فرزند شما می خواهد وگان شود. آیا باید به آنها اجازه دهید؟

سلام خوانندگان! Shayla اینجا را دوست دارد، روزنامه‌نگار علمی و طرفدار قدیمی Your Mileage May Vary. من مفتخرم که سیگال ساموئل را تا زمانی که او در مرخصی والدین است، همراهی کنم. من در حال بررسی سوالات شما هستم تا راهی برای کمک به درک ماهیت انسان و انتخاب های ما از طریق لنزهای متعدد: فلسفی، روانشناختی و فراتر از آن. لطفا هر گونه معضل عاطفی، جسمی/مغزی، جامعه شناختی، ادراکی، یا هر نوع معضل زندگی را که ممکن است داشته باشید، ارسال کنید.

فرزند من، 9 ساله، تصمیم گرفته است که گیاهخوار است. هیچ‌کدام از والدین او حتی گیاه‌خوار نیستند - ما از انواع «گوشت گاو تغذیه‌شده با مرغ و علف آزاد» هستیم. او در مورد گیاهخواری از دوستانش در مدرسه یاد گرفته است و به نظر می رسد که به تنهایی به موقعیت خود رسیده است. می‌خواهم انتخاب‌های اخلاقی او را تشویق کنم، اما من و مادرش موافقیم که بچه‌ها باید در این سن با غذاها و طعم‌های جدید آشنا شوند. او هیچ آلرژی یا عدم تحملی که ما می دانیم ندارد.

من نگرانم که ایجاد تطبیق برای محدودیت های غذایی او ممکن است منجر به یک عمر پرخوری شود، حتی اگر رویکرد او منطقی و اخلاقی باشد. به نظر می رسد وقتی من یا مادرش برای وعده های غذایی مشترکمان گوشت می پزیم، ناراحت است، حتی اگر گزینه دیگری برای او درست کنیم. برای حمایت از دخترم چه کار کنم؟

Hold the Beef عزیز،

زمانی که در سن دختر شما بودم، با پدر و مادرم به هاوایی رفتم. یک شب، شام را در ساحل خوردیم و دیدیم که خوکی از کوره بخار زیرزمینی بیرون می‌آید. از دیدن صورت و بینی آن وحشت کردم. بیشتر گوشتی که تا الان در زندگیم خورده بودم شبیه حیوانی نبود که از آن آمده بود. چند سال بعد، من یک گیاهخوار شدم، و سپس در 20 سالگی، یک گیاهخوار شدم.

آیا سوالی دارید که می خواهید در ستون بعدی Your Mileage May Vary به آن پاسخ دهید؟

این فرم ناشناس را پر کنید! مشترکان خبرنامه ستون من را قبل از هر کس دیگری دریافت می کنند و سوالات آنها برای نسخه های بعدی اولویت بندی می شود. اینجا ثبت نام کنید

من این داستان را به اشتراک می‌گذارم تا تعصب جزئی خود را در پاسخ به سؤال شما آشکار کنم، اما همچنین درک خود را از بیداری اخلاقی که ممکن است دختر شما تجربه می‌کند، آشکار کنم. همانطور که متوجه می شوید چگونه با فرزندتان در مورد آنچه که او تصمیم به خوردن دارد صحبت کنید، حداقل می توانیم در مورد جوانب مثبت و منفی خود گیاهخواری صحبت کنیم. درعوض، باید به این فکر کنید که فرزندتان چقدر باید استقلال داشته باشد، و اینکه آیا تصمیم‌گیری اخلاقی که می‌خواهد در آن شرکت کند، با مرحله رشد فعلی‌اش مطابقت دارد یا خیر.

مردم 18 ساله نمی شوند و ناگهان شروع به تعامل اخلاقی با دنیا می کنند. همانطور که بزرگ می شویم، سعی می کنیم درست و غلط را در تناسب ها و جهش ها درک کنیم. لارنس کولبرگ، روانشناس آمریکایی قرن بیستم، بیشتر به دلیل تلاش برای ردیابی رشد اخلاقی افراد در طول زندگی شناخته شده است.

کولبرگ برای رسیدن به شش مرحله اخلاقی، دوراهی های فرضی را به مردم ارائه کرد. در یک مثال، او از افراد در سنین مختلف درباره زنی در حال مرگ پرسید که می‌توان آن را با دارویی که ساخت آن ارزان بود، درمان کرد، اما تولیدکننده‌ای برای آن هزینه گزافی می‌گرفت. شوهر این زن در نهایت مواد مخدر را می دزدد. درسته یا غلط؟

کولبرگ مشاهده کرد که در پاسخ دادن به سوالاتی از این دست، کودکان خردسال دارای چیزی هستند که او آن را «اخلاق پیش عرفی» می نامد: تصورات آنها از درست و نادرست توسط والدینشان و اجتناب از تنبیه در هنگام زیر پا گذاشتن این قوانین دیکته می شود. به عنوان مثال، دلیل اصلی برای اینکه شام ​​خود را روی زمین نیندازید یا برادرتان را کتک نزنید، اجتناب از عواقب والدین بود، نه اینکه احساس کنید چیزی در آن عمل اشتباه است.

کولبرگ فکر می‌کرد که این مرحله تا حدود 9 سالگی ادامه داشت و در دوره بعدی، کودکان فهمیدند که فقط یک عمل صحیح وجود ندارد، بلکه افراد می‌توانند بر اساس بافت اجتماعی خود ایده‌های اخلاقی متفاوتی داشته باشند. برای جمع‌بندی سریع بقیه مراحل، هر کدام به سمتی پیش می‌رود که دیدگاه‌های بیشتری را در بر می‌گیرد - مانند توافق‌های اخلاقی لازم برای عملکرد یک جامعه - و پیچیدگی‌های بیشتری - مانند درک اینکه یک عمل به ظاهر غیراخلاقی می‌تواند در نهایت اخلاقی باشد، مانند سرقت دارو برای همسر خود.

این مفید است که مشخص کنید دخترتان کجا خود را در جدول زمانی کولبرگ پیدا می کند. به نظر می رسد که او در حال تغییر از مرحله اول و مرحله بعدی است. آنچه شما تصمیم گرفته اید - اینکه اگر گوشت آزاد باشد یا با علف بخورید اشکالی ندارد - دیگر برای دخترتان از نظر هدایت اقدامات خودش کافی نیست. این می‌تواند برای والدین لحظه‌ای دردناک باشد، اما حداقل، به گفته کولبرگ، نشانه بلوغ است. فرزند شما در این سن باید دوستان خود و همچنین تجربیاتی را که بدون شما داشته است، در هنگام انتخاب اخلاقی در نظر بگیرد.

اما من پدر و مادر او هستم، شما ممکن است اعتراض کنید. این لزوما به این معنی نیست که وظیفه شما ارائه دستورالعمل‌های سیاه و سفید است.

آلیسون گوپنیک، روانشناس و فیلسوف در دانشگاه کالیفرنیا برکلی، در مورد دیدگاه و شخصیت منحصر به فرد کودکان (از جمله نوزادان) نوشته است. او در کتاب خود به نام باغبان و نجار، این سوال را مطرح می کند که چگونه مردم عمل والدین را به عنوان داشتن اهدافی خاص برای فرزندانشان تعریف می کنند. او می نویسد که این رویکرد مانند یک نجار است که دستورالعمل ها را برای مونتاژ یک مبلمان از پیش تعیین شده دنبال می کند.

او استدلال می کند که فرزندپروری بیشتر شبیه باغبانی است: شما خاک و محیط را کشت می کنید و متوجه می شوید که می توانید هر تعداد گل، میوه یا سبزیجات مختلف تولید کنید. رشد مهم است، نه محصول نهایی کتاب.

من گوپنیک را در همسویی با ژان ژاک روسو، فیلسوف قرن هجدهم می بینم که رمان امیل یا درباره آموزش، خوانندگانش را با حمایت از رویکردی آزادتر و کودک محور در آموزش، شگفت زده کرد. امیل، پسر جوان ثروتمندی، - برخلاف انتظارات روز - بدون قوانین سختگیرانه آموزش می بیند. روسو فکر می‌کرد که نمی‌توانید کودک را سریع‌تر به بزرگسال تبدیل کنید، و تلاش احمقانه بود. او همچنین فکر می‌کرد که بچه‌ها باید با داشتن تجربیات خودشان در جهان، و یادگیری از آن‌ها، به جای درس‌های بیش از حد آموزشی، یاد بگیرند.

همانطور که دختر شما انگشت پای خود را در اخلاق خوردن گوشت فرو می برد، روسو همچنین به شما یادآوری می کند که از او انتظار نداشته باشید بالغ ترین ایده ها را در مورد گیاهخواری یا برنامه غذایی خود داشته باشد. او هنوز جوان است و ممکن است به ایده ای برخورد کرده باشد که از نظر اخلاقی برای او مهم است. نقش شما به‌عنوان والدین او این است که به او کمک کنید اخلاق ظریف خود را توسعه دهد، روندی که کولبرگ پیشنهاد می‌کند ادامه خواهد داشت و او را به سمت یک روش غذا خوردن سوق نمی‌دهد. باغبان رژیمی گوپنیک باشید، نه نجار.

البته، والدین حقوقی بر فرزندان خود دارند و موظف هستند که آنها را ایمن نگه دارند. وقتی ما جوان هستیم، همیشه برای انتخاب درست آماده نیستیم (برخی معتقدند این امر تا بزرگسالی نیز ادامه دارد). به عنوان مثال، اگر دختر شما تصمیم گرفت سیگار بکشد، شما وارد عمل می شوید زیرا انتخاب او بر سلامت او تأثیر منفی می گذارد. به عنوان والدین او، همچنان باید او را برای ایجاد عادات سالم راهنمایی کنید.

شما می گویید نگران این هستید که دخترتان بیش از حد حساس شود یا در صورت گیاهخوار شدن، در معرض غذاهای کافی قرار نگیرد. اما به جای عقب نشینی خود انتخاب، می توانید توضیح دهید که انتخاب او مستلزم چه چیز دیگری است. شما می توانید این کار را به روشی متناسب با سن انجام دهید. در مورد مواد مغذی که ممکن است در صورت دست کشیدن از خوردن گوشت، لبنیات و تخم مرغ از دست داده صحبت کنید و کتاب ها یا فیلم هایی در مورد غذاهایی که ممکن است جایگزین خوبی باشند پیدا کنید.

برای من، وگان شدن در واقع مرا در معرض انواع غذاهایی قرار داد که ممکن بود در غیر این صورت نمی‌خوردم: از غذاهای آسیایی و هندی که بسیار گیاه‌پسند هستند تا بسیاری دیگر از غذاهای گیاهی غنی از پروتئین و آهن. شما می توانید با دختر خود برای پختن غذاهای گیاهی برای کل خانواده همکاری کنید. هیچ چالشی بیشتر از ساختن توفوی لذیذ، جرقه یک آشپز خانگی نوپا را نمی‌زند.

باید اضافه کنم که من دیگر یک گیاهخوار نیستم. من از متعهد شدن به رژیم غذایی که همیشه راحت یا خوشمزه نبود، چیزهای زیادی یاد گرفتم تا از ارزش هایم حمایت کند. سپس، پس از بیش از یک دهه، دوباره تخم مرغ و ماهی را به رژیم غذایی خود اضافه کردم. این احتمال وجود دارد که دختر شما همچنان که سعی می‌کند اعمال خود را با دیدگاه‌های اخلاقی رشد یافته‌اش درباره جهان هماهنگ کند، به تغییر انتخاب‌های خود ادامه دهد.

چه او در نوجوانی با شما گوشت گاو تغذیه شده با علف بخورد یا نه، باید خوشحال باشید که به نظر می رسد او به تأثیری که در جهان دارد اهمیت می دهد. این بدان معناست که شما در حال پرورش فردی هستید که اخلاقش به شدت در حال رشد است، حتی اگر در بشقاب شام شما چیزی که او همه چیز را درک می کند تغییر کند.

پاداش: چیزی که من می خوانم

وقتی صحبت از توفو شد، مقاله‌ای را که جورج استیفمن (یک فرد خودخوانده توفو) برای مجله استریسک درباره نحوه تهیه کشک سویا در چین نوشته بود، دوباره مرور کردم. هشدار: این مقاله شما را گرسنه می کند! او در تمام آماده سازی های آشپزی خلاقانه توفو که به طور غم انگیزی در غرب وجود ندارد، شیرجه می زند.

چندین سال پیش، یک کتاب آشپزی گیاهی مخصوص کودکان خریدم، کتاب آشپزی گیاهی برای کودکان: دستور العمل های گیاهی آسان برای سرآشپزهای جوان. این هدیه ای برای یک خانواده غیر وگان بود، اما بچه مورد نظر علاقه مند بود که چگونه آشپزی کند، و وقتی بچه ها وگان می پزند، والدین لازم نیست نگران دست زدن به گوشت خام باشند! با نگاهی دوباره به این میان وعده ها و وعده های غذایی، چندین چیز خوشمزه را می بینم که حتی به عنوان یک غیر وگان و غیرکودک بدم نمی آید برای خودم درست کنم.

وقتی در دهه 2010 در شهر نیویورک وگان بودم، محدود به ساندویچ‌های توفوی غمگین و جوانه نبودم. به نظر می رسید هر هفته یک رستوران گیاهی کاملا جدید افتتاح می شود که همه غذاها را پوشش می دهد و سرآشپزهای ستاره ای در راس آن قرار دارند. اما اخیرا همه رستوران های گیاهی مورد علاقه من بسته شده اند. معلوم شد که تصور نمی‌کنم، همانطور که مارینا بولوتنیکوا از Vox در مقاله‌اش نوشت: «همه رستوران‌های گیاه‌خوار کجا رفتند؟» او بررسی می‌کند که چرا این موسسات کمیاب‌تر شده‌اند، و اگر کاملا ناپدید شوند، چه چیزهایی را از دست خواهیم داد.