فعالیت های اجتماعی متنوع و پایدار ممکن است شناخت را در سنین بالاتر تقویت کند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یافته‌های یک مطالعه بین‌المللی بزرگ که به صورت آنلاین در مجله اپیدمیولوژی و سلامت جامعه منتشر شده است، نشان می‌دهد که فعالیت‌های اجتماعی متنوع و پایدار ممکن است عملکرد شناختی را تقویت کرده و کاهش سلامت مغز مرتبط با افزایش سن را کاهش دهد.

یافته‌ها نشان می‌دهند که درگیر شدن منظم در سه یا بیشتر از این فعالیت‌ها، و از جمله عضویت داوطلبانه و عضویت در باشگاه ورزشی در میان آنها، به‌ویژه در کمک به تیز نگه داشتن ذهن مؤثر است.

به گفته محققان، تخمین زده می شود که زوال عقل، که قبل از آن اختلال شناختی ایجاد می شود، نزدیک به 153 میلیون نفر را تا سال 2050 تحت تاثیر قرار دهد. در حالی که چندین مطالعه به ارتباط بین فعالیت‌های اجتماعی و عملکرد شناختی و زوال عقل پرداخته‌اند، یافته‌ها متناقض بوده‌اند.

آنها پیشنهاد می کنند که این ممکن است به دلیل حجم نمونه کوچک، تنوع جغرافیایی محدود و تفاوت در تعاریف و اندازه گیری های مورد استفاده برای فعالیت های اجتماعی و نتایج شناختی باشد.

در تلاشی برای غلبه بر برخی از این مسائل، محققان از داده‌های بلندمدت ادغام شده از پنج نظرسنجی ملی که در 24 کشور حضور داشتند، استفاده کردند.

این نظرسنجی ها عبارت بودند از: مطالعه بهداشت و بازنشستگی ایالات متحده (HRS، امواج 10-15، 2010-21). مطالعه طولی انگلیسی پیری (ELSA، امواج 4-9، 2008-19). مطالعه طولی سلامت و بازنشستگی چین (چارلز، امواج 1-4، 18-2011). مطالعه سلامت و پیری مکزیک (MHAS، امواج 3-5، 2012-18)؛ و بررسی سلامت، پیری و بازنشستگی در اروپا (اشتراک گذاری، امواج 4-8، 2011-20).

از شرکت کنندگان در هر موج در مورد نوع و تعداد فعالیت های اجتماعی که در آن شرکت می کنند سؤال شد و عملکرد شناختی آنها در هر موج با استفاده از آزمون های حافظه و عملکرد اجرایی ارزیابی شد.

نتایج آزمون نمره z عملکرد شناختی جهانی را ایجاد کرد، با نمرات z بالاتر نشان دهنده عملکرد شناختی بهتر است.

در مجموع، 57793 شرکت کننده در این مطالعه وارد شدند. میانگین سنی آنها بین 57 تا 73 سال بود و به طور متوسط ​​6 سال پیگیری شدند.

تجزیه و تحلیل نمرات z-شناختی تلفیقی نشان داد که افرادی که در فعالیت‌های اجتماعی شرکت می‌کنند نمرات بیشتری نسبت به افرادی که انجام نمی‌دهند داشتند، با افزایش نمرات همراه با تعداد فعالیت‌های اجتماعی.

به نظر می‌رسد درگیر شدن در حداقل سه مورد از این موارد، بیشترین سطح محافظت را در برابر اختلالات در حافظه و عملکرد اجرایی فراهم می‌کند: افرادی که این کار را انجام می‌دهند، در طول دوره ردیابی، نسبت به کسانی که هیچ‌کدام را انجام نمی‌دهند، نمره z-شناختی سالانه بالاتری داشتند.

داوطلبانه و عضویت در باشگاه ورزشی با خطر کمتر زوال شناختی در هر پنج گروه مرتبط بود، در حالی که شرکت در دوره‌های آموزشی و مراقبت از کودکان به طور قابل‌توجهی با نمرات z شناختی بالاتر سال به سال مرتبط بود.

اما مشارکت فعال در گروه های سیاسی، اجتماعی، کلیسا و مذهبی به طور مداوم با افزایش شناختی مرتبط نبود.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که ارتباط مثبت بین فعالیت‌های اجتماعی و عملکرد شناختی در بین زنان، افراد 60 ساله و بالاتر، افراد با سطح تحصیلات بالاتر، افرادی که افسرده نبودند، افرادی که تنها زندگی می‌کردند، افراد دارای وزن طبیعی، کسانی که در مناطق روستایی زندگی می‌کردند و کسانی که سیگار می‌کشیدند و/یا الکل می‌نوشیدند قوی‌تر بود.

این یک مطالعه مشاهده ای است، بنابراین نمی تواند علت و معلول را ایجاد کند. و محققان محدودیت های مختلفی را برای یافته های خود تأیید می کنند. اینها شامل عدم استانداردسازی در پنج نظرسنجی، تنها تعدیل جزئی برای عوامل بالقوه تأثیرگذار و تمرکز بر کمیت فعالیت‌های اجتماعی، به استثنای کیفیت، انگیزه و تجربه است که ممکن است همه آنها به یک اندازه مهم باشند.

به گفته محققان، کاملا مشخص نیست که چگونه فعالیت‌های اجتماعی می‌توانند از زوال شناختی محافظت کنند، اما چندین توضیح قابل قبول وجود دارد.

اینها شامل فرضیه "استفاده از آن یا از دست دادن آن" است، که پیشنهاد می کند درگیری پایدار در فعالیت های تحریک کننده شناختی ممکن است انعطاف پذیری عصبی را افزایش دهد و ارتباطات سیناپسی را تقویت کند.

همچنین تصور می‌شود که سطح تحصیلات بالاتر کارایی عصبی و ظرفیت جبرانی را افزایش می‌دهد، انعطاف‌پذیری را در برابر تغییرات آسیب‌شناسی عصبی مرتبط با افزایش سن افزایش می‌دهد، در حالی که مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی معنادار ممکن است بهزیستی روانی را ارتقا دهد. به گفته محققان، این به نوبه خود ممکن است عملکرد نورواندوکرین را تعدیل کند و اثرات مضر استرس مزمن را بر ساختار و عملکرد هیپوکامپ کاهش دهد.

آنها می نویسند: "در مجموع، این یافته ها نشان می دهد که فعالیت های اجتماعی ممکن است به عنوان یک عامل محافظتی چند بعدی در برابر زوال شناختی در افراد مسن عمل کند."

آنها نتیجه می گیرند: "این نتایج بر اهمیت توسعه و اجرای مداخلات هدفمند با هدف ترویج مشارکت اجتماعی متنوع و پایدار در میان سالمندان به عنوان یک استراتژی مناسب برای کاهش خطر زوال شناختی مرتبط با سن تاکید می کند."

ارتباط بین فعالیت اجتماعی و تقویت شناختی در میان سالمندان: نتایج حاصل از پنج مطالعه کوهورت طولی، مجله اپیدمیولوژی و سلامت جامعه (2026). DOI: 10.1136/jech-2025-225670

اطلاعات مجله: مجله اپیدمیولوژی و سلامت جامعه

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →