"فکر نمی کنم اینجا دیگر خانه ما باشد": دانشمندان آمریکا را ترک می کنند زیرا کاهش تحقیقات ترامپ آنها را به خارج از کشور سوق می دهد.

هالی فروهلیچ مطمئن بود که حرفه علمی خود را در ایالات متحده سپری خواهد کرد. خانواده او از سال 1700 در آمریکا بوده است.

اما در دو سال گذشته، کمک‌های مالی تأخیر فدرال و ترس از آینده، او را برانگیخت تا زندگی‌اش را در جعبه ببندد. او به همراه همسر و دخترش به فنلاند نقل مکان کرد و در دانشگاه هلسینکی به تحقیقات خود ادامه می‌دهد - در مورد اینکه چگونه ماهی‌ها، صدف‌ها و جلبک‌های دریایی که انسان‌ها می‌خورند به تغییرات آب و هوایی واکنش نشان می‌دهند.

زمانی که سال گذشته دولت ترامپ شروع به تعلیق تحقیقات علمی ایالات متحده کرد، روند اعطای کمک های مالی فدرال را از بین برد و تلاش کرد نفوذ سیاسی بیشتری بر پروژه هایی که بودجه دریافت می کنند اعمال کند، دانشگاه های خارجی فرصتی را دیدند. آن‌ها برنامه‌هایی را برای جذب محققان آمریکایی در خارج از کشور اتخاذ کردند و نوید جریان‌های پایدارتر بودجه و آزادی آکادمیک را دادند.

از آن زمان، بسیاری طعمه را گرفته اند. در حالی که هیچ راهی برای تعیین کمیت تغییر کلی در سراسر کشور وجود ندارد، دانشمندان، محققان و گروه‌های حرفه‌ای می‌گویند این تغییر واضح، بی‌سابقه و نگران‌کننده است.

توبین اسمیت، معاون ارشد روابط دولتی و سیاست عمومی انجمن دانشگاه‌های آمریکا، می‌گوید: «تقریبا می‌توانید با هر معاون رئیس‌جمهوری برای تحقیقات در یک دانشگاه صحبت کنید و آن‌ها به شما می‌گویند که یک یا دو دانشکده برتر از دست داده‌اند».

لیز هیوستون، سخنگوی کاخ سفید گفت که ترامپ در حال «پایان دادن به ضایعات» است و «متعهد است که آمریکا را رهبر جهان در نوآوری‌های علمی نگه دارد، و این به معنای تأمین بودجه علم واقعی است».

اما بر اساس گزارش آوریل از ائتلاف تامین مالی تجارت برای تحقیقات فدرال، بیش از نیمی از ایالت های آمریکا دانشمندان خود را به دلیل برنامه های استخدام در سایر کشورها از دست داده اند. در ماه مارس گذشته، دانشمندان بیومدیکال در اوایل دوران شغلی حدود 20 درصد کمتر احتمال داشت که بگویند "اکنون" در ایالات متحده خواهند ماند، در مقایسه با یادآوری آنها از احساسی که شش ماه قبل داشتند. و دکتری فیزیک به گفته مؤسسه فیزیک آمریکا، فارغ التحصیلان در سال 2025 با بالاترین میزان در 30 سال گذشته ایالات متحده را ترک کردند.

به گفته دانشمندان، کشورهایی از جمله کانادا، فرانسه، بلژیک و فنلاند استخدام‌های خود را از مؤسسات ایالات متحده تبلیغ می‌کنند، که به گفته دانشمندان، برای کشوری که دور و بر جهان در جوایز نوبل پزشکی، فیزیک و شیمی پیشتاز است، یک پیشرفت نگران‌کننده و شگفت‌انگیز است.

کریستین استاویتز که اکنون در دانشگاه بیرمنگام در انگلستان مشغول به کار است، می گوید: «این شهر در گذشته بر روی تپه ای بود که همه ما می خواهیم به آنجا برویم. من فکر می‌کنم که این از دست دادن شهرت به سختی قابل اندازه‌گیری است، اما در عین حال واقعا مضر است.»

برخی از دانشمندان آمریکایی در حال مهاجرت به خارج از کشور هستند. در اینجا دلیل آن است

استاویتز سال گذشته کار خود را در اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده ترک کرد تا یک مهندس نرم افزار تحقیقاتی در بریتانیا شود. او گفت که NOAA دیگر با ارزش‌های او همسو نیست، به‌ویژه پس از اینکه از او خواسته شد تا وب‌سایت‌ها را از ارجاعات به تغییرات اقلیمی و تنوع، برابری و موضوعات مرتبط حذف کند.

او می گوید تحول در علم ایالات متحده موضوعی رایج در جلسات علمی است. او گفت: "مردم اکنون در کنفرانس‌هایی در بریتانیا درباره ایالات متحده صحبت می‌کنند، مثل اینکه نمی‌دانم در آنجا چه خبر است. این خوب نیست."

تصمیم فروهلیچ برای ترک یک سوختگی آهسته بود. او قبلا نگران امنیت مدارس و خشونت با اسلحه در ایالات متحده بود که چشم انداز تحقیقاتی کشور واژگون شد. سپس، در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، کمک هزینه های همکارانش به تعویق افتاد یا لغو شد. محققین دانشجو با اشک به دفتر او سرازیر شدند و مطمئن نبودند که چگونه در آینده خود حرکت کنند. او نگران بودجه آینده فدرال برای تحقیقات خود بود که شامل تغییرات آب و هوایی می شود.

فروهلیچ گفت: «تأثیر انباشته آن چیزها در نهایت باعث شد که ما واقعا در مورد آن جدی باشیم، من فکر نمی‌کنم اینجا دیگر خانه ما باشد.» او از طریق یک ابتکار توسط شورای تحقیقات فنلاند استخدام شد و اکنون دارای پنج سال بودجه تضمینی به مبلغ حدود 3 میلیون دلار است. او به آپارتمانی در کنار دریای بالتیک در هلسینکی نقل مکان کرد و در حال گذراندن درس های فنلاندی دانشگاه است.

و دانشمندان بین المللی آمریکا را ترک می کنند

محققان بین‌المللی که به دلیل شهرت این کشور به عنوان یک رهبر جهانی در علم به ایالات متحده جذب شده‌اند نیز به دنبال مکان‌های مختلفی برای انجام کار خود هستند.

زیست شناسان متاهل جیمز لتس و ماریا مالدونادو در دانشگاه موناش استرالیا استخدام شدند و پست های خود را در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس پشت سر گذاشتند. لتس اهل کانادا است و مالدونادو از آرژانتین. هر دو مدرک دکترای خود را در نیویورک گرفتند و بیش از یک دهه در ایالات متحده به انجام علم پرداختند.

عدم قطعیت مربوط به اعطای کمک مالی - از جمله اینکه باید یک دانشمند کارمند را در حالی که منتظر بودجه متوقف شده اخراج کنند - باعث شد آنها جهش کنند.

لتس گفت: "تمام کاری که می‌خواهم انجام دهم، انجام علوم بزرگ و اکتشافات است، اما می‌خواهم کارم نیز معنایی داشته باشد. و فرصت انجام آن در ایالات متحده بسیار دشوار به نظر می‌رسید."

چهل درصد از جوایز نوبل علم ایالات متحده توسط مهاجران برنده شد. عمر یاغی، برنده جایزه نوبل شیمی در سال 2025، در سال جاری سمت خود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ترک کرد و یک آزمایشگاه هوش مصنوعی در دانشگاه Tsinghua چین را هدایت کرد.

پیامدهای از دست دادن استعدادهای علمی

ایالات متحده همچنان یک نیروگاه علمی است، مملو از مؤسسات در سراسر کشور با جوامع تحقیقاتی قوی و مؤسسات با منابع خوب که دانشمندان خارجی را جذب می کند. حتی اگر هر کشور اروپایی درهای خود را باز کند، باز هم ظرفیت کافی برای پذیرش هر دانشمند آمریکایی وجود نخواهد داشت.

و همه نمی روند. بسیاری از دانشمندان ماندن را انتخاب می کنند، به دنبال منابع جدید بودجه تحقیقاتی می گردند یا به مشاغل در صنعت می پردازند.

اما فرسایش شهرت و تخلیه استعدادها ممکن است تمام نشده باشد. بر اساس ابزار ردیابی منتشر شده توسط مرکز دموکراسی ایالات متحده و سازمان Grant Witness، دولت ترامپ از زمان شروع دوره دوم ریاست جمهوری، کمک های مالی فدرال را تا 174 میلیارد دلار کاهش داده یا مسدود کرده است. و یک قانون پیشنهادی از سوی دفتر مدیریت و بودجه می‌تواند به منصوبان سیاسی کنترل بیشتری بر پروژه‌های آینده بدهد. قطعنامه تصویب شده توسط کنگره، تصمیم نهایی در مورد این قانون را تا دسامبر به تعویق انداخت.

دانشمندانی که دور شده‌اند و آن‌هایی که هنوز در ایالات متحده هستند نگران چیزهایی هستند که پشت سر گذاشته‌اند. آنها می گویند که نسل بعدی دانشمندان ممکن است با برنامه های فارغ التحصیلی، پول و راهنمایی کمتر دست و پنجه نرم کنند - و ممکن است یک دهه یا بیشتر طول بکشد تا شرکت علمی ایالات متحده واقعا این تأثیرات را احساس کند.

بر اساس داده‌های پذیرش جمع‌آوری‌شده توسط انجمن دانشگاه‌های آمریکا، مؤسسات تحقیقاتی بزرگ نسبت به سال گذشته، ۱۵ درصد متقاضیان کمتری را برای برنامه‌های دکتری پاییز ۲۰۲۶ پذیرفتند. یکی از دانشجویانی که تحت تاثیر قرار گرفت، یکی از مربیان اسمیت بود.

او گفت: "یکی از توصیه های من به آن مرد جوان چیست؟ سال آینده، به کانادا نگاه کنید."

___

پوشش علمی و سلامتی آسوشیتدپرس از صندوق AP برای روزنامه نگاری و بنیادهای خصوصی حمایت مالی می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستان، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org بیابید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد