"غم جهانی است - و بسیار خاص": دیانا سیلورز در آلبوم جدید ویرانگر زیبا

دیانا سیلورز در یک غذاخوری در وست ویلج نشسته است، در حالی که یک ژاکت چرمی قهوه‌ای به تن دارد و در حالی که یک شکلات داغ با خامه فرم گرفته است. او توضیح می دهد که در شهر نیویورک یک روز گرم برای پاییز غیرقابل فصل است، اما شکلات داغ یک ضرورت است. سیلورز می‌گوید: «من از ضبط‌کننده قدیمی شما خوشم می‌آید. "آیا ما غلت می زنیم؟" به او می گویم ما در حال چرخش هستیم. او دستگاه را برمی‌دارد و صدایش را عمیق‌تر می‌کند و مأمور ویژه دیل کوپر را از تویین پیکس هدایت می‌کند. او می گوید: "دایان، 13 اکتبر است." 12:07 بعد از ظهر در رستوران Waverly Diner.

جدای از جعل هویت بی عیب و نقص کایل مک‌لاکلان، امروز اینجا نیستیم تا درباره مهارت‌های بازیگری سیلورز صحبت کنیم، چرا که نقش‌های او را در بوک‌مارت، ما، و گرگ دنیلز و استیو کارل در سریال نیروی فضایی نتفلیکس ۲۰۲۰ به ارمغان آورده است. او در حال آماده شدن برای انتشار Daughter of Sorts، آلبوم جدیدش در 13 نوامبر از طریق کاپیتول است. 14 آهنگ فولکلور صمیمی به یکباره خیره کننده و ویرانگر هستند زیرا سیلورز از دست دادن پدرش و چالش هایی که در اواخر دهه بیست سالگی شما پیش می آید (سیلورز در 3 نوامبر 29 ساله می شود) را بررسی می کند.

او می‌گوید: «می‌دانستم که می‌خواهم رکوردی بسازم که در مورد انتقال دوران دختری به زنانه باشد، زیرا این جایی است که من در زندگی‌ام هستم. و این برای کسی سایه نمی‌اندازد، اما من احساس می‌کردم که موسیقی مدرن زیادی وجود ندارد که [این] را منعکس کند.»

جفت تک‌آهنگ اخیر سیلورز، «دختر» و «برنامه‌ها» هر دوی این مضامین را منعکس می‌کنند. روی اولی، او می‌خواند: "اگر من نتوانم باشم چه می‌شود/چه می‌خواهی باشم؟/مادر فلانی/عروس فلانی/عاشق فلانی/همسر فلانی." سیلورز آن را در آوریل گذشته نوشت، در حالی که در حال بازی در G-Tuning بود و سعی می کرد یاد بگیرد چگونه "سبز کوچولو" را بازی کند، قصیده دلپذیر جونی میچل برای کودکی که او در اواسط دهه شصت به فرزندخواندگی واگذار کرد. سیلورز به خاطر می‌آورد: «من می‌گفتم: «مرد، این خیلی سخت است. فراموشش کن».

"سپس من فقط شروع به انگشت برداری با الگو کردم، و از هیچ جا "دختر" اتفاق افتاد، که به نوعی واکنش عجیب خودش به آن آهنگ است. او بهترین در تمام دوران است." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

اولین بازی سیلورز از یک اتاق دیگر در اکتبر 2025 انجام شد، همان ماهی که پدرش درگذشت (او در 19 اکتبر، یکسالگی از مرگش، دخترش را اعلام کرد). او ترجیح می‌دهد به خاطر احترام به خانواده‌اش وارد جزئیات نشود - سیلورز یکی از شش بچه است و هر دوی ما به خاطر اینکه دومین جوان در خانواده‌های بزرگ هستیم با هم پیوند داریم - اما مرگ او ناگهانی بود و او بلافاصله شروع به نوشتن درباره غم و اندوه خود کرد. او می‌گوید: «ما رابطه تیره‌ای داشتیم، اگر نمی‌توانی از موسیقی بفهمی.

این در "Plans" آشکار است، جایی که سیلورز با پشیمانی دست و پنجه نرم می کند ("من نقشه هایی داشتم / برای اینکه دوباره ظاهر شوم / و دخترت باشم / آیا من را باور می کنی؟") و از دست دادن مادام العمر ("دلم برایت تنگ خواهد شد / تا آخر عمر"). همچنین «8.8» با پیام صوتی پدرش با عنوان پس از تولد او، 8 آگوست، وجود دارد. او می‌گوید: «تا زمانی که پدر و مادری را از دست ندهی، متوجه نمی‌شوی که چقدر احساس فرزندی می‌کنی، و سپس به بزرگسالی می‌رسی». "هر بخش از این رکورد، هر انتخاب، به طور خاص برای بازتاب آن تجربه انجام شده است."

سیلورز که در نیویورک زندگی می‌کند، با جیسون آلدر که به خاطر همکاری با ریک روبین شناخته می‌شود، تهیه‌کننده فیلم Daughter of Sorts بود. آنها آلبوم را در عمارت هودینی در لورل کانیون قطع کردند، و او عکسی از شبی که "Plans" را ضبط کرد، زمانی که مادرش در اتاق بود، به من نشان می دهد. سیلورز می گوید: «او شروع به گریه کرد. چیزی در مورد گوش دادن مادرم وجود داشت که تأثیر داشت.»

اگرچه اولین بار او سال گذشته بود، سیلورز در تمام زندگی خود آواز می خواند. او که در لس آنجلس بزرگ شد، از 9 سالگی شروع به نواختن ویولن سل کرد و مخفیانه پیانوی پدرش Steinway را که در اتاق کارش نگه داشته بود می نواخت. او آهنگ هایی مانند «Tiny Dancer» از التون جان و «Dreaming With a Broken Heart» از جان مایر را روی آن یاد گرفت، تا اینکه در حدود 14 سالگی به گیتار روی آورد. او در دبیرستان گروه کر خواند و اولین گیتار خود را به عنوان دانشجوی سال اول در دانشگاه نیویورک خرید.

در پاییز 2019، او توسط یک مرد A&R در ریپابلیک شناسایی شد و آهنگی را با تهیه کنندگان داخلی ضبط کرد، اما با آنچه که او تصور می کرد فاصله زیادی داشت.

او به یاد می‌آورد: «آنها دقیقا می‌گفتند، «باشه، اینطوری خواهد شد». "ما در نهایت یک آهنگ پاپ ساختیم، اما من هرگز آن را اعلام نمی کنم. شاید یک روز به عنوان یک شوخی، مثلا اگر میزبان SNL باشم، آهنگ پاپ خود را اجرا کنم. اما همین." او خوشحال است که تا زمان مناسب برای شروع حرفه موسیقی خود صبر کرد، به خصوص در اواخر دهه بیست سالگی. او می‌گوید: «من واقعا جوان بودم و فکر نمی‌کنم بتوانم آن را تحمل کنم. من اکنون به اندازه کافی خودم را می شناسم که بدانم واقعا واقعا برای داشتن یک زندگی بسیار عادی ارزش قائلم. بیشتر دوستان من اصلا در این صنعت نیستند.

و من دوست دارم که مردم وقتی وارد اتاق می‌شوم اهمیتی نمی‌دهند.»

فقط یک آهنگ عاشقانه عاشقانه در Daughter of Sorts وجود دارد: برجسته "un(Lovers)." این یک آهنگ مشترک با دو عضو Strokes (نیکلای فریچر نوازنده بیس و فابریزیو مورتی درامر، که تنظیم زهی را انجام داد) و دو عضو Wallows (دیلان مینت در بک آواز و کول پرستون در درام) در آن حضور دارند. در آلبومی که درباره از دست دادن است، یک چیز دور از ذهن است، اما سیلورز همچنان احساس می‌کرد که متعلق به آن است. او می‌گوید: «من می‌گفتم: «اوه، این هم بخشی از کل این روند زندگی است».

سیلورز چند برنامه آینده را پشت سر «دختر سورت» دارد و اخیرا ساخت فیلم «عدم تقارن» را به پایان رسانده است که در کنار ریچارد گیر در آن نقش آفرینی می کند. او به شوخی می‌گوید: «نمی‌دانم کسی این را می‌داند یا نه، اما آن مرد یک ستاره خواهد شد. او تلفنش را بیرون می‌آورد تا عکس دیگری را به من نشان دهد: او در صحنه فیلمبرداری درام جنایی واقعی PRƎPPY، که بر اساس رابرت چمبرز «قاتل آماده» واقعی است. سیلورز نقش جنیفر لوین را بازی می کند که چمبرز او را در پارک مرکزی در تابستان 1986 به قتل رساند.

داستان‌های پرطرفدار عاشقانه‌های شیمیایی من با اقدام حقوقی از طرفداران کابوی دالاس در لباس‌های روی صحنه چگونه ملانی سی یاد گرفت که اسپایس اسپرت را در آغوش بگیرد ترامپ پیام پایانی مطمئن را برای دوره‌های میانی ارائه می‌کند: «الاغ زیبا» نیکی میناژ را ببینید. 38 سال

این نقش اولین باری است که سیلورز در نقش یک شخص واقعی بازی می کند که قلمرو جدیدی برای او است. او می‌گوید: «احساس نزدیکی به کسی که هرگز نمی‌شناختم، عجیب است. حتی عکس‌های زیادی از او وجود ندارد. من مصاحبه‌های بازیگرانی را خوانده‌ام که در مورد این چیزها صحبت می‌کنند و چشمانم را می‌چرخانم. اما حالا که این کار را انجام می‌دهم، می‌گویم: «نه، چیزی برای گفتن وجود دارد.» این یک تجربه بسیار معنوی است و حجاب بین واقعیت و اثیر بسیار نازک می‌شود.»

سیلورز اخیرا آهنگی را برای لوین نوشته است که یادآور چگونگی درهم تنیدگی حرفه موسیقی و بازیگری او است. اما وقتی آهنگ هایش را اجرا می کند بیشتر احساس خودش را می کند. او می‌گوید: «احساس می‌کنم واقعا می‌توانم همانی باشم که هستم. من از طرف یک استودیو صحبت نمی‌کنم، مثل این هستم که «همه این‌ها را خودم در اتاقم نوشتم».