فضانورد ISS اولین راهپیمایی فضایی کانادا را طی 7 سال در 29 اکتبر انجام خواهد داد: آن را به صورت زنده تماشا کنید

پیاده‌روی فضایی بعدی ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) بیشتر از حد معمول طعم برگ افرا خواهد داشت، زیرا یک فضانورد کانادایی اولین نفری خواهد بود که در هفت سال گذشته به خارج از مجموعه مداری می‌رود.

جاشوا کوتریک، فضانورد آژانس فضایی کانادا (CSA)، که همچنین سرهنگ نیروی هوایی سلطنتی کانادا است، به ایستگاه فضایی بین‌المللی کمک می‌کند تا منبع تغذیه خود را در طی اولین پیاده‌روی فضایی خود در تاریخ پنجشنبه (29 اکتبر) افزایش دهد. به کوتریک، آنیل منون، فضانورد ناسا ملحق خواهد شد که قبلا سه راهپیمایی فضایی انجام داده و همچنین به عنوان سرهنگ با نیروی فضایی ایالات متحده خدمت می کند.

این دو قرار است در ساعت 8 صبح به وقت شرقی (1200 به وقت گرینویچ) به خارج از آزمایشگاه مداری بروند و یک راهپیمایی فضایی را آغاز کنند که تقریبا 6 ساعت و 45 دقیقه طول خواهد کشید. می‌توانید آن را به صورت زنده در اینجا در Space.com تماشا کنید، با اجازه ناسا، از ساعت 6:30 صبح به وقت شرقی (1030 GMT) شروع می‌شود.

عکس رسمی جاشوا کوتریک، فضانورد آژانس فضایی کانادا. (اعتبار تصویر: آژانس فضایی کانادا) این اولین فعالیت از دو فعالیت خارج از وسیله نقلیه (EVA) برای Menon و Kutryk خواهد بود، که انتظار می‌رود دومین فعالیت زودتر از 5 نوامبر انجام شود. در طول دو راهپیمایی فضایی، فضانوردان هفتمین و هشتمین آرایه‌های خورشیدی Roll-Out ایستگاه فضایی بین‌المللی (iROSAs) را مستقر خواهند کرد.

iROSA ها در بالای آرایه های چند دهه ای موجود در ایستگاه فضایی بین المللی قرار دارند که به طور طبیعی با افزایش سن در حال تخریب هستند. اولین iROSA در سال 2021 عرضه شد. پس از نصب و راه اندازی هر هشت دستگاه، این ایستگاه شاهد افزایش منبع تغذیه آن از 160 کیلووات به حدود 215 کیلووات خواهد بود که تقریبا 30 درصد افزایش می یابد.

یک کپکام کانادایی هم

کپکام (ارتباط دهنده کپسول) برای هر دو راهپیمایی فضایی، فضانورد CSA، جنی گیبونز خواهد بود. او قبلا تجربه این نقش را دارد و به عنوان یک کاپیکام در ماموریت آرتمیس II ناسا در ماه آوریل گذشته در اطراف ماه خدمت می کرد. و اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، او به عنوان کاپکام اصلی برای Artemis III خدمت خواهد کرد، که در تابستان آینده فرودگرهای ماه را در مدار زمین آزمایش خواهد کرد.

همچنین فناوری فضایی کانادا، به ویژه Canadarm2 - بازوی روباتیک ایستگاه فضایی بین‌المللی که وظیفه پشتیبانی از پیاده‌روی فضایی، در میان سایر وظایف تعمیر و نگهداری را بر عهده دارد، به کوتریک و منون کمک خواهد کرد.

منون در مورد Canadarm2 در یک پست X در شنبه (24 اکتبر) گفت: "مشغول آماده سازی برای راهپیمایی های فضایی آینده است." کنترل‌کننده‌های زمینی اخیرا بازو را به «تنه» یا فضای ذخیره‌سازی فضاپیمای باری SpaceX Dragon منتقل کردند، که در اوایل ماه جاری دو آرایه iROSA را به ارمغان آورد. Canadarm2 IROSA‌ها را برداشت و آنها را به یک ناقل برای فضانوردان منتقل کرد. منون افزود: «حتی پیچ‌ها را قبل از پیاده‌روی‌های فضایی برای ما شل کرد... من از کمک سپاسگزارم».

در طول راهپیمایی فضایی 29 اکتبر، Canadarm2 حتی کارهای بیشتری انجام خواهد داد. Kutryk و Menon آرایه‌ای را از روی ریل حمل‌ونقل خود می‌لغزند و سپس Menon را به سکوی Canadarm2 می‌برند تا آرایه را در دستان خود قرار دهد. از داخل ایستگاه فضایی بین‌المللی، فضانوردان ناسا، لوک دلانی و جسیکا واتکینز، Canadarm2 را با دقت حرکت می‌دهند تا Menon و آرایه را در محل نصب پورت ISS قرار دهند و از کانال برق 2A پشتیبانی کنند. به گفته گرت هن، مدیر پرواز راهپیمایی فضایی ناسا، هر آرایه در هنگام جمع شدن حدود 10 فوت (3 متر) طول دارد و وزن آن در اینجا روی زمین 750 پوند (340 کیلوگرم) است.

او در یک کنفرانس مطبوعاتی در 20 اکتبر که پیش نمایش دو راهپیمایی فضایی آینده را نشان داد، گفت: بنابراین آژانس می داند که iROSA ها "کارهای زیادی برای رسیدگی دارند."

به این ترتیب، ناسا به نحوه انجام پیاده‌روی‌های فضایی قبلی iROSA نگاه کرد و «سری مانورهای زیبای جدیدی را ایجاد کرد، جایی که ما سعی کرده‌ایم به‌جای عضو خدمه، حول مرکز جرم واقعی آرایه‌ها بچرخیم». "این درسی بود که از EVA های قبلی آموختیم، که چگونه فکر می کردیم می توانیم آن را کمی خسته کننده تر در Anil کنیم."

Kutryk برای پیوستن به Menon به محل نصب، دست به دست می‌رود. در آنجا، این دو IROSA را با استفاده از یک "کیت mod" که در یک پیاده‌روی فضایی قبلی قرار داده شده، روی آرایه خورشیدی قدیمی‌تر قرار می‌دهند. Hehn توضیح داد: «ما یک سری پیچ‌ها برای اتصال ساختاری آن [IROSA] و رها کردن آن داریم تا این پیکربندی تا شده باز شود و اساسا از طول حدود 10 فوت به حدود 20 فوت [6 متر] برسد».

او افزود: "این آرایه ها به نوعی آنها را مانند یک دستبند محکم می بینم ... آنها اساسا یک سری آهن ربا در کناره خود دارند که با انرژی کافی در آنجا مستقر می شوند که به طور پیوسته به چرخش ادامه می دهند. این فرآیند در روز EVA حدود 10 دقیقه طول می کشد." پس از آن، فضانوردان نیاز به دسترسی به کابل های برق در زمانی که آن منطقه از ایستگاه فضایی زیر نور خورشید نیست. ایستگاه (مثل همیشه) در مدار خود حرکت خواهد کرد و هر 90 دقیقه دور زمین می چرخد، بنابراین زمان بندی مهم خواهد بود.

هن می‌گوید: «هر زمان که آن کابل‌های داغ را کنترل می‌کنیم، نمی‌توانیم هیچ خورشیدی روی آرایه‌ها داشته باشیم. اساسا، ما از یک جامپر برای گرد هم آوردن هم قدرت آرایه های قدیمی و هم این برق آرایه های خورشیدی جدید استفاده می کنیم تا به توانایی های تولید انرژی خود دست پیدا کنیم.»

EVA 5 نوامبر اساسا فضانوردان را وادار می کند که همان روش نصب را با آرایه دیگری انجام دهند، این بار به سمت سمت راست ایستگاه فضایی می روند. با این حال، آخرین نصب IROSA، کمی دورتر از ایستگاه، فراتر از دسترس Canadarm2 انجام خواهد شد. بنابراین فضانوردان یک "جهش جهشی" انجام می دهند تا به آنجا بروند.

هن گفت، پس از اینکه Menon، آرایه و Canadarm2 به محل نصب آورده شدند، Kutryk - به تنهایی به همان مکان حرکت می کند - به سکوی دیگری که روی خرپا ایستگاه نصب شده است، می رود و IROSA را از دست منون می گیرد. همانطور که Kutryk در جای خود منتظر می ماند، Menon از سکوی رباتیک خارج می شود، آن را از Canadarm2 به نقطه دیگری در خرپا ایستگاه فضایی منتقل می کند و سپس به سکو باز می گردد تا IROSA را برای نصب برای کانال برق 3B به طور ایمن نگه دارد.

هن گفت: "این راهی است که ما آن فاصله نهایی را که بازوی رباتیک به تنهایی قادر به انجام آن نیست، می بندیم."

کریس ویلیامز فضانورد ناسا هنگام پیاده روی فضایی عضلات خود را خم می کند. (اعتبار تصویر: ناسا/جسیکا میر) ربات های کانادایی، تیم های پشتیبانی - و بودجه جدید

آخرین راهپیمایی فضایی CSA در طول ماموریت قبلی آژانس هفت سال پیش بود که فضانورد دیوید سن ژاک را در آن شرکت داشت. در 8 آوریل 2019، سنت ژاک با موفقیت در طی یک گشت و گذار شلوغ در کنار فضانورد ناسا آن مک کلین با تجهیزات دشوار مبارزه کرد.

CSA 2.3 درصد به ISS کمک می کند، که معمولا هر پنج یا شش سال یک بار به پرواز در می آید. با این حال، اسلات کوتریک دو سال، از سال 2024 تا 2026، به تعویق افتاد، زیرا در ابتدا به او ماموریت داده شد تا با کپسول استارلاینر بوئینگ پرواز کند، که به دنبال مشکلات متعددی که در طول پرواز نمایشی خدمه آن در سال 2024 رخ داد، نیاز به آزمایش پرواز بیشتری دارد.

کوتریک، که اول اکتبر را با یک فضاپیمای SpaceX Crew Dragon به همراه سه فضانورد دیگر به فضا پرتاب کرد، هیجان سیاسی و صنعتی زیادی را در کانادا ایجاد کرده است. ماموریت او نشان دهنده پرتاب یک جفت نادر از فضانوردان CSA در یک سال است، همانطور که جرمی هانسن فضانورد Artemis II در ماه آوریل به فضا پرتاب شد. (آخرین باری که این اتفاق افتاد در سال 2009 بود، زمانی که رابرت تیرسک در حال انجام یک گشت و گذار طولانی مدت در ایستگاه بود و جولی پایت در طی یک ماموریت دو هفته ای شاتل فضایی از آن بازدید کرد.) مأموریت‌های فضانوردان کانادایی غیرمعمول هستند، حتی زمانی که شامل مأموریت‌های خصوصی - یا فضانوردان غیر دولتی CSA، مانند ناسا که اکنون بازنشسته شده‌اند.

فضانورد اندرو فوستل، که دارای تابعیت دوگانه ایالات متحده و کانادا است. بنابراین کانادا از ماموریت جدید CSA به عنوان یک کاتالیزور استفاده می کند. در هفته های اخیر، کانادا چندین تعهد دولت و صنعت را برای حفظ شتاب حتی پس از بازگشت Kutryk بهار آینده اعلام کرد.

به عنوان مثال، کانادا به تازگی اولین گروه فضایی دو حزبی خود را اعلام کرد که هانسن را به عنوان مشاور فضایی نخست وزیر معرفی کرد، متعهد شد که به زودی اولین استراتژی فضایی خود را از سال 2019 به CSA ارائه دهد و قول داد، در صورت امکان، ماموریتی را برای گیبون در سال آینده اعلام کند. (ممکن است مورد دوم به عواملی مانند در دسترس بودن ناسا برای مأموریت ها بستگی داشته باشد، زیرا کانادا به تنهایی فضانوردان را پرتاب نمی کند.)

در بخش صنعت، وزارت دفاع کانادا هفته گذشته به شرکت پرتاب NordSpace 20 میلیون دلار CDN (14 میلیون دلار آمریکا) برای یک قرارداد دسترسی 10 ساله به سکوی پرتاب در فرودگاه فضایی جوان این شرکت در استان نیوفاندلند و لابرادور قول داد. هزینه های اضافی ماموریت در هنگام سفارش پرداخت می شود. کانادا همچنین اخیرا 200 میلیون دلار CDN (140 میلیون دلار) به خدمات پرتاب دریایی طی 10 سال وعده داده است و متعهد به ایجاد سکوی پرتاب در فرودگاه فضایی نوظهور این شرکت در نوا اسکوشیا است.