فروش بدن های عالی را متوقف کنید، شروع به ایجاد انجمن های تناسب اندام کنید | نظر

وعده ژانویه مبنی بر شروعی تازه می تواند باعث شود که پیوستن به یک باشگاه ورزشی شروع یک زندگی متفاوت باشد.

حفظ این تعهد از طریق ضرب‌الاجل‌های کاری، مسئولیت‌های خانوادگی و هفته‌های ناامیدکننده پیشنهاد سخت‌تری است.

همانطور که صنعت تناسب اندام خود را برای فصل دیگری از تصمیمات آماده می کند، من معتقدم که باید در آنچه که به مردم ارائه می دهد، فراتر از چشم انداز یک بدن متفاوت، تجدید نظر کند.

گزارش معیار سال 2025 انجمن سلامت و تناسب اندام نشان می دهد که میانگین سالانه حفظ اعضا 66.4 درصد در میان اپراتورهای شرکت کننده است. نمونه آن 175 شرکت را در 27 کشور تحت پوشش قرار داد. این رقم مشخص نمی‌کند که چرا افراد ترک تحصیل در ژانویه را ترک می‌کنند یا اندازه‌گیری می‌کنند، اما به اپراتورها دلیلی می‌دهد تا فراتر از فروش عضویت نگاه کنند و آنچه مردم را تشویق به ماندن می‌کند، بررسی کنند.

نگرانی من این است که وقتی تناسب اندام عمدتا از طریق ظاهر و تحول سریع ارائه می شود، مشارکت می تواند مشروط به نتایج قابل مشاهده باشد.

ممکن است شخصی در حال ساختن یک روال مفید باشد اما احساس ناامیدی کند زیرا آینه آنچه را که انتظارش را داشت ارائه نکرده است. صنعت باید دلایل بیشتری برای بازگشت به آن فرد ارائه دهد.

من بر این باورم که ایجاد جوامع حمایتی باید محور این تلاش باشد. تمایل به تغییر ظاهر یک هدف شخصی مشروع است. اما این نباید تنها معیار پیشرفت یا بهای احساس استقبال باشد.

تجربه من به عنوان یک بازیکن سابق فوتبال کالج NCAA D1 و مربی شخصی نحوه تفکر من در مورد این تمایز را شکل داده است.

به جای اینکه شروع کنم با اینکه یک نفر چقدر سریع می تواند به یک بسته شش تکه دست پیدا کند، با نوع زندگی شروع می کنم که او می خواهد تناسب اندام خود را پشتیبانی کند. دویدن با یک کودک یا پیوستن به خواهر یا برادر برای فوتبال هدفی فراتر از مقایسه برای ورزش می‌دهد.

این امر گفتگو را به سمت هویت سوق می دهد، اما هویت باید جایی برای زندگی معمولی باقی بگذارد. کسی که برای حرکت ارزش قائل است نباید نیاز به سازماندهی هر روز در اطراف باشگاه داشته باشد.

من ترجیح می‌دهم به کسی کمک کنم تا دو یا سه بازدید هفتگی قابل کنترل را برنامه‌ریزی کند تا اینکه برنامه‌ای را تشویق کنم که قبلا در حفظ آن تردید دارد. روال مناسب متفاوت خواهد بود، اما انتظار باید واقع بینانه باشد.

من هم همین نگاه را به غذا دارم. من از پیتزا، چیزبرگر و بستنی لذت می برم و نمی خواهم فرهنگ تناسب اندام هر وعده غذایی را به آزمون شخصیت تبدیل کند.

بحث من اعتدال است تا کمال. کسی که یک تمرین برنامه ریزی شده را از دست می دهد یا متفاوت از آنچه در نظر گرفته شده غذا می خورد، باید احساس کند می تواند بدون تلقی این وقفه به عنوان یک شکست شخصی، روال خود را از سر بگیرد.

پشتیبانی می تواند این رویکرد را کاربردی تر کند. گروه ویژه خدمات پیشگیرانه جامعه حمایت اجتماعی مبتنی بر جامعه را برای افزایش فعالیت بدنی، از جمله سیستم های دوستان و گروه های پیاده روی توصیه می کند.

توصیه آن بر یک بررسی قدیمی از 9 مطالعه استوار است، بنابراین نباید به عنوان شواهد جدیدی در مورد حفظ ورزشگاه ارائه شود. با این حال از جدی گرفتن روابط در هنگام طراحی فرصت هایی برای فعال بودن پشتیبانی می کند.

برای یک باشگاه، این می تواند به معنای معرفی یک تازه وارد به یک گروه معمولی، ارائه یک شریک آموزشی اختیاری، یا بررسی حمایتی پس از غیبت باشد. اینها شیوه هایی هستند که اپراتورها می توانند آزمایش و بهبود ببخشند. نامیدن یک پایگاه مشتری جامعه کافی نیست. مردم به فرصت هایی برای توسعه روابط درون آن نیاز دارند.

همچنین جامعه نباید به تعهد دیگری تبدیل شود. برخی افراد ترجیح می دهند به تنهایی ورزش کنند. دیگران با هزینه‌ها، ساعات کاری نامناسب یا مسئولیت‌های مراقبتی روبرو هستند که دوستی نمی‌تواند آنها را برطرف کند.

تعهد معتبر به مشارکت باید شامل پرسیدن اینکه چه چیزی در سر راه کسی قرار می‌گیرد و انجام تنظیمات در صورت امکان باشد. تعلق باید انتخاب های مردم را گسترش دهد.

اگر صنعت همچنان به تغییر فیزیکی وعده غالب خود ادامه دهد، من نگرانم که از اعضایی که پیشرفت کمتری قابل مشاهده است چشم پوشی کند.

یک رویکرد فراگیرتر می تواند بازگشت پس از یک ماه سخت، یادگیری یک حرکت ناآشنا، یا ایجاد یک روال کارآمد را تشخیص دهد. این دستاوردها سزاوار تشویق هستند حتی زمانی که هیچ عکس دراماتیکی برای اشتراک‌گذاری وجود ندارد.

قبل از کمپین ثبت نام بعدی ژانویه، مدیران باشگاه باید هر پیشنهاد مقدماتی را با یک طرح پشتیبانی اختیاری جفت کنند. از اعضای جدید بپرسید که می‌خواهند در زندگی روزمره چه کارهایی را راحت‌تر انجام دهند، به آن‌ها کمک کنید تا برنامه‌ای واقع بینانه انتخاب کنند و اگر می‌خواهند به یک گروه یا شریک پیشنهاد دهید.

موانع را پیگیری کنید و مشارکت مداوم را در کنار ثبت نام های جدید ارزیابی کنید.

معیار باید این باشد که آیا افراد می توانند در هفته های ناقص به بازگشت ادامه دهند یا خیر. این آینده ای است که من می خواهم تناسب اندام بسازم.

جیمی باریوس بنیانگذار DUVA، بازیکن سابق فوتبال بخش اول NCAA و یک مربی شخصی با تجربه است. نظراتی که در این مقاله بیان می شود، نظر اوست.