی از اکثریت مطلق در پارلمان ایالتی تازه منتخب و همراه با آن فرصتی برای حکومت به تنهایی فاصله داشت.

از همان ابتدا، AfD روشن کرد که حکومت به تنهایی نتیجه مطلوب آن است. این حزب استدلال کرد که تنها با اجتناب از مصالحه با شرکای ائتلافی، می‌تواند دستور کار خود را که شامل طرح‌های کاری اجباری برای پناهجویان، گشت‌های شهروندی برای نظارت بر مسائل مربوط به مهاجرت، و لغو تمام بودجه عمومی برای برنامه‌های دموکراسی و مشارکت مدنی بود، به‌طور کامل اجرا کند.

در حالی که آلمان در حال بحث بود که آیا به اصطلاح "دیوار آتش" علیه AfD وسیله مناسبی برای محافظت از دموکراسی است، خود حزب مدت ها بود که دیواری برای خود ساخته بود. سال‌هاست که رقبای سیاسی خود را به عنوان «احزاب کارتل» رد کرده و عملا آنها را با سازمان‌های جنایتکار گروه‌بندی کرده است.

ترزا هاوسمان از دانشگاه پوتسدام سال‌هاست در مورد AfD و دیگر احزاب پوپولیست مطالعه کرده است. به نظر او، AfD "همه احزاب دیگر را بخشی از نخبگان سیاسی می داند که باید با آنها مخالفت کرد."

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در شب انتخابات، در اوج جشن‌ها، اولریش زیگموند، ستاره نوظهور و نامزد اصلی AfD، لحن آشتی‌جویانه‌تری نسبت به دوران مبارزات انتخاباتی‌اش اتخاذ کرد. او در مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی عمومی آلمان ARD گفت: به عنوان یک دموکرات، دست خود را به سوی همه نیروهای سیاسی که مایل به دنبال تغییر مسیر با ما هستند دراز می کنم.

با این حال، لحظاتی بعد، او این پیشنهاد را چنین توصیف کرد: "هیچ انحرافی از جانب من وجود نخواهد داشت، هیچ سازشی وجود نخواهد داشت."

در درون AfD، سازش اغلب به عنوان نشانه ای از ضعف یا خیانت به اصول به تصویر کشیده می شود. به گفته هاوسمان، دانشمند علوم سیاسی، این امر برای احزاب پوپولیست نه تنها در آلمان بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر نیز مشخص است. "فرض اساسی این است که یک اراده مردمی به وضوح قابل شناسایی وجود دارد. اگر چنین باشد، پس تنها یک مسیر سیاسی صحیح می تواند وجود داشته باشد. هر گونه مصالحه ای این فرض را زیر سوال می برد، زیرا به معنای اذعان به وجود بیش از یک مسیر مشروع است."

از لحن آشتی جویانه در شب انتخابات باقی نمانده است. همانطور که در طول مبارزات انتخاباتی انجام دادند، سیاستمداران ارشد AfD بار دیگر مخالفان سیاسی خود را با توهین و لفاظی های تحریک آمیز هدف قرار دادند.

در واقع، احزابی که به احتمال زیاد به عنوان شرکای بالقوه ائتلاف در نظر گرفته می شوند، اغلب آنهایی هستند که AfD به شدت مورد حمله قرار می گیرد. در حال حاضر آشکارترین نامزدها، حزب راست میانه محافظه کار دموکرات مسیحی (CDU) و حزب کوچکتر پوپولیست چپگرای ساحرا واگنکنشت (BSW) هستند.

بلافاصله پس از پیروزی در انتخابات، آلیس وایدل، یکی از رهبران AfD، حمله ای شدید به حزب صدراعظم آغاز کرد و اعلام کرد: "CDU/CSU هرگز نمی تواند در انتخابات فدرال دیگری پیروز شود. این یک واقعیت است."

حزب دموکرات مسیحی، حزب صدراعظم فریدریش مرز، بازنده بزرگ انتخابات در زاکسن-آنهالت بودند. برخی محافظه کاران معتقدند که حزب بیش از حد به سمت چپ کشیده شده است. این دقیقا همان رای دهندگان سرخورده است که AfD امیدوار است آنها را جذب کند.

در همان زمان، AfD لفاظی های افراطی فزاینده ای را اتخاذ کرده است و در زاکسن-آنهالت، توسط مقامات امنیتی به عنوان یک سازمان راست افراطی تایید شده طبقه بندی می شود. دلیل اصلی این است که حزب برابری حقوقی آلمانی‌های دارای سابقه مهاجر را زیر سوال می‌برد.

چهره های پیشرو در AfD بارها "تخریب" CDU را به عنوان یک هدف سیاسی توصیف کرده اند. توربن براگا، وکیل برجسته، استراتژیست حزب و عضو پارلمان AfD، موضع تقابلی حزب را در قبال رقبای سیاسی خود در طی یک میزگردی که توسط انتشارات راست افراطی Antaios سازماندهی شد، به وضوح بیان کرد. به گفته براگا، هدف AfD این است که به اندازه کافی قوی شود یا بتواند به تنهایی حکومت کند یا باعث ایجاد چنان تحولات عمیقی در احزاب رقیب شود که آنها عملا به نیروهای سیاسی کاملا جدیدی تبدیل شوند.

بنابراین به نظر می رسد AfD امید خود را به افول تدریجی CDU بسته است و به جای همکاری با حزب، بر جذب رای دهندگان محافظه کار سرخورده تمرکز می کند.

در حال حاضر، تنها یک شریک واقع بینانه باقی می ماند: اتحاد نسبتا جدید صحرا واگنکنشت (BSW). این حزب توسط ستاره سابق حزب چپ، صحرا واگنکنشت، که با یک پلتفرم اقتصادی چپ و موضع سیاست خارجی که به طور گسترده به عنوان همدردی با روسیه شناخته می شود، به موفقیت انتخاباتی دست یافته است، تأسیس شد.

برای اولین بار، BSW وارد پارلمان ایالت زاکسن-آنهالت شد و اکنون می تواند به عنوان پادشاه برای AfD ظاهر شود. این حزب آمادگی خود را برای گفتگوها و همکاری احتمالی نشان داده است. دو حزب همچنین زمینه مشترک مهمی در زمینه سیاست دارند.

اما AfD چگونه پاسخ داد؟ اندکی پس از پیروزی در انتخابات در ساکسونی-آنهالت، حزب آتش خود را به سمت BSW معطوف کرد. الیور کرشنر، رهبر گروه پارلمانی AfD، با حضور در کانال آنلاین راست افراطی Compact TV، از فابیو دی ماسی، سیاستمدار BSW به عنوان یک "نیمه ایتالیایی" یاد کرد. او ادامه داد که اگر مشکلاتی در یک مشارکت حاکمیتی ایجاد شود، نمی توان به BSW اعتماد کرد.

بیورن هوکه، رهبر بانفوذ AfD در تورینگن، BSW را به عنوان "آخرین حزب کارتل" رد کرد. سیگنال هایی که از AfD می آید نه به تمایل به سازش اشاره دارد و نه به هیچ تمایلی برای نزدیکی. برعکس، حتی بدون اکثریت از حزب خود، به نظر می رسد که حزب مصمم به ادامه مسیر و پیگیری برنامه رادیکال خود است.

اما اگر این امر همچنان به یک دولت تحت رهبری AfD منجر نشود، چه؟ اولیور کرشنر، رهبر گروه پارلمانی AfD در تلویزیون Compact گفت: "پس ما به سادگی باید یک انتخابات دیگر برگزار کنیم. اوضاع اینگونه است."

با این حال، بعید است که همه در داخل حزب از این چشم انداز استقبال کنند. هاوسمان، دانشمند علوم سیاسی، اظهار داشت: «در سطح فدرال، علاقه شدیدی به رهبری AfD برای رهبری دولت در زاکسن-آنهالت وجود دارد. مهمتر از همه، آلیس وایدل، یکی از رهبران بانفوذ AfD، امیدوار است که از دولت ایالتی تحت رهبری AfD به عنوان پله ای برای جاه طلبی بلندمدت خود استفاده کند که روزی صدراعظم آلمان شود.

دویچه وله همچنین از گروه پارلمانی AfD در پارلمان ایالت زاکسن-آنهالت و همچنین یکی از اعضای هیئت اجرایی ایالتی این حزب پرسید که AfD در حال حاضر چگونه مذاکرات ائتلافی را انجام می دهد. هیچ کدام به درخواست ما برای اظهار نظر پاسخ ندادند.

علیرغم موفقیت‌های انتخاباتی مداوم، AfD همچنان با تنش‌های داخلی قابل توجهی بین جناح‌های بنیادگرا و عمل‌گرا مواجه است. حتی اگر حزب از طریق ائتلاف وارد دولت شود، تردید عمومی نسبت به آن در آلمان همچنان قابل توجه خواهد بود. ترزا هاوسمان از جمله کسانی است که قانع نشده است: "حتی اگر AfD در تشکیل ائتلاف با حزب دیگری موفق شود، این واقعیت به تنهایی آن را به حزبی دموکراتیک تر تبدیل نمی کند."

این مقاله در اصل به زبان آلمانی نوشته شده است.