عکس های قدیمی نشان می دهد که لندن 100 سال پیش چگونه بوده است

فلپرها در بار یک کلوپ شبانه در لندن، در حدود 1925. آژانس عکاسی عمومی/گتی ایماژ یک قرن پیش، لندن شهری شلوغ، پر از فرهنگ و معماری زیبا بود.

با این حال، فقر با سکونت گاه های فقیر نشین در بخش هایی از شهر همچنان یک مسئله باقی ماند.

نگاهی به زندگی در لندن در دهه 1920 بیندازید. امروزه لندن شهری پرهیاهو و کلان شهری است و همین را می توان در مورد شهر 100 سال پیش نیز گفت.

مانند امروز، لندن به خاطر جاذبه هایش مانند سیرک پیکادیلی، کاخ باکینگهام و رودخانه تیمز شناخته شده بود.

اما بسیاری از عکس‌ها بخش‌هایی از شهر را نشان می‌دهند که اکنون قابل شناسایی نیستند.

از مد پر زرق و برق گرفته تا خانه های فقیر نشین، به این عکس ها از لندن دهه 1920 نگاهی بیندازید تا ببینید چقدر زندگی تغییر کرده است.

یک عکس هوایی از میدان ترافالگار در لندن نشان می‌دهد که بخش‌هایی از شهر هنوز از نظر ساختاری 100 سال بعد به همان شکل هستند.

کتابخانه تصویر DE AGOSTINI/Getty Images

در اوایل دهه 1800، این میدان قرار بود مرکز فرهنگی شهر باشد و بنا به گفته مقامات لندن بزرگ، نام خود را در سال 1830 پس از چندین دگرگونی به طور رسمی دریافت کرد.

در آن زمان میدان ترافالگار مکان مناسبی برای شادی کودکان در فواره ها بود.

Mirrorpix/Getty Images

این فواره ها در سال 1845 ساخته شده اند.

خیابان آکسفورد دیگر هیچ ماشین و اتوبوسی ندارد.

Fox Photos/Getty Images

در حالی که خیابان آکسفورد مملو از فروشگاه ها و رستوران ها است، اخیرا عابر پیاده شده است. از اکتبر، وسایل نقلیه دیگر اجازه ورود بین خیابان Orchard و خیابان گریت پورتلند را ندارند.

سیرک پیکادلی 100 سال پیش صحنه مشابهی از شلوغی و شلوغی داشت.

خبرگزاری تاپیکال/گتی ایماژ

اگر دقت کنید، اتوبوس‌های دو طبقه را می‌بینید که امروزه هم محبوب هستند.

سیرک پیکادلی همیشه یک مقصد محبوب در لندن بوده است.

آرشیو تاریخ جهانی/گتی ایماژ

سیرک پیکادلی در سال 1819 ایجاد شد و تا سال 1920، این منطقه به یک چهارراه محبوب تبدیل شد. امروزه به یک مقصد گردشگری تبدیل شده است و در سفر به لندن باید از آن دیدن کنید.

حتی در سال 1920 بر روی پل هایی که بر روی رودخانه تیمز امتداد داشتند ترافیک ترافیک وجود داشت.

Fox Photos/Getty Images

امروزه 35 پل بر روی رودخانه تیمز وجود دارد.

پل های عابر پیاده هم شلوغ شد.

Fox Photos/Getty Images

این تصویر مردانی را در سال 1920 نشان می دهد که در یک روز بادی از روی رودخانه تیمز عبور می کنند.

برای کسانی که می خواستند از ترافیک جاده اجتناب کنند، متروی لندن همیشه یک گزینه بود.

خبرگزاری تاپیکال/گتی ایماژ

متروی لندن - همچنین به عنوان مترو شناخته می شود - اولین سیستم مترو در جهان بود که در سال 1863 افتتاح شد.

علیرغم شهرت آن در بین مردم محلی این روزها به دلیل گرمای ناخوشایند، 100 سال پیش، متروی لندن در تابستان به عنوان "پایین خنک تر" تبلیغ می شد.

دوچرخه همچنین یک راه محبوب برای رفت و آمد در اطراف لندن بود.

خبرگزاری تاپیکال/گتی ایماژ

این دوچرخه ها متعلق به کارمندان سامرست هاوس است که مشرف به تیمز است.

دهه 1920 همچنین شاهد رشد هوانوردی غیرنظامی در نتیجه حرکت هواپیماهای سبک بود.

مربی پرواز باشگاه پرواز لندن F R Matthews, Stag Lane Aerodrome, Edgware, 1928. خبرگزاری تاپیکال/ آرشیو هولتن/ گتی ایماژ

در آگوست 1924، وزارت هوانوردی بریتانیا اعلام کرد که 10 باشگاه پروازی را در پاسخ به توسعه هواپیمای سبک برای آزمایشات Lympne ایجاد کرد.

در دسامبر همان سال، Royal Aero Club برای تشکیل اولین باشگاه در منطقه لندن انتخاب شد.

طبق اخبار هوانوردی عمومی، تا سال 1928، 21 باشگاه فعال، بیش از 3000 عضو، و بیش از 12000 ساعت پرواز در طول سال ثبت شده بود.

در آن زمان، رودخانه تیمز دارای اسکله تا حد زیادی توسعه نیافته بود.

cjp/Getty Images

امروزه اکثر مردم ساحل رودخانه تیمز را مکانی پر جنب و جوش می دانند. مهمتر از همه، London Eye وجود دارد که یک چرخ و فلک 443 فوتی است، اما تا سال 1999 ساخته نشده بود.

با این حال، مجلس نمایندگان در آن زمان بر روی رودخانه تیمز ایستاده بود.

کتابخانه تصویر علم و جامعه/گتی ایماژ

ساخت خانه های پارلمان در سال 1837 آغاز شد.

رهبران حزب مسلما ۱۰۰ سال پیش متفاوت به نظر می رسیدند.

مطبوعات مرکزی/گتی ایماژ

در اینجا، سیاستمداران لباس هایی را برای مردان طبقه بالا به نمایش گذاشتند که شامل کت و شلوار، کلاه و عصا بود.

البته کاخ باکینگهام یک قرن پیش برپا بود و مانند امروز بود.

چاپ گردآورنده/گتی ایماژ

کاخ باکینگهام در سال 1705 تکمیل شد و از آن زمان تا به حال تحت بازسازی قرار گرفته است. امروزه این کاخ مقر رسمی خانواده سلطنتی است.

اما خانواده سلطنتی داخل قصر بسیار متفاوت به نظر می رسید.

DEA / ICAS94 / گتی ایماژ

در آن زمان، پادشاه جورج پنجم بر تخت سلطنت انگلستان نشسته بود. او پدربزرگ شاه چارلز بود.

به همین ترتیب، خیابان داونینگ 10 در طول 100 سال گذشته تغییر چندانی نکرده است.

Mirrorpix/Getty Images

از سال 1735، داونینگ استریت 10 به عنوان خانه و دفتر نخست وزیر بریتانیا عمل کرده است.

اما در آن زمان، استنلی بالدوین در حال تماس با خانه مسکونی معروف بود.

استنلی بالدوین در خارج از خیابان داونینگ 10 در سال 1926. Fox Photos/Hulton Archive/Getty Images

استنلی بالدوین رهبر حزب محافظه کار بود و سه بار در این سمت بود: بین سال های 1923 و 1924، 1924 و 1929، و 1935 و 1937.

در 100 سال، لباس زنان به طور چشمگیری تغییر کرده است - در آن زمان، فلپر به نماد دهه 20 تبدیل شد.

جورج رینهارت/گتی ایماژ

در طول جنگ جهانی اول، زنان به جای مردان سر کار رفتند و آزادی های تازه ای را تجربه کردند. در پاسخ، زن جدیدی ظاهر شد: فلپر. به گزارش Historic UK، این زنان موهای خود را کوتاه می‌کردند، لباس‌های گشاد می‌پوشیدند و به‌عنوان افراد بی‌پروا تلقی می‌شدند.

مد مردانه و زنانه گرایشی به سمت سادگی معمولی داشت.

زنان شیک پوش برای مسابقه ایتون و هارو در سال 1928 به زمین کریکت لرد می رسند. Fox Photos/Getty Images

به گفته موزه لندن، روند مد دهه 1920، زنان را در لباس‌های کوتاه‌تر، ساده‌تر و لباس‌های گشادتر می‌پوشید، در حالی که مردان کت و شلوارهای غیر رسمی‌تری می‌پوشیدند.

حق رای‌ها برای زنان مبارزه کردند تا به همان حقوق رای مردان دست یابند.

گروهی از حق رأی‌ها در خارج از مجلس عوام، 29 فوریه 1924 به تظاهرات پرداختند. بتمن/گتی ایماژ

بر اساس گزارش پارلمان بریتانیا، تا سال 1928 بود که سرانجام به زنان بالای 21 سال حق رای برابر با مردان داده شد و تعداد زنان واجد شرایط رای دادن به 15 میلیون نفر افزایش یافت.

ظهور تلفن خودکار هم پیشرفت تکنولوژیکی بود و هم محو اولین نیروی کار زن در بریتانیا.

بازدیدکنندگانی که در 2 سپتامبر 1929 در موزه علوم در جنوب کنزینگتون، لندن، انگلستان، نحوه استفاده از تلفن خودکار را یاد می گیرند، تماس می گیرند. کیستون/هولتن آرشیو/گتی ایماژ

اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به نیروی کار پررونقی از «دختران سلام» یا اپراتورهای زن تابلو برق منجر شد که تماس‌ها را در مراکز تلفن مرکزی وصل می‌کردند.

با این حال، طبق گفته موزه علوم، معرفی مبادلات تلفنی خودکار به تماس‌گیرندگان اجازه می‌دهد تا شماره‌ها را شماره‌گیری کنند، همانطور که در بالا نشان داده شد، که منجر به ناپدید شدن یکی از اولین نیروهای کار زن در بریتانیا شد.

مردم برای گذران اوقات فراغت گاهی به حمام و لیدو می رفتند.

خبرگزاری تاپیکال/گتی ایماژ

در بریتانیا، لیدو به یک استخر عمومی در فضای باز اطلاق می شود. به گفته موزه لندن، در حالی که در دهه 1930 لیدو در لندن رونق داشت، برخی از آنها قبلا در دهه 1910 و 1920 ساخته شده بودند، مانند حمام چیسویک و توتینگ بک لیدو.

به گفته مؤسسه فیلم بریتانیا، حمام چیسویک، که در سال 1910 افتتاح شد، به عنوان مکانی برای "ترویج آزادی، شادی و سرگرمی" در نظر گرفته شد.

سالن های رقص مراکز سرگرمی هدفمندی برای مردم در سراسر لندن بودند.

زمین رقص در Palais de Dance، Hammersmith، لندن. 1 مارس 1920. خبرگزاری تاپیکال/ آرشیو هولتن/ گتی ایماژ

طبق تحقیقات جیمز نات، مورخ قرن بیستم بریتانیا، دهه 1920 به دلیل ظهور سالن های رقص یا "palais de danse" قابل توجه است که اولین آنها کاخ Hammersmith است.

بیشتر مردم نیز عاشق بازی فوتبال آماتور بودند.

Popperfoto/Getty Images

فوتبال از دیرباز یک ورزش محبوب در انگلستان بوده است.

محله های فقیر نشین در دهه 1920 همچنان در شهر وجود داشتند.

پسران با پای برهنه در خیابانی در شادول لندن بوکس می کنند. Firmin/Getty Images

قبل از اینکه دولت پاکسازی زاغه‌ها را در دهه 1930 آغاز کند، بخش‌های خاصی از لندن با مسکن‌های زاغه‌نشینی مشخص می‌شد و مردم در شرایط فقیرانه و پرجمعیت زندگی می‌کردند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید