علائم زن برای سالها نادیده گرفته می شود - سپس کولونوسکوپی حقیقت را آشکار می کند

تقریبا برای پنج سال، علائم مداوم جسیکا سانچز - یبوست، خونریزی بیش از حد، تعریق شبانه و خستگی شدید - به طور مکرر نادیده گرفته شد.

وقتی مادر دو فرزند 40 ساله سرانجام تحت کولونوسکوپی قرار گرفت، پزشکان یک تومور را کشف کردند. نمونه‌برداری‌های بعدی نشان داد که او مبتلا به آدنوکارسینوم رکتوم، شایع‌ترین شکل سرطان رکتوم است که در سلول‌های غده‌ای که بخش نهایی روده بزرگ را پوشانده‌اند، ایجاد می‌شود.

سانچز به نیوزویک گفت: «با دریافت اخبار تومورم پس از بیدار شدن از خواب، بلافاصله احساس اعتبار و تأیید آنچه که شهودم داشت، احساس کردم. "اما در عین حال، ترس و ناامیدی، می دانم که چه مدت از علائم رنج می بردم."

سانچز گفت که تلفات فیزیکی دشواری یافتن پاسخ را تشدید کرده است.

او اضافه کرد: "مادر دو کودک با نیازهای خاص بودن و نداشتن انرژی، کم خوابی و عملکرد درست بدن شما مهم نیست که چه چیزی را از سبک زندگی خود کم کنید، بسیار خسته کننده است."

اگرچه پزشکان در طول این عمل بیوپسی را تکمیل کردند، اما به سانچز گفته شد که او باید منتظر یک قرار ملاقات در هفته بعد برای دریافت نتایج باشد. او اکنون در حال انجام سی تی اسکن و ام آر آی است تا مرحله سرطان و گسترش آن مشخص شود.

سانچز در انعکاس سفر تشخیصی خود گفت که او اغلب این اطمینان را می پذیرد که علائم او ناشی از مسائل جزئی است، علیرغم اینکه غرایزش چیز دیگری به او می گوید.

سانچز گفت: «من متاسفم که شدیدا حمایت نکردم، نظر دیگری را خواستم و از آنها درخواست نکردم که امتناع خود را در نمودارهای من ثبت کنند. "من می خواهم به زنان بگویم که بلند بلند باشند و موج بزنند. مودب بودن و مطیع بودن در حالی که احساس طرد شدن می کنید، پاسخ هایی را که نیاز دارید [یا] سزاوار آن هستید، دریافت نمی کنید."

سانچز در حین بررسی عدم قطعیت تشخیص سرطان، گفت که در حمایت بی دریغ دوستان و خانواده قدرت پیدا کرده است.

دیدن مردم که "همه چیز را رها می کنند" برای کمک یکی از معنادارترین تجربیات زندگی او بوده است.

سانچز گفت: «من یاد می‌گیرم که هم برای غم و اندوه عمیق و هم برای قدردانی بی‌اندازه جا بگیرم.

سانچز امیدوار است با به اشتراک گذاشتن تجربیات خود به صورت آنلاین، چالش‌های اخراج پزشکی را روشن کند و دیگران را تشویق کند که صحبت کنند.

او می‌گوید: «من هرگز کسی نبودم که در اینترنت گریه کنم، اما بیشتر عمرم را در سکوت سپری کرده‌ام. "اگر واقعا بخواهم ارتباط برقرار کنم و به دیگران کمک کنم، باید کاملا شفاف باشم و بر ترسم از دیده شدن غلبه کنم."

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید. در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: آنتونی موری و سیرنا برگمن.