فرزندان لبنانی که در حملات اسرائیل از دست رفتند: «این بدترین جنبه این درگیری است. بچه ها می میرند. بچه ها سوختند

مردی با احتیاط کودکی را که کفن پوشیده بود از میان جمعیت بلند کرد و از ردیف قبرهایی که به زودی پر می‌شوند، عبور کرد و سپس جسد کوچک را در قسمت کوچکی در یک لبه قرار داد. یک خواهر و برادر با مهربانی در کنار او قرار گرفت. مجموعا شش نفر بودند، بزرگ‌تر، فاطمه، دختری 13 ساله. کوچکترین، احمد، پسری حدود یک ماهه.

این کودکان همگی از خانواده فرهت بودند که 12 نفر از آنها در ساعات اولیه روز دوشنبه 16 شهریور در حمله هوایی اسرائیل در کفار رومانه، استان نبطیه لبنان کشته شدند. در حالی که عزاداران گریه می‌کردند و یک پهپاد اسرائیلی با صدای بلند در بالای سرشان زمزمه می‌کرد، اجساد آنها را در خیابان‌ها به گورستان منتقل کردند. در همان زمان یک امدادگر 18 ساله به نام علی شهرور به خاک سپرده شد که در یک حمله جداگانه کشته شد.

سه نسل از خانواده فرهت در میان کشته شدگان بودند - یک مرد 80 ساله و یک زن 78 ساله. دو مرد 40 ساله؛ و دو زن 30 ساله. بیکر ملک، دوست خانوادگی، گفت که دو کودک جان سالم به در بردند - مصطفی هشت ساله و زینب 11 ساله. مردان جوان تر فرهت - حسن و حسین - در تابوت هایی که با پرچم های حزب الله پوشانده شده بودند عزاداری شدند، اگرچه ملک گفت که آنها غیرنظامی بودند، اگر حامیان آنچه در این منطقه به عنوان "مقاومت" شناخته می شود.

ملک گفت که بچه ها برای بازگشایی مدرسه به زودی پس از اختلالات طولانی در طول جنگ هیجان زده بودند. آنها در حال آماده شدن برای بازگشت بودند که کشته شدند.

ارتش اسرائیل - که خواستار خلع سلاح حزب الله است - به اشغال مناطق جنوبی لبنان ادامه می دهد. اخیرا کنترل عملیاتی یال علی طاهر در چند کیلومتری کفار رومانه را به دست گرفته است. در بیانیه ای آمده است که به دنبال پرتاب دو پهپاد انفجاری توسط حزب الله، در شبی که شهرور و خانواده فرهت کشته شدند، به چندین سایت زیرساختی تروریست ها در جنوب لبنان از جمله یک انبار اسلحه حمله کرد. همچنین گفته است که "چند تروریستی را که شناسایی شده بودند در حال انتقال تسلیحات ...

به منظور رفع تهدیدی که برای سربازان ارتش اسرائیل ایجاد می‌کردند».

در این بیانیه آمده است که این ادعا که "چند نفر غیرمجاز در نتیجه اعتصابات آسیب دیده اند" در حال بررسی است.

ملک گفت: این سرزمین ماست. آنها بچه ها را می کشند، این کاری است که انجام می دهند. او خبرنگاران را برای تحقیق در مورد قتل خانواده فرهات به چالش کشید: "شما می توانید خودتان بروید و خانه را بررسی کنید. اگر گلوله ای پیدا کردید، اسرائیل را به خاطر کشتن این کودکان سرزنش نمی کنیم."

در میان آوار، در محل ساختمان مسطح شده ای که خانواده در آن زندگی می کردند، کتاب های پاره پاره شده برای کودکان به دو زبان عربی و انگلیسی قابل مشاهده بود. تکالیف مدرسه سطح 2؛ و لباس های زنانه و کودکانه پوشیده از گرد و غبار، از جمله یک کفش پاشنه بلند و یک پمپ به سبک باله. یکی از تمرین‌های مدرسه، «روزی در خانه مادربزرگ» را توصیف می‌کرد که در آن دخترانی به نام زینب و فاطمه کیک پختند و با هم خندیدند.

وکلا بارها حملات هوایی اسرائیل را که خانه های غیرنظامیان را در لبنان و غزه هدف قرار داده است، محکوم کرده اند. در 18 ژوئن، گزارش جدیدی توسط کمیسیون مستقل تحقیقات بین‌المللی سازمان ملل، مقامات و نیروهای امنیتی اسرائیل را متهم کرد که «عمدا کودکان فلسطینی را هدف قرار می‌دهند که منجر به نسل‌کشی، جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی در نوار غزه و جنایات جنگی در کرانه باختری می‌شود».

در این بیانیه آمده است که آسیب های جسمی و روانی جدی توسط نیروهای امنیتی اسرائیل از 7 اکتبر 2023 منجر به کشته شدن حداقل 20179 کودک و مجروح شدن دست کم 44143 نفر شده است و "آسیب شدید و چند لایه به بقا، سلامت و رشد کودکان فلسطینی وارد شده است". در غزه، پزشکان از نام اختصاری برای کودکان قربانی حملات اسرائیل استفاده کرده اند: WCNSF یا "کودک زخمی، هیچ خانواده ای که زنده مانده است".

قتل عام در کفار رومانه یادآور ویرانی دیگری بود که کودکان لبنانی نیز با آن روبرو شده اند. در دوم سپتامبر، سازمان بین‌المللی «کودکان را نجات دهید» گفت که نیروهای اسرائیلی در شش ماه گذشته به طور متوسط ​​هر روز هفت کودک را کشته یا زخمی کرده‌اند.

این سازمان همچنین اعلام کرد که حداقل 100000 کودک بدون اقدام فوری برای بازسازی مدارس لبنان در معرض خطر غیبت در سال تحصیلی آینده هستند. با وجود آتش بس های متعدد، حدود 350000 نفر همچنان آواره هستند. Save the Children گفت که یک ارزیابی سراسری که توسط وزارت آموزش و پرورش و آموزش عالی انجام شد نشان داد که 340 مدرسه در شش ماه گذشته آسیب دیده یا ویران شده است.

کریستوف بولیراک، سخنگوی یونیسف در یک مصاحبه تلفنی گفت که جنگ در لبنان تنها یکی از یک سری بحران هایی است که در سال های اخیر زندگی کودکان لبنانی را مختل کرده است. می‌توانید تصور کنید که در شش سال گذشته، تمام این شوک‌های متوالی وجود داشته است که عمیقا و عمیقا کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، حتی اگر جزو کسانی نباشند که اعضای خانواده خود را از دست داده‌اند، حتی اگر جزو مجروحان نباشند؟» او پرسید.

من بارها در بیمارستان بستری شده‌ام. این بدترین جنبه این درگیری است. شما بچه‌هایی دارید که می‌میرند. بچه‌هایی دارید که سوخته‌اند. بدنشان، بلکه در احساساتشان.»

او گفت که به خاطر می آورد که دختر 13 ساله ای را دید که بعد از از دست دادن بیشتر خانواده اش از خواب بیدار شد و گفت که خواهان عدالت است. شنیدن این موضوع بسیار دشوار است و البته پاسخ به کودکانی که در این شرایط زندگی می کنند غیرممکن است.

شهر ارواح: اندوه و سرکشی در جنوب ویران شده لبنان

بولیراک گفت برخی از کودکانی که از حملات هوایی جان سالم به در می‌برند، به سال‌ها مراقبت پزشکی نیاز خواهند داشت – برای مثال آن‌هایی که پروتز دارند و در حین رشد نیاز به تعمیر و نگهداری دارند – و همچنین مراقبت‌های روانی اجتماعی، زیرا «این بسیار آسیب‌زا است». جراح فلسطینی-بریتانیایی، غسان ابوسیطاح، استاد کمکی در دانشکده پزشکی کالج ترینیتی دوبلین، در چند سال گذشته بسیاری از کودکان مجروح را در لبنان و غزه مداوا کرده است. او در لبنان از یک کودک با جراحات ترکش در صورت و چشم تعریف کرد که روی پاهای مادرش نشسته بود که مورد اصابت قرار گرفتند و مادرش فوت کرد.

او سه خواهر را که همگی به شدت مجروح شده بودند مداوا کرد. او گفت که مادر آنها در مراقبت های ویژه بود، در حالی که دختر چهارم کشته شد. یک کودک دیگر از ناحیه شکم اصابت کرده و قسمتی از پایش را از دست داده بود، پدرش در مراقبت های ویژه و مادرش در جای دیگری بستری شدند.

او گفت که کودکان مجروح جنگ به طور متوسط ​​به 8 تا 12 عمل جراحی نیاز دارند که با رشد بدن آنها نیاز به تعدیل است. در کنار آن، او گفت: "تأثیر ذهنی وحشتناک است".

او گفت که تقریبا همه کودکانی که او در لبنان معالجه کرده بود در خانه مجروح شدند. برای کودکان، خانه امن‌ترین مکان است و بنابراین وقتی بدترین اتفاقی که برای آنها می‌افتد در خانه رخ می‌دهد، کل جهان‌بینی آنها [متأثیر] می‌شود... آسیب جنگی در کودک به معنای واقعی کلمه آسیبی است که زندگی را تغییر می‌دهد، زیرا بر جسم، روان‌شناختی، اجتماعی، حتی نوع ذهنی وجودی تأثیر می‌گذارد، و این یک چیز دائمی است.»