فرانک مانکوسو پدر، رئیس سابق پارامونت و ام جی ام، در ۹۳ سالگی درگذشت.

فرانک مانکوسو پدر، که از شغل راه‌اندازی تئاتر و خریدار فیلم در بوفالو، نیویورک، به عنوان رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل پارامونت پیکچرز و سپس MGM برخاست، درگذشت. او 93 بود.

مانکوسو روز پنجشنبه در خانه خود در لس آنجلس بر اثر عوارض ناشی از سرطان درگذشت.

بازماندگان عبارتند از پسرش فرانک مانکوسو جونیور، که در حالی که اغلب برای پدرش کار می کرد، پنج فیلم جمعه سیزدهم و همچنین گونه ها (1995)، رونین جان فرانکنهایمر (1998) و استیگماتا (1999) را تهیه کرد.

مانکوسو بزرگ، که نزدیک به سه دهه را با پارامونت گذراند، نادر رئیس استودیویی بود که از صفوف بازاریابان آمده بود.

او به مدت 20 ماه به عنوان رئیس گروه فیلم سینمایی پارامونت مشغول به کار بود که مارتین دیویس، رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت مادر گلف اند وسترن، او را به جای مایکل آیزنر برای تصدی مسئولیت استودیوی پرچمدار در سپتامبر 1984 انتخاب کرد. پرتاب ستاره‌ای که الهام‌بخش شخصیت «به سلامتی» بود، در ۸۴ سالگی درگذشت

مانکوزو جایگزین بری دیلر شد که به طور ناگهانی کنترل کمپانی فاکس قرن بیستم را به دست گرفت. آیزنر، نفر دوم دیلر، زمانی که ترفیع نگرفت به دیزنی رفت و به زودی توسط یکی دیگر از مدیران جوان در حال ظهور، جفری کاتزنبرگ، از در بیرون رفت.

با این حال، مانکوزو، ند تانن، مدیر اجرایی سابق یونیورسال را به عنوان رئیس تولید استخدام کرد، دوباره با ادی مورفی قراردادی پرسود امضا کرد و با تهیه‌کنندگان دان سیمپسون و جری بروکهایمر، قرارداد بلندمدتی منعقد کرد.

پارامونت فلسفه‌ای را اتخاذ کرد و در سال‌های 1986 و 87 در باکس آفیس اول شد و با بازی‌های Top Gun، Crocodile Dundee، Star Trek IV: The Voyage Home، The Golden Child، Ferris Bueller's Day Off و Children of a Lesser God در سال 1986 به موفقیت دست یافت - و در سال 1986 سهمی از بازار داخلی داشت. پلیس بورلی هیلز II، دست نخورده‌ها و ادی مورفی راو در سال 1987. (بررسی‌های دیگری مانند Coming to America در سال 1988، ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی در سال 1989 و روح دهه 1990 دنبال شد.)

از طرف تلویزیون، استودیو The Arsenio Hall Show، Entertainment Tonight، Cheers، Family Ties و Star Trek: The Next Generation را زیر نظر او راه اندازی کرد.

پس از چند سال دوری، مانکوسو در جولای 1993 به هالیوود بازگشت، زمانی که طی قراردادی که توسط مایکل اویتز از CAA تنظیم شده بود، توسط MGM متعلق به Credit Lyonnais به عنوان جایگزین آلن لاد جونیور به عنوان رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل انتخاب شد.

در دوران تصدی خود، او یونایتد آرتیستز را مجددا راه اندازی کرد (از زمان راکی ​​پنجم در سال 1990 فیلمی اکران نشده بود) و جان کالی، مدیر سابق برادران وارنر را برای اجرای آن استخدام کرد. Orion Pictures، The Samuel Goldwyn Co. و دارایی های PolyGram Filmed Entertainment را خریداری کرد. و شاهد اکران فیلم هایی چون دروازه ستاره ای (1994)، کوتاه شدن (1995)، قفس پرنده (1996) و سه فیلم جیمز باند بودیم.

مانکوزو تا آوریل 1999 دوام آورد، زمانی که کرک کرکوریان، مالک MGM، الکس یمنیدجیان را به عنوان رئیس و کریس مک گورک را به عنوان نایب رئیس جایگزین کرد.

او در 25 جولای 1933 در بوفالو به دنیا آمد. پدرش جورج بیش از چهار دهه برای اداره پست کار می کرد.

مانکوزو به‌عنوان راه‌انداز پاره وقت در تئاتر 3500 نفری لافایت شروع به کار کرد، سپس در حالی که هنوز در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو دانشجو بود، به عنوان دستیار مدیر انتخاب شد. پس از کالج، او در سال 1958 استخدام شد تا فیلم‌هایی را برای شرکت باسیل که مالک لافایت و 49 تئاتر دیگر در غرب نیویورک و پنسیلوانیا بود، بخرد.

در سال 1962، مانکوزو به عنوان یک رزروکننده فیلم در دفتر بوفالو به پارامونت پیوست و در سال 1970 معاون رئیس جمهور مستقر در تورنتو و مدیر فروش پارامونت کانادا شد. مدیر بخش غربی پارامونت، مستقر در لس آنجلس، در سال 1976؛ و معاون اجرایی بازاریابی و توزیع کل شرکت در سال 1979.

او در ژانویه 1983 به عنوان رئیس گروه فیلم متحرک انتخاب شد - این اولین شغل او درگیر تولید فیلم بود - و با استفاده از موزیک ویدیوها برای تبلیغ Flashdance و اکران برنده نهایی بهترین فیلم Terms of Endearment در آخر هفته که در آن زمان خواب آلود شکرگزاری بود، خود را متمایز کرد.

در سال‌های اخیر، مانکوسو سمت‌های رئیسی را در صندوق فیلم و تلویزیون و در خانه نمایش گفن داشت.

او همچنین از همسرش، فی، که در سال 1957 ازدواج کرد - آنها برای اولین بار در 12 سالگی ملاقات کردند - و دخترشان ماریا، طراح مد، به یادگار مانده است.