علف دریایی به حراهای خلیج بیسکاین کمک می‌کند تا با بالا آمدن دریاها کنار بیایند

توسط Clay Wear، دانشگاه بین المللی فلوریدا

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مانگروهای خلیج بیسکاین از یک همسایه بعید کمک می گیرند - علفزارهای علف دریایی که در نزدیکی ساحل هستند. تیغه‌های مرده علف‌های دریایی و جلبک‌های دریایی شل می‌شوند تا جزر و مد آنها را به جنگل‌های حرا ببرد، جایی که روی هم انباشته می‌شوند، به آرامی پوسیده می‌شوند و سپس بخشی از زمین می‌شوند.

در مقاله‌ای که در مصب‌ها و سواحل منتشر شد، محققان FIU و خدمات پارک ملی دریافتند که تجمع طبیعی خاک در جنگل حرا خلیج Biscayne به اندازه کافی سریع نیست که بتواند همگام با بالا آمدن دریاها باشد. اما شسته شدن علف‌های دریایی از چمن‌زارهای مجاور به دو طریق کمک می‌کند-افزودن مواد به کف جنگل و کاهش سرعت تجزیه، و اجازه می‌دهد مقدار بیشتری از آن مواد در طول زمان انباشته شود.

خاک زیر درختان حرا سالانه 2 تا 4 میلی متر (0.08 تا 0.16 اینچ) بالا می رود در حالی که سطح دریا 8.5 میلی متر (0.33 اینچ) در سال بالا می رود. علف دریایی به تنهایی شکاف را از بین نمی برد، اما مطالعه نشان می دهد که بخش بسیار بیشتری از دفاع حرا را تشکیل می دهد.

برای پیگیری این چالش، دکترای زیست شناسی. دانش آموز کوین مونته نگرو هر ماه به مدت دو سال قبل از طلوع آفتاب یک قایق رانی 16 فوتی (4.9 متری) را روی کامیون بار می کرد. او یک ساعت در پارک ملی بیسکاین پارو می زد و به جنگل های حرا می رفت تا ببیند چه چیزی در آن شسته شده است.

مونته نگرو گفت: «من جنگل‌های حرا و اکوسیستم‌های علف‌دریایی را بخشی از شهر و جامعه خود می‌دانم، درست مانند چراغ‌های خیابان، مدارس و مشاغل. "آنها قطعات پازلی هستند که جامعه ما را یکپارچه می کنند. اگر ما مانگروها را از دست دهیم، بخش عظیمی از جامعه و هویت خود را از دست خواهیم داد - اما همچنین بخش عمده ای از زیرساخت های خود را."

Wrack معمولا در سواحل مورد مطالعه قرار می گیرد، جایی که محققان می توانند تا آن قدم بردارند یا آن را با تصاویر ماهواره ای اندازه گیری کنند. اما سایبان های حرا در تصاویر ماهواره ای به سختی دیده می شوند و دسترسی به جنگل های حرا با پای پیاده دشوار است.

به همین دلیل، او و یکی از شرکای خود در دو مکان در پارک کار کردند و محل فرود شکسته و میزان انباشته شدن آن در نقاط مشخصی را که از خط ساحلی به داخل خشکی حرکت می‌کردند، ثبت کردند. آنها هر چند ماه یک بار نمونه‌های خاک را برای تجزیه و تحلیل شیمیایی جمع‌آوری می‌کردند و کیسه‌های مشبک برگ‌های حرا و علف‌های دریایی را که در کف باتلاق باقی مانده بودند بررسی می‌کردند تا ببینند هر کدام با چه سرعتی شکسته می‌شوند. آنها این را با اندازه گیری های ارتفاعی که سرویس پارک ملی در همان مکان ها از سال 2011 انجام داده است، ترکیب کردند.

به طور کلی تصور می شود که حراهای فلوریدا جنوبی خاک خود را از برگ، چوب و ریشه خود می سازند. تجزیه و تحلیل شیمیایی نشان داد که بین 36 تا 53 درصد از کربن نزدیک سطح از علف‌های دریایی است. بیشترین سهم در تالاب‌های اطراف خلیج کاتلر بود، جایی که بیش از سه برابر بیشتر از سایر مکان‌های مطالعه به جنگل داخلی رسید.

همچنین جایی بود که زمین سریع‌تر بالا می‌رفت و کیسه‌های مشبک به توضیح دلیل آن کمک کردند.

در جایی که زباله های بیشتری روی هم انباشته می شوند، علف های دریایی در کیسه های مشبک به کندی شکسته می شوند و مواد بیشتری برای ساختن کف جنگل باقی می ماند.

مونته نگرو قبلا هر دو اکوسیستم را مطالعه کرده بود. به عنوان دانشجوی FIU، او در یک آزمایشگاه علف‌دریایی کار می‌کرد و بررسی می‌کرد که کیفیت پایین آب چگونه به بستر علف‌های دریایی آسیب می‌زند. او بعدا ارتفاع حرا را با خدمات پارک ملی قبل از بازگشت به FIU برای تحصیلات تکمیلی اندازه‌گیری کرد.

یافته های جدید این دو جهان را به هم گره می زند. آنچه به علف های دریایی در ساحل آسیب می زند در نهایت به جنگل های حرا در خشکی می رسد.

او گفت: «ما می دانیم که اکوسیستم های علف دریایی نسبت به کیفیت آب بسیار حساس هستند. و بنابراین، اگر ما آن علف‌های دریایی را از دست بدهیم، اکنون در حال از دست دادن سهم بزرگی در انعطاف‌پذیری حرا، ذخیره‌سازی کربن آبی حرا هستیم، همانطور که مقاله من نشان می‌دهد.»

حرا همچنین به محافظت از میامی در برابر طوفان کمک می کند و به ماهی ها و دیگر جانداران دریایی مکانی برای زندگی می دهد.

مونته نگرو گفت: "در حالی که این حرا از ما در برابر آب و همه چیزهای ترسناک از طبیعت در اقیانوس محافظت می کند، از طبیعت نیز در برابر ما محافظت می کند." بسیاری از چیزهایی که از شهر ما به سمت آب می روند باید از این اکوسیستم ها عبور کنند. و خوشبختانه این اکوسیستم ها می توانند به عنوان فیلترهای مهمی برای روان آب های کثیف و کود و فاضلاب و همچنین متأسفانه پلاستیک ها عمل کنند.

مونته نگرو بسیاری از تحقیقات خود را به عنوان بخشی از مرکز شیمی و محیط زیست آبزیان FIU CREST در موسسه محیط زیست انجام داد. او همچنین در سال 2022 FIU Everglades Scholar بود، برنامه ای که توسط بنیاد Everglades میزبانی و پشتیبانی می شد. او فارغ التحصیل دکترای خود شد. اوایل امسال او امروز در بخش مدیریت منابع محیطی شهرستان میامی داد کار می کند.

برای او نقطه دسترسی بودن به ارتباط است. گاهی اوقات این به معنای دست و پا زدن به بیرون است تا دیگران بتوانند ببینند زیر سایبان چه اتفاقی می افتد. اما اتصال به دو صورت اجرا می شود. درست همانطور که حرا از علف‌های دریایی همسایه کمک می‌گیرد، خلیج از همسایگان خشکی کمک می‌گیرد که به آنچه در زهکشی می‌فرستند توجه می‌کنند، یک انتخاب کوچک در یک زمان.

کوین مونته‌نگرو و همکاران، کشتی دریایی ارتفاع جنگل حرا را با کاهش تجزیه مواد آلی، مصب‌ها و سواحل افزایش می‌دهد (2026). DOI: 10.1007/s12237-026-01791-6

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →