پرش به محتوای اصلی

علائم محدودیت سرعت قابل مشاهده اغلب در جایی دیده نمی شوند

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۱۳, دوشنبه، ساعت ۰۸:۳۰حدود 11 دقیقه مطالعه

در تجربه من این در سراسر کشور و به ویژه در شهرها رایج است

آقا، - در بازدید اخیر از کارلو، متأسفانه یک اخطار جریمه ثابت به دلیل سرعت بیش از حد مجاز دریافت کردم.

تابلویی وجود داشت که به دوربین‌های کنترل سرعت در حال کار بود، اما چیزی که کاملا گم شده بود، علائم محدودیت سرعت قابل مشاهده بود که به رانندگان توصیه می‌کرد محدودیت‌های سرعت در منطقه را حتی، اگر نه به‌خصوص، قبل از نزدیک شدن به تابلوی دوربین‌های کنترل سرعت نشان دهند.

در تجربه من این امر در سرتاسر کشور و به ویژه در شهرهایی که کاربران جاده‌ها «قرار است بدانند محدودیت سرعت چقدر است» در غیاب علائم محدودیت سرعت رایج است.

در بازدید اخیر از لندن، هنگام رانندگی در آنجا، جاده ها مملو از علائم محدودیت سرعت است که راننده را در مورد محدودیت سرعت شکی نمی کند و علاوه بر این، مقامات محلی محدودیت سرعت را در جاده ترسیم می کنند و جایی برای خطا باقی نمی گذارند.

این تابلو توسط دوربین‌های نظارتی پشتیبانی می‌شود و نتیجه آن، صفی مطیع از ماشین‌هایی است که در شهر حرکت می‌کنند، همگی با سرعت یکسان و در مقیاس زمانی مشابه به مقصد می‌رسند.

این دوربین ها همچنین رانندگانی را که جعبه های اتصال زرد را نادیده می گیرند جریمه می کنند. در ایرلند، به نظر می رسد که چند راننده می توانند در جعبه زرد فشار بیاورند، که در زمان های شلوغ تر باعث ایجاد مشکل می شود، یک ورزش است.

اطلاعات و ارتباطات از طریق علائم قابل مشاهده و فراوان جاده ای که توسط دوربین ها پشتیبانی می شوند، شاید راه حل بسیار ساده ای برای کمک به رانندگان و جلوگیری از فرهنگ "گوچا" است که توسط ون های گاتسو در گوشه ها پنهان شده است. مطمئنا پیشگیری بهتر از درمان است. - مال شما و غیره

ایان مک کارتی،

جاده جانستون،

دوبلین 18.

آقا، - به ما گفته شده است که عملکرد دوربین سرعت GoSafe برای کسب درآمد نیست. این اطمینان‌بخش است، به‌ویژه که انتظار می‌رود این شرکت در سال جاری بیش از ۳۰ میلیون پوند از Garda دریافت کند.

در واقع، ارقام حاکی از آن است که GoSafe با 138 میلیون یورو جریمه سرعت غیرمجاز که بین سال‌های 2021 تا 2025 ایجاد شده است، به یکی از موفق‌ترین شرکت‌ها در کشور تبدیل می‌شود که از این میزان 85.7 میلیون یورو به این شرکت تعلق گرفت.

با وجود این سودهای هنگفت، دانستن این نکته که هدف اصلی دوربین ها به جای درآمدزایی، ایمنی جاده است، مایه آرامش است. این واقعیت که اپراتور از هر 160 یورو جریمه 99.20 یورو دریافت می کند، احتمالا صرفا یک محصول جانبی خوشحال کننده از ایمن نگه داشتن ما است.

من نمی دانم که آیا در اینجا یک فرصت تجاری وجود دارد - شاید دولت بتواند همین اصل را به سایر حوزه های سیاست عمومی بسط دهد. شرکتی می‌تواند برای نظارت بر زباله‌ها، ریختن غیرقانونی، آلوده شدن سگ‌ها با دولت منعقد شود که از مزایای رفتار بهبود یافته و پیمانکار، مثلا 62 درصد از جریمه‌ها را دریافت می‌کند – این احتمالات بی‌پایان است. این می‌تواند به حفظ امنیت و سلامت همه ما کمک کند، و حداقل می‌دانیم که موضوع پول نیست. - مال شما و غیره

جئوف اسکارگیل،

بری،

شرکت ویکلو.

آقا، - دولت باید به خاطر سرعت برق آسا که در قانون اسکوترهای الکترونیکی عمل کرده است، قدردانی شود، اگرچه مشخص نیست که آیا اقدامات آنها مناسب است یا مؤثر است. در ماه ژوئیه، نگرانی های جدی حرفه پزشکی در مورد آسیب های جدی ناشی از این نوع حمل و نقل برجسته شد و قوانین جدید تنها در چند ماه آینده اعمال می شود.

این را با شکست وحشتناک در مقابله با مرگ و میر و صدمات جدی در جاده‌های ما با وسایل نقلیه موتوری مقایسه کنید. ما می دانیم که محدودیت های سرعت شهری کمتر، اعمال دوربین های متوسط ​​و ثابت برای سرعت و استفاده از تلفن، و طراحی بهتر جاده ها منجر به تصادفات کمتر و نجات جان انسان ها می شود، با این حال این دولت پیشرفت در این زمینه را به تاخیر انداخته یا معکوس کرده است.

همان سطح فوریتی که به اسکوترهای الکترونیکی داده شده است برای ایمن‌تر کردن جاده‌های ما برای همه کاربران مورد نیاز است. - مال شما و غیره

پل والدرون،

بازیکن توپ،

دوبلین 16.

همنشینی باید در نظر گرفته شود

قربان، - ساندرا نی ذوبهدا (اول اکتبر) در نامه خود در مورد اندازه مناسب، مسائلی را مطرح می کند که مطمئنم برای بسیاری در شرایط مشابه آشنا هستند.

همبستگی می تواند راه حلی ارائه دهد. اعضای جوامع همنشین خانه ها و فضاهای مشترک خود را طراحی می کنند و قوانین و هزینه های مدیریت خود را تعیین می کنند.

علاوه بر پیشنهاد وی مبنی بر رفع موانعی که وی بیان کرد، سیاست گذاران ممکن است رویکرد دولت هلند در مورد مسکن افراد مسن را نیز در نظر بگیرند، زیرا هر دو کشور تغییرات جمعیتی و بحران مسکن مشابهی را تجربه می کنند.

دولت هلند علاوه بر حمایت مالی از طرح‌های مسکن، تیمی متشکل از کارشناسان فنی برای مشاوره گروه‌های جدید در مورد گام‌های عملی برای راه‌اندازی جامعه مسکن جدید دارد.

این با سیاست آنها برای تشویق افراد مسن به ماندن طولانی‌تر در خانه‌های مناسب، با اندازه مناسب و مصون از آینده مطابقت دارد، بنابراین نیاز به مراقبت‌های سازمانی را به تأخیر می‌اندازد یا اجتناب می‌کند.

احتمالا آنها معتقدند که سرمایه گذاری کوتاه مدت منجر به پس انداز بیشتر در بلندمدت می شود. من نمی دانم که آیا جنبش نوپای جامعه همنشینی در ایرلند می تواند منتظر سطح مشابهی از حمایت در آینده نزدیک باشد؟ - مال شما و غیره

آنیتا مک کیب،

تصدی گری،

دوبلین

سرویس اتوبوس قطع می شود

آقا، - من اخیرا با علاقه "خبرنامه ساخت و ساز BusConnects Dublin" را با آرم ها و شعارهای زیر خواندم: "Bus Connects, Your City, Better Connected, Core Bus Corridors, Project 2040 Government of Ireland and NTA".

راستش را بخواهید در 10 سالی که از گالوی به دوبلین به محل کارم، خانه لینستر رفتم، هرگز به این اندازه احساس قطع رابطه نکردم.

در سال 2016، زمانی که من این سفر هفتگی را شروع کردم، اتوبوس شماره 145 دوبلین بسیار قابل اعتماد از ایستگاه هیستون همیشه به موقع بود و شهر را با توقف های مختلف در طول مسیر طی می کرد و از محل کار من در خیابان کیلدر عبور می کرد و سپس به UCD می رفت. اکنون 145 با اتوبوس نامطمئن شماره 4 جایگزین شده است که تا Monkstown می رود.

اغلب بیش از حد شلوغ است، به ندرت به موقع می رسد، اغلب از روی صفحه نمایش دیجیتال زنده TFI ناپدید می شود، به طور مرتب دیده می شود که در یک بن بست بدون بازگشت در پشت ایستگاه هیستون پایین می رود، فقط حدود 20 دقیقه بعد دوباره ظاهر می شود - اگر اصلا وجود داشته باشد - به Stop 4320 در جلوی ایستگاه هیستون اگر یکی است.

اتوبوس دوبلین چهره حمل‌ونقل عمومی در دوبلین است و صدها شکایت به دلیل اتوبوس‌های ارواح دریافت می‌کند که، به نظر من، ساخت آن نیست، بلکه نتیجه مستقیم NTA، TFI و دولت و اتصالات اتوبوسی است که فکر نشده است.

باورش سخت است که در سال 2026، باید با دو اتوبوس از ایستگاه هیستون به پارلمان ملی ما در خیابان کیلدر رفت. بسیاری از دانش‌آموزان UCD که در طول مسیر ملاقات کرده‌ام، باید دو اتوبوس برای رفتن از ایستگاه هیستون به کالج دریافت کنند.

سخت ترین قسمت رفت و آمد سه ساعته من از گالوی به دوبلین آخرین مرحله سفر از ایستگاه هیستون به خیابان ناسائو است. قبلا 20 دقیقه طول می کشید اما اکنون می تواند نزدیک به یک ساعت طول بکشد و این در صورتی است که شماره 4 ظاهر شود.

با فرض اینکه پروژه 2040 محقق شود، آیا این به معنای 14 سال دیگر BusDisconnects است؟ - مال شما و غیره

جرالدین دونوه،

لوگریا،

شرکت گالوی.

ممنوعیت کیسه زباله پلاستیکی

آقا، - فیل در اتاق در مناقشه در مورد ممنوعیت کیسه های زباله پلاستیکی توسط شورای شهر دوبلین این واقعیت است که خود شورا به جمع آوری زباله های خصوصی متکی است. ساکنان چاره ای جز استفاده از این شرکت ها ندارند، صرف نظر از اینکه چقدر کارآمد یا قابل اعتماد هستند.

در تلاش برای جلوگیری از ممنوعیت آتی کیسه های پلاستیکی، در خانه من، ارائه دهنده زباله را منتقل کردیم تا از سطل های زباله استفاده کند. خود سطل ها بد ساخته شده بودند و نمی توانستند در برابر باران مهر و موم شوند. علاوه بر این، آنها اغلب توسط شرکت جمع آوری نشده بودند، بدون هیچ توضیح رضایت بخشی. وقتی قراردادمان را با آن ارائه دهنده لغو کردیم، تنها گزینه بازگشت به کیسه های پلاستیکی بود.

شورای شهر دوبلین ساکنان خود را در معرض یک سیستم بیهوده و غیرقابل اعتماد قرار می دهد. اگر شورا قرار است وسایل جمع‌آوری زباله را به ساکنان دیکته کند، باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرند و سیستم مناسب جمع‌آوری زباله‌های شهری را ایجاد کنند. - مال شما و غیره

دیوید ام اوشی،

دوبلین

آموزش و پرورش تفکیک شده

قربان، - بن بست جاده گارواگی یادآوری می کند که علیرغم پیشرفت عظیمی که از زمان توافق بلفاست حاصل شده است، ایرلند شمالی همچنان یک جامعه تقسیم شده باقی مانده است.

کودکان با این باور که «ما» و «آنها» وجود دارند وارد دنیا نمی شوند. این مفهوم آموخته شده است. این می تواند توسط خانواده، جامعه، مذهب و سیاست القا و تقویت شود، اما همچنین، بسیار مهم، توسط یک سیستم آموزشی که در آن کودکان هنوز به طور عمده در امتداد خطوط مذهبی جدا هستند.

آموزش یکپارچه به خودی خود مسائل قانون اساسی یا سیاسی ایرلند شمالی را حل نخواهد کرد، اما گرد هم آوردن کودکان با سنت های مختلف از سنین پایین و ایجاد فرصتی برای شناخت یکدیگر به عنوان فردی به جای "دیگران" مطمئنا یک شرط ضروری برای ادغام طولانی مدت و صلح در ایرلند شمالی است.

جداسازی، قبیله‌گرایی و احساس «دیگری»، ناشناخته را به وجود می‌آورد. این به نوبه خود می تواند ترس، تعصب و حتی نفرت ایجاد کند.

کودکی که با یادگیری، بازی، و ایجاد دوستی با کودکانی از سنت های دیگر بزرگ می شود، احتمال کمتری دارد که نسبت به آنها تعصب داشته باشد.

صحنه های جاده گارواقی باید یک سوال واضح و اساسی را ایجاد کند. اگر ما واقعا خواهان آینده‌ای صلح‌آمیز و مشترک در ایرلند شمالی هستیم، چرا باید آموزش تقسیم شده مذهبی به عنوان یک هنجار باقی بماند؟

حدود 93 درصد از مدارس در شمال از نظر مذهبی تفکیک شده اند. در یک نظرسنجی در سال 2021، 71 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که آموزش یکپارچه باید "الگوی اصلی" برای سیستم آموزشی ایرلند شمالی باشد. با این حال، آموزش یکپارچه در شمال تا حد زیادی یک آرزو باقی مانده است.

جداسازی کودکان به دلایل مذهبی برای یک جامعه نه طبیعی است و نه سالم.

اشتراکات کودکان ایرلند شمالی با یکدیگر بسیار بیشتر از چیزی است که آنها را از هم جدا می کند. آنها سزاوار یک سیستم آموزشی هستند که این واقعیت را منعکس کند و به آنها امیدی بدهد که سزاوار آن هستند. - مال شما و غیره

راب سادلیر،

راثفارنهام،

دوبلین 16.

S crolling پدر و مادر

قربان، - به عنوان مادر سه فرزند خردسال، نامه اورسولا هاف-گورملی (30 سپتامبر) را با آشنایی خواندم.

زن در اتوبوس می توانست من باشم. نادیده گرفتن فرزندش، نگاه کردن به تلفن او یا به طور خاص پاسخ دادن به یک ایمیل، حمایت از کارکنانم پس از یک جلسه دشوار، پرداخت هزینه های مهدکودک که دیروز مقرر شده بود، رزرو اردویی که در عرض پنج دقیقه به فروش می رسد، خرید هدیه ای برای جشن تولد در آخر هفته، سفارش مواد غذایی به گونه ای که محل تحویل را از دست ندهم، یا نوشتن لیست کارهایی که باید انجام دهم.

مسلما، نشستن در اتوبوس زمان ایده‌آلی برای انجام هیچ‌کدام از این کارها نیست، اما معمولا تنها زمانی است که بین ساعت 6 صبح، زمانی که فرزندانم بیدار می‌شوند، تا ساعت 11 شب است که لپ‌تاپم را برای دومین بار در روز کنار می‌گذارم، زیرا به کاری که نمی‌توانستم بین ساعت 9 تا 5 انجام دهم.

من تعجب می کنم که زن در اتوبوس هر یک از وظایف ذکر شده را انجام می داد؟ یا شاید فقط می خواست به گوشی اش نگاه کند.

آرزوی روزی را دارم که بتوانم با آرامش در اتوبوس بنشینم و همسفرانم را تماشا کنم و روایتی از زندگی آنها بنویسم. - مال شما و غیره

جنیفر رایان،

پورتوبلو،

دوبلین 8.

عدم تعامل کودکان

آقا، - امروز صبح که از ماشین پارک شده ام به سر کار می رفتم، یک اتوبوس مدرسه کنار من در ترافیک توقف کرد. به نظر می رسید هر سرنشینی هدفون به سر دارد و در دنیای خصوصی غرق شده است.

به نظر نمی رسید کسی صحبت کند. با وجود تمام نارضایتی‌های ما از تأثیرات تلفن‌های هوشمند بر میزان توجه در کلاس، این برای من ضرر بسیار بزرگ‌تری به نظر می‌رسد.

احتمالا در دوران دبیرستان، چنین دانش‌آموزانی ممکن است هزاران ساعت را در کنار یکدیگر بگذرانند، اما در تعامل نباشند. پیوندهای نزدیکی که شکل نگرفته اند باید یک فرصت بزرگ از دست رفته باشد. - مال شما و غیره

برایان اوبراین،

Kinsale،

شرکت کورک.

عشق لوتو

قربان، – گهگاهی وقتی تبلیغی برای لوتو به من برمی‌انگیزد، به یک احساس موقتی منتقل می‌شوم که در آن احساس برنده شدن آن چیز را احساس می‌کنم. و با دانستن اینکه در صورت خرید بلیط، فقط کمی شانس بیشتری برای برنده شدن آن دارم، دوچندان خوشحالم که بدون تجربه هزینه این احساس را داشتم. - مال شما و غیره

توماس فین،

بالیناسلو،

شرکت گالوی.

ایستاده چپ

آقا، - من 90 سال دارم و معلول هستم، اما همسرم که از من کوچکتر است، 80 ساله است، اخیرا تصمیم گرفت از ماشین دوری کند و وسایل حمل و نقل عمومی را امتحان کند. او با قطار به گالوی رفت و در تمام طول سفر ایستاد.

به سختی تشویقی برای استفاده از حمل و نقل عمومی است. - مال شما و غیره

دیک بایرن،

کراول،

شرکت گالوی.

استفاده نادرست از گرامر

آقا، – من می‌خواهم چند نمونه دیگر از استفاده نادرست از دستور زبان اضافه کنم: یک «تقسیم» شهری/روستایی، «قطع ارتباط» بین ... جستجو متوقف شد، باید می‌رفت». - مال شما و غیره

بردا تیرنی،

کیلمالاک

شرکت لیمریک

آقا - من با خبرنگاران اخیر در مورد استفاده نادرست از دستور زبان موافقم. با این حال به نظر می رسد عباراتی مانند "من آنجا نشسته بودم" برای انگلیسی ها عجیب است تا ایرلندی ها.

یکی از مصادیق استفاده نادرست این است که «او از من و مریم دعوت کرد» به جای «من و مریم». باور نکردنی است که چه تعداد از نویسندگان تحسین شده در این خطا مقصر هستند. - مال شما و غیره

مارگارت باتلر،

بوترستون،

کو دوبلین

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Visible speed limit signs often nowhere to be seen

In my experience this is common all over the country and especially in cities

همه‌ی اخبار جهان