پرش به محتوای اصلی

قانونگذاران نمی توانند VPN ها را هر چقدر هم که تلاش می کنند ممنوع کنند

گیزمودو۱۴۰۵ آبان ۷, پنجشنبه، ساعت ۱۵:۳۰حدود 10 دقیقه مطالعه

دولت‌ها می‌توانند دور زدن محدودیت‌های اینترنتی را سخت‌تر کنند، اما حذف راه‌حل‌ها موضوع دیگری است.

در اوایل سال جاری، بسیاری از قانون‌گذاران و رگولاتورها در سراسر جهان بار دیگر تلاش کردند تا اینترنت را به نام حمایت از کودکان کنترل و تنظیم کنند، اما به نظر می‌رسد آخرین دور از بحث‌های سیاستی مربوط به ممنوعیت مؤثر استفاده از VPN‌ها با شکست مواجه شده است. در حالی که دولت‌ها می‌توانند دسترسی به وب‌سایت‌ها یا برنامه‌های خاصی را دشوارتر کنند، بستن کامل راه‌حل‌های موجود برای آن محدودیت‌ها مستلزم سطوحی از بررسی هویت، نظارت شبکه و کنترل دستگاه است که اکثر دموکراسی‌های لیبرال به سادگی مایل به پذیرش آن نیستند.

در واقع، دولت‌ها در سراسر غرب به طور فزاینده‌ای به محدودیت‌های مبتنی بر سن برای دسترسی به وب‌سایت‌ها و برنامه‌های خاص روی می‌آورند و برخی از حوزه‌های قضایی نیز این محدودیت‌ها را عمیق‌تر به لایه‌های پایین‌تر پشته فناوری منتقل می‌کنند. استرالیا اولین کشوری بود که سال گذشته محدودیت سراسری زیر 16 سال را بر روی پلتفرم های رسانه های اجتماعی تحت پوشش اعمال کرد. یوتا و تگزاس سیاست‌های مشابهی را در سطح فروشگاه اپلیکیشن دنبال کرده‌اند و کالیفرنیا مسئولیت دانستن سن کاربر را از سال 2027 به سیستم‌عامل‌های تجاری پایین می‌آورد (سیستم‌عامل‌های منبع باز استثنا هستند.

pt). اقدامات مشابهی در سایر حوزه های قضایی در سراسر آمریکای شمالی و اروپا در نظر گرفته شده است.

و از آنجایی که محدودیت های سنی که به موقعیت جغرافیایی کاربر بستگی دارد اغلب می تواند با پوشاندن آدرس IP آنها دور زده شود، برخی از دولت ها توجه خود را به هدف منطقی بعدی معطوف کرده اند: VPN. یوتا تلاش کرد تا سایت‌های محتوای بزرگسالان را به طور بالقوه مسئول کند وقتی خردسالان با VPN‌ها بررسی سنی را انجام می‌دهند، در حالی که تنظیم‌کننده‌های بریتانیا در حین مبارزه با نحوه برخورد با نگرانی‌های مشابه، زیر آتش شدید قرار گرفتند. هر بار که کاربران راهی برای دور زدن یک ایست بازرسی پیدا می‌کنند، ظاهرا قانون‌گذاران با یک سطح عمیق‌تر به پشته فناوری پاسخ می‌دهند.

در حالی که همه این قوانین دارای اشکال خاص خود از مقررات مزاحم هستند، روند کلی که توسط بسیاری از ناظران مشاهده می شود، سرکوب کلی ناشناس بودن آنلاین است. متیو گرین، رمزنگار و دانشیار علوم رایانه جانز هاپکینز، اخیرا در X پستی منتشر کرده است و موضوعی را در مورد نگرانی‌های خود در مورد فشار برای این نوع سیاست‌ها در حوزه‌های مختلف راه‌اندازی می‌کند: «من مشاهده می‌کنم که تأیید سن با چه سرعتی بخشی از هر پیشنهاد سیاستی می‌شود. "هیچ یک از اینها مربوط به سن نیست، بلکه در نهایت به هویت مربوط می شود."

راستی‌آزمایی سن وسیله‌ای بسیار قوی برای گسترش کنترل‌های آنلاین است، زیرا به‌عنوان محافظت از کودکان به بازار عرضه می‌شود، نوعی تهدید سیاسی غیرقابل حمله که تیموتی سی می‌باشگاه سایفرپانک با چهار اسب‌سواری اینفوکالیپس: تروریست‌ها، پدوفیل‌ها، فروشندگان مواد مخدر و پول‌شویان مرتبط است. حتی در مکان‌هایی که تأیید هویت واقعی هنوز بخشی از قانون نیست، نگرانی‌هایی وجود دارد که زیرساخت‌های اولیه برای چنین الزامی در حال حاضر وجود دارد و برای بهره‌برداری در آینده در دسترس است.

در واقع، خود توسعه‌دهندگان اپلیکیشن، به‌ویژه آن‌هایی که بر احترام به کاربران خود و فعال کردن ویژگی‌های حریم خصوصی و ناشناس تمرکز دارند، به طور فزاینده‌ای نگران فشار بی‌پایان به سمت نظارت کامل بر اینترنت هستند. به عنوان مثال، مردیث ویتاکر، رئیس بنیاد سیگنال، نگرانی‌های خود را در طی مصاحبه‌ای با بلومبرگ به اشتراک گذاشت، جایی که صراحتا گفت: "ما ترجیح می‌دهیم از بازار خارج شویم تا تضمین‌های فنی که مردم برای حفظ حریم خصوصی خود به آن اعتماد دارند."

البته، اگر سیگنال با خروج از فروشگاه‌های اپلیکیشن محلی بریتانیا را ترک کند، لزوما مانع از ادامه استفاده افراد در کشور نمی‌شود. هنوز هم می‌توان سیگنال را در دستگاه‌های مبتنی بر اندروید با کنار گذاشتن فروشگاه برنامه رسمی Google Play بارگیری کرد. اگر گوگل به اضافه کردن محدودیت‌های بیشتری برای بارگذاری جانبی ادامه دهد، کاربران می‌توانند به سیستم‌عامل‌های جایگزین مبتنی بر حریم خصوصی و امنیت مانند GrapheneOS روی آورند. VPN ها همچنین می توانند برای دور زدن بلوک های احتمالی در وب سایت سیگنال یا اتصالات شبکه استفاده شوند.

با این حال، اگر خود سیگنال ارائه خدمات به کاربران بریتانیایی را متوقف کند، هیچ یک از این راه‌حل‌ها لزوما کمکی نمی‌کند. این در نهایت بستگی به نحوه خروج سیگنال از بازار دارد و قانون‌گذاران چقدر می‌خواهند دسترسی را محدود کنند به پشته فناوری وارد شوند.

سث با نام مستعار برای حفظ حریم خصوصی که مدیر عملیاتی در Walletmo crypto-waletke متمرکز بر حفظ حریم خصوصی است، به Caizke گفت: «حتی چین با وجود کنترل کامل ISPها و ارائه دهندگان در سراسر کشور خود از طریق دیوار آتش بزرگ، تلاش می کند تا ممنوعیت های VPN و Tor را اجرا کند، زیرا فناوری VPN پیشرفت می کند و تکنیک های مبهم سازی و پیشگیری از تشخیص با گذشت زمان بهتر می شود. و بریتانیا و ایالات منفرد ایالات متحده کنترل کامل کمتری بر سیاست شبکه نسبت به چین دارند.

از دیدگاه دانگ، این نوع قوانین می توانند تأثیر مستقیمی برعکس تأثیر مورد نظر خود داشته باشند. دونگ گفت: "من ممنوعیت های پیشنهادی در سرویس های VPN را به ویژه طعنه آمیز می دانم." "به منظور محافظت از کودکان، ما آنها را از استفاده از فناوری ای که آنها را در برابر ردیابی آنلاین محافظت می کند، منع می کنیم؟ این به سادگی کاربران عادی را از ارائه دهندگان VPN ممیزی شده به VPN های رایگان ممیزی نشده سوق می دهد که تنها جریان درآمد آنها فروش داده های کاربر است."

دونگ اضافه کرد که گره زدن شناسه‌های دولتی به سابقه مرور افراد و واگذاری آن به اشخاص ثالث، این اسناد را «یک احضاریه از چشم دولت و یکی از بازار آزاد دور می‌کند»، علاوه بر این که دو قطبی اپل و گوگل را تثبیت می‌کند، زیرا آنها تنها دو شرکتی هستند که می‌توانند گواهینامه دستگاه را در چنین مقیاس وسیعی اجرا کنند.

دونگ می‌گوید: «همانطور که هستند، این سیاست‌ها نشان‌دهنده بزرگ‌ترین جهش به سمت نظارت و سانسور توده‌ای است که جهان غرب در دهه‌های اخیر دیده است.

به گفته بن آرک، که بر روی نوع نرم افزاری کار می کند که می تواند برای دور زدن این نوع سیاست ها در LNBits و Nostr.com مورد استفاده قرار گیرد، سرکوب حریم خصوصی آنلاین و ناشناس ماندن در واقع می تواند انگیزه ای برای بهبود ابزارهای نرم افزاری متمرکز بر افزایش حفاظت از آن ویژگی ها باشد.

Arc به Gizmodo گفت: «دولت هایی که با حریم خصوصی آنلاین مبارزه می کنند، راه حل های حفظ حریم خصوصی آنلاین را تقویت می کنند. "VPN ها با محدودیت های پورن رایج و رایج شدند، بنابراین اکنون دولت ها باید با VPN ها مبارزه کنند. در مرحله بعد باید با سرورهای خصوصی و افرادی که VPN های خود را با استفاده از WireGuard ایجاد می کنند مبارزه کنند. همه اینها کاملا مضحک و غیرقابل اجرا می شود."

Seth for Privacy افزود: «ارائه‌دهندگانی مانند Obscura از ابتدا ساخته شده‌اند تا از شناسایی VPN توسط ISPها از طریق QUIC جلوگیری کنند، فناوری‌ای که ترافیک VPN را دقیقا شبیه ترافیک معمولی HTTP3 می‌کند.» «Mullvad و Proton VPN همچنین تکنیک‌های مبهم‌سازی قوی را برای کاربران قدرتمند ارائه می‌کنند و Tor به بهبود مقاومت سانسور خود از طریق ابزارهایی مانند Snowflake در طول سال‌ها ادامه داده است تا به افرادی که در حوزه‌های قضایی حتی سخت‌تر (مانند چین یا ایران) هستند، هنوز هم بتوانند به اینترنت رایگان و باز دسترسی داشته باشند.»

به عبارت دیگر، تلاش‌ها برای جلوگیری کامل از انواع خاصی از استفاده از اینترنت تا حد زیادی کارآمد هستند، مگر اینکه دولت‌ها آماده اعمال کنترل‌های بسیار سرزده باشند. دولت‌ها می‌توانند دور زدن را به اندازه کافی دشوار کنند تا رفتار کاربران عادی را تغییر دهند، اما حذف کامل آن مستلزم کنترل فزاینده‌ای بر شبکه‌ها، توزیع نرم‌افزار، سخت‌افزار و هویت کاربر است. و حتی این اقدامات ممکن است مصمم ترین کاربران را متوقف نکند.

سیستم‌های ماهواره‌ای مانند استارلینک می‌توانند مسیر دیگری در اطراف خاموش شدن اینترنت ملی برای افرادی فراهم کنند که می‌توانند پایانه‌های فیزیکی را به دست آورند و با خیال راحت کار کنند، و دولت‌ها را مجبور می‌کند تا خود سخت‌افزار فیزیکی Starlink را جرم انگاری، مصادره، مکان‌یابی یا تلاش کنند.

همانطور که توسط Arc ذکر شد، یکی از مستقیم‌ترین نمونه‌های کاربردی، سیستم‌های تأیید سن است که قبلا در وب‌سایت‌های بزرگسالان در حوزه‌های قضایی مختلف اعمال شده است. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که این نوع محدودیت‌ها علاقه به VPN‌ها را افزایش می‌دهند و ترافیک یا فعالیت جستجو را از پلت‌فرم‌های سازگار به جایگزین‌های ناسازگار یا غیرقابل تغییر تغییر می‌دهند. مطالعه وضعیت استرالیا به طور خاص همچنین نشان داد که 85 درصد از افراد 12 تا 15 ساله با وجود ممنوعیت حساب کاربری زیر 16 سال هنوز از رسانه های اجتماعی استفاده می کنند.

Crypto منطقه دیگری است که VPN ها به طور گسترده برای دور زدن محدودیت های جغرافیایی مورد استفاده قرار گرفته اند که به پلتفرم های فراساحلی اجازه می دهد از اعمال کامل KYC ایالات متحده و رژیم ضد پول شویی برای کاربران خود اجتناب کنند. به عنوان مثال، تحلیلی توسط استاد آمار راتگرز، هری کرین، به سفارش یک گروه صنعتی به نمایندگی از رقبای پلی مارکت، تخمین زد که آمریکایی ها تقریبا 22 تا 30 درصد از حجم معاملات در پلت فرم فراساحلی پلی مارکت را تشکیل می دهند، علیرغم اینکه در ایالات متحده از استفاده از آن منع شده اند. Binance و KuCoin به طور مشابه به U.S.

مشتریان قبل از اعتراف به گناه در پرونده های جداگانه فدرال که شامل عدم رعایت الزامات ثبت نام و مبارزه با پولشویی قابل اجرا است، از طریق راه حل های جغرافیایی به صرافی های ارزهای دیجیتال خود دسترسی داشته باشند. اخیرا، Polymarket تلاش‌های خود را برای شناسایی و مسدود کردن دسترسی کاربران به پلتفرم فراساحلی خود از طریق VPN در میان فشارهای قانونی و نظارتی فزاینده در سراسر جهان افزایش داده است.

فراتر از VPN و Tor، Arc همچنین به Nostr به عنوان یک مانع بالقوه جدیدتر برای قانونگذارانی اشاره کرد که سعی می کنند رسانه های اجتماعی را از طریق سیستم عامل های متمرکز تنظیم کنند. Nostr یک پروتکل باز است که به کاربران اجازه می‌دهد تا از طریق رله‌هایی که به طور مستقل عمل می‌کنند، ارتباط برقرار کنند نه از طریق یک شرکت واحد که می‌توان برای مسدود کردن حساب‌ها یا دسترسی پلیس دستور داد. آرک گفت: «نوستر یک چالش واقعی برای همه این قوانین است. به عنوان مثال، پروفایل ها فقط یک جفت کلید رمزنگاری هستند، بنابراین جلوگیری از ایجاد نمایه توسط کاربر به معنای تنظیم و ممنوعیت ریاضیات توسط دولت ها است.

رله هایی که محتوا را منتقل می کنند به راحتی قابل اجرا هستند، بنابراین تبدیل به یک مول می شود. Nostr خود یک ماشین ترول است که برای بی اعتبار ساختن قوانین نادرست نادرست که به حریم خصوصی و ناشناس بودن حمله می کند، طراحی شده است.

از بسیاری جهات، Nostr را می‌توان ادامه جنبش نرم‌افزار آزاد/آزاد و منبع باز (FLOSS) دانست، که قبلا در عقب راندن تلاش‌های دولت برای سرکوب فعالیت‌های اینترنتی مرتبط با رمزگذاری قوی و انتها به انتها در دهه 1990 و دزدی دریایی اینترنتی در دهه 2000 مؤثر بود.

آرک می‌گوید: «دولت‌ها کاملا می‌توانند دسترسی را برای پلتفرم‌هایی با پلتفرم‌های متمرکز سخت‌تر کنند، اما برای اکوسیستم‌های غیرمتمرکز و رایگان آزاد و منبع باز این کار بسیار سخت‌تر است، به همین دلیل است که اکثر ما در FLOSS و چیزهایی مانند Nostr کار می‌کنیم و تصور می‌کنیم FLOSS برنده می‌شود.»

به عبارت دیگر، مشکل اصلی قانون‌گذاران و قانون‌گذاران این است که سایفرپانک‌ها کد می‌نویسند. توسعه‌دهندگان بارها با نوشتن نرم‌افزاری که داده‌ها را رمزگذاری می‌کند و زیرساخت‌ها را تا آنجا که برای دور زدن محدودیت‌های جدید غیرمتمرکز می‌کند، به این نوع پیشرفت‌های نظارتی پاسخ داده‌اند. و در این دور اخیر محدودیت‌های بالقوه در VPN‌ها، بیشتر نرم‌افزارهای لازم برای دور زدن مقررات از قبل وجود دارد.

در یوتا، شرکت مادر Pornhub، Aylo، از ایالت شکایت کرد تا قانونی را مسدود کند که شرکت‌هایی مانند Pornhub را در زمانی که کاربر زیر سن قانونی در یوتا از طریق VPN به سایت می‌رسد، مسئول می‌سازد. آیلو استدلال کرد که از آنجایی که وب‌سایت‌ها نمی‌توانند به‌طور قابل اعتماد تعیین کنند که بازدیدکننده‌ای که مکان خود را پنهان می‌کند یا خیر، تنها راه برای از بین بردن خطر مسئولیت، اعمال تأیید سن مطابق با یوتا برای هر بازدیدکننده در سراسر جهان است. یک قاضی در ماه سپتامبر دستور مقدماتی را علیه اجرای ماده مربوطه پس از اینکه احتمال داد آن را مغایر با قانون اساسی دانست، صادر کرد.

این پرونده بعدا تا پایان جلسه قانونگذاری 2027 متوقف شد تا قانونگذاران بتوانند اصلاحات را بررسی کنند. در این بین، دستور مربوطه به قوت خود باقی است.

سناتور ایالت یوتا، تاد ویلر، نماینده یوتا، استیو الیسون، و سناتور ایالت یوتا، کالوین آر. موسلمن، به سؤالات ایمیلی درباره اینکه چگونه می توان قوانین را با آزادی های مدنی تطبیق داد یا به طور مؤثر در مواجهه با راه حل های فن آوری اجرا کرد، پاسخ ندادند.

مشخص نیست که آیا سایر ایالت ها از یوتا در مورد زبان اختصاصی VPN پیروی خواهند کرد یا پس از روشن شدن مشکلات عملی و قانون اساسی عقب نشینی خواهند کرد. در سراسر حوض، در آن زمان انگلستان. کانیشکا نارایان، وزیر ایمنی آنلاین در ژوئیه گفت: "ما تصمیم گرفتیم VPN ها را محدود نکنیم" و سپس بریتانیا. لیز کندال، وزیر فناوری، در یک بیانیه کتبی پارلمانی نیز همین موضوع را تایید کرد و گفت که VPN ها "استفاده مشروع از حریم خصوصی و امنیتی" دارند.

اخیرا، دارل عیسی، نماینده ایالات متحده، قانون حفاظت از حق نسخه برداری آمریکا را در اواسط سپتامبر معرفی کرد، که به دارندگان حق چاپ اجازه می دهد تا احکام دادگاهی را دریافت کنند که به ارائه دهندگان بزرگ VPN (آنهایی که حداقل به 100000 کاربر یا مشترک ماهانه ایالات متحده خدمات می دهند)، ISP ها و حل کننده های DNS را ملزم می کند تا گام های طراحی شده دزدی دریایی منطقی خارجی را بردارند. یک لایحه دو مجلسی رقیب، قانون DEFEND IP، اندکی بعد توسط سناتور تام تیلیس، نماینده Zoe Lofgren و دیگران ارائه شد، اما به صراحت نهادهایی را که به طور انحصاری خدمات VPN ارائه می کنند، مستثنی می کند.

هیچ یک از این لایحه ها مورد رسیدگی قرار نگرفته است. علاوه بر این، عیسی در پایان این دوره بازنشسته می‌شود و تیلیس به دنبال انتخاب مجدد نیست، بنابراین انتظار می‌رود که هر دوی این اقدامات با کنگره فعلی منقضی شود و به جایی نرسد.

خواندن متن کامل در گیزمودوبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Lawmakers Can’t Ban VPNs No Matter How Hard They Try

Governments can make it harder to get around internet restrictions, but eliminating the workarounds is another matter entirely.

همه‌ی اخبار فناوری