نهنگ های پوزه بطری ممکن است در هنگام بیماری از یکدیگر مراقبت کنند

نهنگ‌های پوزه بطری در هنگام بیماری، همراهان بیشتری نسبت به زمانی که به ظاهر سالم هستند، دارند

نهنگ‌های دماغ بطری شمالی در هنگام گرسنگی یا بیماری، پیوندهای اجتماعی قوی‌تری دارند. این کشف شگفت‌انگیز بود، زیرا اغلب در پستانداران، ارتباطات اجتماعی با سلامتی بهتر مرتبط است. اما در زمان‌های سخت، این نهنگ‌ها ممکن است دور هم جمع شوند و از افراد نیازمند مراقبت کنند.

این ایده با توصیفات نهنگداران اولیه از رفتار حیوانات مطابقت دارد. در گزارشی از سال 1882، دیوید گری، فرمانده کشتی بخار شکار نهنگ Eclipse، گفت که هزاران نهنگ دماغه بطری شمالی را مشاهده کرده است و خاطرنشان کرد که آنها واکنش عجیبی به افراد مجروح داشتند. او گفت: "گله تا زمانی که زنده است، هیچ گاه یک همراه زخمی را ترک نمی کند." "آنها از هر نقطه از قطب نما به سمت نقطه اصابت شده به مرموزترین شکل می آیند."

اما انجام چنین مشاهداتی سخت است. نهنگ های بینی بطری شمالی (Hyperoodon ampullatus) که متعلق به یک خانواده نهنگ نسبتا مرموز است که به نهنگ های منقاری معروف هستند، در بخش های جدا شده اقیانوس زندگی می کنند و بیشتر وقت خود را به غواصی در اعماق غذا می گذرانند. اولاف ماینکه از دانشگاه گریفیث در بریزبن که در این تحقیق شرکت نداشت، می گوید: «دیدن و مطالعه این گونه گریزان اصلا آسان نیست.

اما هال وایتهد در دانشگاه دالهوسی در هالیفاکس کانادا و همکارانش از دهه 1980 بر روی یک گروه محلی از نهنگ‌های بینی بطری شمالی مطالعه کردند. این جمعیت بر روی یک دره عمیق زیردریایی، یک روز و نیم بادبان از هالیفاکس متمرکز شده است.

این تیم پایگاه داده ای از عکس ها را جمع آوری کرده است که در هنگام بیرون آمدن حیوانات به سطح زمین گرفته شده است و به 37 سال قبل باز می گردد. سام والمسلی، عضو تیم در دانشگاه پرینستون، می‌گوید نهنگ‌های مختلف را می‌توان در تصاویر از روی باله‌هایشان شناسایی کرد که فرصتی نادر برای ردیابی زندگی آنها در طول دهه‌ها فراهم می‌کند.

محققان ثبت کردند که آیا نهنگ ها چاق به نظر می رسند یا لاغر، به عنوان نشانگری برای سلامتی. حدود 11 درصد از نهنگ ها در هر زمان خاص در شرایط بد طبقه بندی شدند. برای ترسیم روابط اجتماعی آنها، محققان ثبت کردند که نهنگ ها با کدام همراهان در عکس ها ظاهر شدند.

همانطور که در بسیاری از پستانداران، از موش گرفته تا بابون، گزارش شده است، والمزلی انتظار داشت که بین پیوندهای اجتماعی و سلامتی همبستگی مثبت ببیند. او می‌گوید: «اگر یک نهنگ در شرایط بدی است، شاید فقط باید به جای سرمایه‌گذاری انرژی برای معاشرت، روی دریافت ماهی مرکب کافی [یا] ماهی کافی برای زنده ماندن تمرکز کند. اما، در واقع، نهنگ‌های بیمار شرکای اجتماعی بیشتری نسبت به حالت عادی برای این گونه داشتند و در گروه‌های بزرگ‌تری آویزان بودند.

دلایل این امر نامشخص است. والمزلی می‌گوید: شاید نهنگ‌های بیمار بیشتر به دنبال دیگران می‌گردند، یا شاید نهنگ‌هایی که قبلا در گروه‌های بزرگ‌تر هستند مجبور به رقابت بیشتر برای غذا باشند. اما یک احتمال جالب، او می‌گوید، این است که "نهنگ‌ها در شرایط بد جذب این نهنگ‌ها می‌شوند، شاید حمایت بیشتری ارائه کنند".

Meynecke می‌گوید مراقبت با آنچه در دیگر ستاسیان دیده یا مشکوک است همخوانی دارد، حتی اگر اثبات آن سخت باشد. او می‌گوید: نهنگ‌های گوژپشت که Meynecke آنها را مورد مطالعه قرار می‌دهد، چندان اجتماعی نیستند، اما اطلاعاتی در مورد فراوانی غذا به اشتراک می‌گذارند و در صورت سختی با هم شکار می‌کنند. ما می بینیم که وقتی آنها استرس دارند، به یکدیگر کمک می کنند.»

برای والمسلی، این یافته همچنین به قرار دادن روابط انسانی در زمینه کمک می کند، زیرا شواهدی وجود دارد که نشان می دهد انزوای اجتماعی چقدر می تواند برای سلامتی ما مضر باشد. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم دقیق‌تر شدن درباره چگونگی ارتباط سلامت و اجتماعی در طیف گسترده‌ای از پستانداران، بخشی از چیزی است که به ما کمک می‌کند درباره جنبه تکاملی آن فکر کنیم.