غذاهایی با ماندگاری کوتاه‌تر طبیعی‌تر و سالم‌تر هستند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

سال‌هاست که متخصصان تغذیه در مورد خطرات زیاد خوردن غذاهای فوق فرآوری شده از جمله چاقی، بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت هشدار داده‌اند. در عوض، آنها به مصرف کنندگان توصیه می کنند که بیشتر غذاهای طبیعی را انتخاب کنند.

بنابراین، خریداران چگونه تشخیص می دهند که یک غذا طبیعی است؟ بر اساس یک مطالعه جدید از مدرسه کسب و کار UBC Sauder، آنها از مدت زمان ماندگاری محصول به عنوان خلاصه نویسی استفاده می کنند، حتی زمانی که ماندگاری شاخص قابل اعتمادی نیست.

برای این مطالعه با عنوان طبیعی بودن در برابر دوستی با محیط: تأثیر ماندگاری بر درک مواد غذایی و تصمیمات خرید، که در مجله روانشناسی مصرف کننده منتشر شد، محققان مجموعه ای از آزمایش ها را انجام دادند.

در یکی، شرکت‌کنندگان چیپس‌های سیب‌زمینی را با ماندگاری پنج ماهه و نه ماهه مقایسه کردند. آن‌ها تراشه‌های با ماندگاری کوتاه‌تر را طبیعی‌تر و سالم‌تر ارزیابی کردند، در حالی که چیپس‌هایی که ماندگاری طولانی‌تری داشتند، سازگارتر با محیط‌زیست و برای کاهش ضایعات بهتر در نظر گرفته شدند.

در آزمایش دیگری، شرکت‌کنندگان بین سس‌های ماکارونی با ماندگاری یک تا سه ساله انتخاب کردند. زمانی که محققان بر اهمیت مصرف غذاهای طبیعی تاکید کردند، تقریبا 70 درصد کالایی را با ماندگاری یک ساله انتخاب کردند. زمانی که آنها بر اهمیت حفاظت از محیط زیست تاکید کردند، این رقم به 43 درصد کاهش یافت.

حتی زمانی که به شرکت‌کنندگان نشان داده شد که تنها دلیل ماندگاری طولانی‌تر محصول، بسته‌بندی بهتر است (یک مهر و موم با کارایی بالا روی شیشه سس مایونز)، زمانی که طبیعی بودن اهمیت داشت، مایونز را با ماندگاری کوتاه‌تری انتخاب کردند. به همین ترتیب، هنگامی که به شرکت کنندگان دو میله گرانولا با مواد تقریبا یکسان و اطلاعات تغذیه ای اما ماندگاری متفاوت نشان داده شد، آن ها همچنان میله ای را با ماندگاری کوتاه تری انتخاب کردند، زمانی که طبیعی بودن اهمیت داشت.

محققان بر این باورند که مصرف کنندگان از ماندگاری به عنوان نوعی میانبر ذهنی برای تعیین طبیعی بودن غذا استفاده می کنند و در این فرآیند ممکن است غذاهایی را انتخاب کنند که احتمال هدر رفتن آنها بیشتر است.

دکتر یان کورنیل، دانشیار دانشگاه UBC Sauder که با دکتر دان لیو از دانشگاه جینان و دکتر شیائوبینگ ژو از دانشگاه هاینان این مطالعه را نویسندگی کرده است، توضیح می دهد: "ما تمام اطلاعات لازم را برای انتخاب منطقی ارائه می دهیم. لیست مواد تشکیل دهنده را ارائه می دهیم. حقایق تغذیه ای را ارائه می دهیم. اما پردازش آن بسیار زیاد است."

او می گوید، مانند خریداران در سوپرمارکت، شرکت کنندگان در مطالعه تمایل دارند برای تصمیم گیری در مورد طبیعی بودن یک محصول به "سرنخ های جانبی" از جمله ماندگاری، بسته بندی و بازاریابی تکیه کنند.

این مطالعه به موقع است، با توجه به اینکه تقریبا 46 درصد از کالری دریافتی روزانه کانادایی ها از غذاهای فوق فرآوری شده تامین می شود. در ایالات متحده، این رقم حتی بیشتر است، تقریبا 55٪. این غذاها که اغلب از مواد استخراج‌شده از قندها، روغن‌ها و نشاسته‌ها تهیه می‌شوند، به‌طور چشمگیری از حالت طبیعی خود تغییر می‌کنند و می‌توانند سرشار از سدیم، چربی اشباع شده یا قند اضافه شده و مواد مغذی کمتری داشته باشند.

کورنیل می گوید تغییری در علم تغذیه صورت گرفته است، از نگرانی در مورد غذاهای پرچرب و قند به نگرانی در مورد غذاهایی که به شدت فرآوری شده اند. در حال حاضر، زمانی که مصرف‌کنندگان غذا را طبیعی می‌دانند، عموما آن را سالم می‌دانند و غذاهایی با ماندگاری طولانی‌تر را کمتر طبیعی می‌دانند.

کورنیل می‌گوید: "تا حدی آنها درست هستند، زیرا هر چه مدت ماندگاری یک غذا را بیشتر کنید، احتمال بیشتری وجود دارد که از این روش فوق‌العاده فرآوری استفاده شود... اما نه لزوما." او توضیح می‌دهد که بسته‌بندی به طرز چشمگیری بهبود یافته است و بسته‌بندی بهتر، نگهداری مواد غذایی را بهبود بخشیده است، درست مانند یخچال در 60 سال پیش.

با این حال، مصرف‌کنندگان رابطه بین ماندگاری و طبیعی بودن را بیش از حد ارزیابی می‌کنند و این می‌تواند منجر به هدر رفتن غذای غیرضروری شود.

کورنیل می‌گوید: «با جستجوی غذاهای طبیعی، مصرف‌کنندگان تمایل دارند غذاهایی با ماندگاری کوتاه‌تر را ترجیح دهند، اگرچه غذاهایی با ماندگاری طولانی‌تر می‌توانند به همان اندازه خوب و سالم و طبیعی باشند، همانطور که در مقاله نشان می‌دهیم.» بنابراین با تلاش برای انتخاب غذاهای طبیعی، ممکن است خطر انتخاب غذاهایی را داشته باشند که در نهایت هدر می‌دهند زیرا زمان بسیار کمی برای مصرف آن‌ها دارند.

کورنیل می‌گوید مصرف‌کنندگان مرتبا مدت زمان ماندگاری را اشتباه درک می‌کنند و غذاهایی را که هنوز هم برای خوردن خوب هستند، دور می‌اندازند. در نتیجه، برخی از تولیدکنندگان حتی بر روی بسته‌بندی‌های خود نشان می‌دهند که غذاها می‌توانند با خیال راحت بعد از بهترین تاریخ مصرفشان مصرف شوند، اگرچه او خاطرنشان می‌کند که تولیدکنندگان کمتر دقیق ممکن است از این واقعیت استفاده کنند که مصرف‌کنندگان مجبورند محصولاتشان را بیشتر خریداری کنند.

بهبود بسته‌بندی باعث کاهش ضایعات نیز می‌شود، اما همانطور که مقاله نشان می‌دهد، مصرف‌کنندگان همیشه بر اساس این ایده فروخته نمی‌شوند.

این مطالعه اولین مورد از نوع خود است که تنش بین دوستی با محیط زیست و طبیعی بودن، و همچنین قدرت اکتشافی ماندگاری را نشان می دهد - یعنی میانبر ذهنی مصرف کنندگان برای تعیین طبیعی بودن یک غذا.

کورنیل می‌گوید: «این واقعیت که ما هنوز این تأثیر را حتی زمانی که اطلاعات تغذیه‌ای را ارائه می‌دهیم، و حتی زمانی که به مصرف‌کنندگان بفهمانیم که بسته‌بندی مسئول ماندگاری طولانی‌تر است و نه پردازش، پیدا می‌کنیم، واقعا جالب است. و ما در نشان دادن قدرت این اکتشافی گمراه‌کننده بسیار زیاد پیش می‌رویم.»

دان لیو و همکاران، طبیعی بودن در برابر دوستی با محیط زیست: تأثیر ماندگاری بر ادراک مواد غذایی و تصمیمات خرید، مجله روانشناسی مصرف کننده (2026). DOI: 10.1002/jcpy.70034

اطلاعات مجله: مجله روانشناسی مصرف کننده

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →