پرش به محتوای اصلی

عکاس خبرنگار استیو وینتر در مورد تصویر نمادین پومای هالیوود، تجارت غیرقانونی ببر و زدن پلنگ سیاه به در خانه اش

لایو‌ساینس۱۴۰۵ مهر ۱۸, شنبه، ساعت ۱۴:۳۰حدود 14 دقیقه مطالعه

لایو ساینس پیش از اکران فیلم «گربه‌های بزرگ» با استیو وینتر صحبت کرد.

برای دهه‌ها، استیو وینتر، عکاس خبری به سراسر جهان سفر کرده و تصاویری باورنکردنی از گربه‌های بزرگ را به عنوان بخشی از کار خود برای نشنال جئوگرافیک ثبت کرده است. با این حال او تا 34 سالگی به طور حرفه ای از یک حیوان عکاسی نکرد.

او به لایو ساینس گفت: "اگر کسی گفته بود که "شما 25 سال از زندگی حرفه ای خود را با گربه های بزرگ کار خواهید کرد"، می گفتم "نه، من چیزی در مورد گربه های بزرگ نمی دانم." او افزود: «اما من از دانشمندان و مردم محلی یاد گرفتم. "این خیلی خیلی مهم بود - این چیزی بود که برای من بزرگترین تغییر در زندگی من بود."

وینتر به همراه همسرش، نویسنده و روزنامه‌نگار محیط‌زیست شارون گینوپ، به تغییر قوانین در مورد گربه‌های بزرگ در ایالات متحده کمک کرده است. وحشت‌های معبد ببر در بانکوک را فاش کرد که منجر به بسته شدن آن شد. و عکسی نمادین از کوگار P-22 در زیر تابلوی هالیوود گرفت که در نهایت منجر به ایجاد بزرگترین راهرو حیات وحش بزرگراه جهان بر فراز بزرگراه 101 در کالیفرنیا شد.

Winter و Guynup در کتاب جدید خود، "Big Cats" (کتاب‌های نشنال جئوگرافیک، 2026)، نگاهی به گذشته‌نگر از حرفه‌های خود ارائه می‌کنند و به شکنندگی این شکارچیان، کارهای حفاظتی که به نجات آنها کمک می‌کند و چالش‌هایی که هنوز با آن‌ها روبرو هستند نگاه می‌کنند. لایو ساینس با وینتر در مورد حرفه‌اش، تغییراتی که دیده و چرا به آینده امیدوار است صحبت کرد.

استیو وینتر جوایز بین المللی متعددی از جمله عکاس سال حیات وحش بی بی سی و عکاس سال حیات وحش بی بی سی را دریافت کرده است. او در سطح بین المللی درباره عکاسی و مسائل حفاظتی سخنرانی می کند و در اخبار شبانه CBS، 60 Minutes، NPR، BBC و CNN مصاحبه شده است. او به طور منظم با مجله نشنال جئوگرافیک همکاری می کند، که برای آن می تواند ماه ها روی یک داستان واحد کار کند. او هفته‌ها در جنگل‌های بخار‌آلود، علف‌زارهای وسیع و در ارتفاع 15000 فوتی در هیمالیا چادر زده است تا زیبایی خیره‌کننده و رفتارهای پنهانی گربه‌ها را به تصویر بکشد.

(اعتبار تصویر: استیو وینتر) هانا آزبورن: شما به تمام دنیا سفر کرده اید و چیزهای زیادی دیده اید. آیا عکسی وجود دارد که واقعا برای شما جذاب باشد، عکسی که به آن برگردید و به آن فکر کنید؟

استیو وینتر: من همیشه به تصاویری که در آن زمان تأثیر داشته اند نگاه می کنم. این برای من تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند، زیرا در نهایت، می‌دانم که در گرفتن این [عکس]، نه تنها فراتر از حد انتظارم موفق شدم، بلکه در دنیا نیز تغییر ایجاد کرد. در حال حاضر، من به‌تازگی دوربین‌های از راه دور را روی بزرگ‌ترین پل روگذر حیات‌وحش جهان قرار می‌دهم، و این کار با تصویر پشم‌های هالیوودی من از P-22، Puma 22، زیر تابلوی هالیوود آغاز شد. [یادداشت سردبیر: نام‌های رایج کوگار، پوما و شیر کوهی همگی به یک گونه اشاره دارند، Puma concolor.]

در لس آنجلس خیلی تغییر کرد. من هرگز شهری را ندیده ام که در عشق آنها به خاطر داشتن یک شیر کوهی در پارکی در شهر دگرگون شود. چیزی که از آن حاصل شد این بود که [مردم] فکر کردند، "هی، شاید ما باید این مناطق را که این حیوانات در آن زندگی می کنند به هم وصل کنیم." [یادداشت سردبیر: گذرگاه حیات وحش والیس آننبرگ بر فراز بزرگراه 10 خطی 101 که از کوگار P-22 الهام گرفته شده بود، قرار است در 2 دسامبر افتتاح شود. ]

فکر کردن در مورد آن بسیار شگفت‌انگیز است، بنابراین در حال حاضر، P-22 و کوگار هالیوود تصویر مورد علاقه من هستند.

او در سرزمین مشاهیر مشهور شد. مردم او را دوست داشتند یک روز P-22 وجود دارد. مدارس از حیات وحش شهری در برنامه درسی خود استفاده می کنند. موزه تاریخ طبیعی لس آنجلس دارای یک نمایشگاه دائمی است، و چه چیزی در مرکز آن قرار دارد؟ عکس کوگ هالیوود.

HO: عکس P-22 چگونه به وجود آمد؟

SW: به عنوان عکاس حیات وحش، ما اغلب به این جلسات می رویم که در آن مردم برای نجات فیل ها، برای نجات این، برای نجات آن جمع می شوند. بنابراین من به ملاقات دانشمندانی رفتم که با این گربه ها در بزرگترین پارک شهری ایالات متحده کار کردند. از جف سیکیچ، زیست شناس خدمات پارک ملی پرسیدم: "[آیا] مسیرهای زیادی در آن پارک دارید؟ آیا مسیری دارید که گربه ها روی آن راه می روند، جایی که بتوانید نورهای لس آنجلس را در پس زمینه ببینید؟" مدام می گفت نه.

هنگامی که با تله‌های دوربین کار می‌کنید، بسیار مهم است که تصویری را در ذهن خود تجسم کنید که به دنبال آن هستید [وقتی] از یک نقطه بازدید می‌کنید. من فقط گفتم: "خب، جف، می‌دانی آنچه واقعا داستان حیات وحش شهری را روایت می‌کند این است که اگر یک شیر کوهی زیر تابلوی هالیوود داشته باشیم." او به من نگاه کرد که من دیوانه هستم و گفت: "در پارک گریفیث هیچ شیر کوهی وجود ندارد." گفتم: اگر چیزی تغییر کرد به من اطلاع دهید.

هشت ماه بعد یک پیامک دریافت کردم. آنها یک کمپ دنباله‌دار برای سرشماری بابکت‌ها [Lynx rufus] در پارک داشتند و P-22 وجود داشت.

گربه ای که زیست شناسان آن را به درخت تعقیب کرده بودند تا بتوانند آن را یقه کنند تا از طریق GPS حرکات آن را زیر نظر بگیرند. (اعتبار تصویر: استیو وینتر) با تله های دوربین، نیازی به نشستن نیست و من این را از ابتدا یاد گرفتم. برای داستان دومی که انجام دادم، عکاسی از یک کوتزال بود که پرنده مقدس مایا و آزتک است. از پرندگان هم چیزی نمی دانستم. این یک دم به طول [۳ فوت] دارد. من شیفته این واقعیت شدم که این یک پیشینه تاریخی داشت - آنها از پرهای کوتزال به عنوان یک ارز استفاده می کردند. آنها پرندگان مقدس بودند

من همه اینها را دوست داشتم، اما به تنهایی روی آن داستان در جنگل ابری در گواتمالا در بالای کوه کار می‌کردم، هر روز صبح پایین می‌آمدم و دوربینم را روی سه‌پایه [نزدیک لانه پرنده] می‌گذاشتم و در پایان روز آن را می‌بردم. به عقب برمی‌گشتم و ناگهان موهای پشت سرم و روی بازویم بلند می‌شد و این احساس گزگز را به من دست می‌داد و مثل این است که چه خبر است؟ می چرخیدم شما نمی توانید چیزی را در یک جنگل بارانی یا یک جنگل ابر ببینید، زیرا گسترش زندگی در همه جا وجود دارد.

یک شب که دارم کتابم را در کلبه یک اتاقی می‌خوانم که در تخت دو طبقه بودم، تنها چیزی که می‌شنوم این است که پله‌ها می‌چشند. بعد صدای جیر زدن تخته های کف را می شنوم. سپس صدای خراش و سپس بو کشیدن را از بیرون در می شنوم.

واکی تاکی را گرفتم تا با خوان کارلوس، طبیعت‌گرا که با او کار می‌کردم تماس بگیرم. لانه های کوتزال را برای من پیدا می کرد. به زبان اسپانیایی از او پرسیدم: "خوان کارلوس، این چیست؟"

و او گفت: "اوه، استیو، نگران نباش، این فقط یک پلنگ سیاه است [ Panthera onca ]." من پنج هفته آنجا بودم و گفتم: "خب، چطور اینقدر طول کشید که به من گفتی اینجا یک جگوار سیاه وجود دارد؟" و او گفت: ما نمی‌خواستیم شما را نگران کنیم.

دو شیر زن آسیایی در حال احوالپرسی با یکدیگر. (اعتبار تصویر: استیو وینتر) HO: در سراسر کتاب، شما به موضوعاتی مانند شکار غیرقانونی، ببرهای اسیر در معبد ببر در تایلند و نحوه نگهداری آنها در ایالات متحده برای سرگرمی نگاه می کنید. و بسیاری از این چیزها هنوز ادامه دارد. چگونه با دیدن آن سمت از زندگی آنها کنار می آیید؟

SW: وقتی برای اولین بار روی ببرها کار می کردم، در تایلند بودم. من می خواستم در تایلند و سوماترا کار کنم زیرا آنها دو زیرگونه بودند که کارشناسان گفتند ممکن است منقرض شوند. من با باورنکردنی ترین گروه دانشمندانی که احتمالا تا به حال با آنها کار کرده ام کار می کردم. آنها در تلاش بودند تا ببر هندو-چینی [ Panthera tigris corbetti ] را در تایلند نجات دهند.

اما در نزدیکی این مکان به نام معبد ببر تایلندی وجود داشت. و من گفتم: "هی، بچه ها، من می خواهم به آنجا بروم." و آنها گفتند: "نه، استیو، نرو. اینها افراد بدی هستند، و ما فکر می کنیم که آنها در تجارت سیاه قطعات ببر و ببر به لائوس و سپس به چین درگیر هستند."

این دلیل خوبی برای رفتن من است اگر شما نمی خواهید من بروم. اولین چیزی که دیدم این تابلوی بزرگ بود که روی آن نوشته شده بود "حفاظت". این یک صومعه بودایی بود. بنا به دلایلی، حدود 10 سال قبل به ابوت یک توله ببر داده شده بود و او عاشق ببرها شد. بنابراین آنها یک عملیات گردشگری ببر را آغاز کردند که حداقل 3 میلیون دلار در سال درآمد داشت.

من می‌توانستم فورا ببینم که چیزی ماهیگیر است، زیرا تا آن زمان، چیزهای زیادی در مورد این گربه‌ها یاد گرفته بودم. آنها مدام می گفتند که همیشه 150 ببر داشتند. اما می‌توانید توله‌های ببر را برای سلفی‌های اینستاگرامی نوازش کنید یا 365 روز در سال به آنها غذا بدهید. اگر در حال پرورش ببر هستید، چه چیزی خواهید داشت؟ ببرهای بیشتر اتفاقی برای آنها می افتاد، زیرا وقتی شما در حال پرورش توله های سریع هستید، نرخ مرگ و میر بر میزان زاد و ولد نمی رسد، کاری که آنها انجام می دادند. یک ماده توله دارد. آنها فورا آنها را می برند تا او برای داشتن بستر دیگری آماده شود.

شما فقط می توانید به مدت سه ماه از توله ها استفاده کنید زیرا پس از آن، آنها برای حیوان خانگی خیلی بزرگ هستند.

آنها همه این چیزهای توریستی را داشتند که می توانید با یک سر ببر در دامان خود سلفی بگیرید. داشتم می گفتم این ببرها چرا اینقدر خواب آلود هستند؟ آنها این سر غول پیکر ببر را می گیرند و می گذارند در دامان کسی که روی بتن نشسته است. شما فکر می کنید که اگر سر ببر را در دامان خود قرار دهید، در نهایت سر خود را در دهان آنها خواهید داشت.

[ یادداشت سردبیر: وینتر و گینوپ در سال 2016 روی یک تحقیق در مورد معبد ببر کار کردند، که در نهایت منجر به افشای آن به دلیل سوء استفاده و ارتباط با تجارت غیرقانونی حیات وحش شد. مدت کوتاهی پس از آن، معبد ببر به روی عموم بسته شد.]

شارون تحقیقات را انجام داد و من قبلا عکس هایی داشتم. اما ما رفتیم تا یک ویدیو بسازیم و دوباره از معبد دیدن کنیم... زمانی که کارمان تمام شد، ایستگاه های تلویزیونی در بانکوک فیلم را گرفته بودند و همه آن را در اخبار شبانه نشان می دادند. ما به کار روی این موضوع ادامه دادیم و شارون چهار داستان دیگر نوشت. و پس از آخرین مورد، دولت تایلند غرق در مردمی شد که از نخست وزیر خواستند تا آن را تعطیل کند. آنها با ارتش و پلیس وارد شدند و چیزی که آنها پیدا کردند وحشتناک بود. رفتند فریزر.

ببرهایی روی قلاب‌های گوشت آویزان بودند، توله‌هایی در کوزه‌ها، با پرچم کوچک تایلند روی آنها. آن را تعطیل کردند.

سه ببری که از باغ وحش جو اگزوتیک در اوکلاهاما در حال خنک شدن در پناهگاه حیوانات وحشی در کلرادو نجات یافتند. (اعتبار تصویر: استیو وینتر) توقف این امر واقعا مهم است. بعد از آن، داستانی درباره ببرها در آمریکا ساختیم که از نظر روانی بسیار سخت بود. دیدن آنها در تایلند یک چیز بود، اما ما همیشه شنیده بودیم که تعداد ببرها در ایالات متحده از تعداد ببرها در طبیعت بیشتر است و مردم می گفتند: "در مورد چه حرف می زنی؟ ما اینجا ببر نداریم."

من و شارون ... ما در این باغ‌وحش‌های کنار جاده، تعداد زیادی توله‌های سریع‌پرور را پیدا کردیم، خواه ساحل Myrtle Doc Antle که روزانه 500 دلار قیمت داشت، یا مکان کوچکی در مسیر جنوب که می‌توانید 10 دلار به آنها بدهید تا به یک ببر نگاه کنند. همه جا بودند.

پس از انتشار آن داستان، انجمن نشنال جئوگرافیک یک نسخه از این داستان 30 صفحه ای را که ما برای مجله انجام داده بودیم، به همه اعضای کنگره داد. ما این متن را در 20 دسامبر 2022 دریافت کردیم که رئیس جمهور بایدن قانون ایمنی عمومی گربه بزرگ را امضا کرده بود که همه اینها را غیرقانونی می کرد. ما بخشی از تصویب این قانون بودیم که باور نکردنی بود.

HO: برخی از بزرگترین تغییرات در حفاظت که در طول زندگی حرفه ای خود دیده اید چه بوده است؟

SW: حفاظت در دهه 90 و 2000 بسیار تغییر کرد. آلن رابینوویتز [جانورشناس که به عنوان رئیس، مدیر عامل و دانشمند ارشد در Panthera Corp.، یک سازمان غیرانتفاعی حفاظت از گربه‌های وحشی خدمت می‌کرد] پس از اینکه دانشمندان زیادی در آمریکای مرکزی و جنوبی به او داده‌اند که در کجا کار می‌کنند و کجا جگوارها هستند، این ایده را داشت. وقتی او آن را برداشت و فقط مکان‌ها را نشان داد، می‌رود، این یک راهرو است، یک کریدور طبیعی، زیرا اکنون ما در مورد اتصال و اینکه چگونه جاده‌ها مانع می‌شوند صحبت می‌کنیم.

مثل این است که حیوانات در زندان هستند زیرا نمی توانند از این بزرگراه های بزرگ یا حتی کوچک عبور کنند. پیدا کنید حیوانات کجا هستند، مسیرهای مهاجرت آنها را پیدا کنید و در یک پل هوایی یا زیرگذر یا چیزی قرار دهید.

یک توله پلنگ کیپ در منطقه وحشی سدربرگ در آفریقای جنوبی. (اعتبار تصویر: استیو وینتر) همه اینها اتفاق می افتاد، این همه علم جدید، حفاظت جدید. همه اینها با کار [زیست شناس و محافظه کار] جورج شالر، که دوست ما شد، رهبری شد. چه زندگی ای داشته ایم - و داریم. ما همچنان در حال کار بر روی بخش اتصال هستیم.

HO: آیا به گربه های بزرگ در لس آنجلس امیدوار هستید؟

SW: اوه، قطعا. آنهایی که در منطقه تفریحی ملی سانتا مونیکا زندگی می کنند می توانند از 101 عبور کنند و سپس تا سن خوزه بروند. آنها در واقع می توانند قله یک کوه خاص را در آغوش بگیرند و به سانفرانسیسکو نزدیک شوند، که اکنون فکر کردن به آن باورنکردنی است. این یک منطقه شهری بزرگ است، بنابراین شما یکی را ترک می کنید، به دیگری می روید. اما زمین های زیادی در این بین وجود دارد و آنها می توانند با خیال راحت عبور کنند.

انحصاری Live Science Pro

"آنها با تغییر آکورد وارد می شوند": آهنگساز جیم نولمن با بوقلمون ها، موش های صحرایی کانگورو و نهنگ ها همکاری کرده است. در حال حاضر او "Orcas" Greatest Hits را حذف می کند.

«اگر می‌خواهید جنایتکار باشید، جای بهتری برای انجام آن وجود ندارد»: نویسنده رز جورج به اعماق تاریک صنعت ماهیگیری شیرجه می‌زند.

"اگر این یک حالت عادی جدید است، پس ما در مشکل بسیار عمیقی هستیم": آبخوان های خشک شدن برزیل می تواند اثرات موجی در سراسر جهان داشته باشد.

HO: در وهله اول چه چیزی باعث شد در گربه‌های بزرگ تخصص پیدا کنید، و چه چیزی باعث می‌شود که برگردید؟

SW: گربه های بزرگ بسیار کاریزماتیک و برای من عرفانی هستند. و آنها یک گونه چتری هستند، بنابراین اگر بزرگترین شکارچی را که معمولا یک گربه بزرگ در هر منظره ای است نجات دهید، همه چیز زیر آن را نجات می دهید.

من فقط توسط این حیوانات تسخیر شده بودم. نشنال جئوگرافیک قبلا داستان جگوار را انجام نداده بود. من خیلی سریع متوجه شدم چرا: شما نمی توانید آنها را ببینید. من سعی کردم از دوربین های راه دور، تله های دوربین استفاده کنم، اما آنها واقعا هوشمند هستند. آنها دور آنها می گردند، بنابراین فلاش خاموش نمی شود یا از صدا یا بوی گوشت روی این جعبه های ضد آب و طناب ها و این چیزها خوششان نمی آید.

من فقط عاشق گربه های بزرگ شدم و چه زندگی خوبی است که بتوانم با هر یک از آنها کار کنم. تنها موردی که در لیست من بود و انجام ندادم ببر آمور، ببر سیبری [ Panthera tigris altaica ] است. هنگامی که من آماده بودم تا با دانشمندانی که بیش از یک دهه آنها را تحت نظر داشتند از آنها عکس بگیرم، [ببرها] دچار بیماری عفونی سگ شدند و حدود 60 درصد مردند.

گربه‌های بزرگ وقتی از آنها محافظت می‌کنید واقعا باز می‌گردند، و بعد از از دست دادن این تعداد از گربه‌ها، محافظت داده می‌شود. تمام ببرهای مورد مطالعه که قلاده‌های جی‌پی‌اس را داشتند، آن‌هایی که می‌توانستند نظارت کنند، مردند. اما جمعیت دوباره برگشتند، و اکنون بیشتر از قبل وجود دارد.

من نمی توانم از ببرهای آمور عکس بگیرم. و دلیل آن این است که مردمی وجود دارند - مردم محلی - که روی آن کار می کنند و کار باورنکردنی را انجام می دهند. من اینجا کتابی دارم که تمام گربه هایی را که روی آنها کار کرده ام دارد. تأثیری که این داستان ها داشته اند، و تغییری که به وجود آمده است، چیزی است که واقعا باعث افتخار من است.

برای وضوح این مصاحبه فشرده و کمی ویرایش شده است.

به ما در بهبود Live Science Pro کمک کنید: ما همیشه در تلاش هستیم تا محتوای خود را بهتر کنیم. نظرات خود را در مورد Pro در اینجا برای ما بگذارید.

نشنال جئوگرافیک گربه های بزرگ

عکاس نشنال جئوگرافیک، استیو وینتر، کار خود را صرف عکاسی از گربه‌های بزرگ در سراسر جهان کرده است، از جگوارهای زیبای پانتانال برزیل تا پلنگ برفی هیمالیا. عکس های او حیرت انگیز است. داستان های او، حتی بیشتر از آن. در گربه‌های بزرگ، روزنامه‌نگار زمستان و محیط‌زیست شارون گینوپ تجربیاتی را پشت لنز به اشتراک می‌گذارد.

خوانندگان در فصل‌های مربوط به هر گونه‌ی کلیدی-پم‌شاه، جگوار، پلنگ، پلنگ برفی، ببر و شیر- شاهد قدرت کار زمستان خواهند بود، از جمله داستان‌های نشاط‌آوری از این که چگونه عکس‌های او تفاوت ایجاد کرده‌اند و تلاش‌های حفاظتی مهمی را از جانب این موجودات قدرتمند انجام داده‌اند.

خواندن متن کامل در لایو‌ساینسبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Photojournalist Steve Winter on his iconic Hollywood puma image, the illegal tiger trade and having a black panther knock on his door

Live Science spoke with Steve Winter ahead of the release of "Big Cats."

همه‌ی اخبار اقتصاد