فن آوری نظامی چین در هر دو طرف جنگ عربستان و حوثی ها ظهور می کند
یکی از کارشناسان به نیوزویک از یک "مسابقه تسلیحاتی منطقه ای" گفت که در آن هم عربستان سعودی و هم حوثی ها به دنبال فناوری نظامی چین هستند.
معاون سردبیر، امنیت ملی و سیاست خارجی
تسلیحات و اجزای مرتبط با چین توسط ناظران در دستان هر دو طرف یکی از انفجاری ترین اپیزودهای بحران خاورمیانه شناسایی شده است.
تصاویری که در ماه سپتامبر در فضای مجازی منتشر شد، ظاهرا بقایای یک موشک بالستیک کوتاه برد Dongfeng-15A (DF-15A) تولید چین در یمن را نشان می دهد.
گفته می شود که این سلاح توسط عربستان سعودی علیه انصارالله این کشور همسایه مورد حمایت ایران شلیک شده است که به جنبش حوثی نیز معروف است و در حاشیه جنگ آمریکا با ایران درگیر درگیری عمیق با پادشاهی و متحدان محلی یمنی آن بوده است.
در همین حال، گزارش جداگانهای که ماه گذشته توسط ناظر تحقیقات تسلیحات درگیری (CAR) منتشر شد، تلاشهای انصارالله را برای دستیابی به قطعات چینی نیز شناسایی کرد.
این یافته ها بر اساس محتویات گزارش شده از چهار کانتینر است که در ماه ژوئیه توسط دولت به رسمیت شناخته شده بین المللی یمن توقیف شده بود، که ظاهرا نشان دهنده تلاش این گروه برای توسعه نسخه خود از موشک بالستیک میان برد خیبر شکن ایران است.
در حالی که مقامات چینی به شدت هر گونه تلاش برای برافروختن شعله های درگیری را که خاورمیانه را ویران کرده است رد می کنند، تحلیلگران می گویند که این تحولات بر برخی از مناطق تیره تر نفوذ دفاعی جهانی پکن و یک شکست بزرگ برای تلاش های بین المللی کنترل تسلیحات تمرکز می کند.
جفری لوئیس، مدرس مرکز امنیت و همکاری بینالملل دانشگاه استنفورد، عضو پژوهشی و پژوهشی اخبار و سیاست خارجی دانشگاه استنفورد، گفت: «من مطمئن هستم که هم عربستان سعودی و هم حوثیها از فناوری چین در برنامههای موشکی خود استفاده میکنند، اگرچه در مورد حوثیها مشخص نیست که آیا این فناوری صرفا از طریق ایران ارائه میشود یا کمک مستقیم چین وجود دارد.
وی با بیان اینکه پیامد اصلی کمک چین این است که رژیم جهانی برای محدود کردن گسترش موشکها به طور همهجانبه شکست خورده است، افزود: «این فناوریها بهطور گسترده در اختیار دولتهای ملت و بازیگرانی هستند که میخواهند دولتهای ملی باشند».
نه ریاض و نه پکن در اختیار داشتن یا استفاده عربستان از DF-15A که ممکن است اولین حضور خود در میدان نبرد را نشان دهد، تایید نکرده اند.
عربستان سعودی مدتهاست که در مورد برنامه موشکی خود پنهانکاری کرده است. اما اعتقاد بر این است که معامله شریک دیرینه ایالات متحده با موشک های چینی حداقل به سال 1987 باز می گردد، زمانی که عربستان سعودی بعدا توسط سیا ارزیابی شد که در پایان جنگ ایران و عراق تعدادی موشک بالستیک میان برد DF-3A را به دست آورده است.
در سال 2014، نیوزویک گزارش داد که عربستان سعودی موشکهای بالستیک میانبرد DF-21 مدرنتری را بهعنوان بخشی از قرارداد سال 2007 توسط سیا به دست آورده است. هر دو DF-3 و DF-21 قادر به میزبانی از کلاهکهای هستهای هستند، اگرچه هیچ نشانهای از تلاش ریاض برای دستیابی به چنین سلاحهای کشتار جمعی وجود ندارد.
همچنین در سال 2014، عربستان سعودی ناوگان DF-3 خود را برای اولین بار در یک رژه نظامی به نمایش گذاشت. این نمایشگاه دههها گمانهزنی در مورد دستیابی ریاض به موشکهای چینی را تأیید کرد، در حالی که گزارشهایی مبنی بر قرارداد دیگری که شامل انتقال فناوری است که به پادشاهی اجازه میدهد تولید موشکی داخلی خود را تقویت کند، در سال 2021 منتشر شد که با واکنش برخی صداها در واشنگتن مواجه شد.
محققان FPRI ماه گذشته چیزی را شناسایی کردند که به نظر میرسید توسعه زیرساختها در کارخانه موتور الدوادیمی عربستان سعودی باشد، که نشاندهنده تسریع تلاشها برای تولید موشکهای سوخت جامد است که میتوانند طولانیتر ذخیره شوند و سریعتر از جایگزینهای سوخت مایع پرتاب شوند.
عربستان سعودی همچنین مقادیر قابل توجهی تسلیحات از ایالات متحده خریداری کرده است، از جمله سامانههای موشکی پاتریوت و تاد، موشکهای هوا به هوای AIM و سکوهای کوتاهبرد برای هدف قرار دادن اهداف زمینی. اما لوئیس توضیح داد که واشنگتن محدودیت هایی را در مورد سایر انواع تسلیحات نشان داده است.
وی با اشاره به استثنائات نادری مانند فروش موشکهای کروز تاماهاوک به استرالیا و ژاپن گفت: برای عربستان سعودی، محدودیت اساسی این است که برخلاف بسیاری از حوزههای دیگر فناوری نظامی، ایالات متحده موشکهای دوربرد سطح به زمین، حتی برای متحدانش عرضه نمیکند.
لوئیس افزود: چین تامین کننده ترجیحی عربستان سعودی و ترکیه است زیرا از نظر مهم، تنها تامین کننده غیر از کره شمالی است.
پیتر ویزمن، محقق ارشد تسلیحات و خلع سلاح در مؤسسه تحقیقات صلح بینالمللی استکهلم، همچنین مشاهده کرد که «علاقه عربستان سعودی به تسلیحات چینی تا حدی به این موضوع مربوط میشود که ایالات متحده و کشورهای اروپایی در تأمین سلاحهایی مانند موشکهای بالستیک، پهپادهای دوربرد و موشکهای کروز به عربستان سعودی کمتر توجه نشان میدهند».
در همان زمان، ویزمن به نیوزویک گفت: «برخی از معاملات تسلیحاتی که عربستان سعودی در چند دهه گذشته با چین به توافق رسیده است، ممکن است به این صورت توضیح داده شود که عربستان سعودی در حال آزمایش آنچه چین برای قیمتهای پایینتر پیشنهاد میکند و ارزیابی این است که چگونه میتواند عرضهکنندگان تسلیحات خود را متنوعتر کند».
روند همکاری دفاعی چین و عربستان از مدت ها قبل از جنگ ایران و آمریکا پیش است. با این حال، تحلیلگران سعودی درخواستها را برای تنوع بخشیدن به زنجیرههای تامین نظامی و حتی تلاشهای انرژی هستهای در میان تردیدها نسبت به تعهدات امنیتی واشنگتن تسریع کردهاند.
ریاض اکنون از محدودیتهای مادی کمکهای نظامی ایالات متحده در صورت درگیری طولانیمدت آگاه است و همچنین در حال تجربه یک محاصره جغرافیایی از تهدیدات (از سوی ایران، حوثیها در یمن و شبهنظامیان عراقی طرفدار ایران) است، بنابراین نسبت به گذشته برای تحقیقات متنوع و حتی غیرمجاز ایتالیایی بازتر است. موسسه مطالعات سیاسی بین المللی، به نیوزویک گفت.
اردمانی گفت: «هدف اصلی آن تبدیل شدن به یک تولید کننده تسلیحات برای دفاع از خود است، بنابراین علاقه مند به کسب دانش و توسعه قابلیت ها است.
اما عربستان سعودی در این تلاش تنها نیست. او استدلال کرد که انصارالله همچنین در بازار است زیرا به دنبال "سرمایه گذاری از اتحاد تنگاتنگ با ایران" است، در حالی که "از دام یک رابطه انحصاری که ممکن است حرف آخر آنها در مورد تصمیمات استراتژیک را از بین ببرد، اجتناب می کند."
اردمانی این نتیجه را نوعی "مسابقه تسلیحاتی منطقه ای" توصیف کرد که در آن عربستان سعودی با ایران و متحدانش بر سر توانایی های حمله دوربرد رقابت می کرد، در حالی که انصارالله به دنبال توسعه بیشتر "شبکه مقاومت" خود بود.
همانطور که اغلب در مورد درگیریهای بزرگ مقیاس جهانی مانند بحران خاورمیانه و جنگ روسیه و اوکراین اتفاق میافتد، بازوهای صادرکنندگان عمده راهی برای ظهور بدون مبادلات مستقیم دارند.
کارشناسان و وبلاگ نویسان نظامی چین قبلا مشاهده کرده بودند که انصارالله از انواع موشک کروز ضد کشتی C-802 چین برای هدف قرار دادن کشتی های تجاری و نظامی در دریا استفاده کرده است، از جمله در حمله سال 2016 به ناوشکن موشک راهنمای کلاس میسون آرلی بورک.
ویزمن تهران را به عنوان گره کلیدی در ارتباط می دید.
وی گفت: «حوثیها از موشکهای ضد کشتی و موشکهای بالستیکی که از ایران منشأ میگیرند استفاده میکنند». ایران چنین موشکهایی را حداقل تا حدی با فناوریهای چینی تولید میکند.»
اگر انصارالله تلاش خود را برای توسعه مدل های خود ادامه دهد، او استدلال کرد که جمهوری اسلامی منبعی حیاتی برای الکترونیک و سایر قطعات ضروری، از جمله قطعاتی که منشا آن چین است، باقی خواهد ماند.
ویزمن گفت: «بسیاری از این قطعات را میتوان از منابع تجاری در چین تهیه کرد. این احتمال وجود دارد که حوثی ها اجزای خود را از طریق آن شبکه های تدارکاتی ایران دریافت کنند.
ردپای فزاینده فناوری نظامی چین در مناقشه منطقه، این پتانسیل را دارد که فشار بیشتری بر اقدام متعادل پکن بین ایران، عربستان سعودی و سایر بازیگران وارد کند.
هونگدا فن، مدیر مرکز چین-خاورمیانه در دانشگاه شائوکسینگ و محقق مدعو در دانشگاه ملی سنگاپور، به دنبال تمایز بین گزارش های تایید نشده و "همکاری نظامی و دفاعی عادی بین چین و کشورهای خاورمیانه" بود.
فن به نیوزویک گفت: «چنین همکاری میتواند به رفع نیازهای دفاعی مشروع کشورهای منطقه و ایجاد فرصتهایی برای صنعت دفاعی چین کمک کند. «عملکرد تجهیزات نظامی چین ممکن است توجه بین المللی بیشتری را به خود جلب کند.
فن گفت: «با این حال، افزایش فروش تسلیحات لزوما به معنای نفوذ سیاسی چین در خاورمیانه نیست. چین روابط دوستانه با کشورهای منطقه دارد و ثبات منطقه برای منافع بلندمدت این کشور ضروری است.
علیرغم همکاری طولانی مدت دفاعی چین با عربستان سعودی، پکن نیز روابط نزدیکی با تهران دارد. دو کشور در سال 2021 به یک توافقنامه مشارکت استراتژیک بزرگ دست یافتند و چین با اختلاف بزرگترین واردکننده نفت ایران است.
امیر حیات مقدم، نماینده ارشد مجلس ایران اخیرا به رسانههای محلی گفته است که چین در کنار عراق، هند و قطر در میان چهار کشوری است که ایران به رغم محاصره جمهوری اسلامی، مجوز استفاده از تنگه هرمز را میدهد. به نظر می رسد که انصارالله گذرنامه مشابهی را برای استفاده از آبراه های استراتژیک به پکن ارائه کرده است.
به نظر می رسد داده های کشتیرانی که نیوزویک در ماه ژوئیه بررسی کرد، عبور دست کم دو کشتی بزرگ نفت خام با پرچم چین را از ایستگاه باب المندب تنها چند ساعت پس از هدف قرار دادن دو کشتی سعودی در دریای سرخ همسایه نشان می دهد.
با این حال، وقتی صحبت از علاقه انصارالله به زرادخانه پکن به میان می آید، فان استدلال کرد که "مقامات چینی به صراحت این ادعاها را رد کرده اند که حوثی ها از قطعات منشأ چینی برای ساخت موشک استفاده کرده اند."
مقامات چینی، از جمله ژی فنگ سفیر چین در ایالات متحده، طی مصاحبه ای با نیوزویک در ماه می، گزارش هایی مبنی بر تامین سلاح به ایران در طول درگیری های جاری را رد کرده اند.
در بیانیه ای که با نیوزویک به اشتراک گذاشته شد، سخنگوی سفارت چین، لیو چانگ، اظهار داشت که "چین به طور مداوم رویکرد محتاطانه و مسئولانه ای را در قبال صادرات محصولات نظامی حفظ کرده است." و، "بر اساس قوانین و مقررات کنترل صادرات ملی خودمان، و همچنین تعهدات بین المللی خود، چین نظارت دقیقی بر اقلام با استفاده دوگانه اعمال می کند."
لیو گفت: «در حال حاضر، درگیریها در خاورمیانه طولانی شده و تهدید به سرریز کردن آن است؛ گفتوگو و مذاکره تنها راه مناسب برای دستیابی به راهحل است. چین آماده تقویت ارتباطات و گفتوگو با کشورهای منطقه است. اولویت فوری جلوگیری از تشدید درگیری در خاورمیانه است که تنها رنج بیشتری را برای مردم منطقه به همراه خواهد داشت.»
وی افزود: «چین با هدایت ابتکارات و پیشنهادات ارائه شده از سوی رئیس جمهور شی جین پینگ برای ارتقای صلح و امنیت در خاورمیانه و حفظ موضعی عینی و بی طرفانه، چین در کنار همه طرف های مرتبط برای کمک به بازگرداندن صلح به منطقه به کار خود ادامه خواهد داد.»
نیوزویک برای اظهار نظر با نمایندگان عربستان سعودی و انصارالله تماس گرفته است.
فن، به نوبه خود، اذعان داشت که "استفاده از سلاح های ساخت چین توسط کشورهای درگیر در درگیری ها ممکن است چالش های دیپلماتیک برای پکن ایجاد کند." او همچنین تاکید کرد که بعید است چین از هیچ بازیگری حمایت کند زیرا برای تنشزدایی تلاش میکند که میتواند سودآورتر از معاملات تسلیحاتی باشد.
فن گفت: «من معتقدم منافع چین در خاورمیانه بسیار فراتر از فروش تسلیحات است. ثبات منطقهای، توسعه اقتصادی و همکاری با کشورهای منطقه برای پکن بسیار مهمتر است.»
برای این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جیسون لمون و آنتونی موری.
متن اصلی (انگلیسی)
China's Military Tech Emerges on Both Sides of Saudi-Houthi War
One expert told Newsweek of a "regional arms race" in which both Saudi Arabia and the Houthis seek Chinese military technology.